main-logo
/K AH0 N T EH1 M P T//เขิ่น เท้ม ผึ ถึ/help
practiceฝึกออกเสียง
156 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%contempt%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: contempt, -contempt-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
contempt
(n) การดูถูก, See Also: ความรู้สึกรังเกียจอย่างมาก, Syn. disdain, scorn
contempt
(n) การหมิ่นประมาท, See Also: การสบประมาท
contemptible
(adj) น่าเหยียดหยาม, See Also: ซึ่งสมควรแก่การดูถูกดูหมิ่น, Syn. despicable, worthless
contemptuous
(adj) ซึ่งดูหมิ่นหรือเหยียดหยามผู้อื่น, See Also: ซึ่งแสดงการดูหมิ่น, ซึ่งสบประมาท, Syn. disdainful, insulting, scornful
contemptuously
(adv) อย่างดูถูกผู้อื่น, Syn. disdainfully, scornfully
contemptibility
(n) การเหยียดหยาม, See Also: การดูถูก, Syn. scorn, disdain
be beneath contempt
(idm) (จิตใจ) ต่ำมาก, See Also: จิตใจแย่มาก, ต่ำทราม
  Hope Dictionary 
contempt
(คันเทมพทฺ') n. การดูถูก, การหมิ่นประมาท, การสบประมาท, ความขายหน้า, Syn. disdain
contemptible
(คันเทมพฺ'ทะเบิล) adj. น่าดูถูก, น่าเหยียดหยาม, น่าชัง, น่ารังเกียจ., See Also: contemptibility n. ดูcontemptible -Conf. contemptuous
contemptuous
(คันเทมพฺ'ชุอัส) adj. น่าดูถูก, น่าชัง, น่ารังเกียจ, หยิ่งยโส, โอหัง. n., Syn. acornful, Ant. respectful
  Nontri Dictionary 
contempt
(n) การดูหมิ่น, การดูถูก, การหมิ่นประมาท, การสบประมาท
contemptuous
(adj) น่ารังเกียจ, น่าดูถูก, น่าชัง
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
civil contempt
การขัดคำสั่งศาล [ ดู contempt of court ประกอบ ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
contempt of Congress; Congress, contempt of
การละเมิดอำนาจรัฐสภา (อเมริกัน) [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
contempt of court
การดูหมิ่นศาล, การละเมิดอำนาจศาล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
contempt of Parliament
การละเมิดเอกสิทธิ์ของรัฐสภา (อังกฤษ) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
Congress, contempt of; contempt of Congress
การละเมิดอำนาจรัฐสภา (อเมริกัน) [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
direct contempt
การละเมิดอำนาจศาลในบริเวณศาล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Contempt of court
การละเมิดอำนาจศาล [TU Subject Heading]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
คำสบประมาท
(n) contempt, See Also: disdain, scorn, Syn. คำปรามาส, คำดูถูก, Example:การสะสางคดีนี้ของตำรวจทำให้สามารถลบคำสบประมาทว่าไร้น้ำยาได้
คำปรามาศ
(n) contempt, See Also: disdain, scorn, derision, Syn. คำดูแคลน, คำดูถูก, คำดูถูกดูแคลน, Ant. คำยกย่องชมเชย, Example:คำปรามาสของเขาทำให้ผมมีใจฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง, Unit:คำ
คนสารเลว
(n) contemptible man, See Also: vile man, Syn. คนเลว, คนชั่ว, คนเลวทรามต่ำช้า, Ant. คนดี, Example:ศาลจะต้องพิพากษาลงโทษคนสารเลวอย่างสาสมที่สุด, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลที่ประพฤติไม่ดีเพราะจงใจฝ่าฝืนศีลธรรม
หยาม
(v) despise, See Also: view with contempt, look down on, Syn. ดูถูก, ดูหมิ่น, ดูแคลน, ดูถูกดูแคลน, เหยียดหยาม, สบประมาท, ปรามาส, ดูหมิ่นเหยียดหยาม, Example:พวกมาเฟียต่างถือศักดิ์ศรี แบบฆ่าได้แต่หยามไม่ได้, Thai Definition:แสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่น หรือเหยียดหยาม
หยามหน้า
(v) insult, See Also: view with contempt, scorn, Syn. หยามน้ำหน้า, ดูถูกเหยียดหยาม, Example:อย่าหยามหน้ากันให้มากนัก, Thai Definition:ดูหมิ่นเกียรติ
ไพร่
(adj) base, See Also: despicable, vile, mean, low-down, bad, contemptible, Syn. เลว, ชั่วช้า, ทราม, ถ่อย, สถุล, Example:ข้าไม่มีลูกสันดานไพร่อย่างเอ็งหรอก, Thai Definition:ที่เลวทรามชั่วช้าหรือที่ผิดศีลธรรม
คาดหน้า
(v) look down upon, See Also: show contempt, hold in contempt, Syn. ตราหน้า, Example:ทุกคนคาดหน้าไว้ว่าเขาต้องเรียนไม่จบ, Thai Definition:หมายหน้าเป็นเชิงดูหมิ่น
ถ่อย
(v) be mean, See Also: be vile, be base, be wicked, be despicable, be contemptible, Syn. ชั่ว, เลว, ทราม, Example:เขาถือว่าเป็นตลกอัจฉริยะ แต่บางทีก็ค่อนข้างถ่อยไปนิดหนึ่ง
ถุย
(int) tut, See Also: exclamation from the sound of spitting or to show contempt, tut-tut, Example:ถุย! แค่หมัดเดียวก็ลงไปกองกับพื้นเสียแล้ว, Thai Definition:ออกเสียงดังเช่นนั้นแสดงกิริยาดูถูกดูหมิ่น
ปรามาส
(v) insult, See Also: contempt, defame, slander, condemn, affront, Syn. ดูถูก, สบประมาท, ดูแคลน, ดูหมิ่น, หยาม, Example:้เธอมุมานะทำงานจนสำเร็จเพราะคำพูดที่เขาเคยปรามาสเธอไว้
สาธารณ์
(adj) mean, See Also: base, despicable, contemptible, Syn. ต่ำ, เลว, Example:เจ้าแมวสาธารณ์ บังอาจมาขโมยปลาย่าง
เหยียดหยัน
(v) disdain, See Also: belittle, hold in contempt, look down on, scorn, slight, Syn. ดูถูก, เย้ยหยัน, เหยียดหยาม, ดูถูกดูหมิ่น, Example:ท่านเหยียดหยันคนจนคนไม่มีตระกูลเช่นนี้เสมอ
เหยียดหยัน
(adv) disdainfully, See Also: contemptuously, slightly, scornfully, Syn. ดูถูก, เย้ยหยัน, เหยียดหยาม, ดูถูกดูหมิ่น, Example:อดีตคู่หมั้นชายตามองคนรักเก่าอย่างเหยียดหยัน
ไอ้
(pron) word used for men, showing contempt, Ant. อี, Example:ลูกอย่าไปยุ่งกับไอ้มั่นเลย มันไม่คู่ควรกับเราสักนิด, Thai Definition:คำใช้ประกอบหน้าชื่อผู้ชายแสดงความดูหมิ่นเหยียดหยาม
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
อัปรีย์
[apprī] (adj) EN: unpropitious ; inauspicious ; wicked ; despicable ; contemptible ; diabolical ; evil ; vicious  FR: maudit ; méprisable ; diabolique
การดูหมิ่นศาล
[kān dūmin sān] (n, exp) EN: contempt of court
หมิ่นประมาทศาล
[minpramāt sān] (n, exp) EN: contempt of court
ถ่อย
[thǿi] (adj) EN: despicable ; vile ; low ; base ; bad ; mean ; coarse ; crude ; dirty ; contemptible ; wicked  FR: méprisable ; abject ; grivois ; paillard ; gras
หยาม
[yām] (v) EN: despise ; view with contempt ; look down on  FR: mépriser ; dédaigner
หยามหน้า
[yām nā] (v) EN: insult ; view with contempt ; scorn
เหยียด
[yīet] (v) EN: belittle ; discriminate (against) ; look down on/upon ; slight ; insult ; abuse ; affront ; call names ; put down ; look with contempt ; hold in contempt ; be scornful of/about ; insult ; despise ; run sb. down  FR: dénigrer ; déprécier ; rabaisser ; mépriser ; dédaigner ; regarder qqn de haut ; ignorer ; manquer d'égards envers ; blesser ; offenser ; avoir du mépris pour ; sous-estimer
เหยียดหยัน
[yīet-yan] (v) EN: disdain ; belittle ; hold in contempt ; look down on ; scorn ; slight  FR: dénigrer ; déprécier ; rabaisser ; mépriser ; dédaigner ; regarder qqn de haut ; ignorer ; manquer d'égards envers ; blesser ; offenser ; avoir du mépris pour ; sous-estimer
เหยียดหยัน
[yīet-yan] (adv) EN: disdainfully ; contemptuously ; slightly ; scornfully  FR: avec dédain ; dédaigneusement ; avec mépris
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
civil contempt
(n) a failure to follow a court order that benefits someone else
contempt
(n) lack of respect accompanied by a feeling of intense dislike, Syn. disdain, despite, scorn, Example:he was held in contempt; the despite in which outsiders were held is legendary
contempt
(n) a manner that is generally disrespectful and contemptuous, Syn. disrespect
contempt
(n) open disrespect for a person or thing, Syn. scorn
contempt
(n) a willful disobedience to or disrespect for the authority of a court or legislative body
contemptible
(adj) deserving of contempt or scorn, Ant. estimable
contemptibly
(adv) in a manner deserving contempt
contempt of congress
(n) deliberate obstruction of the operation of the federal legislative branch
contempt of court
(n) disrespect for the rules of a court of law
contemptuous
(adj) expressing extreme contempt, Syn. insulting, scornful, disdainful
contemptuously
(adv) without respect; in a disdainful manner, Syn. scornfully, contumeliously, disdainfully, Example:she spoke of him contemptuously
contemptuousness
(n) the manifestation of scorn and contempt, Example:every subordinate sensed his contemptuousness and hated him in return
criminal contempt
(n) an act of disrespect that impedes the administration of justice
baseness
(n) unworthiness by virtue of lacking higher values, Syn. contemptibility, despicability, despicableness, sordidness
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Contempt

n. [ L. contemptus, fr. contemnere: cf. OF. contempt. See Contemn. ] 1. The act of contemning or despising; the feeling with which one regards that which is esteemed mean, vile, or worthless; disdain; scorn. [ 1913 Webster ]

Criminal contempt of public feeling. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Nothing, says Longinus, can be great, the contempt of which is great. Addison. [ 1913 Webster ]

2. The state of being despised; disgrace; shame. [ 1913 Webster ]

Contempt and begarry hangs upon thy back. Shak. [ 1913 Webster ]

3. An act or expression denoting contempt. [ 1913 Webster ]

Little insults and contempts. Spectator. [ 1913 Webster ]

The contempt and anger of his lip. Shak. [ 1913 Webster ]

4. (Law) Disobedience of the rules, orders, or process of a court of justice, or of rules or orders of a legislative body; disorderly, contemptuous, or insolent language or behavior in presence of a court, tending to disturb its proceedings, or impair the respect due to its authority. [ 1913 Webster ]

☞ Contempt is in some jurisdictions extended so as to include publications reflecting injuriously on a court of justice, or commenting unfairly on pending proceedings; in other jurisdictions the courts are prohibited by statute or by the constitution from thus exercising this process.

Syn. -- Disdain; scorn; derision; mockery; contumely; neglect; disregard; slight. [ 1913 Webster ]

Contemptibility

n. The quality of being contemptible; contemptibleness. Speed. [ 1913 Webster ]

Contemptible

a. 1. Worthy of contempt; deserving of scorn or disdain; mean; vile; despicable. Milton. [ 1913 Webster ]

The arguments of tyranny are ascontemptible as its force is dreadful. Burke. [ 1913 Webster ]

2. Despised; scorned; neglected; abject. Locke. [ 1913 Webster ]

3. Insolent; scornful; contemptuous. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

If she should make tender of her love, 't is very possible he 'll scorn it; for the man . . . hath a contemptible spirit. Shak.

Syn. -- Despicable; abject; vile; mean; base; paltry; worthless; sorry; pitiful; scurrile. See Contemptuous. -- Contemptible, Despicable, Pitiful, Paltry. Despicable is stronger than contemptible, as despise is stronger than contemn. It implies keen disapprobation, with a mixture of anger. A man is despicable chiefly for low actions which mark his life, such as servility, baseness, or mean adulation. A man is contemptible for mean qualities which distinguish his character, especially those which show him to be weak, foolish, or worthless. Treachery is despicable, egotism is contemptible. Pitiful and paltry are applied to cases which are beneath anger, and are simply contemptible in a high degree. [ 1913 Webster ]

Contemptibleness

n. The state or quality of being contemptible, or of being despised. [ 1913 Webster ]

Contemptibly

adv. In a contemptible manner. [ 1913 Webster ]

Contemptuous

a. Manifesting or expressing contempt or disdain; scornful; haughty; insolent; disdainful. [ 1913 Webster ]

A proud, contemptuous behavior. Hammond. [ 1913 Webster ]

Savage invective and contemptuous sarcasm. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Rome . . . entertained the most contemptuous opinion of the Jews. Atterbury.

Syn. -- Scornful; insolent; haughty; disdainful; supercilious; insulting; contumelious. -- Contemptuous, Contemptible. These words, from their similarity of sound, are sometimes erroneously interchanged, as when a person speaks of having “a very contemptible opinion of another.” Contemptible is applied to that which is the object of contempt; as, contemptible conduct; acontemptible fellow. Contemptuous is applied to that which indicates contempt; as, a contemptuous look; a contemptuous remark; contemptuous treatment. A person, or whatever is personal, as an action, an expression, a feeling, an opinion, may be either contemptuous or contemptible; a thing may be contemptible, but can not be contemptuous. [ 1913 Webster ]

Contemptuously

adv. In a contemptuous manner; with scorn or disdain; despitefully. [ 1913 Webster ]

The apostles and most eminent Christians were poor, and used contemptuously. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

Contemptuousness

n. Disposition to or manifestion of contempt; insolence; haughtiness. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
哼
[哼, hēngㄏㄥ] hum; (interj. of contempt) #3458
老子
[老 子, lǎo ziㄌㄠˇ ㄗ˙] father; daddy; "I, your father" (in anger, or out of contempt); I (used arrogantly or jocularly), See Also: 道德經, 道德经 #3812
呸
[呸, pēiㄆㄟ] to spit (in contempt) #11413
轻视
[轻 视 / 輕 視, qīng shìㄑㄧㄥ ㄕˋ] contempt; contemptuous; despise; scorn; scornful #14169
卑鄙
[卑 鄙, bēi bǐㄅㄟ ㄅㄧˇ] base; mean; contemptible; despicable #17782
瞧不起
[瞧 不 起, qiáo bù qǐㄑㄧㄠˊ ㄅㄨˋ ㄑㄧˇ] to look down upon; to hold in contempt #20210
老太婆
[老 太 婆, lǎo tài póㄌㄠˇ ㄊㄞˋ ㄆㄛˊ] old woman (often contemptuous); one's own wife #21100
漠视
[漠 视 / 漠 視, mò shìㄇㄛˋ ㄕˋ] to ignore; to neglect; to treat with contempt #21242
蔑视
[蔑 视 / 蔑 視, miè shìㄇㄧㄝˋ ㄕˋ] to loathe; to despise; contempt #24082
不齿
[不 齿 / 不 齒, bù chǐㄅㄨˋ ㄔˇ] despise; hold in contempt #47319
浊流
[浊 流 / 濁 流, zhuó liúㄓㄨㄛˊ ㄌㄧㄡˊ] turbid flow; muddy waters; fig. a contemptible person; fig. corrupt or disgraceful social trends #79879
杂沓
[杂 沓 / 雜 沓, zá tàㄗㄚˊ ㄊㄚˋ] small craftsman (contemptuous) #102388
侮蔑
[侮 蔑, wǔ mièㄨˇ ㄇㄧㄝˋ] contempt; to despise #119413
卑鄙龌龊
[卑 鄙 龌 龊 / 卑 鄙 齷 齪, bēi bǐ wò chuòㄅㄟ ㄅㄧˇ ㄨㄛˋ ㄔㄨㄛˋ] sordid and contemptible (成语 saw); vile and repulsive (esp. character or action) #144936
二婚头
[二 婚 头 / 二 婚 頭, èr hūn tóuㄦˋ ㄏㄨㄣ ㄊㄡˊ] remarried lady (contemptuous term); lady who marries for a second time
卑陋龌龊
[卑 陋 龌 龊 / 卑 陋 齷 齪, bēi lòu wò chuòㄅㄟ ㄌㄡˋ ㄨㄛˋ ㄔㄨㄛˋ] sordid and contemptible (成语 saw); vile and repulsive (esp. character or action)
拖油瓶
[拖 油 瓶, tuō yóu píngㄊㄨㄛ ㄧㄡˊ ㄆㄧㄥˊ] to remarry (of a widow, contemptuous); woman's children by previous marriage (derog.); step-children (discrimatory term)
臭老九
[臭 老 九, chòu lǎo jiǔㄔㄡˋ ㄌㄠˇ ㄐㄧㄡˇ] stinking intellectual (contemptuous term for educated people during the Cultural Revolution)
蔑称
[蔑 称 / 蔑 稱, miè chēngㄇㄧㄝˋ ㄔㄥ] contemptuous term
杂流
[杂 流 / 雜 流, zá liúㄗㄚˊ ㄌㄧㄡˊ] small craftsman (contemptuous)
  EDICT JP-EN Dictionary 
よ
[yo] (prt) (1) (at sentence end) indicates certainty, emphasis, contempt, request, etc.; (2) (after a noun) used when calling out to someone; (3) (in mid-sentence) used to catch one's breath or get someone's attention; (int) (4) yo!; (P) #441
我(P);吾;吾れ(io);我れ(io)
[われ(P);わ(我;吾);あれ(ok);あ(我;吾)(ok);わぬ(我;吾)(ok);わろ(我)(ok), ware (P); wa ( ware ; ware ); are (ok); a ( ware ; ware )(ok); wanu ( ware ; ware )] (pn, adj-no) (1) I; me; (2) (われ, わ only) oneself; (3) (われ, わ only) (arch) you; (pref) (4) (わ only) (arch) (also 和) prefix indicating familiarity or contempt; (P) #4440
侮辱
[ぶじょく, bujoku] (n, vs, adj-no) insult; contempt; slight; (P) #12471
居る
[おる, oru] (v5r, vi) (1) (uk) (hum) to be (animate); to be; to exist; (v5r, aux-v) (2) (after the -te form of a verb) verb indicating continuing action or state (i.e. to be ..ing); (3) (See やがる) (after -masu base of verb) indicates contempt or disdain for another's actions; (P) #12653
下目
[しため, shitame] (n) downward glance; contemptuous look #19058
ぶすっと
[busutto] (adv, vs) (1) (on-mim) sound of something thick and soft being pierced by something sharp and hard; (2) containing sullen anger or discontempt
やがる
[yagaru] (aux, v5r) (vulg) (after the -te form of -masu stem of a verb) verb suffix indicating hatred and contempt, or disdain for another's action
為腐る
[しくさる, shikusaru] (v5r) (uk) (vulg) to do (indicating contempt for other person's actions)
我人;和人
[わひと, wahito] (n) (arch) you (nuance of either deep affection or contempt)
軽侮
[けいぶ, keibu] (n, vs) contempt; scorn
軽蔑的
[けいべつてき, keibetsuteki] (adj-na) contemptuous; disdainful; scornful
見下げ果てた
[みさげはてた, misagehateta] (adj-f) contemptible; despicable
小ばかにする;小馬鹿にする
[こばかにする, kobakanisuru] (exp, vi) (1) to scoff; (vt) (2) to downplay; to treat someone disparagingly; to treat someone with contempt
笑止
[しょうし, shoushi] (adj-na, n) laughable; ridiculous; pitiful; contemptible; absurdity
尻目にかける;尻目に懸ける
[しりめにかける, shirimenikakeru] (exp, v1) (1) to look askance (at); to look contemptuously; to look down on; (2) (arch) to cast an amorous glance at
随分(P);隨分(oK)
[ずいぶん, zuibun] (adv, adv-to) (1) very; extremely; surprisingly; considerably; (adj-na) (2) contemptible; reprehensible; (P)
説教坊主
[せっきょうぼうず, sekkyoubouzu] (n) tub-thumping preacher; preacher (priest) who is good at delivering a sermon; pulpiteer (usually with contemptuous implication)
唾棄
[だき, daki] (n, vs) contemptuous; despicable
待遇表現
[たいぐうひょうげん, taiguuhyougen] (n) attitudinal expression (indicating the speaker's respect, contempt, etc. for the listener or the person being discussed)
畜生
[ちくしょう(P);ちきしょう, chikushou (P); chikishou] (n) (1) beast (i.e. any animal other than man); (2) { Buddh } (See 畜生道) person reborn into the animal realm; (3) brute (i.e. a contemptible human being); (int) (4) son of a bitch; for Christ's sake; damn it; (P)
卑しみ
[いやしみ, iyashimi] (n) contempt
鼻であしらう
[はなであしらう, hanadeashirau] (exp, v5u) to spurn; to snub; to treat with contempt
腐れ
[くされ, kusare] (n) (1) (derog) rotting; spoiling; decaying; corroding; (pref) (2) rotten; worthless; paltry; contemptible
侮り
[あなどり, anadori] (n) contempt; scorn
侮蔑
[ぶべつ, bubetsu] (n, vs) scorn; disdain; contempt; slight; (P)
侮慢
[ぶまん, buman] (n, vs) contempt; insult; offense; offence
蔑み;貶み
[さげすみ, sagesumi] (n) contempt
蔑視
[べっし, besshi] (n, vs) contempt; derision; slight
法廷侮辱
[ほうていぶじょく, houteibujoku] (n) contempt of court
法廷侮辱罪
[ほうていぶじょくざい, houteibujokuzai] (n) (crime of) contempt of court
味噌擂り坊主
[みそすりぼうず, misosuribouzu] (n) a low-ranking priest; contemptuous reference to a priest
黙殺
[もくさつ, mokusatsu] (n, vs) (1) ignoring; taking no notice of; refusing even to comment on; treating with silent contempt; shelving; smothering; (2) withholding comment; (P)
舐める(P);嘗める;甞める
[なめる, nameru] (v1, vt) (1) (uk) to lick; (2) to taste; (3) to experience (esp. a hardship); (4) to make fun of; to make light of; to put down; to treat with contempt; (P)
蚰蜒
[げじげじ;げじ;ゲジゲジ;ゲジ, gejigeji ; geji ; gejigeji ; geji] (n) (1) (uk) house centipede (Scutigeromorpha spp.); (2) (げじげじ, ゲジゲジ only) (uk) contemptible person; skunk; wretch; louse
貶める
[おとしめる, otoshimeru] (v1, vt) (1) to show contempt for; to look down upon; to have a low opinion of; (2) to cause to fall; to make decline
  DING DE-EN Dictionary 
Beugehaft { f }
imprisonment for contempt; coercive detention
Geringschätzung { f }
contemptuousness
unter aller Kritik
beneath contempt
Selbstverachtung { f }
self contempt
Verachtung { f } | Verachtungen { pl } | jdn. mit Verachtung strafen | tiefste Verachtung
contempt | contempts | to treat sb. with contempt | sovereign contempt
Verächtlichkeit { f }
contemptibility
Verächtlichkeit { f }
contemptibleness
geringschätzig
contemptuous
verachtenswert
contemptible
verachtenswert { adv }
contemptibly
verachtungsvoll; verächtlich
contemptuous
verachtungsvoll { adv }
contemptuously
verächtlich { adj } | verächtlicher | am verächtlichsten
contemptible | more contemptible | most contemptible
verächtlich { adv }
contemptuously
verächtlich { adv }
contemptibly
Zu viel Vertraulichkeit schadet nur.
Familiarity breeds contempt.
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer