*disdain*

/D IH0 S D EY1 N/ /ดิ สึ เด๊น/

disdained

/D IH0 S D EY1 N D/ /ดิ สึ เด๊น ดึ/

/D IH0 S D EY1 N F AH0 L/ /ดิ สึ เด๊น เฝิ่ล/

disdaining

/D IH0 S D EY1 N IH0 NG/ /ดิ สึ เด๊ หนิ่ง/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

disdains

(vt) /dˈɪsdˈeɪnz/ /ดิ้ สึ เด๊น สึ/ /d i1 s d ei1 n z/

(vt, n,(uncount)) /dˈɪsdˈeɪn/ /ดิ้ สึ เด๊น/ /d i1 s d ei1 n/

disdained

(vt, vt) /dˈɪsdˈeɪnd/ /ดิ้ สึ เด๊น ดึ/ /d i1 s d ei1 n d/

(adj) /dˈɪsdˈeɪnfəl/ /ดิ้ สึ เด๊น เฝิ่ล/ /d i1 s d ei1 n f @ l/

disdaining

(vt) /dˈɪsdˈeɪnɪŋ/ /ดิ้ สึ เด๊ หนิ่ง/ /d i1 s d ei1 n i ng/

disdainfully

(adv) /dˈɪsdˈeɪnfəliː/ /ดิ้ สึ เด๊น เฝอะ หลี่/ /d i1 s d ei1 n f @ l ii/

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(n) การดูถูกเหยียดหยาม, See Also: ความรังเกียจ, Syn. contempt, despise, scorn, Ant. honor, respect

(vt) ดูถูกเหยียดหยาม, See Also: รังเกียจ, Syn. scorn, mock, ridicule, Ant. honor, respect, esteem

(adj) ซึ่งแสดงการดูถูกเหยียดหยาม, See Also: ซึ่งแสดงความรังเกียจ, Syn. snobbish, scornful, Ant. respectful

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

(ดิสเดน') { disdained, disdaining, disdains } vt. ดูถูก, ดูหมิ่น, เหยียดหยาม, รังเกียจ. n. การดูถูก, การดูหมิ่น, ความรู้สึกที่รังเกียจ, Syn. scorn, contempt

(ดิสเดน'ฟูล) adj. เป็นการดูถูก (ดูหมิ่น, เหยียดหยาม, รังเกียจ) ., Syn. contemptuous, aloof

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

(n) การดูถูก, การรังเกียจ, การเหยียดหยาม, ความไม่ชอบ

(vt) ดูถูก, รังเกียจ, เหยียดหยาม, ไม่ชอบ

(adj) ซึ่งดูหมิ่น, วางปึ่ง, ซึ่งดูถูก, หยิ่ง, จองหอง, ไว้ตัว

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

คำสบประมาท

(n) contempt, See Also: disdain, scorn, Syn. คำปรามาส, คำดูถูก, Example:การสะสางคดีนี้ของตำรวจทำให้สามารถลบคำสบประมาทว่าไร้น้ำยาได้

คำปรามาศ

(n) contempt, See Also: disdain, scorn, derision, Syn. คำดูแคลน, คำดูถูก, คำดูถูกดูแคลน, Ant. คำยกย่องชมเชย, Example:คำปรามาสของเขาทำให้ผมมีใจฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง, Unit:คำ

ไว้ตัว

(adj) conceited, See Also: self-important, arrogant, overbearing, haughty, proud, disdainful, scornful, Syn. ถือตัว, Example:เธอเป็นคนไว้ตัวมากและไม่ยอมสนิทกับใคร, Thai Definition:สงวนฐานะของตนให้คงอยู่

อหังการ

(v) be self-important, See Also: be self-righteous, be haughty, be arrogant, be proud and disdainful, Syn. โอหัง, หยิ่ง, จองหอง, อวดดี, Example:ขณะนี้สำนักพิมพ์รายใหญ่ๆ ออกอหังการเริ่มสยายปีกขอเป็นผู้กุมวงจรธุรกิจแบบเรียนอย่างเบ็ดเสร็จ

ดูถูกดูแคลน

(v) look down upon, See Also: underestimate, disparage, disdain, slight, insult, snub, affront, Syn. ดูถูก, เหยียดหยาม, Example:เมื่อไหร่พวกเขาถึงจะเลิกดูถูกดูแคลนความคิดความอ่านของเราสักที, Thai Definition:แสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่นหรือเหยียดหยามเขาว่าไม่มีความสามารถหรือไม่มีคุณสมบัติที่ดี

ดูหมิ่นดูแคลน

(v) insult, See Also: underestimate, disparage, disdain, slight, snub, affront, look down upon, scorn, hold in c, Syn. ดูถูก, Example:คนในหมู่บ้านดูหมิ่นดูแคลนครอบครัวที่ขายลูกกินอย่างเขา, Thai Definition:แสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่นหรือเหยียดหยามเขาว่าไม่มีความสามารถหรือไม่มีคุณสมบัติที่ดี

ยโส

(adj) arrogant, See Also: self-important, conceited, haughty, disdainful, overbearing, Syn. หยิ่ง, หยิ่งยโส, โอหัง, เย่อหยิ่ง, จองหอง, Example:เธอมีท่าทางยโสจนใครๆ ก็พากันหมั่นไส้เธอ, Thai Definition:ที่มีนิสัยเย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ มีกำลัง มีทรัพย์ เป็นต้น

ปึ่ง

(adj) arrogant, See Also: haughty, self-important, imperious, lordly, disdainful, proud, Syn. ปึ่งชา, ปั้นปึ่ง, Ant. นอบน้อม, อ่อนน้อม, ถ่อมตัว, Example:ใครๆ ก็พากันเบื่อหน่ายท่าทางปึ่งของเขาเวลาไม่พอใจอะไรขึ้นมา, Thai Definition:ทำท่าไว้ยศไม่อยากพูดจาด้วย

ลบหลู่

(v) disparage, See Also: disdain, show disrespect, Syn. ดูหมิ่น, ลบหลู่ดูหมิ่น, Example:เขาไม่เชื่อในเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ แต่ก็ไม่ลบหลู่การแขวนพระเครื่อง, Thai Definition:แสดงอาการเหยียดหยามต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือต่อผู้มีอุปการคุณ

ลบหลู่ดูหมิ่น

(v) disdain, See Also: disparage, show disrespect, Syn. ดูหมิ่น, ลบหลู่

หยิ่งผยอง

(adj) proud, See Also: arrogant, haughty, disdainful, supercilious, Syn. ผยอง, หยิ่ง, ยะโส, จองหอง, ถือตัว, Example:ผู้ชายที่บ้าสะสมทองคำหรือผ้าสวมเสื้อผ้าไหม จะกลายเป็นคนหยิ่งผยอง เห็นแก่ตัว โอ้อวดความร่ำรวย

หยิ่งยะโส

(adj) arrogant, See Also: haughty, disdainful, supercilious, Syn. หยิ่ง, หยิ่งยโส, ยโส, ทะนง, Ant. อ่อนน้อม, ถ่อมตัว, ถ่อมตน, Example:เขาเป็นคนหยิ่งยะโส แข็งกระด้าง อวดดี ใครๆ ก็เกลียดชังเขาทั้งนั้น, Thai Definition:ทะนงว่าตนมีดี

ประมาท

(v) slight, See Also: belittle, disparage, underrate, disdain, insult, underestimate, Syn. ดูหมิ่น, หมิ่น, Example:ผมไม่มีเจตนาดูถูกหรือหมิ่นประมาทพวกพี่ๆ

ควักค้อน

(v) look askance at, See Also: look at dissatisfiedly, give a cold stare, look up with disdain, Syn. ค้อน, ค้อนควัก, Example:มันควักค้อนฉันจนตาเหลือกแล้วก็เดินหายไปเลย, Thai Definition:ค้อนจนหน้าคว่ำ

(v) disdain, See Also: belittle, hold in contempt, look down on, scorn, slight, Syn. ดูถูก, เย้ยหยัน, เหยียดหยาม, ดูถูกดูหมิ่น, Example:ท่านเหยียดหยันคนจนคนไม่มีตระกูลเช่นนี้เสมอ

(adv) disdainfully, See Also: contemptuously, slightly, scornfully, Syn. ดูถูก, เย้ยหยัน, เหยียดหยาม, ดูถูกดูหมิ่น, Example:อดีตคู่หมั้นชายตามองคนรักเก่าอย่างเหยียดหยัน

หลู่

(v) insult, See Also: humiliate, disparage, scorn, disdain, slight, Syn. ลบหลู่, ดูถูก, ดูหมิ่น, Ant. เชิดชู, ยกย่อง, Example:เธอไม่ควรหลู่เกียรติเขา

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ดูหมิ่น

[dūmin] (v) EN: underestimate ; look down upon ; disparage ; disdain ; slight ; insult FR: mépriser ; dédaigner ; narguer

ดูถูก

[dūthūk] (v) EN: underestimate ; look down upon ; disparage ; put down ; disdain ; slight ; insult FR: mépriser ; dédaigner

ดูถูกดูแคลน

[dūthūkdūkhlaēn] (v) EN: look down upon ; underestimate ; disparage ; disdain ; slight ; insult ; snub ; affront

ค้อน

[khøn] (v) EN: glance sideways ; look askance ; look upon with disdain FR: porter un regard désapprobateur

หลู่

[lū] (v) EN: insult ; humiliate ; disparage ; scorn ; disdain ; slight ; treat with disrespect FR: insulter : humilier ; mépriser

ยโส

[yasō] (adj) EN: arrogant ; self-important ; conceited ; haughty ; disdainful ; overbearing FR: arrogant ; hautain ; impudent ; prétentieux ; fier

[yīet-yan] (v) EN: disdain ; belittle ; hold in contempt ; look down on ; scorn ; slight FR: dénigrer ; déprécier ; rabaisser ; mépriser ; dédaigner ; regarder qqn de haut ; ignorer ; manquer d'égards envers ; blesser ; offenser ; avoir du mépris pour ; sous-estimer

The soldier disdained shooting an unarmed enemy.

[yīet-yan] (adv) EN: disdainfully ; contemptuously ; slightly ; scornfully FR: avec dédain ; dédaigneusement ; avec mépris

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

disdain

He disdained bribery.

disdain

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disdain

n. [ OE. desdain, disdein, OF. desdein, desdaing, F. dédain, fr. the verb. See Disdain, v. t. ] 1. A feeling of contempt and aversion; the regarding anything as unworthy of or beneath one; scorn. [ 1913 Webster ]

How my soul is moved with just disdain! Pope. [ 1913 Webster ]

Often implying an idea of haughtiness. [ 1913 Webster ]

Disdain and scorn ride sparkling in her eyes. Shak. [ 1913 Webster ]

2. That which is worthy to be disdained or regarded with contempt and aversion. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Most loathsome, filthy, foul, and full of vile disdain. Spenser. [ 1913 Webster ]

3. The state of being despised; shame. [ Obs. ] Shak.

Syn. -- Haughtiness; scorn; contempt; arrogance; pride. See Haughtiness. [ 1913 Webster ]

Disdain

v. t. [ imp. & p. p. Disdained p. pr. & vb. n. Disdaining. ] [ OE. disdainen, desdainen, OF. desdeigner, desdaigner, F. dédaigner; des- (L. dis-) + daigner to deign, fr. L. dignari to deem worthy. See Deign. ] 1. To think unworthy; to deem unsuitable or unbecoming; as, to disdain to do a mean act. [ 1913 Webster ]

Disdaining . . . that any should bear the armor of the best knight living. Sir P. Sidney. [ 1913 Webster ]

2. To reject as unworthy of one's self, or as not deserving one's notice; to look with scorn upon; to scorn, as base acts, character, etc. [ 1913 Webster ]

When the Philistine . . . saw David, he disdained him; for he was but a youth. 1 Sam. xvii. 42. [ 1913 Webster ]

'T is great, 't is manly to disdain disguise. Young.

Syn. -- To contemn; despise; scorn. See Contemn. [ 1913 Webster ]

Disdain

v. i. To be filled with scorn; to feel contemptuous anger; to be haughty. [ 1913 Webster ]

And when the chief priests and scribes saw the marvels that he did . . . they disdained. Genevan Testament (Matt. xxi. 15). [ 1913 Webster ]

Disdained

a. Disdainful. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Revenge the jeering and disdained contempt
Of this proud king. Shak. [ 1913 Webster ]

Disdainful

a. Full of disdain; expressing disdain; scornful; contemptuous; haughty. [ 1913 Webster ]

From these
Turning disdainful to an equal good. Akenside.

-- Dis*dain"ful*ly, adv. -- Dis*dain"ful*ness, n. [ 1913 Webster ]

Disdainishly

adv. Disdainfully. [ Obs. ] Vives. [ 1913 Webster ]

Disdainous

a. [ OF. desdeignos, desdaigneux, F. dédaigneux. ] Disdainful. [ Obs. ] Rom. of R. [ 1913 Webster ]

Disdainously

adv. Disdainfully. [ Obs. ] Bale. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)