(v) allege, See Also: accuse, charge, Syn. ตั้งข้อกล่าวหา, Example:เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตั้งข้อหาผู้ต้องหาว่าฆ่าผู้อื่นตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, Thai Definition:ตั้งคำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา

หาว่า

(v) accuse of, See Also: charge, claim, Syn. กล่าวหา, Example:โจทย์หาว่าจำเลยขโมยทองรูปพรรณหนัก 50 บาทไปจากร้าน

โทษ

(v) blame, See Also: chide, reproach, accuse, Syn. กล่าวโทษ, Example:คนบางคนเมื่อเกิดข้อผิดพลาดหรือความล้มเหลวขึ้นมักจะโทษดวง หรือบอกว่าเป็นอิทธิฤทธิ์อะไรบางอย่างเป็นต้น, Thai Definition:อ้างเอาความผิดให้

พาโล

(v) accuse wrongly, See Also: defame, impute the fault to, Syn. พาลพาโล, พาโลโฉเก, พาโลโสเก, Example:เขาทำผิดเอง แต่เขาพาโลลูกน้องเพื่อให้ตนพ้นข้อกล่าวหา, Thai Definition:แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น, กล่าวหาความ

พูดว่า

(v) blame, See Also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example:เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ

ฟ้อง

(v) complain, See Also: accuse, tell on, inform against, Example:เขามักจะไปฟ้องแม่ว่าเพื่อนๆ ที่โรงเรียนชอบแกล้งเขา, Thai Definition:กล่าวหา, กล่าวโทษ

ฟ้องร้อง

(v) sue, See Also: accuse, charge, file, make a prosecution, bring charge against, Syn. กล่าวโทษ, ฟ้อง, ฟ้องคดี, Example:เขาถูกฟ้องร้องกรณีหลีกเลี่ยงภาษีเงินได้ ซึ่งศาลได้พิจารณาปรับเป็นเงินหนึ่งล้านบาท, Thai Definition:กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา

ตราหน้า

(v) denounce, See Also: accuse, insult, defy, despise, Syn. หมายหน้า, หยามหน้า, สบประมาท, Example:พวกเราตราหน้าเขาไว้ได้เลยว่าทำอะไรก็ไม่สำเร็จแน่นอน, Thai Definition:แสดงการหยามหน้าหรือสบประมาทผู้อื่น

ต้องสงสัย

(adj) accused, See Also: impeachable, charged, incriminatory, Syn. ถูกสงสัย, Example:เขาเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับแรกในคดีนี้, Thai Definition:ผู้ที่ถูกสงสัยว่าเป็นผู้กระทำความผิด

ต้องคดี

(v) accuse, See Also: charge, sue, prosecute, Syn. ถูกฟ้อง, เป็นคดี, เป็นความ, Ant. พ้นคดี, หลุดคดี, Example:นักธุรกิจผู้หนึ่งต้องคดีหลบเลี่ยงภาษีอยู่ในขณะนี้กำลังเดินทางออกนอกประเทศไทยไปยังประเทศใกล้เคียง, Thai Definition:ถูกกล่าวหาหรือถูกฟ้องในคดีอาญา

ซัด

(v) put the blame on each other, See Also: shift the blame on, impeach or accuse each other, Syn. ป้ายความผิด, ซัดทอด, โยนความผิด, Example:เขาซัดความผิดให้กันและกัน, Thai Definition:ป้ายความผิดไปถึงคนอื่น, ยกความผิดให้คนอื่น

ซัดทอด

(v) implicate, See Also: blame on the other, impeach, accuse, Syn. อ้างถึง, พาดพิงถึง, Example:พยานให้การซัดทอดถึงนายตำรวจใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง, Thai Definition:ให้การปรักปรำพาดพิงถึงบุคคลอื่น, Notes:(กฎหมาย)

กล่าวโทษ

(v) accuse, See Also: charge, allege, blame, impeach, Syn. กล่าวหา, Example:คนปกติธรรมดามีจำนวนไม่น้อยทีเดียวที่ชอบกล่าวโทษคนอื่น, Thai Definition:แจ้งว่ากระทำผิด

จารีตนครบาล

(n) to investigate by torturing the accused, Thai Definition:ไต่สวนพิจารณาคดีด้วยการทรมานจำเลย

หา

(v) accuse, See Also: impeach, charge, denounce, blame, indict, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, กล่าวหา, Example:ทุกคนหาว่าเขาเป็นคนขโมยเงินไป, Thai Definition:กล่าวโทษผู้อื่น เช่น โจทก์หาว่า…

หาความ

(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ

จำเลย

(n) defendant, See Also: plaintiff, accused, Ant. โจทก์, Example:เขาตกเป็นจำเลยในข้อหาลักพาเด็ก, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลผู้ถูกฟ้องต่อศาลแล้ว, Notes:(กฎหมาย)

กล่าวหา

(v) accuse, See Also: charge, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, Ant. ยกฟ้อง, Example:ตำรวจกล่าวหาว่าเขาฉ้อฉลลูกค้าโดยการปลอมปนสินค้า, Thai Definition:แจ้งว่าผู้อื่นได้กระทำความผิด

หาความ

(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ฟ้อง

[føng] (v) EN: inform against ; accuse ; report to ; lodge accusation against ; sue ; charge FR: accuser ; porter plainte

ฟ้องร้อง

[føngrøng] (v) EN: sue ; accuse ; charge ; file ; make a prosecution ; bring charge against ; indict ; prosecute FR: mettre en accusation ; mettre en examen ; poursuivre

หา

[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict FR: accuser ; charger

จำเลย

[jamloēi] (n) EN: defendant ; plaintiff ; accused FR: accusé [ m ] ; prévenu [ m ]

จำเลยให้การปฏิเสธ

[jamloēi hai kān patisēt] (n, exp) EN: the accused denied everything

โจทก์

[jōt] (n) EN: complainant ; plaintiff ; prosecutor ; accuser FR: plaignant [ m ] ; accusateur [ m ]

โจทนา

[jōtthanā] (v) EN: complain of ; accuse ; recriminate

แก้คดีให้แก่จำเลย

[kaē khadī hai kaē jamloēi] (v, exp) EN: defend an accused

แก้ต่างให้แก่จำเลย

[kaētāng hai kaē jamloēi] (v, exp) EN: defend an accused

คอกจำเลย

[khøk jamloēi] (n, exp) EN: dock FR: box des accusés [ m ] ; banc des accusés [ m ]

กล่าวหา

[klāohā] (v) EN: allege ; accuse ; charge ; blame ; condemn FR: accuser ; incriminer ; alléguer ; charger ; accabler

กล่าวโทษ

[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach FR: inculper ; accuser de ; charger

กล่าวหา

[klāohā] (v) EN: allege ; charge ; blame ; condemn ; accuse

ผู้กล่าวหา

[phū klāohā] (n) EN: complainant ; accuser FR: plaignant [ m ]

ผู้ถูกกล่าวหา

[phū thūk klāohā] (n, exp) EN: accused

ผู้ต้องหา

[phūtǿnghā] (n) EN: suspect ; accused ; defendant ; person charged with an offense FR: accusé [ m ]

ผู้ต้องคดี

[phū tǿngkhadī] (n, exp) EN: accused

รับผิด

[rapphit] (v) EN: admit one's mistake ; confess ; own up ; plead guilty FR: avouer ; s'accuser

ซักจำเลย

[sak jamloēi] (v, exp) EN: question an accused

ซัดทอด

[satthøt] (v) EN: implicate ; blame on the other ; impeach ; accuse FR: rejeter la responsabilité sur

ถือโทษ

[theū thōt] (v, exp) EN: blame FR: accuser ; condamner ; blâmer ; en vouloir à qqn

ถูกฟ้อง

[thūk føng] (v, exp) EN: be accused ; be sued FR: être accusé ; être traduit en justice

ถูกใส่ความ

[thūk saikhwām] (v, exp) EN: be wrongly accused ; be slandered ; be libelled FR: être dénigré

ต้องหา

[tǿnghā] (v) EN: be accused ; be charged with FR: être accusé de

ต้องหาว่า

[tǿnghā wā] (v, exp) EN: be accused of

ต้องคดี

[tǿngkhadī] (v, exp) EN: be accused (with) ; be sued ; be charged (with) ; be prosecuted ; be involved in litigation ; be under prosecution FR: être inculpé ; être poursuivi en justice

ต่อว่า

[tøwā] (v) EN: complain ; blame ; abuse ; reproach ; object ; protest ; pleasure talk to ; censure ; take to task ; tick off ; accuse

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

accuse

As communism has collapsed, capitalism is now accused of trying to "dominate the world."

accuse

Beth accused her sister, Sally, of tearing her scarf.

accuse

Don't accuse others for your own failure.

accuse

Do you think the accused is really guilty of the crime?

accuse

He accused her of having lied to him.

accuse

He accused me of being a liar.

accuse

He accused me of having broken our promise.

accuse

He accused me of having stolen his watch.

accuse

He accused me of his defeat.

accuse

He accused me of my mistake.

accuse

He accused the man of stealing.

accuse

He accused us of wronging him.

accuse

He is accused of kidnapping.

accuse

He is accused of murder.

accuse

He turned angrily on his accusers.

accuse

He was accused of being neglectful of his duties.

accuse

He was accused of cowardice.

accuse

He was accused of evading tax.

accuse

He was accused of having lied about the affair.

accuse

He was accused of having violated the law.

accuse

He was accused of murder.

accuse

He was accused of stealing money.

accuse

He was accused of stealing the jewels.

accuse

He was accused of theft.

accuse

I accused him of cheating.

accuse

If the vase is not found, John may be accused of stealing it.

accuse

If they hadn't found the vase, John would have been accused of stealing it.

accuse

I was falsely accused.

accuse

Mr Smith is accused of breach of contract.

accuse

Ms. Takada accused the boy of copying another student's homework.

accuse

Several people have been accused of breaking the law.

accuse

She accused her husband of having been disloyal to her.

accuse

She accused her son of wasting his life.

accuse

She accused him of being inattentive to her.

accuse

She accused him of being late.

accuse

She accused him of having broken his word.

accuse

She accused him of stealing her car.

accuse

She accused him of stealing her money.

accuse

She accused me of being a liar.

accuse

She accused me of making a mistake.

accuse

She accused me of not writing to her sooner.

accuse

She accused me of stealing her money.

accuse

She accused me of telling a lie.

accuse

She was accused of having lied about the affair.

accuse

She was accused of telling a lie.

accuse

Socrates was accused of atheism because he did not believe in Zeus.

accuse

That woman has wrongly accused me.

accuse

"The accused" is a legal term.

accuse

The accused is to appear before the court on Friday.

accuse

The accused made up a false story in the court.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

accuse

/AH0 K Y UW1 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/

accused

/AH0 K Y UW1 Z D/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/

accuser

/AH0 K Y UW1 Z ER0/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร)/

accuses

/AH0 K Y UW1 Z IH0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/

accusers

/AH0 K Y UW1 Z ER0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

accuse

(vt) /əkjˈuːz/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/ /@1 k y uu1 z/

accused

(vt, vt) /əkjˈuːzd/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/ /@1 k y uu1 z d/

accuser

(n,(count)) /əkjˈuːzər/ /เออะ ขึ ยู้ เสิ่ร/ /@1 k y uu1 z @ r/

accuses

(vt) /əkjˈuːzɪz/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/ /@1 k y uu1 z i z/

accusers

(n,(count)) /əkjˈuːzəz/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ สึ/ /@1 k y uu1 z @ z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

accuse

(v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example:The neighbors accused the man of spousal abuse

accused

(n) a defendant in a criminal proceeding

accuser

(n) someone who imputes guilt or blame

charge

(v) blame for, make a claim of wrongdoing or misbehavior against, Syn. accuse, Example:he charged the director with indifference

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Accuse

n. Accusation. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ]

Accuse

v. t. [ imp. & p. p. Accused p. pr. & vb. n. Accusing. ] [ OF. acuser, F. accuser, L. accusare, to call to account, accuse; ad + causa cause, lawsuit. Cf. Cause. ] 1. To charge with, or declare to have committed, a crime or offense; (Law) to charge with an offense, judicially or by a public process; -- with of; as, to accuse one of a high crime or misdemeanor. [ 1913 Webster ]

Neither can they prove the things whereof they now accuse me. Acts xxiv. 13. [ 1913 Webster ]

We are accused of having persuaded Austria and Sardinia to lay down their arms. Macaulay. [ 1913 Webster ]

2. To charge with a fault; to blame; to censure. [ 1913 Webster ]

Their thoughts the meanwhile accusing or else excusing one another. Rom. ii. 15. [ 1913 Webster ]

3. To betray; to show. [ R. ] Sir P. Sidney. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To charge; blame; censure; reproach; criminate; indict; impeach; arraign. -- To Accuse, Charge, Impeach, Arraign. These words agree in bringing home to a person the imputation of wrongdoing. To accuse is a somewhat formal act, and is applied usually (though not exclusively) to crimes; as, to accuse of treason. Charge is the most generic. It may refer to a crime, a dereliction of duty, a fault, etc.; more commonly it refers to moral delinquencies; as, to charge with dishonesty or falsehood. To arraign is to bring (a person) before a tribunal for trial; as, to arraign one before a court or at the bar public opinion. To impeach is officially to charge with misbehavior in office; as, to impeach a minister of high crimes. Both impeach and arraign convey the idea of peculiar dignity or impressiveness. [ 1913 Webster ]

Accused

a. Charged with offense; as, an accused person. [ 1913 Webster ]

Commonly used substantively; as, the accused, one charged with an offense; the defendant in a criminal case. [ 1913 Webster ]

Accusement

n. [ OF. acusement. See Accuse. ] Accusation. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Accuser

n. [ OE. acuser, accusour; cf. OF. acuseor, fr. L. accusator, fr. accusare. ] One who accuses; one who brings a charge of crime or fault. [ 1913 Webster ]

Reaccuse

v. t. To accuse again. Cheyne. [ 1913 Webster ]

Self-accused

a. Accused by one's self or by one's conscience. “Die self-accused.” Cowper. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

控

[控, kòng] to accuse; to charge; to control; to sue #1644

攻击

[攻击 / 攻擊, gōng jī] to attack; to accuse; to charge; (military) attack #2054

攻

[攻, gōng] to attack; to accuse; to study #2641

指控

[指控, zhǐ kòng] accusation; a (criminal) charge; to accuse #6480

控诉

[控诉 / 控訴, kòng sù] accuse; denounce #16887

控告

[控告, kòng gào] accuse; charge; sue #21080

弹劾

[弹劾 / 彈劾, tán hé] to accuse of misconduct (in official task); to impeach #25171

诬告

[诬告, wū gào] to frame sb; to accuse falsely #40296

诬

[诬 / 誣, wū] accuse falsely #41534

谰言

[谰言 / 讕言, lán yán] slander; calumny; to accuse unjustly #94119

讦

[讦 / 訐, jié] accuse; pry #130514

反坐

[反坐, fǎn zuò] to sentence the accuser (and free the falsely accused defendant) #163618

谰调

[谰调 / 讕調, lán diào] slander; calumny; to accuse unjustly #304052

囒

[囒, lán] confused chatter; incomprehensible babble; variant of 讕|谰, to accuse unjustly, See Also: 讕, 谰 #738747

弹斥

[弹斥 / 彈斥, tán chì] accuse and criticize

弹纠

[弹纠 / 彈糾, tán jiū] to accuse; to impeach

被控

[被控, bèi kòng] the accused (in a trial)

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

被告

[ひこく, hikoku] (n) defendant; the accused; (P) #5892

問う(P);訪う

[とう, tou] (v5u-s, vt) (1) to ask; to question; to inquire; (2) to charge (i.e. with a crime); to accuse; (3) to care (about); (4) without regard to (with negative verb); (P) #9529

原告

[げんこく, genkoku] (n) plaintiff; accuser; prosecutor; (P) #14122

刑事被告

[けいじひこく, keijihikoku] (n) the accused

刑事被告人

[けいじひこくにん, keijihikokunin] (n) (See 被告人) accused; defendant; prisoner at the bar

公訴時効

[こうそじこう, kousojikou] (n) (legal) limitation; prescription of the right to prosecute an accused; statute of limitation

罪を着る

[つみをきる, tsumiwokiru] (exp, v1) to take (another's guilt) on oneself; to be accused of

責める

[せめる, semeru] (v1, vt) (1) to condemn; to blame; to criticize; to criticise; to reproach; to accuse; (2) to urge; to press; to pester; (3) to torture; to torment; to persecute; (4) to break in (a horse); (P)

訴人

[そにん, sonin] (n, vs) a suitor; an accuser; a complainant; an informant; sue; accuse

争い訴える

[あらそいうったえる, arasoiuttaeru] (v1) to accuse; to rise up in judgment against (judgement)

送検

[そうけん, souken] (n, vs) sending the person accused to the prosecutor; (P)

着せる

[きせる, kiseru] (v1, vt) (1) to put clothes on (someone); (2) to plate; to gild; to veneer; (3) to accuse (of some crime); to give (a bad name); (P)

濡れ衣を着せる

[ぬれぎぬをきせる, nureginuwokiseru] (exp, v1) to frame; to falsely accuse of a crime

被告人

[ひこくにん, hikokunin] (n) accused; defendant; prisoner at the bar; (P)