%เสีย%

น. ผู้เป็นปากเป็นเสียงแทน.

ก. พยายามใช้จ่ายอย่างจำกัดจำเขี่ย.

ว. ชิด, สนิท, แนบเนียน, เช่น ชฎากลีบจีบเวียนกระเสียนพระศก (อภัย), เขาเข้าไม้ปะที่ตรงนี้ดีนัก พอดีกระเสียนกันทีเดียว

อาการที่ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งสอดเสียดลงไปในช่องในรูไม่คับไม่หลวมพอครือ ๆ กัน.

(-เสียน) ว. คับแคบ, ลำบาก, ฝืดเคือง, ใช้เข้าคู่กับคำ กระเบียด เป็น กระเบียดกระเสียร.

น. เสียงที่แล่นไป, นํ้าเสียง.

น. อวัยวะสำคัญในการเปล่งเสียงพูด อยู่บริเวณส่วนบนของหลอดลม.

ว. ใจป้ำ, ใจเป็นนักเลง, ไม่กลัวขาดทุน.

น. การขอความเห็นชอบจากประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่อาจกระทบถึงประโยชน์ส่วนได้เสียของประเทศชาติหรือประชาชน โดยวิธีการให้ออกเสียงลงมติโดยตรง.

น. ระบบเสียงซึ่งประกอบด้วยกลุ่มโน้ต โดยมีโน้ตใดโน้ตหนึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์กลาง.

น. คุณลักษณะพิเศษของเสียงผู้ขับร้องบางคน ที่เมื่อเสียงขับร้องสูงถึงระดับหนึ่งจะมีเสียงที่ไพเราะกังวานใส เรียกว่า มีแก้วเสียงดี.

ก. ห้ามเชิงขอร้อง, ขอให้ละเว้นการกระทำ.

น. สิ่งที่ร่างกายขับออกมาเช่นเหงื่อ ปัสสาวะ อุจจาระ.

น. ข้าวปากหม้อ ปั้นเป็นก้อนขนาดพอมือ มี ๕ สี คือ สีขาวของข้าว สีครามจากครามย้อมผ้า สีดำจากเขม่าดำที่ติดก้นหม้อ สีเหลืองจากขมิ้น และสีแดงจากปูนแดง จำนวน ๓-๕ ก้อน นำมาวนตัวเด็กที่ป่วย เป็นการปัดรังควาน แล้วโยนข้าวทีละก้อนให้ข้ามหลังคาเรือน เพื่อพลีให้แม่ซื้อ, ข้าวปั้น ก็เรียก.

ก. ออกเสียงดังด้วยความโกรธ

เทียบเสียงเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย.

น. คะแนนที่ลงในการออกเสียง.

น. มูลค่าแห่งความเสียหายที่ผู้เสียหายพึงได้รับการชดใช้.

น. คำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่เขียนต่างกันและมีความหมายต่างกัน เช่น ใส-ไส-ไสย กาน-กาล-การ-การณ์, (โบ) ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทยของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เรียกคำพ้องเสียงว่า ไวพจน์.

น. เครื่องที่ใช้เปลี่ยนพลังงานเสียงให้เป็นรูปอื่นซึ่งบันทึกเก็บไว้ได้ เช่น บันทึกลงบนแถบแม่เหล็กหรือลงบนร่องจานเสียง.

ก. ทำการใหญ่ไม่ควรตระหนี่.

ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.

ทำงานไม่บกพร่องทั้งงานส่วนรวมและส่วนตัว, ใช้เพี้ยนว่า งานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ไม่เสีย ก็มี.

น. วัสดุแผ่นกลมบางซึ่งบันทึกเสียงไว้ในลักษณะเป็นร่องบนผิวพื้น เมื่อใส่บนแผ่นหมุนของหีบเสียง วางเข็มลงในร่องแล้วให้จานหมุนไป ก็จะเกิดเสียงตามที่บันทึกไว้, แผ่นเสียง ก็เรียก.

ว. มีใจไม่ดีเพราะกลัวหรือวิตกกังวล, หมดกำลังใจ.

ก. พูดหรือทำขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป.

น. เกียรติยศ เช่น ได้ชื่อเสียง เสียชื่อเสียง, ชื่อ ก็ว่า

ความเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่น เขาเป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียง.

น. ชื่อและเทือกเถาเหล่ากอ เช่น กว่าจะรู้ว่าเป็นลูกหลานใครต้องถามชื่อเสียงเรียงนามกันอยู่นาน, ชื่อ เช่น ถ้าบอกชื่อเสียงเรียงนามของเขาแล้ว เชื่อว่าทุกคนต้องรู้จัก.

ก. ลองพูดหรือทำอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อฟังความคิดเห็นจากผู้อื่นหรือคนจำนวนมาก, หยั่งเสียง ก็ว่า.

น. สุ้มเสียง เช่น จึงตั้งนะโม ซุ่มเสียงใหญ่โต (ประถม ก กา).

ก. กรองคลื่นความถี่เสียงที่ไม่เหมาะสมหรือไม่ต้องการ เพื่อให้อยู่ในระดับที่ไม่สามารถได้ยินเมื่อเวลาออกอากาศ.

ก. ได้เงินเสียเงินจากการเล่นการพนัน เช่น อุตส่าห์นั่งเล่นทั้งคืน ได้เสียไม่เท่าไร.

ก. ได้เป็นผัวเมียกัน, ได้กัน ก็ว่า.

น. คนร้องนำ.

ก. ล่อลวงให้หลงเชื่อได้สำเร็จ.

ก. พูดกระชากท้ายเสียง.

น. เรียกตะโพกหญิงที่ผายออกมาก.

ก. ขึ้นเสียง, ออกเสียงดังด้วยความโกรธ, (เป็นคำที่ผู้ใหญ่ใช้ว่าผู้น้อย).

ก. กะเอาว่า, สมมุติว่า.

(-เสียกะบาน) น. ตุ๊กตาที่ใส่กระบะกาบกล้วยพร้อมทั้งเครื่องเซ่นผีแล้วนำไปวางไว้ที่ทางสามแพร่งหรือลอยนํ้า.

น. อุปกรณ์ไฟฟ้ามีขาโลหะ ๒ ขา (บางแบบมี ๓ ขา) ปลายข้างหนึ่งของแต่ละขาตรึงอยู่กับวัตถุหุ้ม ซึ่งเป็นฉนวนไฟฟ้า ใช้เสียบเข้ากับเต้ารับเพื่อให้กระแสไฟฟ้าเคลื่อนที่ผ่านเข้าสู่เครื่องใช้ไฟฟ้าได้ครบวงจร, ปลั๊ก หรือ ปลั๊กไฟ ก็เรียก.

น. แถบเคลือบสารแม่เหล็ก ใช้บันทึกสัญญาณเสียง.

น. ท่อที่ต่อจากห้องเผาไหม้ของเครื่องยนต์ เพื่อระบายแก๊สและช่วยลดเสียงระเบิดที่เกิดจากการเผาไหม้.

ว. อาการที่ถ่ายอุจจาระบ่อยกว่าปรกติหรือถ่ายกะปริบกะปรอย.

ก. เอื้อนเสียงให้ยาวกว่าปรกติ.

ก. ทำให้เดือดร้อนเสียหาย, ทำเจ็บ หรือ ทำเอาเจ็บ ก็ว่า.

น. เป็นฐานความผิดอาญา ที่ผู้กระทำทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าหรือทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย.