main-logo
296 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%blam%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: blam, -blam-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
blame
(vt) ตำหนิ, See Also: ว่ากล่าว, Syn. complain, criticize, Ant. praise
blame
(n) การรับผิดชอบต่อสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้น, Syn. liability, responsibility
blame
(vt) รับผิดชอบต่อสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้น
blame on
(phrv) ตำหนิ, See Also: กล่าวโทษว่าเกิดจาก
blame for
(phrv) ตำหนิในเรื่อง, See Also: ติเตียนในเรื่อง, กล่าวโทษ
blameless
(adj) ซึ่งไร้มลทิน
blameworthy
(adj) ซึ่งควรตำหนิ
fix the blame on
(phrv) ตัดสินว่ามีความผิด
  Hope Dictionary 
blamable
(เบลม'มะเบิล) adj. ควรรับผิด, ควรถูกตำหน', Syn. culpable
blame
(เบลม) { blamed, blaming, blames } vt. กล่าวโทษ, ตำหนิ, ประณาม, นินทา, กล่าวร้าย, โยนความผิดให้ -Phr. (be to blame ควรถูกตำหนิ, ควรรับผิดชอบ) n. การตำหนิ, ความรับผิดชอบ, ภาระ, See Also: blamer n. blameful adj. ดูblame blameless adj. ดูblame -Conf. put
blameable
(เบลม'มะเบิล) adj. ควรรับผิด, ควรถูกตำหน', Syn. culpable
blameworthy
(เบลม'เวอธี) adj. ควรถูกตำหนิ, See Also: blameworthiness n, Syn. culpable
  Nontri Dictionary 
blamable
(adj) ควรถูกตำหนิ
blame
(n) การติเตียน, การตำหนิ, คำติเตียน, คำตำหนิ
blame
(vt) กล่าวโทษ, ติเตียน, ตำหนิ, ประณาม, กล่าวร้าย
blameless
(adj) ไม่มีที่ติ
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
Both to Blame Collision Clause
ข้อกำหนดความรับผิดสองฝ่าย [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Blame
การติเตียน [การแพทย์]
  Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
victim blaming
(phrase) การกล่าวโทษเหยื่อ
victim blaming
(phrase) การกล่าวโทษเหยื่อ
victim blaming
(phrase) การกล่าวโทษเหยื่อ
victim blaming
(phrase) การกล่าวโทษเหยื่อ
victim blaming
(phrase) การกล่าวโทษเหยื่อ
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ถูกตราหน้า
(v) blame, See Also: criticize, Syn. ถูกสบประมาท, ถูกหมายหน้า, Example:ลูกคนใดละเลย ไม่เอาใจใส่พ่อแม่จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู
โยนความผิด
(v) put the blame, Syn. ป้ายความผิด, ปัดความผิด, Ant. ยอมรับผิด, Example:เมื่อเกิดความผิดพลาด เขาก็จะโยนความผิดให้คนอื่นเสมอ, Thai Definition:ปัดความผิดหรือใส่ร้ายผู้อื่นเพื่อให้ตัวเองพ้นความผิด
ข้อครหา
(n) scandal, See Also: gossip, blame, Syn. คำครหา, เสียงครหา, ข้อติเตียน, Example:การเลือกตั้งปีนี้เป็นอีกปีหนึ่งที่ไม่พ้นข้อครหาในเรื่องผลประโยชน์ที่เอื้อต่อกันระหว่างพรรคการเมืองกับผู้ที่หนุนหลัง
การปรักปรำ
(n) accusation, See Also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example:เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน
สวด
(v) reprove, See Also: reprimand, rebuke, berate, censure, blame, condemn, scold, Syn. ดุด่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:ผมถูกเพื่อนสวดเพราะมาช้า, Notes:(ปาก)
ตัดพ้อต่อว่า
(v) complain, See Also: remonstrate, blame, Example:หล่อนตัดพ้อต่อว่าเขาที่ไม่ค่อยมีเวลามาหาลูกๆ, Thai Definition:ต่อว่าด้วยความน้อยใจ
โทษ
(v) blame, See Also: chide, reproach, accuse, Syn. กล่าวโทษ, Example:คนบางคนเมื่อเกิดข้อผิดพลาดหรือความล้มเหลวขึ้นมักจะโทษดวง หรือบอกว่าเป็นอิทธิฤทธิ์อะไรบางอย่างเป็นต้น, Thai Definition:อ้างเอาความผิดให้
แค่นแคะ
(v) pick on, See Also: blame, criticize, find fault, censure, Syn. ค่อนแคะ, วิจารณ์, เหน็บ, เหน็บแนม, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:พวกหนังสือพิมพ์พยายามแค่นแคะนักการเมืองอยู่ตลอดเวลา, Thai Definition:เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว
พ้อ
(v) complain, See Also: blame, grumble, reprove, reproach, Syn. ต่อว่า, ตัดพ้อ, ตัดพ้อต่อว่า, Example:คนที่ถูกขัดใจหรือไม่ได้ตามที่ตนต้องการซึ่งมักจะออกมาในรูปตัดพ้อ บ่นพึมพำ แสดงท่าไม่พอใจ, Thai Definition:พูดต่อว่าด้วยความน้อยใจ
พูดว่า
(v) blame, See Also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example:เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ
ว้าก
(v) blame, Syn. ดุ, ตำหนิ, Example:ี้เขาโดนเจ้านายว้ากแต่เช้าเลย, Thai Definition:ว่ากล่าวโดยใช้เสียงดัง, Notes:(ปาก)
เสียรังวัด
(v) share the blame, See Also: be disgraced, lose face, Syn. ขายหน้า, Example:ถ้าเรื่องปูนที่ตนเองเชี่ยวชาญทำได้ไม่ดีคงจะเสียรังวัดเอามากเหมือนกัน, Thai Definition:พลอยเสียหายไปด้วย
ตัดพ้อ
(v) complain, See Also: grumble, blame, Syn. ต่อว่า, ตัดพ้อต่อว่า, Example:ลูกชายตัดพ้อคุณพ่อว่าไม่ยอมซื้อของเล่นให้ซักที, Thai Definition:ต่อว่าด้วยความน้อยใจ
ต่อว่าต่อขาน
(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure, talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:หลังจากต่อว่าต่อขานกันอยู่นาน ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าใจว่าทั้งคู่เข้าใจผิดไปเอง, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้
ต่อว่า
(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่าต่อขาน, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:ลูกสาวต่อว่าพ่อของตนอย่างไม่พอใจนัก, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้
ตำหนิติเตียน
(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ตำหนิ, ว่ากล่าว, Ant. สรรเสริญ, ชมเชย, Example:เขาตำหนิติเตียนรัฐบาลด้วยถ้อยคำอันแหลมคม ในคอลัมน์ของเขา, Thai Definition:ว่ากล่าวตักเตือน, ยกโทษขึ้นพูด
ตำหนิ
(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ว่ากล่าว, ตำหนิติเตียน, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:นายกรัฐมนตรีตำหนิผู้สื่อข่าวที่เสนอข่าวผิดไปจากความเป็นจริง, Unit:แห่ง, Thai Definition:ยกโทษขึ้นพูด, กล่าวร้าย
ติฉินนินทา
(v) blame, See Also: condemn, censure, defame, revile, slander, gossip, talk, speak ill of, Syn. นินทา, Example:ชาวบ้านพากันติฉินนินทาหล่อน ที่ชอบคบหากับผู้ชายหลายคน, Thai Definition:ว่ากล่าวผู้อื่นลับหลัง
ติ
(v) condemn, See Also: blame, censure, reproach, reprimand, rebuke, criticize, find fault with, protest, scold, e, Syn. ตำหนิ, ติเตียน, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:ผู้จัดการติพนักงานที่มาสายในวันนี้, Thai Definition:ชี้ข้อบกพร่อง, ยกโทษขึ้นพูด
ตอด
(v) reproach, See Also: satirize, ridicule, dress someone down, mock, blame, rebuke, Syn. เหน็บแนม, พูดถากถาง, Example:ทั้งคู่พูดตอดเล็กตอดน้อยกันตลอดเวลาที่มีโอกาส, Thai Definition:อาการพูดว่าเหน็บแนม
ติติง
(adj) blameful, See Also: reprehensible, culpable, reproachable, Syn. ทักท้วง, Ant. สนับสนุน, เห็นด้วย, Example:สำนวนว่า ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด เป็นคำติติงคนที่รู้รอบและรู้หลายจนท่วมหัว แต่กลับรักษาตัวไม่ได้, Thai Definition:เกี่ยวกับการทักท้วงหรือชี้เพื่อให้รู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งพูดหรือทำผิด
ติติง
(v) reproach, See Also: censure, reprove, blame, reprimand, criticize, blame, Syn. ทักท้วง, Ant. สนับสนุน, เห็นด้วย, Example:ทำไมไม่ติติงไปที่นโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาลบ้างล่ะ, Thai Definition:ทักท้วงหรือชี้เพื่อให้รู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งพูดหรือทำผิด
ติเตียน
(v) blame, See Also: reprove, express disapproval, censure, Syn. ตำหนิ, ติ, กล่าวโทษ, ครหา, ตำหนิติเตียน, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:อาจารย์ติเตียนเรื่องความสะเพร่าในการทำงานของนักเรียน, Thai Definition:ยกสิ่งไม่ดีขึ้นพูดเพื่อตำหนิ
บ้าย
(v) smear, See Also: blame on, Syn. ป้าย, โยน, Example:คุณนายบ้ายความผิดให้ผมหน้าตาเฉย ทั้งๆ ที่ผมไม่รู้เรื่องเลยสักนิด, Thai Definition:ซัดหรือยกความผิดให้ผู้อื่น
ประณาม
(v) condemn, See Also: blame, denounce, damn, censure, reproach, reprobate, criticize, Syn. กล่าวร้าย, พูดให้ร้าย, ให้ร้าย, ตำหนิ, ติเตียน, ด่าว่า, Ant. ชมเชย, Example:ลูกคนใดละเลยไม่เอาใจใส่พ่อแม่จะได้รับการประณามหรือถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู, Thai Definition:กล่าวร้ายให้เขาเสียหาย
ปรักปรำ
(v) incriminate, See Also: allege, blame, condemn, give evidence against, Syn. กล่าวหา, ว่าร้าย, กล่าวร้าย, ป้ายร้าย, ให้ร้าย, ใส่ร้ายป้ายสี, Example:พยานหลายคนให้การปรักปรำเขา, Thai Definition:กล่าวโทษโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่
ซัด
(v) put the blame on each other, See Also: shift the blame on, impeach or accuse each other, Syn. ป้ายความผิด, ซัดทอด, โยนความผิด, Example:เขาซัดความผิดให้กันและกัน, Thai Definition:ป้ายความผิดไปถึงคนอื่น, ยกความผิดให้คนอื่น
ซัดทอด
(v) implicate, See Also: blame on the other, impeach, accuse, Syn. อ้างถึง, พาดพิงถึง, Example:พยานให้การซัดทอดถึงนายตำรวจใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง, Thai Definition:ให้การปรักปรำพาดพิงถึงบุคคลอื่น, Notes:(กฎหมาย)
ครหา
(v) blame, See Also: censure, reprimand, condemn, criticize, reproach, Syn. ติเตียน, ตำหนิ, ติโทษ, Ant. ชมเชย, ชื่นชม, สรรเสริญ, Example:ลูกน้องต่างก็พากันครหาหัวหน้าว่าอ่อนแอเกินไปจึงแก้ปัญหาไม่ได้
กล่าวโทษ
(v) accuse, See Also: charge, allege, blame, impeach, Syn. กล่าวหา, Example:คนปกติธรรมดามีจำนวนไม่น้อยทีเดียวที่ชอบกล่าวโทษคนอื่น, Thai Definition:แจ้งว่ากระทำผิด
ขนาบ
(v) castigate, See Also: reprimand, blame, reprove, condemn, chastise, chasten, Syn. เล่นงาน, ดุ, ตำหนิ, ตักเตือน, ว่ากล่าว, กำราบ, Example:ผมจะขนาบเขาเอง
ดุด่า
(v) scold, See Also: reproach, blame, rebuke, reprimand, Syn. ว่ากล่าว, ตำหนิ, ด่า, ด่าทอ, ด่าว่า, บริภาษ, Example:เขาถูกดุด่าเพราะมาสาย
หา
(v) accuse, See Also: impeach, charge, denounce, blame, indict, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, กล่าวหา, Example:ทุกคนหาว่าเขาเป็นคนขโมยเงินไป, Thai Definition:กล่าวโทษผู้อื่น เช่น โจทก์หาว่า…
หาความ
(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ
เล่นงาน
(v) attack, See Also: assault, get even with, reprimand, scold, blame, reproach, criticize, tackle, Example:ฝ่ายโน้นเล่นงานเราเข้าแล้ว, Thai Definition:ว่าหรือทำร้าย โดยอีกฝ่ายหนึ่งมักไม่อาจตอบโต้
หาความ
(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
ด่างพร้อย
[dāngphrøi] (adj) EN: guilty ; blameworth ; tainted ; sinful  FR: taré
ดุ
[du] (v) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate  FR: reprocher ; réprimander
เอ็ด
[et] (v) EN: scold ; blame ; reproach ; yell at  FR: crier ; faire du vacarme
หา
[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict  FR: accuser ; charger
คำนินทา
[kham ninthā] (n) EN: gossip ; gossips [ pl. ] ; blames [ pl. ]  FR: commérages [ mpl ] ; cancans [ mpl ] ; potins [ mpl ]
ขนาบ
[khanāp] (v) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke  FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)
ครหา
[kharahā] (v) EN: criticize ; blame ; condemn ; censure ; reproach ; disapprove  FR: critiquer ; blâmer ; comdamner ; diffamer
ข้อครหา
[khø kharahā] (n) EN: reproach ; disparaging statement ; scandal ; gossip ; blame
กล่าวหา
[klāohā] (v) EN: allege ; accuse ; charge ; blame ; condemn  FR: accuser ; incriminer ; alléguer ; charger ; accabler
กล่าวโทษ
[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach  FR: inculper ; accuser de ; charger
กล่าวหา
[klāohā] (v) EN: allege ; charge ; blame ; condemn ; accuse
เล่นงาน
[lenngān] (v) EN: attack ; assault ; get even with ; reprimand ; scold ; blame ; reproach ; criticize ; tackle
นินทา
[ninthā] (v) EN: gossip ; to have a gossip ; backbite ; gossip about ; blame in one's absence  FR: calomnier ; médire (de) ; cancaner (fam.) ; raconter des cancans ; faire des commérages ; commérer ; casser du sucre sur le dos de qqn (fam.) ; critiquer ; blâmer
พ้อ
[phø] (v) EN: complain ; blame ; grumble
ปรักปรำ
[prakpram] (v) EN: incriminate ; allege ; blame ; condemn ; give evidence against  FR: condamner ; blâmer
ประณาม
[pranām] (v) EN: condemn ; blame ; denounce ; damn ; censure ; reproach ; reprobate ; criticize ; reprimand ; rebuke  FR: condamner ; désapprouver ; blâmer
ซัดทอด
[satthøt] (v) EN: implicate ; blame on the other ; impeach ; accuse  FR: rejeter la responsabilité sur
ตำหนิ
[tamni] (v) EN: blame ; reprove ; reprimand ; reproach ; criticise  FR: blâmer ; réprimander
ถือโทษ
[theū thōt] (v, exp) EN: blame  FR: accuser ; condamner ; blâmer ; en vouloir à qqn
โทษตัวเอง
[thōt tūa-ēng] (v, exp) EN: blame oneself
ติ
[ti] (v) EN: criticize ; condemn ; censure ; reprimand  FR: blâmer ; réprouver ; critiquer ; reprocher
ติเตียน
[titīen] (v) EN: blame ; reprove ; express disapproval ; censure ; criticize ; review ; discuss both good and bad points  FR: critiquer ; analyser ; peser le pour et le contre
ต่อว่า
[tøwā] (v) EN: complain ; blame ; abuse ; reproach ; object ; protest ; pleasure talk to ; censure ; take to task ; tick off ; accuse
ว่า
[wā] (v) EN: reprove ; reproach ; rebuke ; blame ; criticize ; scold ; admonish ; take to task  FR: reprocher ; critiquer
วิจารณ์
[wijān] (n) EN: comment on ; review ; criticize ; blame ; pick on  FR: commenter ; critiquer ; analyser ; passer en revue
วิพากษ์
[wiphāk] (v) EN: criticize ; judge ; blame  FR: critiquer ; décrier
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
blam
It is not you but he that is to blame.
blam
To be accurate, he is to blame.
blam
It is plain that you are to blame.
blam
It is he that is to blame.
blam
I am not to blame any more than you are.
blam
Don't beat around the bush; tell me who is to blame.
blam
He blamed his son for being careless.
blam
He blamed the man for stealing.
blam
The truth is that the parents were to blame.
blam
I blamed him for the accident.
blam
I am far from blaming him.
blam
It is the drop in the rice pricing (blamed on consumers' loss of interest in rice and the freeing up of the international market) that is the cause.
blam
If his age is thought his action is not blamed.
blam
If you do your best, no one will blame you.
blam
I am to be blamed for that matter.
blam
I am to blame.
blam
I blame him for our failure in the negotiations.
blam
They shifted the blame onto my shoulders.
blam
Nobody is to blame for the accident.
blam
Don't blame it on her.
blam
Don't blame the guide.
blam
Sally continued to make excuses and blamed the dog.
blam
It is no use blaming him for the accident now.
blam
The shrinking of the domestic market has been blamed on inflation.
blam
The teacher blamed her for the mistake.
blam
I think you're partly to blame for the negotiation breakdown.
blam
Your parents are not to blame for such a result.
blam
He blamed his teacher for his failure in the entrance examination.
blam
In relation to this, I am to blame.
blam
No blame attaches to his conduct.
blam
It is I that am to blame.
blam
I think that you are to blame.
blam
All right, do it your own way, but don't blame me if you fail.
blam
They blamed the failure on George.
blam
Everybody blames me for my careless mistake.
blam
You are to blame for the accident.
blam
The blame rests with the cook.
blam
I as well as my brother am to blame.
blam
Don't punish him for breaking the window. He is not to blame.
blam
Thank you for not blaming me for the accident.
blam
It is not you but I that am to blame.
blam
No, I don't think that I am to blame.
blam
Even if you are not to blame, you should apologize.
blam
You always try to blame somebody else.
blam
I can't blame you for breaking your promise.
blam
You ought to blame yourself, not the others, for the failure.
blam
We were not to blame for the accident.
blam
I am to blame for it.
blam
He put the blame upon me.
blam
It is you who are to blame.
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
blame
(n) a reproach for some lapse or misdeed, Syn. rap, Example:he took the blame for it; it was a bum rap
blame
(v) put or pin the blame on, Syn. fault, Ant. absolve
blame
(v) harass with constant criticism, Syn. pick, find fault, Example:Don't always pick on your little brother
blame
(v) attribute responsibility to, Syn. charge, Example:We blamed the accident on her; The tragedy was charged to her inexperience
blame game
(n) accusations exchanged among people who refuse to accept sole responsibility for some undesirable event
blameless
(adj) free of guilt; not subject to blame, Syn. irreproachable, inculpable, unimpeachable, Example:has lived a blameless life; of irreproachable character; an unimpeachable reputation
blamelessness
(n) a state of innocence, Syn. guiltlessness, inculpability, inculpableness
blameworthiness
(n) a state of guilt, Syn. culpability, culpableness
blameworthy
(adj) deserving blame or censure as being wrong or evil or injurious, Syn. censurable, blameful, culpable, blameable, blamable, Example:blameworthy if not criminal behavior; censurable misconduct; culpable negligence
by no means
(adv) definitely not, Syn. not by a blame sight, not by a long sight, Ant. by all means, Example:the prize is by no means certain; and that isn't all, not by a long sight
incrimination
(n) an accusation that you are responsible for some lapse or misdeed, Syn. blame, inculpation, Example:his incrimination was based on my testimony; the police laid the blame on the driver
irreproachably
(adv) in an irreproachable and blameless manner, Syn. blamelessly, Example:she had lived blamelessly until she met this man
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Blamable

a. [ Cf. F. blâmable. ] Deserving of censure; faulty; culpable; reprehensible; censurable; blameworthy. -- Blam"a*ble*ness, n. -- Blam"a*bly adv. [ 1913 Webster ]

Blame

v. t. [ imp. & p. p. Blamed p. pr. & vb. n. Blaming. ] [ OE. blamen, F. blâmer, OF. blasmer, fr. L. blasphemare to blaspheme, LL. also to blame, fr. Gr. blasfhmei^n to speak ill, to slander, to blaspheme, fr. bla`sfhmos evil speaking, perh, for blapsi`fhmos; bla`psis injury (fr. bla`ptein to injure) + fh`mh a saying, fr. fa`nai to say. Cf. Blaspheme, and see Fame. ] [ 1913 Webster ]

1. To censure; to express disapprobation of; to find fault with; to reproach. [ 1913 Webster ]

We have none to blame but ourselves. Tillotson. [ 1913 Webster ]

2. To bring reproach upon; to blemish. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

She . . . blamed her noble blood. Spenser. [ 1913 Webster ]


To blame, to be blamed, or deserving blame; in fault; as, the conductor was to blame for the accident. [ 1913 Webster ]

You were to blame, I must be plain with you. Shak. [ 1913 Webster ]

Blame

n. [ OE. blame, fr. F. blâme, OF. blasme, fr. blâmer, OF. blasmer, to blame. See Blame, v. ] 1. An expression of disapprobation fir something deemed to be wrong; imputation of fault; censure. [ 1913 Webster ]

Let me bear the blame forever. Gen. xiiii. 9. [ 1913 Webster ]

2. That which is deserving of censure or disapprobation; culpability; fault; crime; sin. [ 1913 Webster ]

Holy and without blame before him in love. Eph. i. 4. [ 1913 Webster ]

3. Hurt; injury. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Censure; reprehension; condemnation; reproach; fault; sin; crime; wrongdoing. [ 1913 Webster ]

blameable

adj. same as blameworthy.
Syn. -- blameworthy, blamable, blameful, censurable, culpable. [ WordNet 1.5 ]

Blameful

a. 1. Faulty; meriting blame. Shak. [ 1913 Webster ]

2. Attributing blame or fault; implying or conveying censure; faultfinding; censorious. Chaucer. [ 1913 Webster ]

-- Blame"ful*ly, adv. -- Blame"ful*ness, n. [ 1913 Webster ]

Blameless

a. Free from blame; without fault; innocent; guiltless; -- sometimes followed by of. [ 1913 Webster ]

A bishop then must be blameless. 1 Tim. iii. 2. [ 1913 Webster ]

Blameless still of arts that polish to deprave. Mallet. [ 1913 Webster ]

We will be blameless of this thine oath. Josh. ii. 17. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Irreproachable; sinless; unblemished; inculpable. -- Blameless, Spotless, Faultless, Stainless. We speak of a thing as blameless when it is free from blame, or the just imputation of fault; as, a blameless life or character. The others are stronger. We speak of a thing as faultless, stainless, or spotless, only when we mean that it is absolutely without fault or blemish; as, a spotless or stainless reputation; a faultless course of conduct. The last three words apply only to the general character, while blameless may be used in reverence to particular points; as, in this transaction he was wholly blameless. We also apply faultless to personal appearance; as, a faultless figure; which can not be done in respect to any of the other words. [ 1913 Webster ]

Blamelessly

adv. In a blameless manner. [ 1913 Webster ]

Blamelessness

n. The quality or state of being blameless; innocence. [ 1913 Webster ]

Blamer

n. One who blames. Wyclif. [ 1913 Webster ]

Blameworthy

a. Deserving blame; culpable; reprehensible. -- Blame"wor`thi*ness, n. [1913 Webster]

Disblame

v. t. [ OE. desblamen, OF. desblasmer; pref. des- (L. dis-) + blasmer, F. blâmer, to blame. ] To clear from blame. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Undoubtful

See abolishable.
See absolvable.
See absurd.
See abundant.
See accordant.
See adoptable.
See adventurous.
See affable.
See affectionate.
See afraid.
See alliable.
See allowable.
See alterable.
See ambiguous.
See ambitious.
See amendable.
See -American.
See amusive.
See angular.
See anxious.
See apocryphal.
See apostolic.
See apparent.
See appeasable.
See applausive.
See appreciable.
See apprehensible.
See apprehensive.
See approachable.
See artificial.
See artistic.
See assailable.
See attainable.
See attentive.
See authentic.
See available.
See bailable.
See bearable.
See beautiful.
See beliefful.
See believable.
See beneficial.
See benevolent.
See blamable.
See blemishable.
See blissful.
See boastful.
See bold.
See bookish.
See bounteous.
See bribable.
See brotherly.
See burdensome.
See businesslike.
See busy.
See candid.
See canonical.
See captious.
See careful.
See celestial.
See ceremonious.
See challengeable.
See changeable.
See chary.
See chastisable.
See cheerful.
See cheery.
See childish.
See chivalrous.
See choleric.
See christianlike.
See circumspect.
See civic.
See classible.
See classic.
See classical.
See cleanly.
See clear.
See clerical.
See clerklike.
See close.
See cloudy.
See clubbable.
See coagulable.
See cogitable.
See collectible.
See comic.
See commendable.
See commercial.
See communicable.
See communicative.
See compact.
See companionable.
See compassionate.
See compellable.
See competitive.
See complaisant.
See compliant. See complimentary.
See concealable.
See concurrent.
See conditionate.
See confinable.
See confutable.
See congealable.
See congenial.
See conjugal.
See conjunctive.
See conquerable.
See consecrate.
See containable.
See contaminate.
See contradictable.
See contrite.
See convenable.
See conventional.
See conversable.
See conversant.
See convertible.
See coquettish.
See cordial.
See corpulent.
See correspondent.
See corruptible.
See corruptive.
See costly.
See counselable.
See countable.
See counterfeit.
See courteous.
See courtierlike.
See courtly.
See crafty.
See creatable.
See critical.
See crystalline.
See cultivable.
See curious.
See customary.
See dangerous.
See daughterly.
See dead.
See deceivable.
See decidable.
See decipherable.
See declinable.
See decomposable.
See definable.
See delectable.
See deliberate.
See delightful.
See deliverable.
See democratic.
See demonstrable.
See demonstrative.
See deniable.
See derogatory.
See descendible.
See describable.
See desirable.
See desirous.
See despondent.
See devout.
See diaphanous.
See diligent.
See diminishable.
See discernible.
See disciplinable.
See discordant.
See discoverable.
See dissolvable.
See distinguishable.
See dividable.
See divine.
See domestic.
See doubtful.
[ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
不是
[不 是, bù shiㄅㄨˋ ㄕ˙] fault; blame #114
责任
[责 任 / 責 任, zé rènㄗㄜˊ ㄖㄣˋ] responsibility; blame; duty #732
负责
[负 责 / 負 責, fù zéㄈㄨˋ ㄗㄜˊ] to be in charge of; to take responsibility for; to be to blame; conscientious #982
怪
[怪, guàiㄍㄨㄞˋ] bewildering; odd; queer; strange; uncanny; devil; monster; wonder at; to blame; quite; rather #1978
罪
[罪, zuìㄗㄨㄟˋ] guilt; crime; fault; blame; sin #2873
埋
[埋, mánㄇㄢˊ] to blame #3509
责
[责 / 責, zéㄗㄜˊ] duty; responsibility; to reproach; to blame #5954
赖
[赖 / 賴, làiㄌㄞˋ] to depend on; reliance; to renege (on promise); to disclaim; to rat (on debts); to blame sb else #6226
怨
[怨, yuànㄩㄢˋ] blame; complain #6326
负责任
[负 责 任 / 負 責 任, fù zé rènㄈㄨˋ ㄗㄜˊ ㄖㄣˋ] responsibility for; blamed for; be in charge of #8046
怪不得
[怪 不 得, guài bu deㄍㄨㄞˋ ㄅㄨ˙ ㄉㄜ˙] lit. you can't blame it!; no wonder!; so that's why! #9199
斥
[斥, chìㄔˋ] blame; reprove; reprimand #16726
责怪
[责 怪 / 責 怪, zé guàiㄗㄜˊ ㄍㄨㄞˋ] to blame; to rebuke #17153
转嫁
[转 嫁 / 轉 嫁, zhuǎn jiàㄓㄨㄢˇ ㄐㄧㄚˋ] to remarry (of widow); to pass on (blame, cost, obligation, unpleasant consequence etc); to transfer (blame, guilt); to pass the buck #18265
自责
[自 责 / 自 責, zì zéㄗˋ ㄗㄜˊ] to blame oneself #18479
责备
[责 备 / 責 備, zé bèiㄗㄜˊ ㄅㄟˋ] to blame; to criticize sb #19224
推卸
[推 卸, tuī xièㄊㄨㄟ ㄒㄧㄝˋ] to avoid (esp. responsibility); to shift (the blame); to pass the buck #19370
陷害
[陷 害, xiàn hàiㄒㄧㄢˋ ㄏㄞˋ] to cast blame on; to frame #21299
归咎
[归 咎 / 歸 咎, guī jiùㄍㄨㄟ ㄐㄧㄡˋ] blame; declare to be at fault #24217
诮
[诮 / 誚, qiàoㄑㄧㄠˋ] ridicule; to blame #24901
诃
[诃 / 訶, hēㄏㄜ] to blame; ridicule in loud voice #25696
推诿
[推 诿 / 推 諉, tuī wěiㄊㄨㄟ ㄨㄟˇ] to decline; to avoid; shirking responsibilities; to blame others; to pass the buck; to unload one's responsibilities; to try to get out of a task #26744
陈独秀
[陈 独 秀 / 陳 獨 秀, Chén Dú xiùㄔㄣˊ ㄉㄨˊ ㄒㄧㄡˋ] Chen Duxiu (1879-1942), Chinese Marxist and leading communist, blamed for the failures of Chinese communism from 1927, posthumously rehabilitated #30194
咎
[咎, jiùㄐㄧㄡˋ] blame #30782
怪罪
[怪 罪, guài zuìㄍㄨㄞˋ ㄗㄨㄟˋ] to blame #34740
杨贵妃
[杨 贵 妃 / 楊 貴 妃, Yáng Guì fēiㄧㄤˊ ㄍㄨㄟˋ ㄈㄟ] Yang Yuhuan 楊玉環|杨玉环 or Yang Guifei (719-756), famous Tang beauty, consort of Emperor Xuanzhong 唐玄宗, blamed for extravagance and killed as a scapegoat during the Anshi rebellion 安史之亂|安史之乱, See Also: 楊玉環, 杨玉环, 唐玄宗, 安史之亂, 安史之乱 #40934
见怪
[见 怪 / 見 怪, jiàn guàiㄐㄧㄢˋ ㄍㄨㄞˋ] to blame (often oneself); to take to task #42331
康生
[康 生, Kāng Shēngㄎㄤ ㄕㄥ] Kang Sheng (1896-1975), Chinese communist leader, a politburo member during the Cultural Revolution and posthumously blamed for some of its excesses #43007
错怪
[错 怪 / 錯 怪, cuò guàiㄘㄨㄛˋ ㄍㄨㄞˋ] to blame sb wrongly #50906
谯
[谯 / 譙, qiàoㄑㄧㄠˋ] ridicule; to blame #51835
挨批
[挨 批, ái pīㄞˊ ㄆㄧ] to be criticized; to suffer blame #56405
非难
[非 难 / 非 難, fēi nànㄈㄟ ㄋㄢˋ] reproof; blame #58939
杨玉环
[杨 玉 环 / 楊 玉 環, Yáng Yù huánㄧㄤˊ ㄩˋ ㄏㄨㄢˊ] Yang Yuhuan or Yang Guifei 楊貴妃|杨贵妃 (719-756), famous Tang beauty, consort of Emperor Xuanzhong 唐玄宗, blamed for extravagance and killed as a scapegoat during the Anshi rebellion 安史之亂|安史之乱, See Also: 楊貴妃, 杨贵妃, 唐玄宗, 安史之亂, 安史之乱 #60484
背黑锅
[背 黑 锅 / 背 黑 鍋, bēi hēi guōㄅㄟ ㄏㄟ ㄍㄨㄛ] to be made a scapegoat; be unjustly blamed #63594
替死鬼
[替 死 鬼, tì sǐ guǐㄊㄧˋ ㄙˇ ㄍㄨㄟˇ] person blamed for sb else's faults; scapegoat; fall-guy #73756
推委
[推 委, tuī wěiㄊㄨㄟ ㄨㄟˇ] shirking responsibilities; to blame others; to pass the buck; to unload one's responsibilities #76346
申斥
[申 斥, shēn chìㄕㄣ ㄔˋ] to rebuke; to blame; to denounce #86854
嫁祸于人
[嫁 祸 于 人 / 嫁 禍 於 人, jià huò yú rénㄐㄧㄚˋ ㄏㄨㄛˋ ㄩˊ ㄖㄣˊ] to pass the misfortune on to sb else (成语 saw); to blame others; to pass the buck #90762
引咎
[引 咎, yǐn jiùㄧㄣˇ ㄐㄧㄡˋ] take the blame; accept responsibility (for a mistake) #108959
申饬
[申 饬 / 申 飭, shēn chìㄕㄣ ㄔˋ] to warn; to blame; to rebuke; also written 申斥, See Also: 申斥 #199388
互相推诿
[互 相 推 诿 / 互 相 推 諉, hù xiāng tuī wěiㄏㄨˋ ㄒㄧㄤ ㄊㄨㄟ ㄨㄟˇ] mutually shirking responsibilities (成语 saw); each blaming the other; passing the buck to and fro; each trying to unload responsibilities onto the other
任咎
[任 咎, rèn jiùㄖㄣˋ ㄐㄧㄡˋ] to take the blame
切责
[切 责 / 切 責, qiè zéㄑㄧㄝˋ ㄗㄜˊ] to blame; to reprimand
咠
[咠, qìㄑㄧˋ] to whisper; to blame, to slander
左倾机会主义
[左 倾 机 会 主 义 / 左 傾 機 會 主 義, zuǒ qīng jī huì zhǔ yìㄗㄨㄛˇ ㄑㄧㄥ ㄐㄧ ㄏㄨㄟˋ ㄓㄨˇ ㄧˋ] leftist opportunism (blamed for failures of Chinese communists from 1927)
挨头子
[挨 头 子 / 挨 頭 子, ái tóu ziㄞˊ ㄊㄡˊ ㄗ˙] to be criticized; to suffer blame
归罪
[归 罪 / 歸 罪, guī zuìㄍㄨㄟ ㄗㄨㄟˋ] to blame sb
质难
[质 难 / 質 難, zhì nànㄓˋ ㄋㄢˋ] to blame
  Saikam JP-TH-EN Dictionary 
責める
[せめる, semeru] TH: ตำหนิกล่าวโทษ
責める
[せめる, semeru] EN: to blame
  EDICT JP-EN Dictionary 
悪い(P);惡い(oK);惡るい(oK)
[わるい, warui] (adj-i) (1) bad; poor; inferior; (2) evil; sinful; (3) unprofitable; unbeneficial; (4) at fault; to blame; in the wrong; (5) sorry; (P) #2963
非難(P);批難
[ひなん, hinan] (n, vs, adj-na) criticism; blame; censure; attack; reproach; (P) #5177
責め
[せめ, seme] (n) persecution; blame; responsibility #13832
糾弾(P);糺弾
[きゅうだん, kyuudan] (n, vs) blame; (P) #16331
被る(P);冠る
[かぶる(P);かむる, kaburu (P); kamuru] (v5r, vt) (1) to put on (one's head); to wear; to have on; to pull over (one's head); to crown (oneself); (2) to be covered with (dust, snow, etc.); to pour (water, etc.) on oneself; to dash on oneself; to ship water; (3) to bear (e.g. someone's debts, faults, etc.); to take (blame); to assume (responsibility); to shoulder (burden); (4) to overlap (e.g. sound or color); (5) to be similar; to be redundant; (v5r, vi) (6) (of film) to be fogged (due to overexposure, etc.); (7) (of a play, etc.) to close; to come to an end; (8) (of a play, etc.) to get a full house; to sell out; (9) (arch) (of a play, etc.) (See 毛氈を被る・1) to blunder; to bungle; to fail; (10) (arch) to be deceived; (P) #19775
何方も何方
[どっちもどっち, docchimodocchi] (exp) (id) They are both to blame
嫁す
[かす, kasu] (v5s) (1) (See 嫁する) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else
嫁する
[かする, kasuru] (vs-s) (1) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else
我が身を恨む
[わがみをうらむ, wagamiwouramu] (exp, v5m) to blame oneself
帰す
[きす, kisu] (v5s) (1) (See 帰する) to come to (in the end); to end in; (2) to attribute; to blame
帰する
[きする, kisuru] (vs-s) (1) to come to (in the end); to end in; (2) to attribute; to blame
潔い(P);潔よい(io);いさぎ良い(iK)
[いさぎよい, isagiyoi] (adj-i) (1) manly; sportsmanlike; gracious; gallant; resolute; (2) pure (heart, actions, etc.); upright; blameless; (3) (arch) unsullied (e.g. scenery or object); pure; clean; (P)
喧嘩両成敗;けんか両成敗
[けんかりょうせいばい, kenkaryouseibai] (exp) in a quarrel, both parties are to blame
弘法筆を選ばず;弘法筆を択ばず
[こうぼうふでをえらばず, kouboufudewoerabazu] (exp) (id) a good workman does not blame his tools
恨む(P);怨む;憾む
[うらむ, uramu] (v5m, vt) (1) to resent; to curse; to feel bitter; to blame; to bear a grudge; (2) (esp. 憾む) to regret; (P)
擦り付ける;擦りつける
[なすりつける, nasuritsukeru] (v1, vt) to blame another
指弾
[しだん, shidan] (n, vs) attack; criticism; blame; rejection; disdain
所為にする
[せいにする, seinisuru] (exp, vs-i) (uk) to lay the blame on; to put the fault on
上げたり下げたり
[あげたりさげたり, agetarisagetari] (n) raising and lowering; praising and blaming
上げ下げ
[あげさげ, agesage] (n, vs) raising and lowering; praising and blaming; modulation
責める
[せめる, semeru] (v1, vt) (1) to condemn; to blame; to criticize; to criticise; to reproach; to accuse; (2) to urge; to press; to pester; (3) to torture; to torment; to persecute; (4) to break in (a horse); (P)
責めを負う
[せめをおう, semewoou] (exp, v5u) to take the blame
責め付ける;責めつける
[せめつける, semetsukeru] (v1, vt) to heap blame upon
責任を問われる
[せきにんをとわれる, sekininwotowareru] (exp, v1) to be answerable (for); to take the blame
責任問題
[せきにんもんだい, sekininmondai] (n) a question (an issue) of where responsibility (liability) lies; a question of who is responsible (to blame)
跳ね掛ける;跳ねかける
[はねかける, hanekakeru] (v1) to splash; to blame on
転嫁
[てんか, tenka] (n, vs) (1) imputation; shifting (e.g. blame, costs); passing the buck; (2) second marriage; remarriage; (P)
難癖を付ける;難癖をつける
[なんくせをつける, nankusewotsukeru] (exp, v1) to blame; to find fault with
難癖付ける
[なんくせつける, nankusetsukeru] (exp, v1) (See 難癖を付ける) to blame; to find fault with
批議
[ひぎ, higi] (n, vs) blaming; criticizing; criticising
被ける
[かずける;かづける, kazukeru ; kadukeru] (v1) (1) (uk) (arch) to place a hat, etc. on someone's head; (2) to award clothing to someone as a reward or a souvenir; (3) to place the blame or burden of responsibility on someone else; (4) to use something as an excuse or a pretext
無辜
[むこ, muko] (n, adj-no) innocent; blameless
問責
[もんせき, monseki] (n, vs) blame; censure; reproof; reprimand; rebuke; (P)
呵責
[かしゃく, kashaku] (n) blame; accusation; torture; maltreatment; pangs (of conscience)
咎め
[とがめ, togame] (n) blame; censure; rebuke; reproof
咎める
[とがめる, togameru] (v1) to blame; to find fault; to challenge; to threaten; to take someone to task; to aggravate (an injury); (P)
嬲る
[なぶる, naburu] (v5r, vt) (1) (uk) (See 苛める) to tease; to make fun of; to make sport of; (2) to torment; to blame; to persecute; (3) to tamper
  Longdo Approved DE-TH 
blammieren
(vt) |blammierte, hat blammiert| ทำให้อับอาย, ทำให้เสื่่อมเสีย
  DING DE-EN Dictionary 
Alleinschuld { f }
sole blame; sole responsibility
Schande { f }; Schmach { f }; Blamage { f } | Schande machen; Schande bringen | eine Schande sein (für)
disgrace | to disgrace | to be a disgraced (to)
Schuld { f } | jdm. an etw. die Schuld geben | die Schuld bekommen | die Schuld auf sich nehmen | die Schuld tragen
blame | to put the blame on sb. for sth.; to lay the blame on sb. for sth. | to get the blame | to take the blame | to bear the blame
Schuld geben; beschuldigen
to blame
jdm. die Schuld in die Schuhe schieben [ übtr. ]
to put the blame on sb.
jdm. die Schuld geben für
to blame sb. for
Schuldigkeit { f }
blameworthiness
Schuldlosigkeit { f }
blamelessness
Stablampe { f }
inspection lamp
Tadel { m }
blame
beschämend
blameful
beschämend { adv }
blamefully
blamieren
to blame
blamieren | blamierend | blamiert | blamiert | blamierte
to stultify | stultifying | stultified | stultifies | stultified
sich blamieren | sich blamierend | er/sie blamierte sich
to disgrace oneself | disgracing oneself | he/she disgraced himself/herself
getadelt; tadelte
blamed
(an etw.) schuld sein | er ist nicht daran schuld.
to be to blame (for sth.) | He is not to blame for this.
schuldig
blamable
schuldig { adv }
blamably
schuldig; tadelnswert { adj }
blameworthy
schuldlos; tadellos { adj }
blameless
schuldlos { adv }
blamelessly
tadellos { adj } | tadelloser | am tadellosesten
blameless | more blameless | most blameless
tadellos { adv }
blamelessly
tadeln; vorwerfen | tadelnd; vorwerfend
to blame | blaming
tadelnswürdig
blameful
tadelnswürdig { adv }
blamefully
tadelt
blames
Er ist daran schuld.
He is to blame for it.
Ich fürchtete, er möchte sich blamieren.
I was afraid he would put his foot in it.
Mach dir keine Vorwürfe!
Don't blame yourself!
Schieb die Schuld nicht auf mich!
Don't put the blame on me!
Schieben Sie die Schuld nicht auf mich!
Don't lay the blame on me!
Warum sollte ich die Schuld auf mich nehmen?
Why should I take the blame?
Wenn der Reiter nichts taugt, hat das Pferd schuld.
A bad workman blames his tools.
Wer kann es ihm verdenken?
Who can blame him?
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer