ฝึกออกเสียง

251 ผลลัพธ์ สำหรับ

%quarre%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: quarre, -quarre-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

quarrel

(n) การทะเลาะ, See Also: การวิวาท, Syn. bickering, dispute

quarrel

(n) ความข้องใจ, See Also: ความรู้สึกคัดค้าน, Syn. discord

quarrel

(vi) โต้เถียง, See Also: ทะเลาะ, วิวาท, ทุ่มเถียง, เถียง, ทะเลาะเบาะแว้ง, Syn. altercate, bicker, brawl, spat

quarrel

(vi) ไม่ลงรอยกัน, See Also: เลิกเป็นมิตรกันเนื่องจากไม่เห็นพ้องต้องกัน, Syn. disaccord, dissent

quarrel

(n) ลูกศร, See Also: ลูกธนู, Syn. arrow

quarreler

(n) คนไม่ลงรอยกัน, Syn. disputer, wrangler

quarreller

(n) คนไม่ลงรอยกัน, Syn. disputer, wrangler

quarrelling

(adj) ซึ่งไม่ลงรอยกัน, See Also: ซึ่งขัดแย้งกัน, Syn. disagreeing

quarrelsome

(adj) ซึ่งชอบหาเรื่อง, See Also: ซึ่งชอบทะเลาะวิวาทกัน, ซึ่งโต้เถียงกัน, Syn. battlesome, brawlsome, belligerent

quarrel with

(phrv) ทะเลาะกับ, See Also: โต้แย้งกับ, Syn. argue against, argue with

quarrel with

(phrv) ไม่ยอมรับ, See Also: ไม่เชื่อ, Syn. argue with, disagree with

quarrel with one's bread and butter

(idm) มีปัญหาเกี่ยวกับงาน

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

quarrel

(ควอ'เริล) { quarrel (l) ed, quarrel (l) ing, quarrels } vi., n. (การ) ทะเลาะ, วิวาท, ถกเถียงด้วยความโกรธ, บ่น, โทษ, จับผิด, See Also: quarreler, quarreller n., Syn. argument

quarrelsome

(ควอ'เริลเซิม) adj. ชอบทะเลาะวิวาท, ชอบหาเรื่อง, ขี้ทะเลาะ, พาล, See Also: quarrelsomeness n., Syn. disputatious, cross

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

quarrel

(n) ข้อพิพาท, การทะเลาะ, การวิวาท, เรื่องวิวาท

quarrel

(vi) วิวาท, ทะเลาะ, ถกเถียง

quarrelsome

(adj) พาล, ชอบทะเลาะวิวาท, ชอบหาเรื่อง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

quarrel

การทะเลาะวิวาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

มีเรื่อง

(v) get into trouble, See Also: quarrel with somebody, Syn. มีเรื่องมีราว, Ant. ปรองดอง, สามัคคี, Example:เขาเป็นนักเลงอันธพาล พอเหล้าเข้าปากแล้วต้องท้าตีท้าต่อย มีทุกๆ ครั้ง, Thai Definition:มีความขัดแค้นขุ่นเคืองกัน

รวน

(v) be provocative, See Also: be belligerent, seek a quarrel, provoke, Syn. ยวน, ยียวน, Example:ผมก็รวนเฉพาะคนที่ผมจะรวนได้เท่านั้นแหละครับ, Thai Definition:ชวนวิวาท

สงครามปาก

(n) war of words, See Also: argument, quarrel, wrangle, dispute, Syn. การปะทะคารม, การโต้เถียง, Thai Definition:การปะคารมกัน, การโต้เถียงทะเลาะกัน

วิวาท

(v) dispute, See Also: argue, debate, quarrel, squabble, clash, Syn. ทะเลาะ, ทะเลาะวิวาท, Example:สองคนนี้เป็นคู่อริที่เคยวิวาทต่อกันด้วยเรื่องส่วนตัวเมื่อหลายปีก่อน, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ

ปะทะคารม

(v) debate, See Also: dispute, quarrel, squabble, argue, Syn. โต้เถียง, โต้คารม, เถียง, Example:เขามีเรื่องระหองระแหงและเคยปะทะคารมกับหัวหน้ามาตลอด

ฟื้นฝอยหาตะเข็บ

(v) find fault with, See Also: resuscitate past misdeeds, pick a quarrel with, rake up quarrelsome matters or past mistak, Syn. รื้อฟื้น, ขุดคุ้ย, ฟื้นฝอย, Example:คุณจะมาฟื้นฝอยหาตะเข็บให้มันได้อะไรขึ้นมา ในเมื่อเรื่องมันจบไปแล้ว, Thai Definition:คุ้ยเขี่ยหาความที่สงบแล้วให้กลับเป็นเรื่องขึ้นมาอีก

เกกมะเหรก

(v) be insolent, See Also: be delinquent, misbehave, be quarrelsome, be intractable, Syn. เกเร, เกกมะเหรกเกเร, เกเรเกตุง, Example:ผู้ปกครองควรจะหาเหตุผลอย่างรอบคอบหากเด็กที่เคยว่านอนสอนง่ายเกิดเกกมะเหรกขึ้นมา, Thai Definition:มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกล้งชอบรังแกและเอาเปรียบเขา

แขวะ

(v) speak sarcastically, See Also: pick a quarrel with, Syn. กระแนะกระแหน, กระทบกระเทียบ, ค่อนแคะ, เสียดสี, Example:หล่อนวังไม่วายหันมาแขวะใส่ผมอีกจนได้, Thai Definition:พูดชวนทะเลาะวิวาท

ปากเสียง

(n) quarrel, See Also: argument, mouthpiece, Syn. ทะเลาะ, วิวาท, Example:เสี่ยตุ่นปฏิเสธคำร้องขออย่างสิ้นเชิงจนกระทั่งต้องมีปากเสียงกันอย่างรุนแรงกับเสี่ยเจ้าของแพ

พาล

(adj) bad, See Also: wicked, quarrelsome, Syn. เกเร, Example:ฉันไม่ชอบนิสัยคนพาลอย่างที่เธอทำเมื่อกี้นี้เลย, Thai Definition:ที่ชั่วร้าย, ที่มีนิสัยเกเรชอบหาเรื่องผู้อื่น, Notes:(บาลี)

พาลกระแชง

(v) quarrelsome, See Also: provoke a dispute, Example:นายจะมามัวพาลกระแชงใส่พวกเราหน่อยเลย อยู่เฉยๆ ดีกว่า, Thai Definition:พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย

พิพาท

(v) dispute, See Also: argue, quarrel, discuss, debate, wrangle, Syn. วิวาท, ทะเลาะ, ถกเถียง, ทุ่มเถียง, โต้แย้ง, โต้เถียง, Example:ประเทศไทยกับกัมพูชาพิพาทกันด้วยเรื่องกรรมสิทธิ์เขาพระวิหาร, Thai Definition:โต้เถียงกัน, โต้แย้งกัน, พูดเกี่ยงแย่งกัน

มีปากเสียง

(v) quarrel, See Also: argue, altercate, clash, dispute, squabble, Syn. ทะเลาะ, เถียง, ทุ่มเถียง, มีปากมีเสียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, Example:พี่น้องมีปากเสียงกันแต่เช้า, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันรุนแรงถึงขั้นวิวาท

ตีรันฟันแทง

(v) fight, See Also: quarrel and fight, brawl, Example:ผมขออย่างเดียวเท่านั้น อย่าเข้ามาตีรันฟันแทงกันภายในหมู่บ้านก็แล้วกัน, Thai Definition:ปะทะกันด้วยอาวุธนานาชนิด

ฉะ

(v) quarrel, See Also: argue, bicker, brawl, fight, attack, scold, Syn. ว่า, ด่า, Example:คนในประชาธิปัตย์ฉะกันเองในเรื่องการทุจริตจัดซื้อยาในกระทรวงสาธารณสุข, Notes:(ปาก)

ทะเลาะวิวาท

(v) brawl, See Also: quarrel and fight, Syn. วิวาท, ทะเลาะ, Ant. ปรองดอง, รักใคร่ปรองดอง, Example:เขาเที่ยวทะเลาะวิวาทกับใครต่อใคร ไม่เลือกหน้า, Thai Definition:ทุ่มเถียงและต่อสู้กัน

ทะเลาะเบาะแว้ง

(v) brawl, See Also: wrangle, bicker, quarrel, dispute, argue, squabble, spat, Syn. ทุ่มเถียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะ, วิวาท, พิพาท, Ant. ปรองดอง, Example:หากทะเลาะเบาะแว้งกับใครๆ เขาจะต้องจ้องเขม็งไปยังดวงตาของคู่อริตลอดเวลา, Thai Definition:ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หยุมๆ หยิมๆ

ทะเลาะ

(v) quarrel, See Also: exchange words, argue, dispute, wrangle, Syn. วิวาท, ทุ่มเถียง, เถียง, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, สามัคคี, Example:รัฐมนตรีคนนี้สร้างปัญหาจนขัดแย้ง หรือทะเลาะกับคนอื่นมามากแล้ว, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน

ทำความ

(v) make a quarrel, See Also: to make charges against, cause trouble, Syn. ก่อเหตุขึ้น, หาเรื่อง, ก่อเรื่องขึ้น, Example:เขาคาดไว้ไม่มีผิดว่าเด็กคนนี้จะต้องทำความขึ้นอีก

ระหองระแหง

(adj) quarrelsome, Syn. บาดหมาง, Thai Definition:ผิดใจกันเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ, ไม่ใคร่ถูกกัน

ระหองระแหง

(v) quarrel, See Also: wrangle, Syn. บาดหมาง, Thai Definition:บาดหมางกันเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ, ไม่ปรองดองกัน

ไม่ลงรอยกัน

(v) conflict, See Also: quarrel, disagree, dispute, wrangle, be quarrelsome, Syn. ขัดแย้ง, ระหองระแหง, ทะเลาะกัน, บาดหมาง, Example:เขาทั้งสองไม่ลงรอยกันมานานเป็นปีแล้ว

ประคารม

(v) argue, See Also: discuss, dispute, quarrel, Syn. ปะทะคารม, โต้คารม, โต้เถียง, ตีฝีปากกัน, ถกเถียง, Ant. สงบปากสงบคำ, Example:สามีภรรยาคู่นี้ประคารมกันเป็นประจำ

การทะเลาะ

(n) quarrel, See Also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การทะเลาะเบาะแว้ง, การวิวาท, การทะเลาะวิวาท, Ant. การคืนดี, Example:ปัญหาการทะเลาะและตบตีกันนั้นมีแทบทุกวัน ส่วนใหญ่มาจากเรื่องหึงหวงกัน, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน

การทะเลาะวิวาท

(n) quarrel, See Also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การวิวาท, การทะเลาะ, Ant. การคืนดี, Example:เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไประงับการทะเลาะวิวาทในวงเหล้าของชายหนุ่ม ก่อนเกิดการฆ่ากันเพื่อแย่งชิงหญิงสาว, Thai Definition:การทุ่มเถียงและต่อสู้กัน

การวิวาท

(n) dispute, See Also: controversy, argument, quarrel, contention, brawl, wrangle, squabble, Syn. การทะเลาะวิวาท, การทะเลาะ, การโต้เถียง, Example:การวิวาทกันของนักเรียนช่างกลสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชนทั่วไปเป็นอันมาก

กัด

(v) quarrel, See Also: fight, be at odds, Syn. ทะเลาะ, Example:ณรงค์กับนิรันดร์เขม่นกันมานาน พอเจอหน้าก็เลยกัดกันเสมอ

ความขัดแย้ง

(n) conflict, See Also: opposition, disagreement, controversy, quarrel, argument, Syn. การขัดกัน, ความไม่ถูกกัน, ความไม่ลงรอยกัน, Example:ประเทศอภิมหาอำนาจจะพยายามแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างยิวและอาหรับ

ความบาดหมาง

(n) conflict, See Also: dissension, disagreement, offense, controversy, quarrel, Syn. ความโกรธเคือง, ความหมองใจ, การผิดใจ, Example:ความบาดหมางระหว่างเพื่อนครั้งนี้เกิดขึ้นจากการไม่เข้าใจกัน

ทุ่มเถียง

(v) argue, See Also: have an argument, have a row, quarrel, have an altercation, dispute, Syn. โต้เถียง, เถียง, ถกเถียง, Example:ทั้งคู่ทุ่มเถียงกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง, Thai Definition:โต้แย้ง หรือเถียงกันอย่างรุนแรง

ห้ามทัพ

(v) try to stop people from quarreling, Syn. ยับยั้งศึก, ห้ามศึก, Example:บ่อยๆ ครั้งที่เขาต้องคอยห้ามทัพศึกตีฝีปากระหว่างพนักงานด้วยกัน

ความแตกร้าว

(n) feud, See Also: quarrel, disagreeableness, Syn. ความแตกสามัคคี, ความแตกแยก, ความบาดหมาง, Ant. ความปรองดอง, ความสามัคคี, Example:กระแสข่าวที่ปรากฏออกมาเน้นโจมตีเรื่องความแตกร้าวภายในพรรค

ความระหองระแหง

(n) discord, See Also: disagreement, dissension, conflict, quarrelsome, Syn. ความร้าวฉาน, ความบาดหมาง, Ant. ความปรองดอง, ความสามัคคี, Example:ความระหองระแหงในบ้านเกิดจากพ่อไปมีเมียน้อย, Thai Definition:ความไม่ลงรอยกัน

คืนดีกัน

(v) reconcile, See Also: bring about a reconciliation, make peace, restore good relations, patch up a quarrel, Syn. ญาติดีกัน, คืนดี, ดีกัน, Ant. โกรธกัน, ไม่ถูกกัน, Example:พี่น้องคืนดีกันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว, Thai Definition:โกรธกันแล้วกลับมามีมิตรไมตรีต่อกัน

เรื่อง

(n) trouble, See Also: quarrel, matter, problem, disturbance, case, Syn. กรณี, ความ, ข้อความ, เนื้อความ, คดี, เหตุ, Example:ลูกชายบ้านนั้นมีเรื่องกับคนอื่นไม่เว้นแต่ละวัน

เกกมะเหรก

(n) ne'er-do-well, See Also: good-for-nothing, layabout, idler, badly-behaved person, unruly person, delinquent, quarre, Syn. เกเร, เกกมะเหรกเกเร, Example:คนที่ขี้เกียจ อู้งาน หรือไม่ยอมทำงานอะไรเลย สุดท้ายก็กลายเป็นคนเกกมะเหรก

โต้เเย้ง

(v) dispute, See Also: argue, debate, quarrel, controvert, Syn. โต้เถียง, แย้ง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ฉะ

[cha] (v) EN: quarrel ; argue ; bicker ; brawl ; fight ; attack ; scold

ฟื้นฝอยหาตะเข็บ

[feūnføi hā takep] (v, exp) EN: find fault with ; resuscitate past misdeeds ; pick a quarrel with ; rake up quarrelsome matters or past mistakes FR: chercher des poux à qqn

หาเรื่อง

[hā reūang] (v, exp) EN: pick a quarrel with FR: chercher des histoires (fam.)

เจี้ยว

[jīo] (v) EN: squabble ; quarrel ; row ; wrangle ; brawl

การทะเลาะ

[kān thalǿ] (n) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute FR: querelle [ f ] ; dispute [ f ]

ทะเลาะเบาะแว้ง

[kān thalǿbǿwaēng] (n) EN: quarrel

กรณีพิพาท

[karanī phiphāt] (n, exp) EN: conflict ; fight ; battle ; dispute ; quarrel ; controversy ; matter of controversy ; subject of litigation ; collision FR: conflit [ m ]

กัด

[kat] (v) EN: quarrel ; argue ; fight ; be at odds

กัดกัน

[kat kan] (v, exp) EN: be at odds ; snipe at one another ; quarrel FR: avoir une prise de bec (fam.)

เกกมะเหรก

[kēkmarēk] (n) EN: ne'er-do-well ; good-for-nothing ; layabout ; idler ; badly-behaved person ; unruly person ; delinquent ; quarrel-some person FR: fainéant [ m ] ; feignant [ m ]

เกกมะเหรก

[kēkmarēk] (v) EN: be insolent ; be delinquent ; misbehave ; be quarrelsome ; be intractable FR: être un bon à rien

เกกมะเหรก

[kēkmarēk] (adj) EN: going about picking quarrels ; quarrelsome ; bellicose ; wayward ; delinquent ; unruly ; badly behaved FR: malfaisant ; malveillant

ขี้แพ้ชวนตี

[khīphaē chūan tī] (v, exp) EN: quarrelsome after defeat ; being a bad loser FR: être mauvais perdant

แขวะ

[khwae] (v) EN: speak sarcastically ; pick a quarrel with FR: chercher querelle

ก่อเรื่องทะเลาะวิวาท

[kø reūang thalǿwiwāt] (v, exp) EN: cause a quarrel

ปะทะคารม

[patha khārom] (v, exp) EN: debate ; dispute ; quarrel ; squabble ; argue ; cross verbal swords

พาล

[phān] (adj) EN: bad ; wicked ; quarrelsome FR: méchant ; agressif

พิพาท

[phiphāt] (v) EN: dispute ; have a dispute ; litigate ; quarrel FR: se disputer

รวน

[rūan] (v) EN: make trouble ; seek a quarrel ; pick a quarrel ; provoke ; be provocative ; be belligerent ; press FR: provoquer ; exciter

ทะเลาะ

[thalǿ] (v) EN: quarrel ; exchange words ; have a brawl ; argue; dispute ; wrangle ; bicker ; squabble ; spat ; have a row FR: se disputer ; se quereller ; se chamailler ; avoir une prise de bec

ทะเลาะเบาะแว้ง

[thalǿbǿwaēng] (v) EN: brawl ; wrangle ; bicker ; quarrel ; dispute ; argue ; squabble ; spat

ทะเลาะวิวาท

[thalǿwiwāt] (v, exp) EN: brawl ; quarrel and fight

ทำความ

[thamkhwām] (v) EN: make a quarrel ; to make charges against ; cause trouble

ทุ่มเถียง

[thumthīeng] (v) EN: have an argument ; have a row ; have a quarrel ; have an altercation FR: débattre ; contester ; polémiquer ; avoir une altercation

วิวาท

[wiwāt] (v) EN: dispute ; argue ; debate ; quarrel ; squabble ; clash ; bully FR: se disputer ; se quereller

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

quarre

A bad carpenter quarrels with his tools.

quarre

A bad carpenter quarrels with his tools. [ Proverb ]

quarre

A bad workman quarrels with his tools.

quarre

Adolescents often quarrel with their parents.

quarre

A quarrel arose about what to do with the land.

quarre

A quarrel brought about the break.

quarre

A quarrel estranged one boy from the other.

quarre

Brothers should not quarrel.

quarre

Don't let a little quarrel come between us.

quarre

Don't quarrel over trifles.

quarre

Don't quarrel with your bread and butter.

quarre

Every time they meet, they quarrel.

quarre

He always quarrels with his wife.

quarre

He just looked on and didn't stop the quarrel.

quarre

He often quarrels with his brother about trifles.

quarre

He ought to know better than to quarrel with such a fellow.

quarre

He quarreled with his wife about their children.

quarre

He quarrels with every person he knows.

quarre

Her mediation put an end to our quarrel.

quarre

He tried to put an end to their quarrel.

quarre

I am ignorant of the reason for their quarrel.

quarre

I am not so foolish as to quarrel with my bread and butter.

quarre

I can't quarrel with my sister because she's too kind.

quarre

I constantly quarrel with my wife.

quarre

I don't like families that quarrel amongst themselves.

quarre

I got involved in other people's quarrel.

quarre

I had a quarrel with him about trifles.

quarre

I had a quarrel with him over.

quarre

I had a quarrel with my sister

quarre

I know better than to quarrel.

quarre

I know better than to quarrel with her.

quarre

I know better than to quarrel with her about trifles.

quarre

I know better than to quarrel with my brother.

quarre

I often have quarrels with her.

quarre

I quarrelled with my older brother yesterday.

quarre

It is no use quarreling with fate.

quarre

It is no use quarreling with grown-ups.

quarre

I tried to put an end to the quarrel.

quarre

I tried to stop their quarrel, but that was not easy.

quarre

I tried to stop their quarrel eagerly.

quarre

It seems that they have quarreled.

quarre

It takes two to make a quarrel.

quarre

I want to put an end to the quarrel.

quarre

I was involved in the quarrel.

quarre

John had a violent quarrel with his wife.

quarre

John picked a quarrel with college kids near him at the bar.

quarre

Ken always stands up for his mom when his parents quarrel.

quarre

Many a quarrel comes about through a misunderstanding.

quarre

Mary and John quarreled, but made up after a while.

quarre

Mike and David are always quarreling with each other over trifles.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

quarrel

(vi, n,(count)) /kwˈɒrəl/ /เควาะ เหริ่ล/ /k w o1 r @ l/

quarrels

(vi, n,(count)) /kwˈɒrəlz/ /เควาะ เหริ่ล สึ/ /k w o1 r @ l z/

quarrelled

(vi, vi) /kwˈɒrəld/ /เควาะ เหริ่ล ดึ/ /k w o1 r @ l d/

quarrelling

(vi) /kwˈɒrəlɪŋ/ /เควาะ เหรอะ หลิ่ง/ /k w o1 r @ l i ng/

quarrelsome

(adj) /kwˈɒrəlsəm/ /เควาะ เหริ่ล เสิ่ม/ /k w o1 r @ l s @ m/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

quarrel

(n) an angry dispute, Syn. row, dustup, words, wrangle, run-in, Example:they had a quarrel; they had words

quarrel

(n) an arrow that is shot from a crossbow; has a head with four edges

quarrel

(v) have a disagreement over something, Syn. scrap, dispute, altercate, argufy, Example:We quarreled over the question as to who discovered America; These two fellows are always scrapping over something

quarreler

(n) a disputant who quarrels, Syn. quarreller

quarrelsome

(adj) given to quarreling, Example:arguing children; quarrelsome when drinking

quarrelsomeness

(n) an inclination to be quarrelsome and contentious, Syn. contentiousness

louis x

(n) king of France (1289-1316), Syn. Louis le Hutin, Louis the Quarreller

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Quarrel

n. [ OE. quarel, OF. quarrel, F. carreau, LL. quadrellus, from L. quadrus square. See Quadrate, and cf. Quadrel, Quarry an arrow, Carrel. ] 1. An arrow for a crossbow; -- so named because it commonly had a square head. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

To shoot with arrows and quarrel. Sir J. Mandeville. [ 1913 Webster ]

Two arblasts, . . . with windlaces and quarrels. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]

2. (Arch.) Any small square or quadrangular member; as: (a) A square of glass, esp. when set diagonally. (b) A small opening in window tracery, of which the cusps, etc., make the form nearly square. (c) A square or lozenge-shaped paving tile. [ 1913 Webster ]

3. A glazier's diamond. Simmonds. [ 1913 Webster ]

4. A four-sided cutting tool or chisel having a diamond-shaped end. [ 1913 Webster ]

Quarrel

n. [ OE. querele, OF. querele, F. querelle, fr. L. querela, querella, a complaint, fr. queri to complain. See Querulous. ] 1. A breach of concord, amity, or obligation; a falling out; a difference; a disagreement; an antagonism in opinion, feeling, or conduct; esp., an angry dispute, contest, or strife; a brawl; an altercation; as, he had a quarrel with his father about expenses. [ 1913 Webster ]

I will bring a sword upon you that shall avenge the quarrel of my covenant. Lev. xxvi. 25. [ 1913 Webster ]

On open seas their quarrels they debate. Dryden. [ 1913 Webster ]

2. Ground of objection, dislike, difference, or hostility; cause of dispute or contest; occasion of altercation. [ 1913 Webster ]

Herodias had a quarrel against him, and would have killed him. Mark vi. 19. [ 1913 Webster ]

No man hath any quarrel to me. Shak. [ 1913 Webster ]

He thought he had a good quarrel to attack him. Holinshed. [ 1913 Webster ]

3. Earnest desire or longing. [ Obs. ] Holland. [ 1913 Webster ]

To pick a quarrel. See under Pick, v. t. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Brawl; broil; squabble; affray; feud; tumult; contest; dispute; altercation; contention; wrangle. [ 1913 Webster ]

Quarrel

v. i. [ imp. & p. p. Quarreled r Quarrelled; p. pr. & vb. n. Quarreling or Quarrelling. ] 1. To violate concord or agreement; to have a difference; to fall out; to be or become antagonistic. [ 1913 Webster ]

Our people quarrel with obedience. Shak. [ 1913 Webster ]

But some defect in her
Did quarrel with the noblest grace she owed. Shak. [ 1913 Webster ]

2. To dispute angrily, or violently; to wrangle; to scold; to altercate; to contend; to fight. [ 1913 Webster ]

Beasts called sociable quarrel in hunger and lust. Sir W. Temple. [ 1913 Webster ]

3. To find fault; to cavil; as, to quarrel with one's lot. [ 1913 Webster ]

I will not quarrel with a slight mistake. Roscommon. [ 1913 Webster ]

Quarrel

v. t. 1. To quarrel with. [ R. ] “I had quarelled my brother purposely.” B. Jonson. [ 1913 Webster ]

2. To compel by a quarrel; as, to quarrel a man out of his estate or rights. [ 1913 Webster ]

Quarrel

n. [ Written also quarreller. ] One who quarrels or wrangles; one who is quarrelsome. Shak. [ 1913 Webster ]

Quarrelet

n. A little quarrel. See 1st Quarrel, 2. [ Obs. ] “Quarrelets of pearl [ teeth ].” Herrick. [ 1913 Webster ]

Quarreling

a. Engaged in a quarrel; apt or disposed to quarrel; as, quarreling factions; a quarreling mood. -- Quar"rel*ing*ly, adv. [1913 Webster]

Quarrellous

a. [ OF. querelous, F. querelleux, L. querulosus and querulus, fr. queri to complain. See 2d Quarrel. ] Quarrelsome. [ Obs. ] [ Written also quarrellous. ] Shak. [ 1913 Webster ]

Quarrelsome

a. Apt or disposed to quarrel; given to brawls and contention; easily irritated or provoked to contest; irascible; choleric. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Pugnacious; irritable; irascible; brawling; choleric; fiery; petulant. [ 1913 Webster ]

-- Quar"rel*some*ly, adv. -- Quar"rel*some*ness, n. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

吵

[吵, chǎo] to quarrel; to make a noise; noisy; to disturb by making a noise #4121

吵架

[吵架, chǎo jià] to quarrel; to have a row #6264

是非

[是非, shì fēi] right and wrong; quarrel #6494

衅

[衅 / 釁, xìn] quarrel; dispute; a blood sacrifice (arch.) #28174

找事

[找事, zhǎo shì] to look for employment; to pick a quarrel #32669

阋

[阋 / 鬩, xì] to argue; to quarrel #35380

寻衅

[寻衅 / 尋舋, xún xìn] to pick a quarrel; to start a fight #35868

斗嘴

[斗嘴 / 鬥嘴, dòu zuǐ] to quarrel; to bicker; glib repartee #37983

碴

[碴, chá] fault; glass fragment; quarrel #44207

反目

[反目, fǎn mù] to quarrel; to fall out with sb #46304

劝架

[劝架 / 勸架, quàn jià] to mediate in a quarrel; to urge end to stop a fight #47376

吵嘴

[吵嘴, chǎo zuǐ] to quarrel #60899

搬弄是非

[搬弄是非, bān nòng shì fēi] to incite a quarrel (成语 saw); to sow discord between people; to tell tales; to make mischief #65010

挑拨是非

[挑拨是非 / 挑撥是非, tiǎo bō shì fēi] to incite a quarrel (成语 saw); to sow discord between people; to tell tales; to make mischief #154344

找碴儿

[找碴儿 / 找碴兒, zhǎo chá r] to pick a quarrel; to find fault; nitpicking #179988

迿

[迿, xùn] to be the first to begin a quarrel #374420

翻嘴

[翻嘴, fān zuǐ] to withdraw a remark; to quarrel #436859

喜欢吵架

[喜欢吵架 / 喜歡吵架, xǐ huān chǎo jià] quarrelsome

拌嘴

[拌嘴, bàn zuǐ] to bicker; to squabble; to quarrel

拌嘴斗舌

[拌嘴斗舌 / 拌嘴鬥舌, bàn zuǐ dòu shé] to quarrel

招风惹草

[招风惹草 / 招風惹草, zhāo fēng rě cǎo] lit. call the fire to burn the grass (成语 saw); to cause a quarrel by provocation; to stir up trouble

舋

[舋, xìn] variant of 釁|衅; quarrel; dispute; a blood sacrifice (arch.), See Also: 釁, 衅

角口

[角口, jiǎo kǒu] to quarrel

酗酒滋事

[酗酒滋事, xù jiǔ zī shì] drunken fighting; to get drunk and quarrel

斗口齿

[斗口齿 / 鬥口齒, dòu kǒu chǐ] to quarrel; to bicker; glib repartee

Japanese-Thai-English: Saikam Dictionary Saikam JP-TH-EN Dictionary

争議

[そうぎ, sougi] TH: ทะเลาะ

争議

[そうぎ, sougi] EN: quarrel

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

争い

[あらそい, arasoi] (n) dispute; strife; quarrel; dissension; conflict; rivalry; contest; (P) #4408

競合

[きょうごう, kyougou] (n, vs, adj-no) contention; competition; rivalry; quarrel; (P) #5584

喧嘩(P);諠譁

[けんか, kenka] (n, vs) quarrel; brawl; fight; squabble; scuffle; (P) #6697

争う

[あらそう, arasou] (v5u, vi) (1) to compete; to contest; to contend; (2) to quarrel; to argue; to dispute; to be at variance; to oppose; (3) (See 争えない) (usu. in negative form) to deny (e.g. evidence); (P) #12751

絡む

[からむ, karamu] (v5m, vi) (1) to entangle; to entwine; (2) to pick a quarrel; to find fault; (3) to be involved with; to be influenced by; to develop a connection with; (P) #18447

いざこざ

[izakoza] (n) trouble; quarrel; difficulties; complication; tangle; (P)

やり合う;遣り合う

[やりあう, yariau] (v5u, vt) to compete with; to argue with; to quarrel

因縁をつける;因縁を付ける

[いんねんをつける, innenwotsukeru] (exp, v1) to invent a pretext for a quarrel; to pick a fight

角突き合い;角突合い

[つのつきあい, tsunotsukiai] (n) constant quarreling; constant quarrelling; bickering; wrangling

気が荒い

[きがあらい, kigaarai] (exp, adj-i) (See 気の荒い) bad-tempered; quarrelsome

気の荒い

[きのあらい, kinoarai] (adj-i) (See 気が荒い) bad-tempered; quarrelsome

愚図る

[ぐずる, guzuru] (v5r) to grumble; to be unsettled; to pick a quarrel

兄弟喧嘩;兄弟げんか

[きょうだいげんか, kyoudaigenka] (n, vs) quarrel between brothers

兄弟牆に鬩ぐ

[けいていかきにせめぐ, keiteikakinisemegu] (exp, v5g) sibling rivalry; quarrel among friends

兄妹喧嘩;兄妹げんか

[きょうだいげんか, kyoudaigenka] (n, vs) quarrel between siblings

血肉の争い

[けつにくのあらそい, ketsunikunoarasoi] (exp) (id) family quarrel

喧嘩の尻

[けんかのしり, kenkanoshiri] (n) aftermath of a quarrel (failure)

喧嘩沙汰

[けんかざた, kenkazata] (n) beginning (developing into) a quarrel (a fight, an altercation)

喧嘩早い

[けんかばやい, kenkabayai] (adj-i) quarrelsome

喧嘩両成敗;けんか両成敗

[けんかりょうせいばい, kenkaryouseibai] (exp) in a quarrel, both parties are to blame

言い合い;言合い

[いいあい, iiai] (n) quarrel; dispute

言い合う;言合う

[いいあう, iiau] (v5u, vt) to quarrel

言い争い;言争い

[いいあらそい, iiarasoi] (n) a quarrel; argument

言い争う;言争う

[いいあらそう, iiarasou] (v5u, vt) to quarrel; to dispute

御家騒動;お家騒動

[おいえそうどう, oiesoudou] (n) family trouble (quarrel); domestic squabble; internal squabble (over headship rights) in a daimyo family in the Edo period

口げんか(P);口喧嘩

[くちげんか(P);くちけんか(口喧嘩), kuchigenka (P); kuchikenka ( kuchigenka )] (n, vs) quarrel; dispute; (P)

口火

[くちび, kuchibi] (n) fuse; spark plug; cause (of war); origin (of a quarrel); (P)

口舌

[くぜつ;こうぜつ, kuzetsu ; kouzetsu] (n, adj-no) talking recklessly; quarreling; quarrelling; curtain lecture; words; tongue

口争い

[くちあらそい, kuchiarasoi] (n, vs) quarreling; quarrelling

口論

[こうろん, kouron] (n, vs) dispute; quarrel; (P)

骨肉の争い

[こつにくのあらそい, kotsunikunoarasoi] (exp) (id) family quarrel

擦れ合う

[すれあう, sureau] (v5u, vi) to rub against; to chafe; to quarrel

姉妹喧嘩;姉妹げんか

[きょうだいげんか, kyoudaigenka] (n, vs) quarrel between sisters

小競り合い;小競合い;小ぜり合い

[こぜりあい, kozeriai] (n) skirmish; brief argument; exchange of words; quarrel

争い好き

[あらそいずき, arasoizuki] (adj-na) quarrelsome; contentious

争い怒る

[あらそいいかる, arasoiikaru] (v5r) to be angry and quarrelsome

争議

[そうぎ, sougi] (n) dispute; quarrel; strike; (P)

大喧嘩;大げんか

[おおげんか, oogenka] (n, vs) quarrel; huge fight; big row

痴話喧嘩;痴話げんか

[ちわげんか, chiwagenka] (n) (See 夫婦喧嘩) lover's quarrel

仲間喧嘩

[なかまげんか, nakamagenka] (n) quarrel among friends; quarrel among ourselves (themselves)

怒り上戸

[おこりじょうご, okorijougo] (n) quarrelsome drinker

内攻

[ないこう, naikou] (n, vs) (1) (disease) settling in internal organs; (2) quarreling among companions; quarrelling among companions

内輪喧嘩

[うちわげんか, uchiwagenka] (n, vs) family quarrel; quarreling among themselves; quarrelling among themselves

鼻突き合い

[はなつきあい, hanatsukiai] (n) quarreling; quarrelling

夫婦喧嘩;夫婦げんか

[ふうふげんか, fuufugenka] (n) (See 痴話喧嘩) matrimonial quarrel

夫婦喧嘩は犬も食わない

[ふうふげんかはいぬもくわない, fuufugenkahainumokuwanai] (exp) (id) One should not interfere in lover's quarrels

風波

[ふうは, fuuha] (n) wind and waves; rough seas; storm; dispute; quarrel; trouble

分かれ争う;別れ争う

[わかれあらそう, wakarearasou] (v5u) to quarrel and separate

悶着

[もんちゃく, monchaku] (n, vs) trouble; quarrel; dispute

啀み合い;いがみ合い

[いがみあい, igamiai] (n) (1) snarl; snarling; (2) quarrel; wrangling; feud

Japanese-English: COMPDICT Dictionary COMPDICT JP-EN Dictionary

争う

[あらそう, arasou] to contend, to quarrel, to oppose

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Ehestreit { m }

domestic quarrel

Krach { m }; Zank { m }; Streit { m } | Krach schlagen

row; quarrel | to make a row

Streit { m }; Zank { m }

quarrel

Streit anfangen mit

to start (pick) a quarrel with

Streitsucht { f }

quarrelsomeness

Verfeindung { f }

quarreling

Zänker { m }

quarreler

mit jdm. aneinander geraten

to quarrel with sb.

streiten; zanken | streitend; zankend | gestritten; gezankt | streitet; zankt | stritt; zankte

to quarrel | quarreling; quarrelling | quarrelled | quarrels | quarreled; quarrelled

streitsüchtig { adj }

quarrelsome

streitsüchtig { adv }

quarrelsomely

zänkisch

quarrelsome

zänkisch { adv }

quarrelsomely

zerstreiten | zerstreitend | zerstritten

to quarrel; to fall out | quarreling; falling out | quarreled; fallen out

Er bricht oft einen Streit vom Zaun.

He often picks a quarrel.

Er legte den Streit bei.

He settles the quarrel.

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

%quarre%

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download