109 ผลลัพธ์ สำหรับ

%colloq%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: colloq, -colloq-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

colloquy

(n) การสนทนา (ที่ค่อนข้างเป็นทางการ), Syn. conference, debate

colloquial

(adj) ซึ่งเป็นภาษาพูด, Syn. conversational, vernacular, slangy

colloquial

(adj) ไม่เป็นทางการ, Syn. informal, casual, slangy, ordinary, natural, common, Ant. formal

colloquium

(n) การสัมมนา, Syn. conference

colloquialism

(n) คำหรือวลีที่ใช้ในการพูดที่ไม่เป็นทางการ, Syn. expression, informality, language

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

colloquial

(คะโล'เควียล) adj. เกี่ยวกับภาษาสนทนาอย่างสนิทสนมและธรรมดา ๆ , เกี่ยวกับการสนทนา., See Also: colloquialness n. ดูcolloquial

colloquialism

n. คำสนทนา, คำธรรมดา ๆ , คำพูดที่เคยชิน

colloquist

(คอล'ละควิสท) n. ผู้สนทนา, คู่สนทนา, ผู้พูด

colloquium

(คะโล'เควียม) n. การประชุม หรือปรึกษาหารืออย่าง ๆ ไม่เป็นทางการ, การอภิปรายกลุ่ม

colloquy

(คอล'ละควี) n. การสนทนาแลกเปลี่ยน, บทประพันธ์สนทนา, Syn. conference

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

colloquial

(adj) เกี่ยวกับภาษาพูด

colloquialism

(n) ภาษาปาก, ภาษาพูด, คำพูดธรรมดาๆ

colloquy

(n) การสนทนา, การสนทนาปราศรัย

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

colloquial; colloquial language

ภาษาปาก [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

colloquial language; colloquial

ภาษาปาก [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

colloquium (L.)

ข้อความที่อ้างว่าหมิ่นประมาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

colloquy

สัมวาทะ [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ภาษาพูด

(n) colloquialism, Ant. ภาษาเขียน, Example:เนื่องจากเด็กยังไม่เข้าใจภาษาพูดได้ เขาจึงมีความรู้สึกไวเป็นพิเศษต่อกิริยาท่าทาง, Unit:ภาษา, Thai Definition:ถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน

คู่สนทนา

(n) interlocutor, See Also: conversationalist, talker, speaker, discourser, colloquist, Syn. คู่คุย, เพื่อนคุย, Example:หลังจากที่ได้ไปร่วมงานโรงเรียนด้วยกัน อาจารย์สุวนิจและอาจารย์สมชายก็กลายเป็นคู่สนทนากัน, Unit:คู่

ภาษาปาก

(n) colloquialism, See Also: colloquial expression, spoken language, Syn. ภาษาพูด, Example:ภาษาที่เราใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นภาษาปากที่ไม่ต้องพิถีพิถันเลือกใช้คำมากนัก, Unit:ภาษา, Thai Definition:ภาษาหรือระเบียบคำที่พูดกันธรรมดาโดยไม่ได้เคร่งครัดกับไวยากรณ์อย่างภาษาหนังสือ

ที่ประชุม

(n) conference, See Also: meeting, convention, assembly, congress, convention, colloquium, parley, interchange, Syn. ห้องประชุม

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การสัมมนา

[kān sammanā] (n) EN: seminar ; colloquium FR: séminaire [ m ]

คณะอภิปราย

[khana aphiprāi] (n, exp) EN: colloquium

ภาษาปาก

[phāsā pāk] (n, exp) EN: colloquialism ; colloquial expression ; spoken language FR: langue parlée [ f ] ; langue orale [ f ]

ภาษาปาก

[phāsā pāk] (adj) EN: colloquial ; informal

ภาษาพูด

[phāsā phūt] (n, exp) EN: spoken language ; colloquial language ; colloquial speech FR: langage parlé [ m ] ; langue parlée [ f ] ; parler [ m ]

ภาษาพูด

[phāsā phūt] (n, exp) EN: colloquialism FR: expression familière [ f ]

ที่ประชุม

[thīprachum] (n) EN: conference ; meeting ; convention ; assembly ; congress ; convention ; colloquium ; council ; parley ; interchange

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

colloq

A book written in a colloquial style.

colloq

Colloquial speech is used in everyday conversation.

colloq

I have a colloquial knowledge of Japanese.

colloq

These stories are told in colloquial and everyday language.

colloq

We're what they colloquially call a single mother family. I haven't seen my father's face.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

colloquy

/K AA1 L AH0 K W IY0/ /ค้า เหลอะ ขวี่/

colloquial

/K AH0 L OW1 K W IY0 AH0 L/ /เขอะ โล้ว ขวี่ เอิ่ล/

colloquium

/K AH0 L OW1 K W IY0 AH0 M/ /เขอะ โล้ว ขวี่ เอิ่ม/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

colloquy

(n) /kˈɒləkwiː/ /เคาะ เหลอะ ขวี่/ /k o1 l @ k w ii/

colloquial

(adj) /kəlˈoukwɪəl/ /เขอะ โล้ว เขวี่ย (ร) ล/ /k @1 l ou1 k w i@ l/

colloquies

(n) /kˈɒləkwɪz/ /เคาะ เหลอะ ขวิ สึ/ /k o1 l @ k w i z/

colloquially

(adv) /kəlˈoukwɪəliː/ /เขอะ โล้ว เขวี่ย (ร) หลี่/ /k @1 l ou1 k w i@ l ii/

colloquialism

(n,(count)) /kəlˈoukwɪəlɪzəm/ /เขอะ โล้ว เขวี่ย (ร) หลิ เสิ่ม/ /k @1 l ou1 k w i@ l i z @ m/

colloquialisms

(n,(count)) /kəlˈoukwɪəlɪzəmz/ /เขอะ โล้ว เขวี่ย (ร) หลิ เสิ่ม สึ/ /k @1 l ou1 k w i@ l i z @ m z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

colloquial

(adj) characteristic of informal spoken language or conversation, Syn. conversational, Example:wrote her letters in a colloquial style; the broken syntax and casual enunciation of conversational English

colloquialism

(n) a colloquial expression; characteristic of spoken or written communication that seeks to imitate informal speech

colloquially

(adv) with the use of colloquial expressions, Syn. conversationally, informally, Example:this building is colloquially referred to as The Barn

colloquium

(n) an academic meeting or seminar usually led by a different lecturer and on a different topic at each meeting

colloquium

(n) an address to an academic meeting or seminar

colloquy

(n) a conversation especially a formal one

colloquy

(n) formal conversation

research colloquium

(n) a colloquium at which the results of (scientific) research are reported

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

colloquia

n. The Latinic plural of colloquium. [ PJC ]

Colloquial

a. [ See Colloqui. ] Pertaining to, or used in, conversation, esp. common and familiar conversation; conversational; hence, unstudied; informal; as, colloquial intercourse; colloquial phrases; a colloquial style. -- Col*lo"qui*al*ly, adv. [1913 Webster]

His [Johnson's] colloquial talents were, indeed, of the highest order. Macaulay. [1913 Webster]

Colloquialism

n. A colloquial expression, not employed in formal discourse or writing. [ 1913 Webster ]

Colloquialize

v. t. To make colloquial and familiar; as, to colloquialize one's style of writing. [ 1913 Webster ]

Colloquist

n. A speaker in a colloquy or dialogue. Malone. [ 1913 Webster ]

colloquium

n.; pl. colloquiums or colloquia [ L. colloquium, fr. colloqui, -locutum, to converse, speak together; col- + loqui to speak. ] A conference treating a specific topic, at which experts and specialists present their views and discuss and analyze the information presented; the emphasis on conversation among the experts and with the audience distinguishes a colloquium from the more generic conference. [ PJC ]

Colloquy

n.; pl. Colloquies [ L. colloquium. See Collocution. ] 1. Mutual discourse of two or more persons; conference; conversation. [ 1913 Webster ]

They went to Worms, to the colloquy there about religion. A. Wood. [ 1913 Webster ]

2. In some American colleges, a part in exhibitions, assigned for a certain scholarship rank; a designation of rank in collegiate scholarship. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

块

[块 / 塊, kuài] lump (of earth); chunk; piece; classifier for pieces of cloth, cake, soap, etc.; colloquial word for yuan (or other unit of currency such as Hong Kong or US dollar etc), usually as 塊錢|块钱, See Also: 塊錢, 块钱 #598

血

[血, xuè] blood; informal colloquial and Taiwan pr. xie3; also pr. xue3 #775

熟

[熟, shú] cooked (of food); ripe (of fruit); mature (of seeds); familiar; skilled; done; colloquial pr. shou2 #3477

呃

[呃, è] (exclamation); hiccough; hiccup; (Hong Kong colloquial) to cheat (i.e. 欺骗), See Also: 欺骗 #6905

口语

[口语 / 口語, kǒu yǔ] colloquial speech; spoken language; vernacular language; slander; gossip #12174

活儿

[活儿 / 活兒, huó er] work (colloq.); (lots of) things to do #17676

哥们儿

[哥们儿 / 哥們兒, gē mén r] erhua variant of 哥們|哥们, Brothers!; brethren; dude (colloq.); brother (diminutive form of address between males), See Also: 哥們, 哥们 #18061

胡适

[胡适 / 胡適, Hú Shì] Hu Shi (1891-1962), original proponent of writing in colloquial Chinese 白話文|白话文, See Also: 白話文, 白话文 #22580

冯梦龙

[冯梦龙 / 馮夢龍, Féng Mèng lóng] Feng Menglong (1574-1646), late Ming dynasty novelist writing in colloquial (baihua), author of Tales old and new 古今小說|古今小说, See Also: 古今小說, 古今小说 #95131

卬

[卬, áng] (regional colloq.) I; me; surname Ang; variant of 昂, to lift; to raise; to raise one's head; high; high spirits; soaring; expensive, See Also: 昂 #117512

咸盐

[咸盐 / 鹹鹽, xián yán] (colloq.) salt; table salt #152238

哥们

[哥们 / 哥們, gē men] Brothers!; brethren; friend (colloq.); brother (diminutive form of address between males)

嘿咻

[嘿咻, hēi xiū] (colloquial) to make love

对不对

[对不对 / 對不對, duì bù duì] right or wrong?; Is it right?; (colloq.) OK

就晚了

[就晚了, jiù wǎn le] (colloq.) then it's too late

想得美

[想得美, xiǎng dé měi] (colloq. derog.) "in your dreams"

惯用语

[惯用语 / 慣用語, guàn yòng yǔ] commonly used phrase; idiom; colloqial usage

打兑

[打兑 / 打兌, dǎ duì] to arrange (colloq.); to transfer creditor's rights (in a debt case)

虼蚤

[虼蚤, gè zao] flea (common colloquial word)

认脚

[认脚 / 認腳, rèn jiǎo] (colloq.) to know your right shoe from your left; to know which of two you want

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

君(P);公

[きみ, kimi] (pn, adj-no) (1) (male) (fam) (used colloquially by young females) you; buddy; pal; (2) (arch) monarch; ruler; sovereign; (one's) master; (P) #1189

いらっしゃる

[irassharu] (v5aru, vi) (1) (hon) (irregular forms such as いらした, etc. in colloquial Japanese; sometimes written 居らっしゃる) to come; to go; to be (somewhere); (aux-v) (2) (after a -te form, or the particle "de") is (doing); are (doing); (P) #4805

どちらか;どっちか

[dochiraka ; docchika] (n) (どっちか is more colloquial) either; one (of the two)

ましょう;ましょ(ik);まひょ(ik)

[mashou ; masho (ik); mahyo (ik)] (exp) (1) (pol) (ましょ is a colloquialism in standard Japanese; まひょ is a colloquialism in Kansai dialect) (See ます) (used to express the speaker's volition) I'll; (2) (used to make an invitation, request, etc.) let's; (3) (See でしょう) (used to express a conjecture) probably

コロキュアル

[korokyuaru] (n) colloquial

雅俗

[がぞく, gazoku] (n) refined and vulgar; classical and colloquial

雅俗混交;雅俗混淆

[がぞくこんこう, gazokukonkou] (n) mixture of both culture and vulgarism; mixture of both literary and colloquial (language)

雅俗折衷

[がぞくせっちゅう, gazokusecchuu] (n) blending of the classical and colloquial styles

君子豹変

[くんしひょうへん, kunshihyouhen] (n) (1) the wise readily adapt themselves to changed circumstances; the wise are quick to acknowledge their mistakes and correct them; (2) (in colloquial usage, ironically or as an excuse) the wise make no scruple in suddenly changing their demeanor

君達;君たち

[きみたち, kimitachi] (pn, adj-no) (fam) (male) (used colloquially by young females) you (plural); all of you; you all

諺語

[げんご, gengo] (n) (1) colloquialism; slang; (2) proverb

口語体

[こうごたい, kougotai] (n) colloquial style

口語文

[こうごぶん, kougobun] (n) colloquial language; colloquial sentence

口語文法

[こうごぶんぽう, kougobunpou] (n) colloquial grammar; grammar of modern spoken and written japanese

口語訳

[こうごやく, kougoyaku] (n) colloquial translation