(ดิสไกซ') vt. ปลอมตัว, ปลอมแปลง, ซ่อนเร้น, ปิดบัง, แกล้งทำ, แสร้ง. n. สิ่งที่ปลอมแปลง, เครื่องแต่งกายที่ปลอมแปลง, การแกล้งทำ, การซ่อนเร้น., See Also: disguiser n. ดูdisguise disguisement n. ดูdisguise, Syn. mask, change, camouf

undisguised

(อัน'ดิสไกซดฺ) adj. ไม่ได้ปลอมแปลง, ไม่ได้ซ่อนเร้น, ไม่ได้อำพราง, ปิดบัง

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

disguise

(n) การปลอมแปลง, การปลอมตัว, การอำพราง, การปิดบัง, การเสแสร้ง

disguise

(vt) ปลอมแปลง, ปลอมตัว, ปิดบัง, อำพราง, เสแสร้ง

undisguised

(adj) ไม่ได้ปกปิด, ไม่ปิดบัง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

disguised unemployment

การว่างงานแฝง [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

unemployment, disguised

การว่างงานแฝง [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

disguised extradition

การส่งผู้ร้ายข้ามแดนแฝง (หรือการผลักดันออกนอกประเทศ) [การทูต]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

หมกเม็ด

(v) hide, See Also: conceal, cover, hush up, keep secret, disguise, Syn. ปกปิด, ซ่อนเร้น, Ant. เปิดเผย, Example:พ.ร.บ. ฉบับนี้ได้เปิดสิ่งชั่วร้ายทั้งหลายที่นายจ้างได้หมกเม็ดมาตลอด, Thai Definition:ปกปิดบางอย่างไว้ซึ่งจะส่งผลในเวลาต่อไป, ซ่อนส่วนสำคัญไว้ไม่ให้สังเกตเห็น

แฝงตัว

(v) disguise, See Also: hide, conceal, Syn. แอบแฝงตัว, Example:ผู้หญิงหากินพวกนี้จะแฝงตัวอยู่กับกลุ่มนักศึกษาตามมหาวิทยาลัย, Thai Definition:แอบเข้ามาหรือซ่อนเร้นเข้ามาโดยมีสิ่งอื่นบังหน้า

ปลอมตัว

(v) disguise, Example:พวกสายลับมักจะปลอมตัวไปตามสถานที่ต่างๆ โดยไม่ให้ใครรู้ เพื่อทำการสืบความลับ, Thai Definition:ทำให้เหมือนคนอื่นหรือสิ่งอื่น เพื่อให้หลงผิดว่าเป็นคนนั้นหรือสิ่งนั้น

พราง

(v) disguise, See Also: conceal, hide, Syn. ซ่อน, บดบัง, ปิดบัง, ปกปิด, อำพราง, Ant. ชัดแจ้ง, ชัดเจน, Example:้เจ้าหล่อนมีรูปทรงอวบอัด แม้จะพรางกายอยู่ในเสื้อผ้ารูปทรงหลวม, Thai Definition:ทำให้เข้าใจเป็นอื่น, ทำให้เลือน

แปลกปลอม

(v) sneak, See Also: worm into, disguised, Syn. ปะปน, Example:ตำรวจเตือนให้ระวังโจรล้วงกระเป๋าแปลกปลอมเข้ามาในงาน, Thai Definition:มีสิ่งอื่นหรือพวกอื่นปนเข้ามา

แปลงกาย

(v) impersonate, See Also: incarnate, embody, transform, personate, transfigure, disguise, Syn. แปลง, จำแลงกาย, แปลงตัว, Example:เด็กๆ ส่วนใหญ่ชอบดูละครจักรๆ วงศ์ๆ เพราะตัวละครสามารถแปลงกายเป็นยักษ์ เป็นสัตว์ต่างๆ ได้, Thai Definition:เปลี่ยนรูปกายทั้งหมดให้กลายเป็นอีกรูปกายหนึ่ง

แปลงตัว

(v) disguise, See Also: incarnate, embody, transform, personate, transfigure, Syn. แปลงกาย, Example:ต่อให้ผู้ต้องหาแปลงตัวเป็นนก ก็ไม่สามารถหลบหนีการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจได้, Thai Definition:เปลี่ยนรูปกายทั้งหมดให้กลายเป็นอีกรูปกายหนึ่ง

แปลงร่าง

(v) impersonate, See Also: incarnate, embody, transform, personate, transfigure, disguise, Syn. แปลงกาย, จำแลงกาย, แปลง, แปลงตัว, Example:ไม่ว่าเขาจะแปลงร่างเป็นใครก็ตาม ฉันก็ยังจำเขาได้เสมอ, Thai Definition:เปลี่ยนรูปกายทั้งหมดให้กลายเป็นอีกรูปกายหนึ่ง

จำแลง

(v) transform, See Also: convert, disguise, Syn. แปลงตัว, แปลงกาย, Example:พ่อมดจำแลงเป็นสุนัขป่า

ออกนอกหน้า

(adv) openly, See Also: shamelessly, undisguisedly, noticeably, Example:เธอไม่พอใจอย่างออกนอกหน้าไปหน่อย, Thai Definition:แสดงความรู้สึกให้ปรากฏทางสีหน้า

ออกนอกหน้า

(adj) open, See Also: noticeable, undisguised, Example:เขาแสดงพฤติกรรมออกนอกหน้าในการโจมตีรัฐบาล, Thai Definition:ที่ทำเกินไป

แฝง

(v) conceal, See Also: cover up, hide, keep secret, obscure, seclude, disguise, Syn. แอบแฝง, ซ่อนเร้น, ซ่อน, แอบ, Example:นางมีฐานะที่คนค่อนข้างเกรง เพราะเชื่อว่ามีอำนาจพิเศษแฝงอยู่, Thai Definition:หลบ แอบ ซ่อน เร้น โดยอาศัยสิ่งกำบัง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

แฝง

[faēng] (v) EN: conceal ; cover up ; hide ; keep secret ; obscure ; seclude ; disguise FR: cacher ; dissimuler

แฝงตัว

[faēng tūa] (v) EN: disguise

จำแลง

[jamlaēng] (v) EN: transform ; convert ; disguise ; modify ; adapt FR: se transformer en ; modifier ; adapter

โจ่งแจ้ง

[jōngjaēng] (adj) EN: frank ; open ; apparent, obvious, patent ; undisguised FR: clair et net ; franc ; évident

หน้ากาก

[nākāk] (n) EN: mask ; disguise FR: masque [ m ]

ออกนอกหน้า

[øknøknā] (adj) EN: open ; noticeable ; undisguised

ออกนอกหน้า

[øknøknā] (adv) EN: openly ; shamelessly ; undisguisedly ; noticeably FR: ouvertement

พราง

[phrāng] (v) EN: hide ; conceal ; deceive ; mislead ; camouflage ; disguise ; mask ; dissemble FR: camoufler ; déguiser

พูดโจ่งแจ้ง

[phūt jōngjaēng] (v, exp) EN: speak undisguisedly ; speak in no equivocal terms FR: parler en termes non équivoques

แปลกปลอม

[plaēkpløm] (v) EN: sneak ; worm into ; disguised FR: s'ingérer ; faire intrusion

ปลอมตัว

[pløm tūa] (v) EN: disguise FR: se travestir

แต่ง

[taeng] (v) EN: dress ; decorate ; adorn ; disguise ; embellish ; arrange FR: décorer ; orner ; embellir ; enjoliver ; arranger

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

disguis

Although Bob was in disguise, I recognized him at a glance.

disguis

Can't you just picture Ed in woman's disguise?

disguis

Disguise myself as a doctor.

disguis

Disguising himself as a peasant he crept into the castle town.

disguis

Everybody was disguised, so I couldn't tell who was who.

disguis

He approached her in the disguise of a policewoman.

disguis

He disguised himself as a salesman and visited her house.

disguis

He disguised himself as a woman.

disguis

He disguised himself as Santa Claus to please his children.

disguis

He disguised his sorrow with a smile.

disguis

He got away disguised as a policeman.

disguis

He makes no disguise of his feelings.

disguis

He was not aware that the praise was a satire in disguise.

disguis

He went into the bank in the disguise of a guard.

disguis

If you disguise yourself, they won't be able to tell.

disguis

I was disguised in girl's clothed at the school festival.

disguis

I was very surprised to find him in disguise.

disguis

Quite a few people couldn't recognize him in that disguise.

disguis

She was disguised in men's clothes.

disguis

The detective disguised himself as an old gentleman.

disguis

The dirty boy turned out to be a prince in disguise.

disguis

There is no disguising the fact from her.

disguis

There's no disguising the fact that she is dishonest.

disguis

There were many who couldn't recognize him in that disguise.

disguis

The thief disguised himself as an old lady.

disguis

The thief disguised himself as if he were a policeman.

disguis

They are always penetrated their disguise.

disguis

They disguised themselves as fishermen and escaped in a boat.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

disguise

/D IH0 S G AY1 Z/ /ดิ สึ ก๊าย สึ/

disguised

/D IH0 S G AY1 Z D/ /ดิ สึ ก๊าย สึ ดึ/

disguises

/D IH0 S G AY1 Z IH0 Z/ /ดิ สึ ก๊าย สิ สึ/

disguising

/D IH0 S G AY1 Z IH0 NG/ /ดิ สึ ก๊าย สิ่ง/

undisguised

/AH2 N D IH0 S G AY1 Z D/ /อั่น ดิ สึ ก๊าย สึ ดึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

disguise

(vt, n) /dˈɪsgˈaɪz/ /ดิ้ สึ ก๊าย สึ/ /d i1 s g ai1 z/

disguised

(vt, vt) /dˈɪsgˈaɪzd/ /ดิ้ สึ ก๊าย สึ ดึ/ /d i1 s g ai1 z d/

disguises

(vt, n) /dˈɪsgˈaɪzɪz/ /ดิ้ สึ ก๊าย สิ สึ/ /d i1 s g ai1 z i z/

disguising

(vt) /dˈɪsgˈaɪzɪŋ/ /ดิ้ สึ ก๊าย สิ่ง/ /d i1 s g ai1 z i ng/

undisguised

(adj) /ˌʌndɪsgˈaɪzd/ /อั่น ดิ สึ ก๊าย สึ ดึ/ /uh2 n d i s g ai1 z d/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

disguise

(n) an outward semblance that misrepresents the true nature of something, Syn. camouflage, Example:the theatrical notion of disguise is always associated with catastrophe in his stories

disguise

(n) any attire that modifies the appearance in order to conceal the wearer's identity

disguise

(n) the act of concealing the identity of something by modifying its appearance, Syn. camouflage, Example:he is a master of disguise

disguise

(v) make unrecognizable, Syn. mask, Example:The herb masks the garlic taste; We disguised our faces before robbing the bank

undisguised

(adj) plain to see, Example:undisguised curiosity

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disguise

v. t. [ imp. & p. p. Disguised p. pr. & vb. n. Disguising. ] [ OE. desguisen, disgisen, degisen, OF. desguisier, F. déguiser; pref. des- (L. dis-) + guise. See Guise. ] 1. To change the guise or appearance of; especially, to conceal by an unusual dress, or one intended to mislead or deceive. [ 1913 Webster ]

Bunyan was forced to disguise himself as a wagoner. Macaulay. [ 1913 Webster ]

2. To hide by a counterfeit appearance; to cloak by a false show; to mask; as, to disguise anger; to disguise one's sentiments, character, or intentions. [ 1913 Webster ]

All God's angels come to us disguised. Lowell. [ 1913 Webster ]

3. To affect or change by liquor; to intoxicate. [ 1913 Webster ]

I have just left the right worshipful, and his myrmidons, about a sneaker of five gallons; the whole magistracy was pretty well disguised before I gave them the ship. Spectator.

Syn. -- To conceal; hide; mask; dissemble; dissimulate; feign; pretend; secrete. See Conceal. [ 1913 Webster ]

Disguise

n. 1. A dress or exterior put on for purposes of concealment or of deception; as, persons doing unlawful acts in disguise are subject to heavy penalties. [ 1913 Webster ]

There is no passion which steals into the heart more imperceptibly and covers itself under more disguises, than pride. Addison. [ 1913 Webster ]

2. Artificial language or manner assumed for deception; false appearance; counterfeit semblance or show. [ 1913 Webster ]

That eye which glances through all disguises. D. Webster. [ 1913 Webster ]

3. Change of manner by drink; intoxication. Shak. [ 1913 Webster ]

4. A masque or masquerade. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Disguise was the old English word for a masque. B. Jonson. [ 1913 Webster ]

Disguisedly

adv. In disguise. [ 1913 Webster ]

Disguisedness

n. The state of being disguised. [ 1913 Webster ]

Disguisement

n. Disguise. [ R. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

Disguiser

n. 1. One who, or that which, disguises. Shak. [ 1913 Webster ]

2. One who wears a disguise; an actor in a masquerade; a masker. [ Obs. ] E. Hall. [ 1913 Webster ]

Disguising

n. A masque or masquerade. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

扮

[扮, bàn] to disguise oneself; to dress up; adorn #9029

装扮

[装扮 / 裝扮, zhuāng bàn] dress up as; be disguised as #9210

变相

[变相 / 變相, biàn xiàng] in disguised form; covert #12049

公然

[公然, gōng rán] openly; publicly; undisguised #12363

化装

[化装 / 化裝, huà zhuāng] (of actors) to make up; to disguise oneself #27524

乔装

[乔装 / 喬裝, qiáo zhuāng] to pretend; to feign; to disguise oneself #48397

塞翁失马

[塞翁失马 / 塞翁失馬, Sài wēng shī mǎ] The old man lost his mare, but it all turned out for the best (成语 saw); fig. a blessing in disguise; It's an ill wind that blows no-one any good. #61572

乔装打扮

[乔装打扮 / 喬裝打扮, qiáo zhuāng dǎ bàn] to dress up in disguise (成语 saw); to pretend for the purpose of deceit #64527

男扮女装

[男扮女装 / 男扮女裝, nán bàn nǚ zhuāng] dress in drag (male to female); man disguised as a woman #64711

塞翁失马安知非福

[塞翁失马安知非福 / 塞翁失馬安知非福, Sài wēng shī mǎ ān zhī fēi fú] The old man lost his mare, but it all turned out for the best (成语 saw); fig. a blessing in disguise; It's an ill wind that blows no-one any good.

Japanese-Thai-English: Saikam Dictionary Saikam JP-TH-EN Dictionary

化ける

[ばける, bakeru] TH: แปลงร่าง

化ける

[ばける, bakeru] EN: to appear in disguise

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

仮面

[かめん, kamen] (n) (1) mask; (2) disguise; (P) #2720

変身

[へんしん, henshin] (n, vs) metamorphosis; disguise; transformation; (P) #3431

偽装(P);擬装(P)

[ぎそう, gisou] (n, vs, adj-no) disguise; camouflage; masquerade; (P) #10879

変装

[へんそう, hensou] (n, vs) disguise; masquerade #13878

覆面

[ふくめん, fukumen] (n, vs) mask; veil; disguise; (P) #14447

天童

[てんどう, tendou] (n) cherub; gods disguised as children; children parading as cherubs #14637

化け

[ばけ, bake] (n, adj-no) (1) transforming oneself; taking on another form; disguising oneself; (2) artificial fly (for fishing) #14735

覆う(P);被う;掩う;蔽う;蓋う

[おおう, oou] (v5u, vt) to cover; to hide; to conceal; to wrap; to disguise; (P) #15583

仮装

[かそう, kasou] (n, vs, adj-no) (1) costume; fancy dress; masquerade; disguise; (2) converted (cruiser); (P) #18178

化けの皮;化の皮(io)

[ばけのかわ, bakenokawa] (n) masking one's true character; disguise; sheep's clothing

化ける

[ばける, bakeru] (v1, vi) (1) to appear in disguise; to take the form of; (2) to change for the worse; to corrupt; (P)

丸出し

[まるだし, marudashi] (n) bare; exposed; undisguised; broad (provincial accent)

偽装工作

[ぎそうこうさく, gisoukousaku] (n, vs) diversionary tactics (maneuvering); disguise; hide by camouflage

偽装難民

[ぎそうなんみん, gisounanmin] (n) fake (phony) refugee; illegal migrant disguised as a refugee

七化け

[ななばけ, nanabake] (n) the seven common disguises of ninja

七方出

[しっぽうで, shippoude] (n) { MA } seven disguises of the ninja

女の姿になる

[おんなのすがたになる, onnanosugataninaru] (exp, v5r) to disguise oneself as a woman

身をやつす;身を窶す

[みをやつす, miwoyatsusu] (exp, v5s) (1) to be enthralled by; (2) to be disguised as

潜行

[せんこう, senkou] (n, vs) underwater navigation; travelling incognito; traveling incognito; travelling in disguise; traveling in disguise

男装

[だんそう, dansou] (n, vs) disguising oneself as a man

不幸中の幸い

[ふこうちゅうのさいわい, fukouchuunosaiwai] (exp) small mercy (from some misfortune); silver lining of a dark cloud; consolation in sadness; blessing in disguise

扮する

[ふんする, funsuru] (vs-s) to disguise oneself; to be dressed (as someone else)

扮装

[ふんそう, funsou] (n, vs) make-up; get-up; disguise

迷彩

[めいさい, meisai] (n) camouflage; disguise; (P)

矢場女

[やばおんな, yabaonna] (n) (arch) (See 矢場・やば・2) prostitute in a brothel disguised as an archery range

窶す;俏す(oK)

[やつす, yatsusu] (v5s, vt) (1) to be absorbed in; to lose oneself to; (2) to disguise oneself as; to adorn oneself

萬刀;卍刀

[まんとう, mantou] (n) ninja weapon disguised as a pair of garden shears