(เบลม) { blamed, blaming, blames } vt. กล่าวโทษ, ตำหนิ, ประณาม, นินทา, กล่าวร้าย, โยนความผิดให้ -Phr. (be to blame ควรถูกตำหนิ, ควรรับผิดชอบ) n. การตำหนิ, ความรับผิดชอบ, ภาระ, See Also: blamer n. blameful adj. ดูblame blameless adj. ดูblame -Conf. put

blameable

(เบลม'มะเบิล) adj. ควรรับผิด, ควรถูกตำหน', Syn. culpable

blameworthy

(เบลม'เวอธี) adj. ควรถูกตำหนิ, See Also: blameworthiness n, Syn. culpable

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

blamable

(adj) ควรถูกตำหนิ

blame

(n) การติเตียน, การตำหนิ, คำติเตียน, คำตำหนิ

blame

(vt) กล่าวโทษ, ติเตียน, ตำหนิ, ประณาม, กล่าวร้าย

blameless

(adj) ไม่มีที่ติ

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Blame

การติเตียน [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ถูกตราหน้า

(v) blame, See Also: criticize, Syn. ถูกสบประมาท, ถูกหมายหน้า, Example:ลูกคนใดละเลย ไม่เอาใจใส่พ่อแม่จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู

การปรักปรำ

(n) accusation, See Also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example:เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน

โทษ

(v) blame, See Also: chide, reproach, accuse, Syn. กล่าวโทษ, Example:คนบางคนเมื่อเกิดข้อผิดพลาดหรือความล้มเหลวขึ้นมักจะโทษดวง หรือบอกว่าเป็นอิทธิฤทธิ์อะไรบางอย่างเป็นต้น, Thai Definition:อ้างเอาความผิดให้

แค่นแคะ

(v) pick on, See Also: blame, criticize, find fault, censure, Syn. ค่อนแคะ, วิจารณ์, เหน็บ, เหน็บแนม, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:พวกหนังสือพิมพ์พยายามแค่นแคะนักการเมืองอยู่ตลอดเวลา, Thai Definition:เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว

พ้อ

(v) complain, See Also: blame, grumble, reprove, reproach, Syn. ต่อว่า, ตัดพ้อ, ตัดพ้อต่อว่า, Example:คนที่ถูกขัดใจหรือไม่ได้ตามที่ตนต้องการซึ่งมักจะออกมาในรูปตัดพ้อ บ่นพึมพำ แสดงท่าไม่พอใจ, Thai Definition:พูดต่อว่าด้วยความน้อยใจ

พูดว่า

(v) blame, See Also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example:เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ

ว้าก

(v) blame, Syn. ดุ, ตำหนิ, Example:ี้เขาโดนเจ้านายว้ากแต่เช้าเลย, Thai Definition:ว่ากล่าวโดยใช้เสียงดัง, Notes:(ปาก)

ต่อว่าต่อขาน

(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure, talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:หลังจากต่อว่าต่อขานกันอยู่นาน ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าใจว่าทั้งคู่เข้าใจผิดไปเอง, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้

ต่อว่า

(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่าต่อขาน, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:ลูกสาวต่อว่าพ่อของตนอย่างไม่พอใจนัก, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้

ตำหนิติเตียน

(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ตำหนิ, ว่ากล่าว, Ant. สรรเสริญ, ชมเชย, Example:เขาตำหนิติเตียนรัฐบาลด้วยถ้อยคำอันแหลมคม ในคอลัมน์ของเขา, Thai Definition:ว่ากล่าวตักเตือน, ยกโทษขึ้นพูด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ด่างพร้อย

[dāngphrøi] (adj) EN: guilty ; blameworth ; tainted ; sinful FR: taré

ดุ

[du] (v) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate FR: reprocher ; réprimander

เอ็ด

[et] (v) EN: scold ; blame ; reproach ; yell at FR: crier ; faire du vacarme

หา

[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict FR: accuser ; charger

คำนินทา

[kham ninthā] (n) EN: gossip ; gossips [ pl. ] ; blames [ pl. ] FR: commérages [ mpl ] ; cancans [ mpl ] ; potins [ mpl ]

ขนาบ

[khanāp] (v) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)

ครหา

[kharahā] (v) EN: criticize ; blame ; condemn ; censure ; reproach ; disapprove FR: critiquer ; blâmer ; comdamner ; diffamer

ข้อครหา

[khø kharahā] (n) EN: reproach ; disparaging statement ; scandal ; gossip ; blame

กล่าวหา

[klāohā] (v) EN: allege ; accuse ; charge ; blame ; condemn FR: accuser ; incriminer ; alléguer ; charger ; accabler

กล่าวโทษ

[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach FR: inculper ; accuser de ; charger

ตัวอย่างประโยค จาก Open Subtitles ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

"l´m married." Ka-blam!

"คนมีเมีย เปีร้ยง" Nothing to Lose (1997)

I was right on her tail, and I pulled out my gun and blam!

ฉันตามเธอไป และเอาปืนออกมา and blam! Map 1213 (2006)

I mean, a room that size would give you a... a... blam, blam, blam, blam.

ผมหมายถึง ห้องที่มีใหญ่ขนาดนั้นควรจะ... แบม แบม แบม แบม อะไรแบบนี้ English, Fitz or Percy (2005)

Blam!

ปัง Guadalajara Dog (2013)

Kenneth Bamford, aka Ka-Blam.

เคนเน็ธ แบมฟอร์ด, หรือเรียกสั้นๆว่า คา-บาล์ม Page Turner (2008)

She turns the gun to her chest and blam.

หันปืนเข้าหาหน้าอกตัวเอง แล้วลั่นไก The Angel of Death (2011)

Blam, blam, blam.

เปรี้ยงๆๆ Seven Psychopaths (2012)

Glee Club is back. Blam!

ชมรมขับร้องประสานเสียงก็จะกลับมาเฉิดฉายอีกครั้ง Sadie Hawkins (2013)

Terrible. Next bear behind the back. Blam!

ห่วยมาก หมีอีกตัว อยู่ด้านหลัง ปัง Guadalajara Dog (2013)

Blam!

Blam! Pilot (2015)

Ka-Blam the Shriiimper?

คา-บลาม the Shriiimper? Page Turner (2008)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

blam

A bad workman always blames his tools.

blam

A bad workman blames his tools.

blam

All right, do it your own way, but don't blame me if you fail.

blam

Don't beat around the bush; tell me who is to blame.

blam

Don't blame another for his faults.

blam

Don't blame him for the error.

blam

Don't blame it on her.

blam

Don't blame others for your failure.

blam

Don't blame others for your own fault.

blam

Don't blame the guide.

blam

Don't punish him for breaking the window. He is not to blame.

blam

Either he is to blame, or I am.

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

blame

(n) a reproach for some lapse or misdeed, Syn. rap, Example:he took the blame for it; it was a bum rap

blame

(v) put or pin the blame on, Syn. fault, Ant. absolve

blame

(v) harass with constant criticism, Syn. pick, find fault, Example:Don't always pick on your little brother

blame

(v) attribute responsibility to, Syn. charge, Example:We blamed the accident on her; The tragedy was charged to her inexperience

blame game

(n) accusations exchanged among people who refuse to accept sole responsibility for some undesirable event

blameless

(adj) free of guilt; not subject to blame, Syn. irreproachable, inculpable, unimpeachable, Example:has lived a blameless life; of irreproachable character; an unimpeachable reputation

blamelessness

(n) a state of innocence, Syn. guiltlessness, inculpability, inculpableness

blameworthiness

(n) a state of guilt, Syn. culpability, culpableness

blameworthy

(adj) deserving blame or censure as being wrong or evil or injurious, Syn. censurable, blameful, culpable, blameable, blamable, Example:blameworthy if not criminal behavior; censurable misconduct; culpable negligence

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Blamable

a. [ Cf. F. blâmable. ] Deserving of censure; faulty; culpable; reprehensible; censurable; blameworthy. -- Blam"a*ble*ness, n. -- Blam"a*bly adv. [ 1913 Webster ]

Blame

n. [ OE. blame, fr. F. blâme, OF. blasme, fr. blâmer, OF. blasmer, to blame. See Blame, v. ] 1. An expression of disapprobation fir something deemed to be wrong; imputation of fault; censure. [ 1913 Webster ]

Let me bear the blame forever. Gen. xiiii. 9. [ 1913 Webster ]

2. That which is deserving of censure or disapprobation; culpability; fault; crime; sin. [ 1913 Webster ]

Holy and without blame before him in love. Eph. i. 4. [ 1913 Webster ]

3. Hurt; injury. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Censure; reprehension; condemnation; reproach; fault; sin; crime; wrongdoing. [ 1913 Webster ]

Blame

v. t. [ imp. & p. p. Blamed p. pr. & vb. n. Blaming. ] [ OE. blamen, F. blâmer, OF. blasmer, fr. L. blasphemare to blaspheme, LL. also to blame, fr. Gr. blasfhmei^n to speak ill, to slander, to blaspheme, fr. bla`sfhmos evil speaking, perh, for blapsi`fhmos; bla`psis injury (fr. bla`ptein to injure) + fh`mh a saying, fr. fa`nai to say. Cf. Blaspheme, and see Fame. ] [ 1913 Webster ]

1. To censure; to express disapprobation of; to find fault with; to reproach. [ 1913 Webster ]

We have none to blame but ourselves. Tillotson. [ 1913 Webster ]

2. To bring reproach upon; to blemish. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

She . . . blamed her noble blood. Spenser. [ 1913 Webster ]

To blame, to be blamed, or deserving blame; in fault; as, the conductor was to blame for the accident. [ 1913 Webster ]

You were to blame, I must be plain with you. Shak. [ 1913 Webster ]

blameable

adj. same as blameworthy.
Syn. -- blameworthy, blamable, blameful, censurable, culpable. [ WordNet 1.5 ]

Blameful

a. 1. Faulty; meriting blame. Shak. [ 1913 Webster ]

2. Attributing blame or fault; implying or conveying censure; faultfinding; censorious. Chaucer. [ 1913 Webster ]

-- Blame"ful*ly, adv. -- Blame"ful*ness, n. [ 1913 Webster ]

Blameless

a. Free from blame; without fault; innocent; guiltless; -- sometimes followed by of. [ 1913 Webster ]

A bishop then must be blameless. 1 Tim. iii. 2. [ 1913 Webster ]

Blameless still of arts that polish to deprave. Mallet. [ 1913 Webster ]

We will be blameless of this thine oath. Josh. ii. 17. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Irreproachable; sinless; unblemished; inculpable. -- Blameless, Spotless, Faultless, Stainless. We speak of a thing as blameless when it is free from blame, or the just imputation of fault; as, a blameless life or character. The others are stronger. We speak of a thing as faultless, stainless, or spotless, only when we mean that it is absolutely without fault or blemish; as, a spotless or stainless reputation; a faultless course of conduct. The last three words apply only to the general character, while blameless may be used in reverence to particular points; as, in this transaction he was wholly blameless. We also apply faultless to personal appearance; as, a faultless figure; which can not be done in respect to any of the other words. [ 1913 Webster ]

Blamelessly

adv. In a blameless manner. [ 1913 Webster ]

Blamelessness

n. The quality or state of being blameless; innocence. [ 1913 Webster ]

Blamer

n. One who blames. Wyclif. [ 1913 Webster ]

Blameworthy

a. Deserving blame; culpable; reprehensible. -- Blame"wor`thi*ness, n. [1913 Webster]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

怨

[怨, yuàn] blame; complain #6326

斥

[斥, chì] blame; reprove; reprimand #16726

归咎

[归咎 / 歸咎, guī jiù] blame; declare to be at fault #24217

咎

[咎, jiù] blame #30782

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

悪い(P);惡い(oK);惡るい(oK)

[わるい, warui] (adj-i) (1) bad; poor; inferior; (2) evil; sinful; (3) unprofitable; unbeneficial; (4) at fault; to blame; in the wrong; (5) sorry; (P) #2963

非難(P);批難

[ひなん, hinan] (n, vs, adj-na) criticism; blame; censure; attack; reproach; (P) #5177

責め

[せめ, seme] (n) persecution; blame; responsibility #13832

糾弾(P);糺弾

[きゅうだん, kyuudan] (n, vs) blame; (P) #16331

被る(P);冠る

[かぶる(P);かむる, kaburu (P); kamuru] (v5r, vt) (1) to put on (one's head); to wear; to have on; to pull over (one's head); to crown (oneself); (2) to be covered with (dust, snow, etc.); to pour (water, etc.) on oneself; to dash on oneself; to ship water; (3) to bear (e.g. someone's debts, faults, etc.); to take (blame); to assume (responsibility); to shoulder (burden); (4) to overlap (e.g. sound or color); (5) to be similar; to be redundant; (v5r, vi) (6) (of film) to be fogged (due to overexposure, etc.); (7) (of a play, etc.) to close; to come to an end; (8) (of a play, etc.) to get a full house; to sell out; (9) (arch) (of a play, etc.) (See 毛氈を被る・1) to blunder; to bungle; to fail; (10) (arch) to be deceived; (P) #19775

何方も何方

[どっちもどっち, docchimodocchi] (exp) (id) They are both to blame

嫁す

[かす, kasu] (v5s) (1) (See 嫁する) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else

嫁する

[かする, kasuru] (vs-s) (1) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else

我が身を恨む

[わがみをうらむ, wagamiwouramu] (exp, v5m) to blame oneself

帰す

[きす, kisu] (v5s) (1) (See 帰する) to come to (in the end); to end in; (2) to attribute; to blame

German-Thai: Longdo Dictionary Longdo Approved DE-TH

blammieren

(vt) |blammierte, hat blammiert| ทำให้อับอาย, ทำให้เสื่่อมเสีย

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

blamieren

to blame

blamieren | blamierend | blamiert | blamiert | blamierte

to stultify | stultifying | stultified | stultifies | stultified

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

blam

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download