Search result for


(27 entries)
(0.0108 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -reprove-, *reprove*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
reprove[VT] ตำหนิ, See also: ดุด่า, ว่ากล่าว, Syn. blame, curse, rebuke
reprove for[PHRV] ด่าว่ารุนแรง, See also: ประณาม, Syn. tell off

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
reprove(รีพรูฟว') vt.,vi. กล่าวคำตำหนิ,ตำหนิ,ติเตียน,กล่าวหา,ต่อว่า,ดุ,ประณาม,แสดงความไม่เห็นด้วย, See also: reprover n., Syn. censure ###A. praise

English-Thai: Nontri Dictionary
reprove(vt) ตำหนิ,ติเตียน,กล่าวหา,ต่อว่า,ประณาม

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ว่ากล่าว[V] reprove, See also: rebuke, reprimand, censure, admonish, condemn, reproach, scold, Syn. ติเตียน, ติ, ว่าขาน, Ant. ชมเชย, Example: เด็กพวกนี้ถูกพ่อแม่ว่ากล่าวเป็นประจำเพราะมีปัญหาเรื่องความประพฤติ, Thai definition: พูดให้เห็นข้อบกพร่อง
ว่าขาน[V] reprimand, See also: reprove, rebuke, censure, admonish, condemn, reproach, scold, Syn. ต่อว่า, Ant. ชมเชย, Example: ไม่ว่าญาติพี่น้องจะว่าขานอย่างไร เขาก็ยืนยันจะทำงานนี้ต่อไป, Thai definition: พูดให้เห็นข้อบกพร่อง
สวด[V] reprove, See also: reprimand, rebuke, berate, censure, blame, condemn, scold, Syn. ดุด่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example: ผมถูกเพื่อนสวดเพราะมาช้า, Notes: (ปาก)
ติเตียน[V] blame, See also: reprove, express disapproval, censure, Syn. ตำหนิ, ติ, กล่าวโทษ, ครหา, ตำหนิติเตียน, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example: อาจารย์ติเตียนเรื่องความสะเพร่าในการทำงานของนักเรียน, Thai definition: ยกสิ่งไม่ดีขึ้นพูดเพื่อตำหนิ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
บริภาษ[v.] (børiphāt) EN: criticize ; condemn ; revile ; reprove ; censure   FR: critiquer ; condamner
ด่า[v.] (dā) EN: condemn ; rebuke ; criticize ; reprove ; scold ; attack ; revile   FR: critiquer ; réprouver ; condamner
ด่าทอ[v.] (dāthø) EN: revile ; condemn ; rebuke ; reprove ; hurl ; curse   FR: gronder ; réprimander
ดุ[v.] (du) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate   FR: reprocher ; réprimander
ขนาบ[v.] (khanāp) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke   FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)
สวด[v.] (sūat) EN: reprove ; rebuke   
ตักเตือน[v.] (takteūoen) EN: warn ; caution ; exort ; counsel ; advise ; remind ; admonish ; reprimand ; reprove ; rebuke ; reproach   FR: prévenir ; mettre en garde ; conseiller ; recommander ; exhorter
ตำหนิ[v.] (tamni) EN: blame ; reprove ; reprimand ; reproach ; criticise   FR: blâmer ; réprimander
ตัดพ้อ[v.] (tatphø) EN: take to task ; reprove ; complain ; reproach ; express one's resentment   
ติเตียน[v.] (titīen) EN: blame ; reprove ; express disapproval ; censure ; criticize ; review ; discuss both good and bad points   FR: critiquer ; analyser ; peser le pour et le contre

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
reprove    (v) (r i1 p r uu1 v)
reproved    (v) (r i1 p r uu1 v d)
reproves    (v) (r i1 p r uu1 v z)

Japanese-English: EDICT Dictionary
こら[, kora] (conj,int) (1) interjection meant to scold or reprove someone; hey!; (2) interjection to call out to someone; hey! [Add to Longdo]
詰責[きっせき, kisseki] (n,vs) (obsc) reproach; reprove; reprimand [Add to Longdo]
叱られる[しかられる, shikarareru] (v1) to be scolded; to be reproved [Add to Longdo]
窘める[たしなめる, tashinameru] (v1,vt) (uk) to chide; to rebuke; to reprove [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Reprove \Re*prove"\ (r?-pr??v"), v. t. [imp. & p. p. {Reproved}
     (-pr??vd"); p. pr. & vb. n. {Reproving}.] [F. r['e]prouver,
     OF. reprover, fr. L. reprobare. See {Reprieve}, {Reprobate},
     and cf. {Reproof}.]
     1. To convince. [Obs.]
        [1913 Webster]
              When he is come, he will reprove the world of sin,
              and of righteousness, and of judgment. --John xvi.
        [1913 Webster]
     2. To disprove; to refute. [Obs.]
        [1913 Webster]
              Reprove my allegation, if you can.    --Shak.
        [1913 Webster]
     3. To chide to the face as blameworthy; to accuse as guilty;
        to censure.
        [1913 Webster]
              What if thy son
        [1913 Webster]
              Prove disobedient, and, reproved, retort,
              "Wherefore didst thou beget me?"      --Milton.
        [1913 Webster]
     4. To express disapprobation of; as, to reprove faults.
        [1913 Webster]
              He neither reproved the ordinance of John, neither
              plainly condemned the fastings of the other men.
        [1913 Webster]
     Syn: To reprehend; chide; rebuke; scold; blame censure.
     Usage: {Reprove}, {Rebuke}, {Reprimand}. These words all
            signufy the expression of disapprobation. To reprove
            implies greater calmness and self-possession. To
            rebuke implies a more excited and personal feeling. A
            reproof may be administered long after the offience is
            committed, and is usually intended for the reformation
            of the offender; a rebuke is commonly given at the
            moment of the wrong, and is administered by way of
            punishment and condemnation. A reprimand proceeds from
            a person invested with authority, and is a formal and
            offiscial act. A child is reproved for his faults, and
            rebuked for his impudence. A military officer is
            reprimanded for neglect or violation of duty.
            [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      v 1: take to task; "He admonished the child for his bad
           behavior" [syn: {admonish}, {reprove}]

Are you satisfied with the result?


Go to Top