Search result for

wrangle

(29 entries)
(0.0037 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -wrangle-, *wrangle*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
wrangle    [VI] ทะเลาะหรือโต้เถียงเสียงดัง, Syn. dispute, quarrel, squabble, Ant. agree, concur
wrangle    [N] การทะเลาะ, See also: การโต้เถียง, การถกเถียง
wrangler    [N] ผู้ทะเลาะ, See also: ผู้โต้เถียง, ผู้ถกเถียง
wrangle over    [PHRV] ทะเลาะเกี่ยวกับ, See also: ถกเถียงเกี่ยวกับ, Syn. wrangle about
wrangle about    [PHRV] ทะเลาะเกี่ยวกับ, See also: ถกเถียงเกี่ยวกับ, Syn. quarrel about, wranggle over

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
wrangle(แรง'เกิล) vi.,vt.,n. (การ) ทะเลาะ,โต้เถียง,ถกเถียง,ต้อน (สัตว์มารวมกัน), Syn. quarrel,argue
wrangler(แรง'เกลอะ) n. ผู้ทะเลาะ,ผู้โต้เถียง,ผู้ต้อนปศุสัตว์,โคบาล

English-Thai: Nontri Dictionary
wrangle(n) การทะเลาะวิวาท,การโต้เถียง,การถกเถียง
wrangle(vi) ทะเลาะวิวาท,โต้เถียง,ถกเถียง

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ทะเลาะเบาะแว้ง    [V] brawl, See also: wrangle, bicker, quarrel, dispute, argue, squabble, spat, Syn. ทุ่มเถียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะ, วิวาท, พิพาท, Ant. ปรองดอง, Example: หากทะเลาะเบาะแว้งกับใครๆ เขาจะต้องจ้องเขม็งไปยังดวงตาของคู่อริตลอดเวลา, Thai definition: ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หยุมๆ หยิมๆ
ระหองระแหง    [V] quarrel, See also: wrangle, Syn. บาดหมาง, Thai definition: บาดหมางกันเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ, ไม่ปรองดองกัน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
เจี้ยว[v.] (jīo) EN: squabble ; quarrel ; row ; wrangle ; brawl   
แก่งแย่ง[v.] (kaengyaēng) EN: compete for ; vie for ; contest ; wrangle ; contend for ; struggle for ; scramble ; strive   
การทะเลาะ[n.] (kān thalǿ) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute   FR: querelle [f] ; dispute [f]
ทะเลาะ[v.] (thalǿ) EN: quarrel ; exchange words ; have a brawl ; argue; dispute ; wrangle ; bicker ; squabble ; spat ; have a row   FR: se disputer ; se quereller ; se chamailler ; avoir une prise de bec
ทะเลาะเบาะแว้ง[v.] (thalǿbǿwaēng) EN: brawl ; wrangle ; bicker ; quarrel ; dispute ; argue ; squabble ; spat   
เถียง[v.] (thīeng) EN: dispute ; debate ; argue ; wrangle ; discuss ; contradict ; talk back   FR: contester ; objecter ; répliquer ; discuter ; débattre

CMU English Pronouncing Dictionary
WRANGLE    R AE1 NG G AH0 L
WRANGLED    R AE1 NG G AH0 L D
WRANGLER    R AE1 NG G AH0 L ER0
WRANGLES    R AE1 NG G AH0 L Z
WRANGLERS    R AE1 NG G AH0 L ER0 Z

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
wrangle    (v) (r a1 ng g l)
wrangled    (v) (r a1 ng g l d)
wrangles    (v) (r a1 ng g l z)

Result from Foreign Dictionaries (4 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Wrangle \Wran"gle\, v. i. [imp. & p. p. {Wrangled}; p. pr. & vb.
     n. {Wrangling}.] [OE. wranglen to wrestle. See {Wrong},
     {Wring}.]
     [1913 Webster]
     1. To argue; to debate; to dispute. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
     2. To dispute angrily; to quarrel peevishly and noisily; to
        brawl; to altercate. "In spite of occasional wranglings."
        --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
              For a score of kingdoms you should wrangle. --Shak.
        [1913 Webster]
  
              He did not know what it was to wrangle on
              indifferent points.                   --Addison.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Wrangle \Wran"gle\, v. t.
     To involve in a quarrel or dispute; to embroil. [R.] --Bp.
     Sanderson.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Wrangle \Wran"gle\, n.
     An angry dispute; a noisy quarrel; a squabble; an
     altercation.
     [1913 Webster]
  
     Syn: Altercation; bickering; brawl; jar; jangle; contest;
          controversy. See {Altercation}.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  wrangle
      n 1: an angry dispute; "they had a quarrel"; "they had words"
           [syn: {quarrel}, {wrangle}, {row}, {words}, {run-in},
           {dustup}]
      2: an instance of intense argument (as in bargaining) [syn:
         {haggle}, {haggling}, {wrangle}, {wrangling}]
      v 1: to quarrel noisily, angrily or disruptively; "The bar
           keeper threw them out, but they continued to wrangle on
           down the street" [syn: {brawl}, {wrangle}]
      2: herd and care for; "wrangle horses"

Are you satisfied with the result?

Go to Top