Search result for

colloquial

(38 entries)
(0.0107 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -colloquial-, *colloquial*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
colloquial    [ADJ] ซึ่งเป็นภาษาพูด, Syn. conversational, vernacular, slangy
colloquial    [ADJ] ไม่เป็นทางการ, Syn. informal, casual, slangy, ordinary, natural, common, Ant. formal
colloquialism    [N] คำหรือวลีที่ใช้ในการพูดที่ไม่เป็นทางการ, Syn. expression, informality, language

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
colloquial language; colloquialภาษาปาก [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]
colloquial; colloquial languageภาษาปาก [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
colloquialThese stories are told in colloquial and everyday language.
colloquialI have a colloquial knowledge of Japanese.
colloquialA book written in a colloquial style.
colloquialWe're what they colloquially call a single mother family. I haven't seen my father's face.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
colloquial(คะโล'เควียล) adj. เกี่ยวกับภาษาสนทนาอย่างสนิทสนมและธรรมดา ๆ ,เกี่ยวกับการสนทนา., See also: colloquialness n. ดูcolloquial
colloquialismn. คำสนทนา,คำธรรมดา ๆ ,คำพูดที่เคยชิน

English-Thai: Nontri Dictionary
colloquial(adj) เกี่ยวกับภาษาพูด
colloquialism(n) ภาษาปาก,ภาษาพูด,คำพูดธรรมดาๆ

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ภาษาพูด    [N] colloquialism, Ant. ภาษาเขียน, Example: เนื่องจากเด็กยังไม่เข้าใจภาษาพูดได้ เขาจึงมีความรู้สึกไวเป็นพิเศษต่อกิริยาท่าทาง, Count unit: ภาษา, Thai definition: ถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน
ภาษาปาก    [N] colloquialism, See also: colloquial expression, spoken language, Syn. ภาษาพูด, Example: ภาษาที่เราใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นภาษาปากที่ไม่ต้องพิถีพิถันเลือกใช้คำมากนัก, Count unit: ภาษา, Thai definition: ภาษาหรือระเบียบคำที่พูดกันธรรมดาโดยไม่ได้เคร่งครัดกับไวยากรณ์อย่างภาษาหนังสือ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ภาษาปาก[n. exp.] (phāsā pāk) EN: colloquialism ; colloquial expression ; spoken language   FR: langue parlée [f] ; langue orale [f]
ภาษาปาก[adj.] (phāsā pāk) EN: colloquial ; informal   
ภาษาพูด[n. exp.] (phāsā phūt) EN: spoken language ; colloquial language ; colloquial speech   FR: langage parlé [m] ; langue parlée [f] ; parler [m]
ภาษาพูด[n. exp.] (phāsā phūt) EN: colloquialism   FR: expression familière [f]

CMU English Pronouncing Dictionary
COLLOQUIAL    K AH0 L OW1 K W IY0 AH0 L

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
colloquial    (j) (k @1 l ou1 k w i@ l)
colloquially    (a) (k @1 l ou1 k w i@ l ii)
colloquialism    (n) (k @1 l ou1 k w i@ l i z @ m)
colloquialisms    (n) (k @1 l ou1 k w i@ l i z @ m z)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Umgangssprache {f}colloquial language [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
いらっしゃる[, irassharu] (v5aru,vi) (1) (hon) (irregular forms such as いらした, etc. in colloquial Japanese; sometimes written 居らっしゃる) to come; to go; to be (somewhere); (aux-v) (2) (after a -te form, or the particle "de") is (doing); are (doing); (P) [Add to Longdo]
どちらか;どっちか[, dochiraka ; docchika] (n) (どっちか is more colloquial) either; one (of the two) [Add to Longdo]
ましょう;ましょ(ik);まひょ(ik)[, mashou ; masho (ik); mahyo (ik)] (exp) (1) (pol) (ましょ is a colloquialism in standard Japanese; まひょ is a colloquialism in Kansai dialect) (See ます) (used to express the speaker's volition) I'll; (2) (used to make an invitation, request, etc.) let's; (3) (See でしょう) (used to express a conjecture) probably [Add to Longdo]
コロキュアル[, korokyuaru] (n) colloquial [Add to Longdo]
雅俗[がぞく, gazoku] (n) refined and vulgar; classical and colloquial [Add to Longdo]
雅俗混交;雅俗混淆[がぞくこんこう, gazokukonkou] (n) mixture of both culture and vulgarism; mixture of both literary and colloquial (language) [Add to Longdo]
雅俗折衷[がぞくせっちゅう, gazokusecchuu] (n) blending of the classical and colloquial styles [Add to Longdo]
君(P);公[きみ, kimi] (pn,adj-no) (1) (male) (fam) (used colloquially by young females) you; buddy; pal; (2) (arch) monarch; ruler; sovereign; (one's) master; (P) [Add to Longdo]
君子豹変[くんしひょうへん, kunshihyouhen] (n) (1) the wise readily adapt themselves to changed circumstances; the wise are quick to acknowledge their mistakes and correct them; (2) (in colloquial usage, ironically or as an excuse) the wise make no scruple in suddenly changing their demeanor [Add to Longdo]
君達;君たち[きみたち, kimitachi] (pn,adj-no) (fam) (male) (used colloquially by young females) you (plural); all of you; you all [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
口语[kǒu yǔ, ㄎㄡˇ ㄩˇ, / ] colloquial speech; spoken language; vernacular language; slander; gossip [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Colloquial \Col*lo"qui*al\, a. [See {Colloqui}.]
     Pertaining to, or used in, conversation, esp. common and
     familiar conversation; conversational; hence, unstudied;
     informal; as, colloquial intercourse; colloquial phrases; a
     colloquial style. -- {Col*lo"qui*al*ly}, adv.
     [1913 Webster]
  
           His [Johnson's] colloquial talents were, indeed, of the
           highest order.                           --Macaulay.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  colloquial
      adj 1: characteristic of informal spoken language or
             conversation; "wrote her letters in a colloquial style";
             "the broken syntax and casual enunciation of
             conversational English" [syn: {colloquial},
             {conversational}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top