(อินซะบอร์'ดิเนท) adj. ไม่เชื่อฟัง, ไม่คล้อยตาม, ไม่อ่อนน้อม, ขัดคำสั่ง. n. บุคคลที่ไม่เชื่อฟัง, คนดื้อ, คนที่ขัดคำสั่ง., See Also: insubordinately adv. insubordination n., Syn. disobedient

subordinate

(ซับบอร์'ดิเนท) adj. เป็นรอง, ใต้บังคับบัญชา, สำคัญน้อยกว่า, ในสังกัด, เป็นบริวาร, เป็นข้า, ขึ้นอยู่กับ, (ไวยากรณ์) เสริมแต่ง. n. คนที่เป็นรอง, สิ่งที่เป็นรอง. vt. ทำให้อยู่ในลำดับรอง, ทำให้อยู่ในบังคับบัญชา., See Also: subordination n. subordinative adj

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

insubordinate

(adj) ไม่เชื่อฟัง, ดื้อ, แข็งข้อ, ไม่อ่อนน้อม

subordinate

(adj) อยู่ใต้บังคับบัญชา, รองลงมา, อยู่ในสังกัด, ขึ้นอยู่กับ

subordinate

(n) ผู้น้อย, ผู้ใต้บังคับบัญชา, คนในสังกัด

subordinate

(vt) ทำให้อยู่ในสังกัด, ทำให้อยู่ใต้บังคับบัญชา

subordination

(n) การอยู่ในสังกัด, การอยู่ใต้บังคับบัญชา

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

subordinate debt

หนี้ด้อยสิทธิ์, หนี้ชั้นรอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

subordinate legislation

กฎหมายอนุบัญญัติ, กฎหมายรอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

subordination

๑. การอยู่ใต้บังคับ, การอยู่ใต้บังคับบัญชา๒. สิทธิหรือข้อเรียกร้องชั้นรอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

subordination agreement

ข้อตกลงชั้นรอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Subordinated debenture

หุ้นกู้ด้อยสิทธิ, Example:หุ้นกู้ประเภทที่ผู้ถือมีสิทธิได้ชำระคืนเงินค่าหุ้นภายหลังหุ้นกู้ชนิดอื่นในกรณีที่บริษัทผู้ออกหุ้นกู้นั้นล้มละลาย ทั้งนี้เงื่อนไขจะเป็นไปตามที่บริษัทผู้ออกหุ้นกู้ได้ระบุไว้บนหุ้นกู้ดังกล่าว [ตลาดทุน]

subordinate

ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา [การทูต]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

subordinated debt

(n) หนี้ด้อยสิทธิ

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ชั้นผู้น้อย

(n) subordinate, See Also: inferior, low ranker, Ant. ชั้นผู้ใหญ่, Example:ในปัจจุบันข้าราชการส่วนใหญ่โดยเฉพาะข้าราชการผู้น้อยยังมีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ, Thai Definition:ผู้น้อย, ผู้ที่มียศต่ำกว่า, คนที่อยู่ใต้บังคับบัญชา

ย่อย

(adj) minor, See Also: small, subordinate, Syn. เล็ก, Example:กลุ่มสมัชชาเกษตรกรรายย่อยภาคอีสานพากันชุมนุมประท้วงรัฐบาลที่หน้าทำเนียบรัฐบาล, Thai Definition:เรียกส่วนน้อยแยกจากส่วนใหญ่

สังกัด

(v) belong to, See Also: be under, be responsible to, be in the service of, be subordinate to, be under the jurisdi, Syn. หมายหมู่, ขึ้นอยู่, รวมอยู่, ขึ้นตรงต่อ, ขึ้นอยู่กับ, ขึ้นกับ, Example:บุคคลจำเป็นต้องสังกัดพรรคการเมืองจึงจะมีสิทธิ์ลงสมัครเป็นส.ส.ได้

ลูกน้อง

(n) subordinate, See Also: underling, minion, flunky, henchman, lackey, yes man, stooge, Syn. สมุน, ลูกกะโล่, Ant. เจ้านาย, ลูกพี่, Example:ท่านเคยเป็นนายพลมาก่อนจึงมีลูกน้องเยอะแยะ, Unit:คน, Thai Definition:ผู้อยู่ในปกครองหรือใต้บังคับบัญชา

ลูกสมุน

(n) henchman, See Also: underling, minion, flunky, subordinate, lackey, yes man, stooge, Syn. ลูกน้อง, ลูกกะโล่, Ant. หัวหน้า, Example:หัวหน้าโจรพร้อมลูกสมุนถูกจับขณะลักลอบขึ้นเรือข้ามแม่น้ำมาขึ้นฝั่งไทย, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ติดสอยห้อยตามคนบางประเภท เช่น หัวหน้านักเลง หัวหน้าผู้ร้าย

สมุน

(n) lackey, See Also: flunkey, stooge, subordinate, underling, minion, servile, follower, henchman, Syn. บริวาร, ลูกสมุน, ลูกน้อง, Ant. นาย, เจ้านาย, หัวหน้า, Example:คาโปนกับสมุนโดนข้อหาพกพาอาวุธติดตัว, Unit:คน, Thai Definition:คนอยู่ในบังคับ

ผู้น้อย

(n) inferior, See Also: junior, subordinate, Syn. ผู้ใต้บังคับบัญชา, ลูกน้อง, Ant. ผู้บังคับบัญชา, ผู้อาวุโส, Example:เขาเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยมาหลายปีแล้ว ยังไม่มีแววว่าจะได้เลื่อนตำแหน่ง, Unit:คน, Thai Definition:ผู้มีอายุอ่อน, คนที่อยู่ใต้บังคับบัญชา

ส่วนรอง

(n) subordinated part, Example:คนมอญแม้จะรับเอาลัทธิฮินดูเข้ามานับถือ แต่ก็ให้เป็นแค่ส่วนรองทางพุทธศาสนาเท่านั้น

ไม่ฟังเสียง

(v) disobey, See Also: be insubordinate, be refractory, be defiant, be stubborn, be obstinate, be pigheaded, be d, Syn. ดื้อดึง, ดึงดัน, ดื้อดัน, ดื้อด้าน, Example:เขาไม่ฟังเสียงใครเลย, Thai Definition:ไม่ยอมเชื่อฟัง

กระด้างกระเดื่อง

(v) disobey, See Also: resist, defy, refuse, be rebellious, be insubordinate, be stubborn, Syn. เอาใจออกห่าง, แข็งข้อ, Ant. อ่อนน้อม, Example:ขณะนี้มีประชาชนบางกลุ่มกระด้างกระเดื่อง และก่อความไม่สงบขึ้นในบ้านเมือง, Thai Definition:ไม่อ่อนน้อม, เอาใจออกหากไม่ยอมอ่อนน้อมอย่างเคย

ในเครือ

(adj) under, See Also: subordinate to, affiliated to, Example:บริษัทขายอาหารสัตว์ที่ชลบุรีส่วนใหญ่เป็นบริษัทในเครือของเมืองนอก

รอง

(v) be inferior, See Also: subordinate, Example:ถ้าเป็นเรื่องอย่างนี้แล้ว เขาไม่รองใครแน่, Thai Definition:ด้อยกว่า

อนุประโยค

(n) subordinate clause, Syn. ประโยคย่อย

หางแถว

(adj) unimportant, See Also: subordinate, Syn. ปลายแถว, Ant. หัวแถว, Example:ข้าราชการหางแถวอย่างเขาไม่มีความสำคัญอะไร, Thai Definition:ผู้ที่ไม่มีความสำคัญ

คนในปกครอง

(n) subordinate, See Also: underling, inferior, secondary, Syn. ลูกน้อง, Example:นักการเมืองบางคนมีคนในปกครองเป็นจำนวนมาก, Thai Definition:คนที่อยู่ในความปกครองหรืออยู่ใต้อำนาจของผู้อื่น

คนในปกครอง

แทง

(v) write down instructions or comments (to a subordinate), Syn. แทงเรื่อง, Thai Definition:ลงบันทึก, ลงหมายเหตุ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กำเริบ

[kamroēp] (v) EN: mutiny ; be insolent ; be intense ; insubordinate ; run wild ; take liberties ; be overconfident FR: s'enhardir

ลูกน้อง

[lūk nøng] (n, exp) EN: subordinate

ผู้น้อย

[phūnøi] (n, exp) EN: inferior ; junior ; subordinate ; underling FR: subordonné [ m ] ; subalterne ]m ] ; inférieur [ m ]

ผู้ใต้บังคับบัญชา

[phū tāi bangkhapbanchā] (n, exp) EN: subordinate FR: subordonné [ m ]

ผู้อยู่ใต้บังคับ

[phū yū tāi bangkhap] (n, exp) EN: subordinate

ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา

[phū yū tāi bangkhapbanchā] (n, exp) EN: controlee ; one who is controlled/supervised ; subordinate

รอง

[røng] (pref, (adj)) EN: second ; minor ; inferior ; subordinate ; vice- (pref.) FR: adjoint ; second ; assistant ; vice- (préf.) ; sous- (préf.)

สมุน

[samun] (n) EN: lackey ; flunkey ; stooge ; follower ; subordinate ; minion ; henchman ; underling FR: subalterne [ m ] ; subordonné [ m ] ; sous-fifre [ m ] (fam.) ; laquais [ m ] (litt.) ; faire-valoir [ m ] ; homme de main [ m ] ; adepte [ m ] ; suiveur [ m ]

สังกัด

[sangkat] (v) EN: belong to ; be under ; be responsible to ; be in the service of ; be subordinate to ; be under the jurisdiction of ; be under the command of ; be affiliated with ; be a member with FR: être rattaché à ; dépendre de

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

subordinat

All the other issues are subordinate to this one.

subordinat

Don't ignore your subordinates.

subordinat

He growled out orders to his subordinates.

subordinat

He is able to subordinate the passions to reason.

subordinat

I was stabbed in the back by my subordinate.

subordinat

Senior executives spend a lot of time training their subordinates.

subordinat

Why are you so insubordinate to your boss?

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

subordinate

/S AH0 B AO1 R D AH0 N EY2 T/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เน ถึ/

subordinate

/S AH0 B AO1 R D AH0 N AH0 T/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เหนอะ ถึ/

subordinated

/S AH0 B AO1 R D AH0 N EY2 T IH0 D/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เน ถิ ดึ/

subordinates

/S AH0 B AO1 R D AH0 N EY2 T S/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เน ถึ สึ/

subordinates

/S AH0 B AO1 R D AH0 N AH0 T S/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เหนอะ ถึ สึ/

insubordinate

/IH2 N S AH0 B AO1 R D AH0 N EY2 T/ /อิน เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เน ถึ/

insubordinate

/IH2 N S AH0 B AO1 R D AH0 N AH0 T/ /อิน เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เหนอะ ถึ/

subordinating

/S AH0 B AO1 R D AH0 N EY2 T IH0 NG/ /เสอะ โบ๊ (ร) เดอะ เน ถิ่ง/

subordination

/S AH0 B AO2 R D AH0 N EY1 SH AH0 N/ /เสอะ โบ (ร) เดอะ เน้ เฉิ่น/

insubordination

/IH2 N S AH0 B AO2 R D AH0 N EY1 SH AH0 N/ /อิน เสอะ โบ (ร) เดอะ เน้ เฉิ่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

subordinate

(n,(count), adj) /səbˈɔːdɪnət/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหนอะ ถึ/ /s @1 b oo1 d i n @ t/

subordinate

(vt) /səbˈɔːdɪneɪt/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหน่ ถึ/ /s @1 b oo1 d i n ei t/

subordinated

(vt, vt) /səbˈɔːdɪneɪtɪd/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหน่ ถิ ดึ/ /s @1 b oo1 d i n ei t i d/

subordinates

(n,(count)) /səbˈɔːdɪnəts/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหนอะ ถึ สึ/ /s @1 b oo1 d i n @ t s/

subordinates

(vt) /səbˈɔːdɪneɪts/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหน่ ถึ สึ/ /s @1 b oo1 d i n ei t s/

insubordinate

(adj) /ˌɪnsəbˈɔːdɪnət/ /อิน เสอะ บ๊อ ดิ เหนอะ ถึ/ /i2 n s @ b oo1 d i n @ t/

subordinating

(vt) /səbˈɔːdɪneɪtɪŋ/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหน่ ถิ่ง/ /s @1 b oo1 d i n ei t i ng/

subordination

(n) /səbˌɔːdɪnˈeɪʃən/ /เสอะ บอ ดิ เน้ เฉิ่น/ /s @1 b oo2 d i n ei1 sh @ n/

subordinative

(adj) /səbˈɔːdɪnətɪv/ /เสอะ บ๊อ ดิ เหนอะ ถิ ฝึ/ /s @1 b oo1 d i n @ t i v/

subordinations

(n) /səbˌɔːdɪnˈeɪʃənz/ /เสอะ บอ ดิ เน้ เฉิ่น สึ/ /s @1 b oo2 d i n ei1 sh @ n z/

insubordination

(n) /ˌɪnsəbˌɔːdɪnˈeɪʃən/ /อิน เสอะ บอ ดิ เน้ เฉิ่น/ /i2 n s @ b oo2 d i n ei1 sh @ n/

insubordinations

(n) /ˌɪnsəbˌɔːdɪnˈeɪʃənz/ /อิน เสอะ บอ ดิ เน้ เฉิ่น สึ/ /i2 n s @ b oo2 d i n ei1 sh @ n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

insubordinate

(adj) not submissive to authority, Ant. subordinate, Example:a history of insubordinate behavior; insubordinate boys

insubordinate

(adj) disposed to or engaged in defiance of established authority, Syn. resistive, resistant

insubordination

(n) defiance of authority, Ant. subordination

insubordination

(n) an insubordinate act, Syn. rebelliousness

subordinate

(n) an assistant subject to the authority or control of another, Syn. subsidiary, foot soldier, underling

subordinate

(v) rank or order as less important or consider of less value, Example:Art is sometimes subordinated to Science in these schools

subordinate

(v) make subordinate, dependent, or subservient, Syn. subdue, Example:Our wishes have to be subordinated to that of our ruler

subordinate

(adj) lower in rank or importance, Syn. low-level, Ant. dominant

subordinate

(adj) subject or submissive to authority or the control of another, Ant. insubordinate, Example:a subordinate kingdom

subordinate clause

(n) a clause in a complex sentence that cannot stand alone as a complete sentence and that functions within the sentence as a noun or adjective or adverb, Syn. dependent clause

subordinateness

(n) secondary importance, Syn. subsidiarity

subordinating conjunction

(n) the subordination that occurs when a conjunction makes one linguistic unit a constituent of another

subordinating conjunction

(n) a conjunction (like `since' or `that' or `who') that introduces a dependent clause, Syn. subordinate conjunction

subordination

(n) the state of being subordinate to something

subordination

(n) the grammatical relation of a modifying word or phrase to its head

subordination

(n) the quality of obedient submissiveness, Ant. insubordination

dependent

(adj) (of a clause) unable to stand alone syntactically as a complete sentence, Syn. subordinate, Ant. independent, Example:a subordinate (or dependent) clause functions as a noun or adjective or adverb within a sentence

hyponym

(n) a word that is more specific than a given word, Syn. subordinate word, subordinate

hyponymy

(n) the semantic relation of being subordinate or belonging to a lower rank or class, Syn. subordination

mastery

(n) the act of mastering or subordinating someone, Syn. subordination

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Insubordinate

a. Not submitting to authority; disobedient; rebellious; mutinous. [ 1913 Webster ]

Insubordination

n. [ Cf. F. insubordination. ] The quality of being insubordinate; disobedience to lawful authority. [ 1913 Webster ]

Subordinate

v. t. [ imp. & p. p. Subordinated p. pr. & vb. n. Subordinating. ] 1. To place in a lower order or class; to make or consider as of less value or importance; as, to subordinate one creature to another. [ 1913 Webster ]

2. To make subject; to subject or subdue; as, to subordinate the passions to reason. [ 1913 Webster ]

-- Sub*or"di*nate*ly, adv. -- Sub*or"di*nate*ness, n. [ 1913 Webster ]

Subordinate

a. [ Pref. sub + L. ordinatus, p. p. of ordinare to set in order, to arrange. See Ordain. ] 1. Placed in a lower order, class, or rank; holding a lower or inferior position. [ 1913 Webster ]

The several kinds and subordinate species of each are easily distinguished. Woodward. [ 1913 Webster ]

2. Inferior in order, nature, dignity, power, importance, or the like. [ 1913 Webster ]

It was subordinate, not enslaved, to the understanding. South. [ 1913 Webster ]

Subordinate

n. One who stands in order or rank below another; -- distinguished from a principal. Milton. [ 1913 Webster ]

Subordination

n. [ Cf. F. subordination. ] 1. The act of subordinating, placing in a lower order, or subjecting. [ 1913 Webster ]

2. The quality or state of being subordinate or inferior to an other; inferiority of rank or dignity; subjection. [ 1913 Webster ]

Natural creature having a local subordination. Holyday. [ 1913 Webster ]

3. Place of inferior rank. [ 1913 Webster ]

Persons who in their several subordinations would be obliged to follow the example of their superiors. Swift. [ 1913 Webster ]

Subordinative

a. Tending to subordinate; expressing subordination; used to introduce a subordinate sentence; as, a subordinative conjunction. [ 1913 Webster ]

Unzealous

See obnoxious.
See observable.
See observant.
See obstructive.
See obvious.
See official.
See officious.
See oppressive.
See ordinary.
See ordinate.
See original.
See ornamental.
See orthodox.
See ostentatious.
See pacifiable.
See pacific.
See painful.
See palatable.
See parallelable.
See pardonable.
See partable.
See participant.
See passionate.
See pastoral.
See pathetic.
See patriotic.
See peaceable.
See peaceful.
See pedantic.
See perceivable.
See perceptible.
See perilous.
See permanent.
See personable.
See perspirable.
See persuadable.
See persuasive.
See philanthropic.
See philosophic.
See philosophical.
See physical.
See picturesque.
See pierceable.
See pitiful.
See plain.
See plausible.
See plausive.
See pleadable.
See pleasurable.
See pliable.
See pliant.
See plumb.
See poetic.
See poetical.
See political.
See popular.
See populous.
See portable.
See potable.
See precarious.
See precise.
See pregnant.
See prejudicate.
See prelatical.
See premeditable.
See presentable.
See preservable.
See presumptuous.
See pretentious.
See pretty.
See prevalent.
See priestly.
See primitive.
See princely.
See procurable.
See producible.
See productive.
See professional.
See profitable.
See prolific.
See pronounceable.
See prophetic.
See propitious.
See proportionable.
See proportionate.
See prosperous.
See provable.
See punctilious.
See punctual.
See punishable.
See pure.
See qualifiable.
See quenchable.
See quiet.
See rational.
See readable.
See reasonable.
See recallable.
See reclaimable.
See recognizable.
See reconcilable.
See recoverable.
See recumbent.
See reformable.
See refusable.
See regardable.
See regardant.
See relative.
See relievable.
See reluctant.
See remarkable.
See remediable.
See rememberable.
See remorseful.
See removable.
See remunerative.
See repairable.
See repealable.
See repentant.
See reprovable.
See repugnant.
See requisite.
See requitable.
See resolvable.
See respectable.
See restful.
See retentive.
See returnable.
See revengeful.
See ridable.
See ridiculous.
See rightful.
See romantic.
See rough.
See royal.
See ruinable.
See ruly.
See sacrificial.
See safe.
See sage.
See sailable.
See salable.
See sane.
See sanguine.
See sanitary.
See satisfactory.
See satisfiable.
See saturable.
See savory.
See scalable.
See scaly.
See scholarly.
See scholastic.
See scientific.
See scornful.
See scriptural.
See sculptural.
See seaworthy.
See sectarian.
See secular.
See sedentary.
See selfish.
See sentient.
See sentimental.
See serviceable.
See severe.
See shamefaced.
See shamefast.
See shapely.
See shy.
See sick.
See sicker.
See sightly.
See simple.
See sinewy.
See sizable.
See sleek.
See slumberous.
See sly.
See smooth.
See smotherable.
See smutty.
See sober.
See sociable.
See social.
See solemn.
See soliciutous.
See solvable.
See speakable.
See speedy.
See spiritual.
See spontaneous.
See sportful.
See sportsmanlike.
See statutable.
See steadfast.
See steady.
See stormy.
See stout.
See strong.
See subduable.
See subject.
See submissive.
See subordinate.
See substantial.
See successive.
See succorable.
See suggestive.
See suitable.
See sunny.
See superfluous.
See supple.
See sure.
See surpassable.
See susceptible.
See suspect.
See suspectable.
See suspicious.
See sustainable.
See sweet.
See syllogistical.
See symbolic.
See sympathetic.
See systematic.
See tamable.
See tame.
See teachable.
See technical.
See tellable.
See tenable.
See tender.
See terrestrial.
See terrific.
See thankful.
See theological.
See thinkable.
See thirsty.
See thorny.
See thoughtful.
See tidy.
See tillable.
See toothsome.
See touchable.
See traceable.
See tractable.
See tragic.
See tranquil.
See transferable.
See translatable.
See transmutable.
See transparent.
See transpassable.
See traversable.
See tremulous.
See trimphant.
See trustworthy.
See trusty.
See tumultous.
See tunable.
See uniform.
See usable.
See useful.
See vanquishable.
See variant.
See venerable.
See venomous.
See veracious.
See verdant.
See veritable.
See vigilant.
See vigorous.
See virtuous.
See vital.
See vitrifiable.
See vocal.
See voidable.
See voluptuous.
See voyageable.
See vulgar.
See walkable.
See warlike.
See watchful.
See watery.
See wealthy.
See wearable.
See weary.
See welcome.
See wet.
See wholesome.
See wieldsome.
See willful.
See wily.
See witty.
See womanly.
See workable.
See workmanlike.
See worldly.
See worshipful.
See wrathful.
See writable.
See zealous.
------ and the like.
[ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

属

[属 / 屬, shǔ] category; genus (taxonomy); family members; dependents; to belong to; subordinate to; affiliated with; be born in the year of (one of the 12 animals); to be; to prove to be; to constitute #1630

罗

[罗 / 囉, luó] subordinate in a gang of bandits #1798

喽

[喽 / 嘍, lóu] subordinates in gang of bandits, See Also: 了 #5569

附属

[附属 / 附屬, fù shǔ] subsidiary; auxiliary; attached; affiliated; subordinate; subordinating #5645

下属

[下属 / 下屬, xià shǔ] subordinate; underling #5829

所属

[所属 / 所屬, suǒ shǔ] one's affiliation (i.e. the organization one is affiliated with); subordinate (i.e. those subordinate to oneself); belonging to; affiliated; under one's command #5853

手下

[手下, shǒu xià] leadership; under one's control or administration; subordinates; to take action; to run out of money #6123

直属

[直属 / 直屬, zhí shǔ] directly subordinate #11258

批复

[批复 / 批復, pī fù] to reply officially to a subordinate #12143

属下

[属下 / 屬下, shǔ xià] subordinate #13580

部下

[部下, bù xià] troops under one's command; subordinate #15254

诸侯

[诸侯 / 諸侯, zhū hóu] feudal vassal; feudal princes, esp. the monarchs (dukes or princes) of the several vassal states 諸侯國|诸侯国 of Zhou during Western Zhou and Spring and Autumn periods 11th-5th century BC; subordinate warlord, See Also: 諸侯國, 诸侯国 #17204

召见

[召见 / 召見, zhào jiàn] call in (one's subordinates); summon (an envoy of a foreign country) to an interview #26871

从属

[从属 / 從屬, cóng shǔ] subordinate #30934

训话

[训话 / 訓話, xùn huà] to admonish subordinates #46476

不耻下问

[不耻下问 / 不恥下問, bù chǐ xià wèn] not feel ashamed to ask and learn from one's subordinates #83910

统属

[统属 / 統屬, tǒng shǔ] subordination; line of command #90354

打狗欺主

[打狗欺主, dǎ gǒu qī zhǔ] to beat a dog and bully its owner; fig. to humiliate sb indirectly by bullying a subordinate

簉

[簉, zào] deputy; subordinate; concubine

临问

[临问 / 臨問, lín wèn] to go personally to consult subordinates (of a high official)

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

下位

[かい, kai] (n, adj-no) low rank; subordinate; lower order (e.g. byte); low-end; (P) #2230

付属(P);附属(P)

[ふぞく, fuzoku] (n, vs, adj-no) attached; belonging (to); included; enclosed; affiliated; annexed; associated; subordinate; incidental; dependent; auxiliary; (P) #2727

下部

[かぶ, kabu] (n) (1) lower part; substructure; (2) subordinate (office); good and faithful servant; (P) #4023

部下

[ぶか, buka] (n) (See 上司, 目下・めした) subordinate person; (P) #4305

配下

[はいか, haika] (n) subordinates; one's followers #7876

同心

[どうしん, doushin] (n, adj-no) (1) concentricity; (2) same mind; unanimity; (n) (3) (subordinate of 与力) (See 与力) policeman; constable in the Edo period #12477

従属

[じゅうぞく, juuzoku] (n, vs, adj-no) subordination; dependency; (P) #13492

反抗

[はんこう, hankou] (n, vs) opposition; resistance; insubordination; defiance; hostility; rebellion; (P) #14123

隷下

[れいか, reika] (n) subordinates; followers #14285

手下

[てした, teshita] (n) subordinate; underling #16058

従い

[したがい, shitagai] (exp) in accordance with; subordinate to #17860

下っ引

[したっぴき, shitappiki] (n) (arch) (See 岡っ引き) subordinate of a hired thief-taker (Edo period)

下位ダイアログ

[かいダイアログ, kai daiarogu] (n) { comp } subordinate dialogue

下位参照

[かいさんしょう, kaisanshou] (n) { comp } subordinate reference

下位部分木

[かいぶぶんもく, kaibubunmoku] (n) { comp } subordinate subtree

下回り;下廻り

[したまわり, shitamawari] (n) subordinate part; menial service; subordinate; utility man

下級職

[かきゅうしょく, kakyuushoku] (n) subordinate post

下達上通

[かたつじょうつう, katatsujoutsuu] (n, vs, adj-no) (arch) conveying the views of the subordinates to the rulers; rulers apprehending the views of those they govern

下働き

[したばたらき, shitabataraki] (n) subordinate work; assistant; servant

下部機関

[かぶきかん, kabukikan] (n) subordinate offices or institutions

下風

[かふう, kafuu] (n) subordinate position; lower position

下役

[したやく, shitayaku] (n) underling; subordinate official

下僚

[かりょう, karyou] (n) subordinates; petty officials

鶏口牛後

[けいこうぎゅうご, keikougyuugo] (exp) better to be the beak of a rooster than the rump of a bull; better to be the leader of a small group than a subordinate in a large organization; better to be a big fish in a little pond than a little fish in a big pond

枝宮

[えだみや, edamiya] (n) (obsc) (See 末社) subordinate shrine

賜与

[しよ, shiyo] (n, vs) gift, esp. to subordinate

若頭

[わかがしら, wakagashira] (n) leader of a crime syndicate's henchmen; young leading subordinate in yakuza group

手の者

[てのもの, tenomono] (n) one's subordinate

手先

[てさき, tesaki] (n) (1) fingers; (2) underling; stooge; subordinate; pawn

従たる

[じゅうたる, juutaru] (adj-f) (See 従・じゅう) subordinate; secondary; junior; incidental; accessory

従位接続詞

[じゅういせつぞくし, juuisetsuzokushi] (n) { ling } (See 等位接続詞) subordinating conjunction

従節

[じゅうせつ, juusetsu] (n) subordinate clause

従属節

[じゅうぞくせつ, juuzokusetsu] (n) { ling } subordinate clause

従的

[じゅうてき, juuteki] (adj-na) subordinate; secondary

上通

[じょうつう, joutsuu] (n, vs) (See 下達上通, 上達・2) conveying the views of the subordinates to the rulers

身に覚えのある

[みにおぼえのある, minioboenoaru] (exp, adj-f) (See 身に覚えがある) to have the memory of having done something oneself (subordinate phrase)

組み下

[くみした, kumishita] (n) subordinate (member of a group)

属官

[ぞっかん, zokkan] (n) subordinate official; government clerk

属吏

[ぞくり, zokuri] (n) a subordinate (official)

属僚

[ぞくりょう, zokuryou] (n) a subordinate (official)

他律

[たりつ, taritsu] (n, adj-no) heteronomy; subjection; subordination

太刀持ち;太刀持

[たちもち, tachimochi] (n) (1) sword-bearer (subordinate whose job it is to hold their master's sword); (2) (sumo) rikishi carrying a sword who follows the yokozuna to the ring during his ring-entering ceremony

二の次

[にのつぎ, ninotsugi] (n) secondary; subordinate; (P)

二次

[にじ, niji] (n, adj-no) secondary; subordinate; (P)

乃

[の, no] (prt) (1) (uk) (occasionally ん) indicates possessive; (2) verb and adjective nominalizer (nominaliser); (3) substituting for "ga" in subordinate phrases; (4) (often ん) indicates a confident conclusion; (5) emotional emphasis (sentence end) (fem); (6) indicates question (sentence end); (P)

不特定下位参照

[ふとくていかいさんしょう, futokuteikaisanshou] (n) { comp } non-specific subordinate reference

不服従

[ふふくじゅう, fufukujuu] (n) insubordination; disobedience

不逞

[ふてい, futei] (adj-na, n) insubordination; outlawry

付属節

[ふぞくせつ, fuzokusetsu] (n) { ling } subordinate clause

別宮

[べつぐう, betsuguu] (n) (See 本宮) associated shrine (i.e. auxiliary shrine, subordinate shrine, etc.)

Japanese-English: COMPDICT Dictionary COMPDICT JP-EN Dictionary

下位ダイアログ