(v) scold, See Also: reprimand, censure, rebuke, reproach, Syn. ดุด่า, ดุด่าว่ากล่าว, Example:เขาด่าว่าผมในหนังสือพิมพ์โดยปราศจากเหตุผล, Thai Definition:ใช้ถ้อยคำว่าคนอื่น

ว่ากล่าว

(v) reprove, See Also: rebuke, reprimand, censure, admonish, condemn, reproach, scold, Syn. ติเตียน, ติ, ว่าขาน, Ant. ชมเชย, Example:เด็กพวกนี้ถูกพ่อแม่ว่ากล่าวเป็นประจำเพราะมีปัญหาเรื่องความประพฤติ, Thai Definition:พูดให้เห็นข้อบกพร่อง

ว่าขาน

(v) reprimand, See Also: reprove, rebuke, censure, admonish, condemn, reproach, scold, Syn. ต่อว่า, Ant. ชมเชย, Example:ไม่ว่าญาติพี่น้องจะว่าขานอย่างไร เขาก็ยืนยันจะทำงานนี้ต่อไป, Thai Definition:พูดให้เห็นข้อบกพร่อง

สวด

(v) reprove, See Also: reprimand, rebuke, berate, censure, blame, condemn, scold, Syn. ดุด่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:ผมถูกเพื่อนสวดเพราะมาช้า, Notes:(ปาก)

เทศน์

(v) castigate, See Also: berate, rebuke, reprove, admonish, reprimand, censure, Syn. ดุด่าว่ากล่าว, ตำหนิติเตียน, Example:เขาถูกนายเทศน์อย่างรุนแรงเพราะทำงานผิดพลาด, Thai Definition:ดุด่าว่ากล่าวอย่างยืดยาว, Notes:(ปาก)

โขกสับ

(v) rebuke, See Also: nag, peck at, scold severely, Syn. กดขี่, ข่มเหง, ข่มเหงรังแก, Example:คุณนายบ้านนั้นโขกสับลูกจ้างอย่างไร้ความปรานี, Thai Definition:ด่าว่าข่มขี่, ด่าเอาว่าเอาอย่างไม่ปรานี

คำติเตียน

(n) criticism, See Also: reproach, reprimand, censure, reprove, rebuke, Syn. คำตำหนิ, คำตำหนิติเตียน, Ant. คำชม, Example:คำติเตียนไม่ได้ทำให้เขามีความรู้สึกโกรธเคืองแต่อย่างใด

คำตำหนิ

(n) criticism, See Also: reproach, reprimand, censure, reprove, rebuke, Syn. คำติเตียน, Ant. คำชม, Example:ข้าพเจ้านึกย้อนไปถึงบรรยากาศในวงสนทนา คิดถึงคำชมและคำตำหนิของบรรดาเพื่อนฝูง

คุ

(v) scold, See Also: rebuke, chide, reprove, reprimand, censure, admonish, reproach, Syn. ดุ, Example:ผมถูกคุณพ่อคุเอาใหญ่, Notes:(ปาก)

ตักเตือน

(v) warn, See Also: caution, advise, counsel, remind, admonish, reprimand, reprove, rebuke, reproach, Syn. เตือน, ว่า, ต่อว่า, ตำหนิ, ติเตียน, ตำหนิติเตียน, Example:นายกรัฐมนตรีตักเตือนสื่อมวลชนว่าไม่ควรเสนอข่าวที่ไม่เป็นความจริงให้ประชาชนรับรู้เพราะการกระทำดังกล่าวก่อให้เกิดความเสียหายหลายฝ่าย, Thai Definition:สั่งสอนให้รู้สำนึกตัว

ตำหนิติเตียน

(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ตำหนิ, ว่ากล่าว, Ant. สรรเสริญ, ชมเชย, Example:เขาตำหนิติเตียนรัฐบาลด้วยถ้อยคำอันแหลมคม ในคอลัมน์ของเขา, Thai Definition:ว่ากล่าวตักเตือน, ยกโทษขึ้นพูด

ตำหนิ

(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ว่ากล่าว, ตำหนิติเตียน, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:นายกรัฐมนตรีตำหนิผู้สื่อข่าวที่เสนอข่าวผิดไปจากความเป็นจริง, Unit:แห่ง, Thai Definition:ยกโทษขึ้นพูด, กล่าวร้าย

ติ

(v) condemn, See Also: blame, censure, reproach, reprimand, rebuke, criticize, find fault with, protest, scold, e, Syn. ตำหนิ, ติเตียน, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:ผู้จัดการติพนักงานที่มาสายในวันนี้, Thai Definition:ชี้ข้อบกพร่อง, ยกโทษขึ้นพูด

ตอด

(v) reproach, See Also: satirize, ridicule, dress someone down, mock, blame, rebuke, Syn. เหน็บแนม, พูดถากถาง, Example:ทั้งคู่พูดตอดเล็กตอดน้อยกันตลอดเวลาที่มีโอกาส, Thai Definition:อาการพูดว่าเหน็บแนม

กระหนาบ

(v) rebuke, See Also: reprimand, reprove, Example:เขาถูกครูใหญ่คอยกระหนาบอยู่เสมอจึงไม่กล้านอกลู่นอกทาง, Thai Definition:พูดหรือขมขู่ให้กลัวไม่กล้าทำนอกลู่นอกทาง

ด่าทอ

(v) revile, See Also: condemn, rebuke, reprove, hurl, curse, Syn. ด่า, ด่าตอบกัน, ด่าว่า, ดุด่า, บริภาษ, Example:แม่เลี้ยงด่าทอลูกเลี้ยงอย่างเสียๆ หายๆ

ดุด่า

(v) scold, See Also: reproach, blame, rebuke, reprimand, Syn. ว่ากล่าว, ตำหนิ, ด่า, ด่าทอ, ด่าว่า, บริภาษ, Example:เขาถูกดุด่าเพราะมาสาย

แหว

(v) scold, See Also: bawl, shout in rebuke, rebuke, bellow, snap, Syn. ดุ, ตวาด, ว่า, Example:คนแฝดน้องชอบแหวใส่พี่ตลอดเวลาอย่างไม่เกรงใจ, Thai Definition:แผดเสียงดุว่า

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ด่า

[dā] (v) EN: condemn ; rebuke ; criticize ; reprove ; scold ; attack ; revile FR: critiquer ; réprouver ; condamner

ด่าทอ

[dāthø] (v) EN: revile ; condemn ; rebuke ; reprove ; hurl ; curse FR: gronder ; réprimander

ด่าว่า

[dāwā] (v) EN: scold ; reprimand ; censure ; rebuke ; reproach FR: injurier ; insulter ; agonir (r.)

ดุ

[du] (v) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate FR: reprocher ; réprimander

ขนาบ

[khanāp] (v) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)

ประณาม

[pranām] (v) EN: condemn ; blame ; denounce ; damn ; censure ; reproach ; reprobate ; criticize ; reprimand ; rebuke FR: condamner ; désapprouver ; blâmer

สวด

[sūat] (v) EN: reprove ; rebuke

ตักเตือน

[takteūoen] (v) EN: warn ; caution ; exort ; counsel ; advise ; remind ; admonish ; reprimand ; reprove ; rebuke ; reproach FR: prévenir ; mettre en garde ; conseiller ; recommander ; exhorter

ว่า

[wā] (v) EN: reprove ; reproach ; rebuke ; blame ; criticize ; scold ; admonish ; take to task FR: reprocher ; critiquer

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

rebuke

He took it for an implied rebuke.

rebuke

He was rebuked for writing such a rough report.

rebuke

He who rebukes the world is rebuked by the world.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

rebuke

/R IY0 B Y UW1 K/ /หรี่ บึ ยู้ ขึ/

rebuke

/R IH0 B Y UW1 K/ /หริ บึ ยู้ ขึ/

rebuked

/R IH0 B Y UW1 K T/ /หริ บึ ยู้ ขึ ถึ/

rebuked

/R IY0 B Y UW1 K T/ /หรี่ บึ ยู้ ขึ ถึ/

rebukes

/R IY0 B Y UW1 K S/ /หรี่ บึ ยู้ ขึ สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

rebuke

(vt, n,(count)) /rˈɪbjˈuːk/ /ริ บึ ยู้ ขึ/ /r i1 b y uu1 k/

rebuked

(vt, vt) /rˈɪbjˈuːkt/ /ริ บึ ยู้ ขึ ถึ/ /r i1 b y uu1 k t/

rebukes

(vt, n,(count)) /rˈɪbjˈuːks/ /ริ บึ ยู้ ขึ สึ/ /r i1 b y uu1 k s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

rebuke

(n) an act or expression of criticism and censure, Syn. reprehension, reproof, reproval, reprimand, Example:he had to take the rebuke with a smile on his face

call on the carpet

(v) censure severely or angrily, Syn. rebuke, rag, lambaste, dress down, call down, take to task, scold, chew out, remonstrate, chide, berate, lambast, lecture, trounce, jaw, reproof, bawl out, chew up, have words, reprimand, Example:The mother scolded the child for entering a stranger's car; The deputy ragged the Prime Minister; The customer dressed down the waiter for bringing cold soup

upbraider

(n) someone who finds fault or imputes blame, Syn. reprover, reproacher, rebuker

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Rebuke

v. t. [ imp. & p. p. Rebuked p. pr. & vb. n. Rebuking. ] [ OF. rebouquier to dull, blunt, F. reboucher; perhaps fr. pref. re- re- + bouche mouth, OF. also bouque, L. bucca cheek; if so, the original sense was, to stop the mouth of; hence, to stop, obstruct. ] To check, silence, or put down, with reproof; to restrain by expression of disapprobation; to reprehend sharply and summarily; to chide; to reprove; to admonish. [ 1913 Webster ]

The proud he tamed, the penitent he cheered,
Nor to rebuke the rich offender feared. Dryden. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To reprove; chide; check; chasten; restrain; silence. See Reprove. [ 1913 Webster ]

Rebuke

n. 1. A direct and pointed reproof; a reprimand; also, chastisement; punishment. [ 1913 Webster ]

For thy sake I have suffered rebuke. Jer. xv. 15. [ 1913 Webster ]

Why bear you these rebukes and answer not? Shak. [ 1913 Webster ]

2. Check; rebuff. [ Obs. ] L'Estrange. [ 1913 Webster ]

To be without rebuke, to live without giving cause of reproof or censure; to be blameless. [ 1913 Webster ]

Rebukeful

a. Containing rebuke; of the nature of rebuke. [ Obs. ] -- Re*buke"ful*ly, adv. [Obs.] [1913 Webster]

Rebuker

n. One who rebukes. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

熊

[熊, xióng] bear; to scold; to rebuke; brilliant light; to shine brightly; surname Xiong #3714

责怪

[责怪 / 責怪, zé guài] to blame; to rebuke #17153

训斥

[训斥 / 訓斥, xùn chì] to reprimand; to rebuke; to berate; stern criticism #23294

叱咤

[叱咤, chì zhà] to rebuke angrily #38706

叱咤风云

[叱咤风云 / 叱咤風雲, chì zhà fēng yún] lit. to rebuke Heaven and Earth (成语 saw); fig. shaking the whole world; all-powerful #39176

咤

[咤, zhà] to rebuke (see 叱咤); to shout at; to roar; to bellow, See Also: 叱咤 #67385

指斥

[指斥, zhǐ chì] to denounce; to censure; to rebuke #69073

申斥

[申斥, shēn chì] to rebuke; to blame; to denounce #86854

申饬

[申饬 / 申飭, shēn chì] to warn; to blame; to rebuke; also written 申斥, See Also: 申斥 #199388

挨呲儿

[挨呲儿 / 挨呲兒, ái cī r] to suffer a rebuke; criticized

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

がり;ガリ

[gari ; gari] (n) (1) sliced ginger prepared in vinegar (served with sushi); pickled ginger; (2) (がり only) (abbr) (See がり版) mimeograph; (3) (がり only) (usu. as がりを食う) reprimand; rebuke; censure; reproof #10471

詰る

[なじる, najiru] (v5r, vt) to rebuke; to scold; to tell off

厳責

[げんせき, genseki] (n, vs) strong reprimand; rebuke

叱り飛ばす

[しかりとばす, shikaritobasu] (v5s, vt) to rebuke strongly; to tell off

叱り付ける;叱りつける

[しかりつける, shikaritsukeru] (v1, vt) to rebuke; to scold harshly

叱責

[しっせき, shisseki] (n, vs, adj-no) reprimand; rebuke

叱咤(oK)

[しった, shitta] (n, vs) scolding; rebuke; reprimand

痛め付ける;痛めつける

[いためつける, itametsukeru] (v1, vt) to rebuke; to taunt; to give a good shaking; to knock about; to torment; to punish

非を諭す

[ひをさとす, hiwosatosu] (exp, v5s) to rebuke someone (e.g. for faults)

問責

[もんせき, monseki] (n, vs) blame; censure; reproof; reprimand; rebuke; (P)

油を絞る;油を搾る;油をしぼる

[あぶらをしぼる, aburawoshiboru] (exp, v5r) (1) to chew out; to reprimand severely; to rake over the coals; to give a sound scolding; to tell someone off; to scold; to rebuke; (2) to press oil

咎め

[とがめ, togame] (n) blame; censure; rebuke; reproof

窘める

[たしなめる, tashinameru] (v1, vt) (uk) to chide; to rebuke; to reprove

譴責

[けんせき, kenseki] (n, vs) reprimand; rebuke; censure; reproof

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Tadel { m }; Rüge { f }; Zurechtweisung { f }; Vorwurf { m } | Tadel { pl }; Rügen { pl }; Zurechtweisungen { pl }; Vorwürfe { pl }

rebuke | rebukes

tadeln | tadelnd | tadelt | getadelt

to rebuke | rebuking | rebukes | rebuked

wies zurecht; zurechtgewiesen