Search result for

incompetent

(33 entries)
(0.0127 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -incompetent-, *incompetent*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
incompetent    [ADJ] ซึ่งไร้ความสามารถ, See also: ซึ่งขาดความสามารถ, Syn. inapt, incapable, Ant. capable, competent

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
incompetent๑. ไร้สมรรถภาพ๒. ผู้ไร้สมรรถภาพ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
incompetent๑. ขาดความสามารถ (ก. แพ่ง)๒. ไม่มีอำนาจหน้าที่ (ก. ปกครอง) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
incompetent bedชั้นหินเนื้อเปราะ [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช.
Incompetentไร้ความสามารถ [การแพทย์]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
incompetentTed is incompetent to teach English.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
incompetent(อินคอม' พิเทินทฺ) adj. ไม่มีความสามารถ, ไม่มีคุณสมบัติตามกฎหมาย. -n. ผู้ไร้ความสามารถ, Syn. inexpert, unskilful, unable, incapable ###A. competent

English-Thai: Nontri Dictionary
incompetent(adj) ไร้ความสามารถ,ขาดคุณสมบัติ

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ไร้ความสามารถ [ADJ] incompetent, See also: incapable, incapacitated, Syn. ไม่มีความสามารถ, Ant. มีความสามารถ, Example: ศาลมีสิทธิสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถถ้ามีผู้ร้องขอ
ไม่เอาไหน [ADV] uselessly, See also: incompetently, Syn. ใช้การไม่ได้, ไม่เอาถ่าน, Example: คนงานที่นี่ส่วนใหญ่ทำงานไม่เอาไหน
คนไร้ความสามารถ    [N] incompetent person, Syn. คนวิกลจริต, Example: เขาถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ, Count unit: คน, Thai definition: คนวิกลจริตซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ
คนเสมือนไร้ความสามารถ    [N] quasi-incapable, See also: incompetent person, Count unit: คน, Thai definition: บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่าย เสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ, Notes: (กฎหมาย)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ขาดความสามารถ[n. exp.] (khāt khwāmsāmāt) EN: be incompetent ; be incapacitated   FR: manquer de compétences
ไม่เอาไหน[adv.] (mai ao nai) EN: uselessly ; incompetently   
ไร้ค่า[v.] (raikhā) EN: be useless ; be incompetent ; be worthless ; lack skill or ability   
ไร้ประสิทธิภาพ[adj.] (rai prasitthiphāp) EN: incompetent ; incapable ; lacking in ability   FR: incompétent ; incapable

CMU English Pronouncing Dictionary
INCOMPETENT    IH2 N K AA1 M P AH0 T AH0 N T
INCOMPETENTS    IH2 NG K AA1 M P AH0 T AH0 N T S
INCOMPETENTLY    IH2 N K AA1 M P AH0 T AH0 N T L IY0

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
incompetent    (j) (i1 n k o1 m p i t @ n t)
incompetently    (a) (i1 n k o1 m p i t @ n t l ii)

Japanese-English: EDICT Dictionary
禁治産者[きんちさんしゃ, kinchisansha] (n) (legally) incompetent individual [Add to Longdo]
至らない[いたらない, itaranai] (adj-i) imperfect; incompetent; inadequate; careless [Add to Longdo]
準禁治産者[じゅんきんちさんしゃ, junkinchisansha] (n) a quasi-incompetent (individual) [Add to Longdo]
能がない;能が無い[のうがない, nouganai] (adj-i) (See 能のない) incompetent; have no merit [Add to Longdo]
能のない[のうのない, nounonai] (adj-i) (See 能がない) incompetent [Add to Longdo]
能無し;能なし[のうなし, nounashi] (n) (1) incompetence; ne'er-do-well; (adj-no) (2) incompetent; dimwitted; brainless [Add to Longdo]
伴食宰相[ばんしょくさいしょう, banshokusaishou] (n) an incompetent cabinet minister; a figurehead minister [Add to Longdo]
不束[ふつつか, futsutsuka] (adj-na,n) rude; inexperienced; stupid; incompetent [Add to Longdo]
不束者[ふつつかもの, futsutsukamono] (n) rude, incompetent or inexperienced person; ignoramus [Add to Longdo]
不適任者[ふてきにんしゃ, futekininsha] (n) unqualified (incompetent) person; square peg in a round hole [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Incompetent \In*com"pe*tent\, a. [L. incompetens: cf. F.
     incomp['e]tent. See {In-} not, and {Competent}.]
     [1913 Webster]
     1. Not competent; wanting in adequate strength, power,
        capacity, means, qualifications, or the like; incapable;
        unable; inadequate; unfit.
        [1913 Webster]
  
              Incompetent to perform the duties of the place.
                                                    --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
     2. (Law) Wanting the legal or constitutional qualifications;
        inadmissible; as, a person professedly wanting in
        religious belief is an incompetent witness in a court of
        law or equity; incompetent evidence; a mentally defective
        person is incompetent to care for himself and requires a
        legal guardian.
        [1913 Webster +PJC]
  
              Richard III. had a resolution, out of hatred to his
              brethren, to disable their issues, upon false and
              incompetent pretexts, the one of attainder, the
              other of illegitimation.              --Bacon.
        [1913 Webster]
  
     3. Not lying within one's competency, capacity, or authorized
        power; not permissible.
  
     Syn: Incapable; unable; inadequate; insufficient;
          inefficient; disqualified; unfit; improper.
  
     Usage: {Incompetent}, {Incapable}. Incompetent is a relative
            term, denoting a lack of the requisite qualifications
            for performing a given act, service, etc.; incapable
            is absolute in its meaning, denoting lack of power,
            either natural or moral. We speak of a man as
            incompetent to a certain task, of an incompetent
            judge, etc. We say of an idiot that he is incapable of
            learning to read; and of a man distinguished for his
            honor, that he is incapable of a mean action.
            [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  incompetent
      adj 1: legally not qualified or sufficient; "a wife is usually
             considered unqualified to testify against her husband";
             "incompetent witnesses" [syn: {incompetent},
             {unqualified}] [ant: {competent}]
      2: not qualified or suited for a purpose; "an incompetent secret
         service"; "the filming was hopeless incompetent" [ant:
         {competent}]
      3: showing lack of skill or aptitude; "a bungling workman"; "did
         a clumsy job"; "his fumbling attempt to put up a shelf" [syn:
         {bungling}, {clumsy}, {fumbling}, {incompetent}]
      4: not doing a good job; "incompetent at chess" [syn:
         {incompetent}, {unskilled}]
      5: not meeting requirements; "unequal to the demands put upon
         him" [syn: {incapable}, {incompetent}, {unequal to(p)}]
      n 1: someone who is not competent to take effective action [syn:
           {incompetent}, {incompetent person}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top