main-logo
100 ผลลัพธ์ สำหรับ 

*displea*

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: displeases, *displeases*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ *displea*
Present Simple Tense (Singular 3rd Person):displeasesmsearch-arrowdispleases
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
displease
(vt) ทำให้ไม่พอใจ, See Also: ทำให้โกรธ
displeasure
(n) ความไม่พอใจ, See Also: ความโกรธ
  Hope Dictionary 
displease
vt. vi., vt. ไม่พอใจ, ทำให้ไม่พอใจ., See Also: displeasingly adv. ดูdisplease, Syn. vex
displeasing
adj. ซึ่งไม่พอใจ, กริ้ว, น่าเกลียด, Syn. disagreeable
displeasure
n. ความไม่พอใจ, ความไม่เห็นด้วย, ความไม่สบายใจ, สิ่งที่ทำให้ไม่พอใจ vt. ไม่พอใจ, ทำให้ไม่พอใจ
  Nontri Dictionary 
displease
(vt) ทำให้ไม่พอใจ, ไม่ชอบ, ไม่ถูกใจ, โกรธ, ไม่เห็นด้วย
displeasure
(n) ความไม่พอใจ, ความไม่ชอบ, ความไม่ถูกใจ, ความไม่สบายใจ
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ไม่สบอารมณ์
(adj) dissatisfied, See Also: discontented, disappointed, displeased, unsatisfied, unhappy, Syn. ไม่พอใจ, ไม่เป็นที่พอใจ, ไม่เป็นที่สบอารมณ์, Example:หล่อนทำการบ้านภาษาอังกฤษซึ่งเป็นวิชาสุดเกลียดด้วยทีท่าไม่สบอารมณ์
ไม่สบอารมณ์
(v) be dissatisfied, See Also: be discontented, be disappointed, be displeased, be unsatisfied, be unhappy, Syn. ไม่พอใจ, ไม่เป็นที่พอใจ, ไม่เป็นที่สบอารมณ์, Example:ผมรู้ว่าคำพูดของผมทำให้พ่อไม่สบอารมณ์นัก
ขุ่นเคือง
(v) annoy, See Also: irritate, displease, resent, Syn. ขุ่นข้อง, โกรธ, โกรธเคือง, ขัดเคือง, เคืองขัด, ขุ่นข้องหมองใจ, เคืองขุ่น, Ant. ยินดี, Example:เรามักจะขุ่นเคืองที่ได้ยินคนนินทาเขาลับหลัง, Thai Definition:โกรธกรุ่นๆ อยู่ในใจ
ขัดใจ
(v) offend, See Also: dissatisfy, displease, Syn. ขัดเคือง, ไม่พอใจ, Ant. ตามใจ, พอใจ, Example:แม่จำเป็นต้องขัดใจลูกที่ร้องไห้จะเอาของเล่นซึ่งมีราคาแพงมาก, Thai Definition:ไม่ยอมให้ทำตามใจ
ขัดหู
(v) jar, See Also: be unpleasant, be displeasant to listen to, Ant. ลื่นหู, Example:ผมจะเจียมตัวไม่ทำให้พ่อต้องขัดหู ขัดตา หรือขัดใจอีก, Thai Definition:ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู
เคียดแค้น
(v) resent, See Also: be angry, be annoyed, offend, be displeased, be dissatisfied, Syn. โกรธแค้น, แค้นเคือง, ไม่พอใจ, โกรธเคือง, Ant. พอใจ, รักใคร่, Example:เราเคียดแค้นคำพูดของเขามาก จนอยากจะชกหน้า
เง้างอด
(v) be displeased, See Also: be angry, be annoyed, be dissatisfied, Syn. โกรธ, งอน, Ant. พอใจ, Example:ทำไมตลอดวันนี้ทั้งวันเธอจึงเง้างอดผมนัก, Thai Definition:กะบึงกะบอน, โกรธอย่างแสนงอน, กระเง้ากระงอด
เง้าๆ งอดๆ
(v) be distorted by anger, See Also: be displeased, be angry, be annoyed, be irritated, Syn. โกรธ, งอน, แสนงอน, ไม่พอใจ, เง้างอด, Example:วันนี้อาเจือดูแปลกจังเง้าๆ งอดๆเป็นกับเขาเหมือนกัน, Thai Definition:กะบึงกะบอน, โกรธอย่างแสนงอน, กระเง้ากระงอด ก็ว่า
หน้าบึ้ง
(v) frown, See Also: look displeased, Syn. หน้าบูด, หน้าบึ้งตึง, Example:เจ้าบ่าวเจ้าสาวจะต้องยิ้มแย้มแจ่มใสวันชื่นคืนสุขนี่มาทำหน้าบึ้งไม่เข้ากับบรรยากาศ, Thai Definition:หน้าตาไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส
ตาขุ่นตาเขียว
(adv) angry stare, See Also: express displeasure, Syn. โกรธจัด, Example:เธอมองเขาตาขุ่นตาเขียวหลังจากรอเขานาน 2 ชั่วโมง, Thai Definition:แสดงอาการโกรธจัด, แสดงอาการไม่พอใจอย่างมาก
กร่อย
(v) be unpleasant, See Also: be distasteful, be grudging, be displeasing, Syn. หมดสนุก, ไม่สนุก, Example:งานดอกคูนเสียงแคนกร่อยไปถนัดใจเมื่อฝนตกอย่างแรง, Thai Definition:ไม่สนุก, ฝืนทำท่าว่าสนุกสนาน
ความขัดเคือง
(n) anger, See Also: dissatisfaction, discontentment, displeasure, indignation, Syn. ความโกรธเคือง, ความขุ่นเคือง, ความแค้นเคือง, Example:การล้ำพรมแดนทำให้ทั้งสองประเทศเกิดความขัดเคืองถึงกับทำสงครามกัน, Thai Definition:ความโกรธเพราะถูกขัดใจ
ความขุ่นเคือง
(n) anger, See Also: displeasure, dissatisfaction, resentment, indignation, Syn. ความโกรธเคือง, ความโกรธ, ความเคือง, Example:เรื่องนี้ได้สร้างความขุ่นเคืองแก่ผู้บริหารเป็นอย่างมาก, Thai Definition:ความรู้สึกไม่พอใจ
ความน้อยใจ
(n) resentment, See Also: offense, pique, displeasure, Syn. ความน้อยอกน้อยใจ, ความน้อยเนื้อต่ำใจ
ความไม่พอใจ
(n) dissatisfaction, See Also: displeasure, discontent, Ant. ความพอใจ, Example:การสร้างเขื่อนของรัฐบาลสร้างความไม่พอใจให้กับชาวบ้าน
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
ขัดใจ
[khatjai] (v) EN: be offended ; offend ; dissatisfy ; displease  FR: être offensé ; être outragé ; offenser ; déplaire
ขุ่นเคือง
[khunkheūang] (v) EN: annoy ; irritate ; displease ; resent  FR: indigner ; outrer
หน้าบึ้ง
[nābeung] (v) EN: frown ; look displeased  FR: bouder ; se renfrogner
เง้า
[ngao] (v) EN: be displeased ; be angry ; be annoyed ; be dissatisfied  FR: bouder ; faire la tête ; faire la moue
เง้า ๆ งอด ๆ
[ngao-ngao ngøt-ngøt] (v, exp) EN: be distorted by anger ; be displeased ; be angry ; be annoyed ; be irritated
ผิดใจ
[phitjai] (v) EN: have a difference ; be discordant ; be estranged ; have a grudge (against) ; be on bad terms ; be on the outs (with s.o.) ; be at loggerheads ; be sore (at) ; have a falling out ; estrange ; displease ; split up  FR: être en désaccord ; se trouver en désaccord
ผิดพ้องหมองใจ
[phitphøng-møngjai] (v) EN: have a difference ; have dissensions ; have differences of opinion ; be estranged ; be at odds ; offend ; be discordant ; displease ; estrange ; be gloomy
รู้สึกไม่พอใจ
[rūseuk mai phøjai] (v, exp) EN: be displeased
รู้สึกไม่พอใจ เป็นอย่างมาก(กับ)
[rūseuk mai phøjai pen yāng māk (kap)] (xp) EN: be very displeased (with)
ทำให้ไม่พอใจ
[thamhai mai phøjai] (v, exp) EN: displease  FR: mécontenter
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  WordNet (3.0) 
displease
(v) give displeasure to, Ant. please
displeasingly
(adv) in a displeasing manner, Example:he made displeasingly cutting remarks about his friends
displeasure
(n) the feeling of being displeased or annoyed or dissatisfied with someone or something
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Displeasance

n. [ OF. desplaisance, F. déplaisance. Cf. Displacency. ] Displeasure; discontent; annoyance. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Displeasant

a. [ OF. desplaisant, F. déplaisant. See Displease. ] Unpleasing; offensive; unpleasant. [ Obs. ] Speed. -- Dis*pleas"ant*ly, adv. [Obs.] Strype. -- Dis*pleas"ant*ness, n. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Displease

v. t. [ imp. & p. p. Displeased p. pr. & vb. n. Displeasing. ] [ OF. desplaisir, whence F. déplaisir displeasure; pref. des- (L. dis-) + plaisir to please. See Please, and cf. Displeasure. ] 1. To make not pleased; to excite a feeling of disapprobation or dislike in; to be disagreeable to; to offend; to vex; -- often followed by with or at. It usually expresses less than to anger, vex, irritate, or provoke. [ 1913 Webster ]

God was displeased with this thing. 1 Chron. xxi. 7. [ 1913 Webster ]

Wilt thou be displeased at us forever? Psalms lxxxv. 5 (Bk. of Com. Prayer). [ 1913 Webster ]

This virtuous plaster will displease
Your tender sides. J. Fletcher. [ 1913 Webster ]

Adversity is so wholesome . . . why should we be displeased therewith? Barrow. [ 1913 Webster ]

2. To fail to satisfy; to miss of. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

I shall displease my ends else. Beau. & Fl.

Syn. -- To offend; disgust; vex; annoy; dissatisfy; chafe; anger; provoke; affront. [ 1913 Webster ]

Displease

v. i. To give displeasure or offense. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Displeasedly

adv. With displeasure. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Displeasedness

n. Displeasure. [ R. ] South. [ 1913 Webster ]

Displeaser

n. One who displeases. [ 1913 Webster ]

Displeasing

a. Causing displeasure or dissatisfaction; offensive; disagreeable. -- Dis*pleas"ing*ly, adv. -- Dis*pleas"ing*ness, n. Locke. [ 1913 Webster ]

Displeasure

n. [ Pref. dis- + pleasure: cf. OF. desplaisir, F. déplaisir. Cf. Displease. ] 1. The feeling of one who is displeased; irritation or uneasiness of the mind, occasioned by anything that counteracts desire or command, or which opposes justice or a sense of propriety; disapprobation; dislike; dissatisfaction; disfavor; indignation. [ 1913 Webster ]

O Lord, rebuke me not in thine anger, neither chasten me in thy hot displeasure. Ps. vi. 1. [ 1913 Webster ]

Undoubtedly he will relent, and turn
From his displeasure. Milton. [ 1913 Webster ]

2. That which displeases; cause of irritation or annoyance; offense; injury. [ 1913 Webster ]

Hast thou delight to see a wretched man
Do outrage and displeasure to himself? Shak. [ 1913 Webster ]

3. State of disgrace or disfavor; disfavor. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

He went into Poland, being in displeasure with the pope for overmuch familiarity. Peacham.

Syn. -- Dissatisfaction; disapprobation; disfavor; distaste; dislike; anger; hate; aversion; indignation; offense. [ 1913 Webster ]

Displeasure

v. t. To displease. [ Obs. ] Bacon. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
不快
[不 快, bù kuàiㄅㄨˋ ㄎㄨㄞˋ] be unhappy; be displeased; be in low spirits; be indisposed; feel under the weather; be out of sorts #9605
不悦
[不 悦 / 不 悅, bù yuèㄅㄨˋ ㄩㄝˋ] displease; unpleasant #22801
嘘声
[嘘 声 / 噓 聲, xū shēngㄒㄩ ㄕㄥ] hissing sound; to hiss (as a sign of displeasure) #31003
打情骂俏
[打 情 骂 俏 / 打 情 罵 俏, dǎ qíng mà qiàoㄉㄚˇ ㄑㄧㄥˊ ㄇㄚˋ ㄑㄧㄠˋ] to tease a woman by pretending to be displeased with them; to flirt with a member of the opposite sex; banter flirtatiously #47488
绷着脸
[绷 着 脸 / 繃 著 臉, běng zhe liǎnㄅㄥˇ ㄓㄜ˙ ㄌㄧㄢˇ] to have a taut face; to pull a long face; to look displeased #77154
喝倒彩
[喝 倒 彩, hè dào cǎiㄏㄜˋ ㄉㄠˋ ㄘㄞˇ] to boo or jeer (as a sign of displeasure at an actor) #95637
使生气
[使 生 气 / 使 生 氣, shǐ shēng qìㄕˇ ㄕㄥ ㄑㄧˋ] displease
发嘘声
[发 嘘 声 / 發 噓 聲, fā xū shēngㄈㄚ ㄒㄩ ㄕㄥ] to hiss (as a sign of displeasure)
  EDICT JP-EN Dictionary 
難しい
[むずかしい(P);むつかしい, muzukashii (P); mutsukashii] (adj-i) (1) difficult; hard; troublesome; complicated; serious (disease, problem, etc.); (2) fussy; particular; fastidious; hard to please; displeased; (3) gloomy; glum; sullen; serious (look); (4) (arch) dirty; unclean; filthy; detestable; (5) (arch) unpleasant; uncomfortable; creepy; spooky; (P) #2593
不快
[ふかい, fukai] (adj-na, n) unpleasant; displeasure; discomfort; (P) #10042
ぷっと
[putto] (adv) (1) (See ふっと) puffing motion (when blowing, spitting, etc.); (2) pouting (with displeasure)
噛んで吐き出すように;かんで吐き出すように
[かんではきだすように, kandehakidasuyouni] (exp) curtly, in a displeased manner
冠を曲げる
[かんむりをまげる, kanmuriwomageru] (exp, v1) to become displeased; to get stubborn
忌諱
[きき;きい, kiki ; kii] (n, vs) displeasure; offense; offence; disliking
機嫌を損ねる
[きげんをそこねる, kigenwosokoneru] (exp, v1) to displease; to offend; to hurt (a person's) feelings
逆鱗に触れる
[げきりんにふれる, gekirinnifureru] (exp, v1) (1) to infuriate your superior; to incur the anger of one's boss; to bring (a superior's) wrath down upon (one); (2) (original meaning) to provoke the Emperor's displeasure
尖る(P);尖がる(io);尖んがる(io)
[とがる(尖る;尖がる)(P);とんがる, togaru ( togaru ; sen garu )(P); tongaru] (v5r, vi) (1) to taper to a point; to become sharp; (2) to look displeased; to look sour; to be on edge; to be touchy; (P)
不機嫌
[ふきげん, fukigen] (adj-na, n) (See 上機嫌) pout; displeasure; ill humor; ill humour; sullenness; (P)
不興
[ふきょう, fukyou] (adj-na, n) displeasure; ill humour; ill humor; pique
不興を買う
[ふきょうをかう, fukyouwokau] (exp, v5u) to fall into disgrace with; to incur someone's displeasure
顰蹙を買う
[ひんしゅくをかう, hinshukuwokau] (exp, v5u) to displease someone; to make someone disgusted; to be frowned at
  DING DE-EN Dictionary 
Missfallen { n } | Missfallen erregen
displeasure | to incur displeasure
Unmut { m }; Verdruss { m }
displeasure
Unwille { m }; Unwillen { m } | jds. Unwillen erregen; jds. Unwillen hervorrufen
displeasure; indignation | to displeasure sb.; to incur sb.'s displeasure
missfallen; jds. Missfallen erregen | missfallend | missfallen | missfällt | missfiel
to displease sb. | displeasing | displeased | displeases | displeased
missfallend; unangenehm
displeasing
unangenehm { adv }
displeasingly
verärgern
to displease
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer