main-logo
101 ผลลัพธ์ สำหรับ 

blame

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: balme, *balme*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ blame
คำนี้อยู่ในหมวด
General 
wordlist-mascot
  CMU Pronouncing Dictionary 
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
blame
(vt) ตำหนิ, See Also: ว่ากล่าว, Syn. complain, criticize, Ant. praise
blame
(n) การรับผิดชอบต่อสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้น, Syn. liability, responsibility
blame
(vt) รับผิดชอบต่อสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้น
blame on
(phrv) ตำหนิ, See Also: กล่าวโทษว่าเกิดจาก
blame for
(phrv) ตำหนิในเรื่อง, See Also: ติเตียนในเรื่อง, กล่าวโทษ
blameless
(adj) ซึ่งไร้มลทิน
blameworthy
(adj) ซึ่งควรตำหนิ
  Hope Dictionary 
blame
(เบลม) { blamed, blaming, blames } vt. กล่าวโทษ, ตำหนิ, ประณาม, นินทา, กล่าวร้าย, โยนความผิดให้ -Phr. (be to blame ควรถูกตำหนิ, ควรรับผิดชอบ) n. การตำหนิ, ความรับผิดชอบ, ภาระ, See Also: blamer n. blameful adj. ดูblame blameless adj. ดูblame -Conf. put
blameable
(เบลม'มะเบิล) adj. ควรรับผิด, ควรถูกตำหน', Syn. culpable
blameworthy
(เบลม'เวอธี) adj. ควรถูกตำหนิ, See Also: blameworthiness n, Syn. culpable
  Nontri Dictionary 
blame
(n) การติเตียน, การตำหนิ, คำติเตียน, คำตำหนิ
blame
(vt) กล่าวโทษ, ติเตียน, ตำหนิ, ประณาม, กล่าวร้าย
blameless
(adj) ไม่มีที่ติ
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Blame
การติเตียน [การแพทย์]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ถูกตราหน้า
(v) blame, See Also: criticize, Syn. ถูกสบประมาท, ถูกหมายหน้า, Example:ลูกคนใดละเลย ไม่เอาใจใส่พ่อแม่จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู
การปรักปรำ
(n) accusation, See Also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example:เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน
โทษ
(v) blame, See Also: chide, reproach, accuse, Syn. กล่าวโทษ, Example:คนบางคนเมื่อเกิดข้อผิดพลาดหรือความล้มเหลวขึ้นมักจะโทษดวง หรือบอกว่าเป็นอิทธิฤทธิ์อะไรบางอย่างเป็นต้น, Thai Definition:อ้างเอาความผิดให้
แค่นแคะ
(v) pick on, See Also: blame, criticize, find fault, censure, Syn. ค่อนแคะ, วิจารณ์, เหน็บ, เหน็บแนม, Ant. ชมเชย, ยกย่อง, Example:พวกหนังสือพิมพ์พยายามแค่นแคะนักการเมืองอยู่ตลอดเวลา, Thai Definition:เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว
พ้อ
(v) complain, See Also: blame, grumble, reprove, reproach, Syn. ต่อว่า, ตัดพ้อ, ตัดพ้อต่อว่า, Example:คนที่ถูกขัดใจหรือไม่ได้ตามที่ตนต้องการซึ่งมักจะออกมาในรูปตัดพ้อ บ่นพึมพำ แสดงท่าไม่พอใจ, Thai Definition:พูดต่อว่าด้วยความน้อยใจ
พูดว่า
(v) blame, See Also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example:เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ
ว้าก
(v) blame, Syn. ดุ, ตำหนิ, Example:ี้เขาโดนเจ้านายว้ากแต่เช้าเลย, Thai Definition:ว่ากล่าวโดยใช้เสียงดัง, Notes:(ปาก)
ต่อว่าต่อขาน
(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure, talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:หลังจากต่อว่าต่อขานกันอยู่นาน ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าใจว่าทั้งคู่เข้าใจผิดไปเอง, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้
ต่อว่า
(v) complain, See Also: blame, abuse, reproach, object, protest, pleasure talk to, censure, Syn. ว่าขาน, ต่อว่าต่อขาน, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example:ลูกสาวต่อว่าพ่อของตนอย่างไม่พอใจนัก, Thai Definition:ท้วงถามเหตุผลต่อผู้ที่ทำให้ตนไม่พอใจ, ว่ากล่าวเพราะไม่ทำตามที่พูดหรือที่ให้สัญญาไว้
ตำหนิติเตียน
(v) reprimand, See Also: blame, reprove, reproach, rebuke, condemn, censure, Syn. ติเตียน, ตำหนิ, ว่ากล่าว, Ant. สรรเสริญ, ชมเชย, Example:เขาตำหนิติเตียนรัฐบาลด้วยถ้อยคำอันแหลมคม ในคอลัมน์ของเขา, Thai Definition:ว่ากล่าวตักเตือน, ยกโทษขึ้นพูด
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
ด่างพร้อย
[dāngphrøi] (adj) EN: guilty ; blameworth ; tainted ; sinful  FR: taré
ดุ
[du] (v) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate  FR: reprocher ; réprimander
เอ็ด
[et] (v) EN: scold ; blame ; reproach ; yell at  FR: crier ; faire du vacarme
หา
[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict  FR: accuser ; charger
คำนินทา
[kham ninthā] (n) EN: gossip ; gossips [ pl. ] ; blames [ pl. ]  FR: commérages [ mpl ] ; cancans [ mpl ] ; potins [ mpl ]
ขนาบ
[khanāp] (v) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke  FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)
ครหา
[kharahā] (v) EN: criticize ; blame ; condemn ; censure ; reproach ; disapprove  FR: critiquer ; blâmer ; comdamner ; diffamer
ข้อครหา
[khø kharahā] (n) EN: reproach ; disparaging statement ; scandal ; gossip ; blame
กล่าวหา
[klāohā] (v) EN: allege ; accuse ; charge ; blame ; condemn  FR: accuser ; incriminer ; alléguer ; charger ; accabler
กล่าวโทษ
[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach  FR: inculper ; accuser de ; charger
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
blame
(n) a reproach for some lapse or misdeed, Syn. rap, Example:he took the blame for it; it was a bum rap
blame
(v) put or pin the blame on, Syn. fault, Ant. absolve
blame
(v) harass with constant criticism, Syn. pick, find fault, Example:Don't always pick on your little brother
blame
(v) attribute responsibility to, Syn. charge, Example:We blamed the accident on her; The tragedy was charged to her inexperience
blame game
(n) accusations exchanged among people who refuse to accept sole responsibility for some undesirable event
blameless
(adj) free of guilt; not subject to blame, Syn. irreproachable, inculpable, unimpeachable, Example:has lived a blameless life; of irreproachable character; an unimpeachable reputation
blamelessness
(n) a state of innocence, Syn. guiltlessness, inculpability, inculpableness
blameworthiness
(n) a state of guilt, Syn. culpability, culpableness
blameworthy
(adj) deserving blame or censure as being wrong or evil or injurious, Syn. censurable, blameful, culpable, blameable, blamable, Example:blameworthy if not criminal behavior; censurable misconduct; culpable negligence
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Blame

n. [ OE. blame, fr. F. blâme, OF. blasme, fr. blâmer, OF. blasmer, to blame. See Blame, v. ] 1. An expression of disapprobation fir something deemed to be wrong; imputation of fault; censure. [ 1913 Webster ]

Let me bear the blame forever. Gen. xiiii. 9. [ 1913 Webster ]

2. That which is deserving of censure or disapprobation; culpability; fault; crime; sin. [ 1913 Webster ]

Holy and without blame before him in love. Eph. i. 4. [ 1913 Webster ]

3. Hurt; injury. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Censure; reprehension; condemnation; reproach; fault; sin; crime; wrongdoing. [ 1913 Webster ]

Blame

v. t. [ imp. & p. p. Blamed p. pr. & vb. n. Blaming. ] [ OE. blamen, F. blâmer, OF. blasmer, fr. L. blasphemare to blaspheme, LL. also to blame, fr. Gr. blasfhmei^n to speak ill, to slander, to blaspheme, fr. bla`sfhmos evil speaking, perh, for blapsi`fhmos; bla`psis injury (fr. bla`ptein to injure) + fh`mh a saying, fr. fa`nai to say. Cf. Blaspheme, and see Fame. ] [ 1913 Webster ]

1. To censure; to express disapprobation of; to find fault with; to reproach. [ 1913 Webster ]

We have none to blame but ourselves. Tillotson. [ 1913 Webster ]

2. To bring reproach upon; to blemish. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

She . . . blamed her noble blood. Spenser. [ 1913 Webster ]


To blame, to be blamed, or deserving blame; in fault; as, the conductor was to blame for the accident. [ 1913 Webster ]

You were to blame, I must be plain with you. Shak. [ 1913 Webster ]

blameable

adj. same as blameworthy.
Syn. -- blameworthy, blamable, blameful, censurable, culpable. [ WordNet 1.5 ]

Blameful

a. 1. Faulty; meriting blame. Shak. [ 1913 Webster ]

2. Attributing blame or fault; implying or conveying censure; faultfinding; censorious. Chaucer. [ 1913 Webster ]

-- Blame"ful*ly, adv. -- Blame"ful*ness, n. [ 1913 Webster ]

Blameless

a. Free from blame; without fault; innocent; guiltless; -- sometimes followed by of. [ 1913 Webster ]

A bishop then must be blameless. 1 Tim. iii. 2. [ 1913 Webster ]

Blameless still of arts that polish to deprave. Mallet. [ 1913 Webster ]

We will be blameless of this thine oath. Josh. ii. 17. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Irreproachable; sinless; unblemished; inculpable. -- Blameless, Spotless, Faultless, Stainless. We speak of a thing as blameless when it is free from blame, or the just imputation of fault; as, a blameless life or character. The others are stronger. We speak of a thing as faultless, stainless, or spotless, only when we mean that it is absolutely without fault or blemish; as, a spotless or stainless reputation; a faultless course of conduct. The last three words apply only to the general character, while blameless may be used in reverence to particular points; as, in this transaction he was wholly blameless. We also apply faultless to personal appearance; as, a faultless figure; which can not be done in respect to any of the other words. [ 1913 Webster ]

Blamelessly

adv. In a blameless manner. [ 1913 Webster ]

Blamelessness

n. The quality or state of being blameless; innocence. [ 1913 Webster ]

Blamer

n. One who blames. Wyclif. [ 1913 Webster ]

Blameworthy

a. Deserving blame; culpable; reprehensible. -- Blame"wor`thi*ness, n. [1913 Webster]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
怨
[怨, yuànㄩㄢˋ] blame; complain #6326
斥
[斥, chìㄔˋ] blame; reprove; reprimand #16726
归咎
[归 咎 / 歸 咎, guī jiùㄍㄨㄟ ㄐㄧㄡˋ] blame; declare to be at fault #24217
咎
[咎, jiùㄐㄧㄡˋ] blame #30782
  EDICT JP-EN Dictionary 
悪い(P);惡い(oK);惡るい(oK)
[わるい, warui] (adj-i) (1) bad; poor; inferior; (2) evil; sinful; (3) unprofitable; unbeneficial; (4) at fault; to blame; in the wrong; (5) sorry; (P) #2963
非難(P);批難
[ひなん, hinan] (n, vs, adj-na) criticism; blame; censure; attack; reproach; (P) #5177
責め
[せめ, seme] (n) persecution; blame; responsibility #13832
糾弾(P);糺弾
[きゅうだん, kyuudan] (n, vs) blame; (P) #16331
被る(P);冠る
[かぶる(P);かむる, kaburu (P); kamuru] (v5r, vt) (1) to put on (one's head); to wear; to have on; to pull over (one's head); to crown (oneself); (2) to be covered with (dust, snow, etc.); to pour (water, etc.) on oneself; to dash on oneself; to ship water; (3) to bear (e.g. someone's debts, faults, etc.); to take (blame); to assume (responsibility); to shoulder (burden); (4) to overlap (e.g. sound or color); (5) to be similar; to be redundant; (v5r, vi) (6) (of film) to be fogged (due to overexposure, etc.); (7) (of a play, etc.) to close; to come to an end; (8) (of a play, etc.) to get a full house; to sell out; (9) (arch) (of a play, etc.) (See 毛氈を被る・1) to blunder; to bungle; to fail; (10) (arch) to be deceived; (P) #19775
何方も何方
[どっちもどっち, docchimodocchi] (exp) (id) They are both to blame
嫁す
[かす, kasu] (v5s) (1) (See 嫁する) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else
嫁する
[かする, kasuru] (vs-s) (1) to wed; to be married; (2) to shift blame to someone else
我が身を恨む
[わがみをうらむ, wagamiwouramu] (exp, v5m) to blame oneself
帰す
[きす, kisu] (v5s) (1) (See 帰する) to come to (in the end); to end in; (2) to attribute; to blame
  DING DE-EN Dictionary 
Schuld { f } | jdm. an etw. die Schuld geben | die Schuld bekommen | die Schuld auf sich nehmen | die Schuld tragen
blame | to put the blame on sb. for sth.; to lay the blame on sb. for sth. | to get the blame | to take the blame | to bear the blame
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer