/R IH0 F Y UW1 T S//rɪfjˈuːts//หริ ฝึ ยู้ ถึ สึ/

ฝึกออกเสียง

108 ผลลัพธ์ สำหรับ

refut

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: refutes, *refutes*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ *refut*

Present Simple Tense (Singular 3rd Person):refute smsearch-arrow

refutes

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

refutes

(vt) /rˈɪfjˈuːts/ /ริ ฝึ ยู้ ถึ สึ/ /r i1 f y uu1 t s/

refute

(vt) /rˈɪfjˈuːt/ /ริ ฝึ ยู้ ถึ/ /r i1 f y uu1 t/

refuted

(vt, vt) /rˈɪfjˈuːtɪd/ /ริ ฝึ ยู้ ถิ ดึ/ /r i1 f y uu1 t i d/

refuting

(vt) /rˈɪfjˈuːtɪŋ/ /ริ ฝึ ยู้ ถิ่ง/ /r i1 f y uu1 t i ng/

refutable

(adj) /rˈɪfjˈuːtəbl/ /ริ ฝึ ยู้ เถอะ บึ ล/ /r i1 f y uu1 t @ b l/

refutation

(n) /rˌefjʊtˈeɪʃən/ /เระ ฝึ หยุ เท้ เฉิ่น/ /r e2 f y u t ei1 sh @ n/

irrefutable

(adj) /ˌɪrɪfjˈuːtəbl/ /เอีย หริ ฝึ ยู้ เถอะ บึ ล/ /i2 r i f y uu1 t @ b l/

refutations

(n) /rˌefjʊtˈeɪʃənz/ /เระ ฝึ หยุ เท้ เฉิ่น สึ/ /r e2 f y u t ei1 sh @ n z/

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

refute

(vt) พิสูจน์ว่าไม่จริง, See Also: พยายามหาหลักฐานมาหักล้าง, Syn. confute, disprove

refute

(vt) ปฏิเสธ, Syn. deny, refuse

refutation

(n) การลบล้าง, See Also: การคัดค้าน, การโต้แย้ง

irrefutable

(adj) ที่แย้งไม่ได้, See Also: ที่เถียงไม่ได้, Syn. indisputable, incontrovertible, Ant. disputable, debatable

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

refutation

(เรฟฟิวเท'เชิน) n. การพิสูจน์ว่าไม่จริง, การโต้แย้ง, การหักล้าง, การลบล้าง, การปฏิเสธ, , Syn. refutal, disproof

refute

(รีฟิวทฺ') vt. พิสูจน์ว่าไม่จริง, โต้แย้ง, หักล้าง, ลบล้าง, ปฏิเสธ, , See Also: refutability n. refutable adj. refuter n.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

irrefutable

(adj) แย้งไม่ได้, หักล้างไม่ได้

refutation

(n) การพิสูจน์, การแย้ง, การหักล้าง

refute

(vt) พิสูจน์, แย้ง, หักล้าง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

refute

โต้แย้ง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

คำปฏิเสธ

(n) refusal, See Also: denial, refutation, reject, decline, Example:นักเรียนไม่พอใจกับคำปฏิเสธของท่านอธิการเรื่องการขออนุญาตจัดงานปีใหม่

ตอบโต้

(v) retort, See Also: rebut, refute, confute, fight back, hit back, counterattack, strike back, Syn. โต้ตอบ, แก้แค้น, สวนตอบ, โต้กลับ, Ant. นิ่งเฉย, Example:รัฐบาลไทยตอบโต้การรุกรานของเขมรแดงด้วยการยิงปืนใหญ่กลับไปยังฝั่งกัมพูชา, Thai Definition:โต้กลับไป, ตอบแทนการกระทำของฝ่ายตรงข้าม

ตอกหน้า

(v) refute, See Also: rebut, hit back, strike back, Example:เขาตอกหน้าเธอกลางที่ประชุมทำให้เธอรู้สึกอายมาก, Thai Definition:ว่าใส่หน้าหรือว่าต่อหน้าให้เจ็บใจ

ปฏิเสธ

(v) deny, See Also: refuse, refute, decline, reject, Syn. ไม่ยอมรับ, ไม่รับ, ไม่ยอม, Ant. ยอมรับ, รับ, Example:รัฐบาลปฏิเสธไม่ยอมรับรองความตกลงที่คณะผู้เจรจาทำเอาไว้

การตอบโต้

หักล้าง

(v) confute, See Also: destroy, erase, obliterate, refute, disprove, Syn. ลบล้าง, Example:ฝ่ายจำเลยต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างข้อมูลของฝ่ายโจทก์ให้ได้ จึงจะรอดพ้นจากความผิด

หักล้าง

(v) confute, See Also: destroy, erase, clear of, obliterate, refute, disprove, Syn. ลบล้าง, Example:ฝ่ายจำเลยต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างข้อมูลของฝ่ายโจทก์ให้ได้ จึงจะรอดพ้นจากความผิด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

หักล้าง

[haklāng] (v) EN: confute ; destroy ; erase ; obliterate ; refute ; disprove FR: réfuter

ปฏิเสธ

[patisēt] (v) EN: deny ; repudiate ; refute ; reject ; decline ; refuse ; renounce ; disclaim ;disown ; negate ; disavow FR: nier ; réfuter ; décliner ; refuser ; désavouer ; rejeter ; démentir ; infirmer

โต้

[tō] (v) EN: argue ; refute ; contradict ; dispute ; oopose ; back ; contend ; counter ; reply FR: résister ; riposter ; répliquer ; réfuter ; s'opposer

ตอบโต้

[tøptō] (v) EN: retort ; rebut ; refute ; confute ; fight back ; hit back ; counterattack ; strike back FR: riposter ; rendre la pareille ; réagir

แย้ง

[yaēng] (v) EN: protest ; take exception to ; object to ; dispute ; counter ; conflict ; contradict ; oppose ; dissent ; disagree ; reject ; contrast ; be incompatible ; be contradictory ; be contrary FR: contredire ; réfuter

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

refut

The scientific truth of evolution is so overwhelmingly established, that it is virtually impossible to refute.

refut

Far from refuting the thesis that race is to blame for lower IQ score, Lynn's data actually supports it.

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Irrefutable

a. [ L. irrefutabilis: cf. F. irréfutable. See Refute. ] Incapable of being refuted or disproved; indisputable. -- Ir`re*fut"a*ble*ness, n. -- Ir`re*fut"a*bly, adv. [ 1913 Webster ]

Refut

n. [ OF. refuite. ] Refuge. “Thou haven of refut.” [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Refutability

n. The quality of being refutable. [ 1913 Webster ]

Refutable

a. [ Cf. F. réfutable. ] Admitting of being refuted or disproved; capable of being proved false or erroneous. [ 1913 Webster ]

Refutal

n. Act of refuting; refutation. [ 1913 Webster ]

Refutation

n. [ L. refutatio: cf. F. réfutation. ] The act or process of refuting or disproving, or the state of being refuted; proof of falsehood or error; the overthrowing of an argument, opinion, testimony, doctrine, or theory, by argument or countervailing proof. [ 1913 Webster ]

Same of his blunders seem rather to deserve a flogging than a refutation. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Refutatory

a. [ L. refutatorius: cf. F. réfutatoire. ] Tending to refute; refuting. [ 1913 Webster ]

refute

v. t. [ imp. & p. p. Refuted; p. pr. & vb. n. Refuting. ] [ F. réfuter, L. refuteare to repel, refute. Cf. Confute, Refuse to deny. ] To disprove and overthrow by argument, evidence, or countervailing proof; to prove to be false or erroneous; to confute; as, to refute arguments; to refute testimony; to refute opinions or theories; to refute a disputant. [ 1913 Webster ]

There were so many witnesses in these two miracles that it is impossible to refute such multitudes. Addison. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To confute; disprove. See Confute. [ 1913 Webster ]

Refuter

n. One who, or that which, refutes. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

refutation

(n) the speech act of answering an attack on your assertions, Syn. defence, defense, Example:his refutation of the charges was short and persuasive; in defense he said the other man started it

refute

(v) overthrow by argument, evidence, or proof, Syn. rebut, Example:The speaker refuted his opponent's arguments

refute

(v) prove to be false or incorrect, Syn. controvert, rebut

disproof

(n) any evidence that helps to establish the falsity of something, Syn. falsification, refutation

falsification

(n) the act of determining that something is false, Syn. disproof, refutation, refutal, falsifying

incontrovertible

(adj) impossible to deny or disprove, Syn. irrefutable, positive, Example:incontrovertible proof of the defendant's innocence; proof positive; an irrefutable argument

questionable

(adj) able to be refuted, Syn. confutative, refutable, confutable

rebutter

(n) a debater who refutes or disproves by offering contrary evidence or argument, Syn. disprover, confuter, refuter

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

辟