Search result for

squabble

(28 entries)
(0.0411 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -squabble-, *squabble*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
squabble    [N] การทะเลาะกัน, See also: การโต้เถียง, การต่อล้อต่อเถียง, Syn. argument, dispute, quarrel
squabble    [VI] ทะเลาะกัน, See also: โต้เถียง, ต่อล้อต่อเถียง, Syn. argue, dipute, quarrel
squabble over    [PHRV] โต้เถียงเกี่ยวกับ, Syn. argue about, bicker about, quarrel about, wrangle about, squabble over
squabble with    [PHRV] ทะเลาะกับ, See also: โต้เถียงกับ, Syn. argue against, argue with, quarrel with, row with
squabble about    [PHRV] โต้เถียงเกี่ยวกับ, Syn. argue about, bicker about, quarrel about, wrangle about, squabble over

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
squabble(สควอบ'เบิล) vi.,n. (การ) ทะเลาะ,เถียงกัน,มีปากเสียงกัน,ต่อล้อต่อเถียง, Syn. dispute,wrangle

English-Thai: Nontri Dictionary
squabble(n) การต่อล้อต่อเถียง,การทะเลาะกัน
squabble(vi) ต่อล้อต่อเถียง,ทะเลาะกัน

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
การทะเลาะ    [N] quarrel, See also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การทะเลาะเบาะแว้ง, การวิวาท, การทะเลาะวิวาท, Ant. การคืนดี, Example: ปัญหาการทะเลาะและตบตีกันนั้นมีแทบทุกวัน ส่วนใหญ่มาจากเรื่องหึงหวงกัน, Thai definition: ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน
การทะเลาะวิวาท    [N] quarrel, See also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การวิวาท, การทะเลาะ, Ant. การคืนดี, Example: เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไประงับการทะเลาะวิวาทในวงเหล้าของชายหนุ่ม ก่อนเกิดการฆ่ากันเพื่อแย่งชิงหญิงสาว, Thai definition: การทุ่มเถียงและต่อสู้กัน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
เจี้ยว[v.] (jīo) EN: squabble ; quarrel ; row ; wrangle ; brawl   
การทะเลาะ[n.] (kān thalǿ) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute   FR: querelle [f] ; dispute [f]
ปะทะคารม[v. exp.] (patha khārom) EN: debate ; dispute ; quarrel ; squabble ; argue ; cross verbal swords   
ทะเลาะ[v.] (thalǿ) EN: quarrel ; exchange words ; have a brawl ; argue; dispute ; wrangle ; bicker ; squabble ; spat ; have a row   FR: se disputer ; se quereller ; se chamailler ; avoir une prise de bec
ทะเลาะเบาะแว้ง[v.] (thalǿbǿwaēng) EN: brawl ; wrangle ; bicker ; quarrel ; dispute ; argue ; squabble ; spat   
วิวาท[v.] (wiwāt) EN: dispute ; argue ; debate ; quarrel ; squabble ; clash ; bully   FR: se disputer ; se quereller

CMU English Pronouncing Dictionary
SQUABBLE    S K W AA1 B AH0 L
SQUABBLED    S K W AA1 B AH0 L D
SQUABBLES    S K W AA1 B AH0 L Z

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
squabble    (v) (s k w o1 b l)
squabbled    (v) (s k w o1 b l d)
squabbles    (v) (s k w o1 b l z)

Japanese-English: EDICT Dictionary
喧嘩(P);諠譁[けんか, kenka] (n,vs) quarrel; brawl; fight; squabble; scuffle; (P) [Add to Longdo]
御家騒動;お家騒動[おいえそうどう, oiesoudou] (n) family trouble (quarrel); domestic squabble; internal squabble (over headship rights) in a daimyo family in the Edo period [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (4 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Squabble \Squab"ble\ (skw[o^]b"b'l), v. i. [imp. & p. p.
     {Squabbled} (-b'ld); p. pr. & vb. n. {Squabbling}
     (-bl[i^]ng).] [Cf. dial. Sw. skvabbel a dispute, skvappa to
     chide.]
     1. To contend for superiority in an unseemly manner; to
        scuffle; to struggle; to wrangle; to quarrel.
        [1913 Webster]
  
     2. To debate peevishly; to dispute.
        [1913 Webster]
  
              The sense of these propositions is very plain,
              though logicians might squabble a whole day whether
              they should rank them under negative or affirmative.
                                                    --I. Watts.
        [1913 Webster]
  
     Syn: To dispute; contend; scuffle; wrangle; quarrel;
          struggle.
          [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Squabble \Squab"ble\, v. t. (Print.)
     To disarrange, so that the letters or lines stand awry or are
     mixed and need careful readjustment; -- said of type that has
     been set up.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Squabble \Squab"ble\, n.
     A scuffle; a wrangle; a brawl.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  squabble
      n 1: a quarrel about petty points [syn: {bicker}, {bickering},
           {spat}, {tiff}, {squabble}, {pettifoggery}, {fuss}]
      v 1: argue over petty things; "Let's not quibble over pennies"
           [syn: {quibble}, {niggle}, {pettifog}, {bicker},
           {squabble}, {brabble}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top