main-logo
108 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%stumbl%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: stumbl, -stumbl-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
stumble
(vi) สะดุด, See Also: เดินสะดุด, Syn. slip, trip
stumble
(vi) เดินโซเซ, Syn. reel, stagger, totter
stumble
(vi) พูดตะกุกตะกัก, See Also: พูดอึกอัก, Syn. falter, sputter, stammer
stumble
(vi) พบโดยบังเอิญ, Syn. discover, chance upon, find
stumble
(n) การสะดุด, See Also: การก้าวพลาด, Syn. slip, trip
stumble
(n) การผิดพลาด, See Also: การทำพลาด, Syn. blunder, error, mistake
stumbles
(sl) ยืนไม่ค่อยอยู่, See Also: เดินโซเซ, เดินไม่ไหว
stumble on
(phrv) พบโดยบังเอิญ, Syn. stumble across
stumblebum
(n) คนงุ่มง่าม (คำไม่เป็นทางการ), See Also: คนไร้ความสามารถ, Syn. bungler, incompetent
stumble onto
(phrv) พบโดยบังเอิญ, Syn. stumble across
stumble over
(phrv) เดินสะดุด, See Also: สะดุด, Syn. fall over, trip over
stumble over
(phrv) พูดตะกุกตะกัก, See Also: พูดติดขัด, Syn. fall over, trip over
stumble upon
(phrv) พบโดยบังเอิญ, Syn. stumble across
stumble across
(phrv) พบโดยบังเอิญ, Syn. happen on
stumble through
(phrv) พูดตะกุกตะกัก, See Also: พูดติดขัด
stumbling-block
(idm) สิ่งกีดขวาง, See Also: สิ่งขัดขวาง
  Hope Dictionary 
stumble
(สทัม'เบิล) vi., n. (การ) สะดุด, สะดุดเท้า, พลาดเท้า, เตะเอาตอ, ผิดพลาด, เดินโซเซ, ทำผิดพลาด, ลังเล, พูดติดอ่าง, พบโดยบังเอิญ, มาถึงโดยบังเอิญ. vt., n. (การ) ทำให้สะดุด, เกี่ยวขา, ทำให้สงสัย, ทำให้ฉงนสนเท่ห์., See Also: stumblingly adv. คำที่มีความหมายเหมือนกัน
stumbling block
n. อุปสรรค, สิ่งขัดขวาง, สิ่งกีดขวาง, สิ่งที่ถ่วงความเจริญ, Syn. obstacle
  Nontri Dictionary 
stumble
(vi) เดินโซเซ, สะดุด, ทำผิด, พูดติดอ่าง, ลังเล
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
stumble
การสะดุด [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
สะดุด
(v) stumble, Syn. คะมำ, ถลา, เสียหลัก
ล้ม
(v) fall, See Also: tumble, drop, plummet, stumble, topple, flop, Syn. หกล้ม, Example:เด็กที่อยู่ในวัยหัดเดินมักล้มบ่อย เนื่องจากการทรงตัวยังไม่ดี, Thai Definition:กิริยาที่ตั้งอยู่แล้วเอนลงหรือทอดลงถึงพื้นหรือทลายลง, ตั้งอยู่ไม่ได้
โขยกเขยก
(adv) hobble, See Also: limp, stumble, stagger, Syn. กะโผลกกะเผลก, Example:หมาสีน้ำตาลขาพิการเดินโขยกเขยกไปมาหาอาหารอยู่ริมรั้ว
กะโผลกกะเผลก
(v) hobble, See Also: limp, stumble, Syn. เขยก, กะเผลก, โขยกเขยก, Example:จอห์น ซิลเวอร์กะโผลกกะเผลกไปยังประตู, Thai Definition:อาการเดินไม่ปกติ คือ ยกขาข้างหนึ่งไม่ได้ระดับกับอีกข้างหนึ่ง อย่างคนขาพิการเดิน
กะโผลกกะเผลก
(adv) lamely, See Also: stumblingly, Syn. เขยก, กะเผลก, โขยกเขยก, Example:อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้เขาต้องเดินกะโผลกกะเผลกอยู่เป็นเดือน, Thai Definition:อาการเดินไม่ปกติ คือ ยกขาข้างหนึ่งไม่ได้ระดับกับอีกข้างหนึ่ง อย่างคนขาพิการเดิน
ล้มคว่ำ
(v) fall, See Also: tumble, topple, plummet, stumble, Syn. ล้มคะมำ, Example:เขากระโดดเตะไอ้นักเลงสามสี่คนที่เดินปรี่เข้ามาล้มคว่ำไปคนละทาง, Thai Definition:อาการที่หน้าคว่ำหัวปักลง
ยักแย่ยักยัน
(v) stagger, See Also: totter, falter, sway, lurch, reel, stumble, Syn. เก้ๆ กังๆ, ขะเย้อแขย่ง, Example:คุณยายยักแย่ยักยันไปจนถึงประตู
ย่องแย่ง
(adv) limpingly, See Also: totteringly, haltingly, stumblingly, shufflingly, teeteringly, staggeringly, dodderingly, , Syn. กระย่องกระแย่ง, Example:คนชรามักเดินย่องแย่ง, Thai Definition:ไม่ถนัด, ไม่แข็งแรง, (ใช้แก่อาการเดินที่เหยียบไม่ถนัด)
กระเตาะกระแตะ
(adv) totteringly, See Also: stumblingly, Syn. เตาะแตะ, เตาะๆ แตะๆ, ไม่แข็งแรง, ป้อแป้, Example:เด็กหัดเดินกระเตาะกระแตะ
กระบุ่มกระบ่าม
(adv) falteringly, See Also: stumblingly, clumsily, carelessly, awkwardly, Syn. บุ่มบ่าม, ซุ่มซ่าม, Example:ฉันเดินกระบุ่มกระบ่ามเลยชนข้าวของแตกกระจาย
กะเผลก
(adv) lamely, See Also: stumblingly, Syn. กะโผลกกะเผลก, เขยก, Example:ทำไมคุณเดินกะเผลกแบบนั้น, Thai Definition:อาการเดินไม่ปกติ เอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง
สะดุด
(v) stumble over/on, See Also: trip, fall, catch one's foot against, Example:ปลายบันไดน่ะลูก คุณย่ามองไม่เห็น จะก้าวลงทีไรมันสะดุดทุกที, Thai Definition:เดินหรือวิ่งเอาปลายเท้าไปกระทบสิ่งที่ขวางหน้า ทำให้ก้าวผิดจังหวะหรือหกล้ม
การสะดุด
(n) trip, See Also: stumble, stubbing, Thai Definition:การเดินหรือวิ่งเอาปลายเท้าไปกระทบสิ่งที่ขวางหน้า ทำให้ก้าวผิดจังหวะหรือหกล้ม
เทอะ
(adv) clumsily, See Also: awkwardly, gawky, stumblingly, bunglingly
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
กะเผลก
[kaphlēk] (v) EN: limp ; stumble ; hobble  FR: boiter ; boitiller ; clopiner (fam.)
กะเผลก
[kaphlēk] (adv) EN: lamely ; stumblingly
ล้ม
[lom] (v) EN: fall ; tumble ; drop ; plummet ; stumble ; topple ; flop  FR: tomber ; chuter ; trébucher ; s'étaler (fam.) ; s'aplatir
ปะ
[pa] (v) EN: meet ; come across ; stumble on ; encounter ; meet unexpectedly  FR: rencontrer ; rencontrer par hasard ; tomber sur
พะ
[pha] (v) EN: meet ; stumble on ; come upon
พลาด
[phlāt] (v) EN: trip ; make a false step ; stumble  FR: faire un faux pas ; trébucher
สะดุด
[sadut] (v) EN: stumble over/on ; trip ; fall ; catch one's foot against  FR: buter ; trébucher ; achopper
ย่องแย่ง
[yǿngyaēng] (adv) EN: limpingly ; totteringly ; haltingly ; stumblingly ; shufflingly ; teeteringly ; staggeringly ; dodderingly ; hobblingly ; lamely
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
stumble
(v) walk unsteadily, Syn. bumble, falter, Example:The drunk man stumbled about
stumble
(v) miss a step and fall or nearly fall, Syn. trip, Example:She stumbled over the tree root
stumble
(v) encounter by chance, Syn. hit, Example:I stumbled across a long-lost cousin last night in a restaurant
stumble
(v) make an error, Syn. trip up, slip up, Example:She slipped up and revealed the name
stumblebum
(n) a second-rate prize fighter, Syn. palooka
stumbler
(n) a walker or runner who trips and almost falls, Syn. tripper
stumbling block
(n) any obstacle or impediment
bungler
(n) someone who makes mistakes because of incompetence, Syn. bumbler, stumbler, fuckup, botcher, butcher, blunderer, fumbler, sad sack
lout
(n) an awkward stupid person, Syn. lump, clod, goon, stumblebum, oaf, gawk, lummox, lubber
lurch
(n) an unsteady uneven gait, Syn. stagger, stumble
trip
(n) an unintentional but embarrassing blunder, Syn. trip-up, stumble, misstep, Example:he recited the whole poem without a single trip; he arranged his robes to avoid a trip-up later; confusion caused his unfortunate misstep
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Stumble

v. i. [ imp. & p. p. Stumbled p. pr. & vb. n. Stumbling ] [ OE. stumblen, stomblen; freq. of a word akin to E. stammer. See Stammer. ] 1. To trip in walking or in moving in any way with the legs; to strike the foot so as to fall, or to endanger a fall; to stagger because of a false step. [ 1913 Webster ]

There stumble steeds strong and down go all. Chaucer. [ 1913 Webster ]

The way of the wicked is as darkness: they know at what they stumble. Prov. iv. 19. [ 1913 Webster ]

2. To walk in an unsteady or clumsy manner. [ 1913 Webster ]

He stumbled up the dark avenue. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]

3. To fall into a crime or an error; to err. [ 1913 Webster ]

He that loveth his brother abideth in the light, and there is none occasion og stumbling in him. 1 John ii. 10. [ 1913 Webster ]

4. To strike or happen (upon a person or thing) without design; to fall or light by chance; -- with on, upon, or against. [ 1913 Webster ]

Ovid stumbled, by some inadvertency, upon Livia in a bath. Dryden. [ 1913 Webster ]

Forth as she waddled in the brake,
A gray goose stumbled on a snake. C. Smart. [ 1913 Webster ]

Stumble

v. t. 1. To cause to stumble or trip. [ 1913 Webster ]

2. Fig.: To mislead; to confound; to perplex; to cause to err or to fall. [ 1913 Webster ]

False and dazzling fires to stumble men. Milton. [ 1913 Webster ]

One thing more stumbles me in the very foundation of this hypothesis. Locke. [ 1913 Webster ]

Stumble

n. 1. A trip in walking or running. [ 1913 Webster ]

2. A blunder; a failure; a fall from rectitude. [ 1913 Webster ]

One stumble is enough to deface the character of an honorable life. L'Estrange. [ 1913 Webster ]

Stumbler

n. One who stumbles. [ 1913 Webster ]

Stumbling-block

n. Any cause of stumbling, perplexity, or error. [ 1913 Webster ]

We preach Christ crucified, unto the Jews a stumbling-block, and unto the Greeks foolishness. 1 Cor. i. 23. [ 1913 Webster ]

Stumblingly

adv. In a stumbling manner. [ 1913 Webster ]

Stumbling-stone

n. A stumbling-block. [ 1913 Webster ]

This stumbling-stone we hope to take away. T. Burnet. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
陡然
[陡 然, dǒu ránㄉㄡˇ ㄖㄢˊ] suddenly; unexpectedly; abruptly; precipitously; stumbling #16408
踉跄
[踉 跄 / 踉 蹌, liàng qiàngㄌㄧㄤˋ ㄑㄧㄤˋ] to stagger; to stumble #28735
绊倒
[绊 倒 / 絆 倒, bàn dǎoㄅㄢˋ ㄉㄠˇ] stumble #29401
绊
[绊 / 絆, bànㄅㄢˋ] to trip; stumble; hinder #32116
蹒跚
[蹒 跚 / 蹣 跚, pán shānㄆㄢˊ ㄕㄢ] stagger; stumble; totter #33919
绊脚石
[绊 脚 石 / 絆 腳 石, bàn jiǎo shíㄅㄢˋ ㄐㄧㄠˇ ㄕˊ] stumbling block; obstacle #34841
跎
[跎, tuóㄊㄨㄛˊ] stumble #35736
爱河
[爱 河 / 愛 河, Ài héㄞˋ ㄏㄜˊ] the stream of human passion (Buddh., a stumbling block on the path to enlightenment); the River of love (as Valentine's day cliche or pop song lyrics) #42812
跶
[跶 / 躂, dáㄉㄚˊ] to stumble; to slip; also variant of dá 達|达, See Also: 達, 达 #59205
蹶
[蹶, juéㄐㄩㄝˊ] stumble; trample; to kick (as a horse) #83949
趔
[趔, lièㄌㄧㄝˋ] stumble #112508
绊脚
[绊 脚 / 絆 腳, bàn jiǎoㄅㄢˋ ㄐㄧㄠˇ] to stumble over sth #139980
踬
[踬 / 躓, zhìㄓˋ] stumble #156042
跲
[跲, jiáㄐㄧㄚˊ] stumble #873729
绊跤
[绊 跤 / 絆 跤, bàn jiāoㄅㄢˋ ㄐㄧㄠ] to trip; to stumble
踜
[踜, lèngㄌㄥˋ] to stumble; to slip; to fall
  EDICT JP-EN Dictionary 
蹴躓く
[けつまずく;けつまづく, ketsumazuku ; ketsumaduku] (v5k, vi) (1) (uk) to trip over something; to stumble; (2) to fail
転ばぬ先の杖
[ころばぬさきのつえ, korobanusakinotsue] (exp) prevention is better than cure; an ounce of prevention is worth a pound of cure; look before you leap; forewarned is forearmed; a stitch in time saves nine; have a walking stick ready before stumbling
澱む(P);淀む
[よどむ, yodomu] (v5m, vi) to stagnate; to be stagnant; to settle; to deposit; to be sedimented; to be precipitated; to hesitate; to be sluggish; to stammer; to stumble; to falter; (P)
蹉跌
[さてつ, satetsu] (n, vs) failure; stumbling; setback
蹌踉ける;蹣跚ける
[よろける, yorokeru] (v1, vi) to stagger; to stumble
蹈鞴を踏む;踏鞴を踏む;たたらを踏む
[たたらをふむ, tatarawofumu] (exp, v5m) to stumble a step or two forward (when trying to stop); to pass one's destination and stumble a step or two forward; to totter
躓き
[つまずき, tsumazuki] (n) (1) (uk) stumbling; (2) failure; misstep
躓く
[つまずく(P);つまづく, tsumazuku (P); tsumaduku] (v5k, vi) (1) to stumble; to trip; (2) to fail; (P)
閊える(P);支える
[つかえる(P);つっかえる, tsukaeru (P); tsukkaeru] (v1, vi) (1) (uk) to stick; to get stuck; to get caught; to get jammed; to clog; (2) (uk) to be unavailable; to be busy; to be occupied; to be full; (3) (uk) to be piled up (e.g. of work); (4) (uk) to halt (in one's speech); to stumble (over one's words); to stutter; (5) (uk) (See 痞える・つかえる) to feel blocked (of one's chest or throat, due to grief, anxiety, illness, etc.); to feel pressure; to feel pain; (P)
  DING DE-EN Dictionary 
Stolperstein { m }
stumbling block
gestolpert
stumbled
gestolpert; stolperte
stumbled
stolpern | stolpernd | stolpert
to stumble | stumbling | stumbles
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer