(n) rebel, See Also: insurgent, revolutionary, Syn. ผู้ทรยศ, ขบถ, Example:รัฐบาลได้จัดตั้งหน่วยพิเศษเพื่อปราบปรามกบฏ, Unit:คน, คณะ, Thai Definition:ผู้ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร, Notes:(สันสกฤต)

ผู้ก่อการจลาจล

(n) rioter, See Also: rebel, revolutionary, Syn. ผู้ก่อความไม่สงบ, ผู้ก่อการร้าย, Example:ตำรวจยิงแก๊สน้ำตาใส่กลุ่มผู้ก่อการจลาจล เพื่อให้หยุดทำลายทรัพย์สินของรัฐ, Unit:คน, กลุ่ม, Thai Definition:บุคคลที่ทำความวุ่นวายหรือความปั่นป่วนให้เกิดขึ้นในบ้านเมือง

แข็งข้อ

(v) rebel, See Also: be obdurate, Syn. กำเริบ, ขัดขืน, Example:พวกคนงานแข็งข้อต่อนายจ้าง เพราะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเขา, Thai Definition:ไม่ยอมตาม, ตั้งข้อสู้อย่างไม่อ่อนน้อม

กบฏ

(v) revolt, See Also: rebel, Syn. ทรยศ, Example:ขุนศึกเม็กซิโกนั้นเดี๋ยวกบฏ เดี๋ยวปฏิวัติ นองเลือดกันพอควร, Thai Definition:ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร, Notes:(สันสกฤต)

กระด้างกระเดื่อง

(adj) rebellious, See Also: stubborn, mutinous, obstinate, disobeyed, Syn. เอาใจออกห่าง, แข็งข้อ, Ant. อ่อนน้อม, Example:ระบบการปกครองแบบเผด็จการจะมีการปราบปรามผู้ที่กระด้างกระเดื่องด้วยวิธีการรุนแรงเสมอ, Thai Definition:ที่มีลักษณะไม่อ่อนน้อม, เอาใจออกหากไม่ยอมอ่อนน้อมอย่างเคย

กบฏ

(v) rebel, See Also: mutiny, overthrow, coup, Syn. ทรยศ, Example:ข้าพเจ้าทราบในเวลาต่อมาว่าทั้งสองคนได้ถูกส่งฟ้องศาลฐานกบฏในพระราชอาณาจักร, Thai Definition:ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร

กบฏ

(n) rebel, See Also: insurgent, mutiny, insurrection, treason, rebellion, revolt, Syn. ขบถ, จลาจล, Example:รัฐบาลได้จัดตั้งหน่วยพิเศษเพื่อปราบปรามกบฏ, Thai Definition:ผู้ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร, ผู้ทรยศ

การก่อการร้าย

(n) rebellion, Syn. การจราจล, Example:การก่อการร้ายข้ามชาติทำให้เราต้องเสียเลือดเนื้ออย่างมาก

ขบถ

(n) rebel, See Also: insurgent, betrayer, traitor, Syn. กบฎ, ผู้ทรยศ, Example:รัฐบาลได้ปราบขบถทางภาคใต้ลงโดยรวดเร็ว, Thai Definition:ผู้ประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กบฏ

[kabot] (n) EN: rebellion ; treason ; revolt ; insurrection ; uprising ; insurgency ; sedition FR: insurrection [ f ] ; révolte [ f ] ; rébellion [ f ] ; soulèvement [ m ]

กบฏ

[kabot] (n) EN: rebel ; insurgent ; revolutionary FR: rebelle [ m ] ; insurgé [ m ]

การจราจล

[kān jarājøn] (n) EN: rebellion ; riot ; sedition

การปฏิวัติ

[kān patiwat] (n) EN: revolt ; revolution ; mutiny ; rebellion FR: révolte [ f ] ; révolution [ f ] ; insurrection [ f ] ; soulèvement [ m ] ; émeute [ f ]

ขบถ

[khabot] (n) FR: insurrection [ f ] ; révolte [ f ] ; rébellion [ f ] ; soulèvement [ m ]

ขบถ

[khabot] (v) EN: rebel ; revolt ; mutiny ; betray FR: se révolter ; se rebeller ; s'insurger ; se soulever

ขัดขืน

[khatkheūn] (v) EN: defy ; resist order ; disobey ; rebel ; prevent ; resist ; hinder FR: contrevenir ; désobéir

กระด้าง

[kradāng] (adj) EN: hard ; obstinate ; unyielding ; rebellious ; mutinous ; rigid ; abrasive FR: obstiné ; rebelle ; insoumis

เป็นกบฏ

[pen kabot] (v) EN: be in rebellion ; be in revolt ; rebel FR: se révolter ; se rebeller

พวกกบฏ

[phūak kabot] (n, exp) EN: rebels ; insurgents FR: rebelles [ mpl ] ; insurgés [ mpl ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

rebel

A rebellion was brewing.

rebel

Children have a tendency to become rebellious.

rebel

Farmers rebelled against the government.

rebel

He put down the rebellion in India.

rebel

He was attacked there by the rebels.

rebel

Rebellion it always sells at a profit.

rebel

Rwandan rebels are pushing their offensive south as fighting continues in the capital Kigali.

rebel

Such treatment would make anybody rebel.

rebel

The dog rebelled against his master.

rebel

The inhabitants rebelled against the ruler.

rebel

The notorious rebel was ultimately captured and confined to jail.

rebel

The peasants rose up in rebellion against the ruler.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

rebel

(n,(count)) /rˈebəl/ /เร้ะ เบิ่ล/ /r e1 b @ l/

rebel

(vi) /rˈɪbˈel/ /ริ เบ๊ล/ /r i1 b e1 l/

rebels

(n,(count)) /rˈebəlz/ /เร้ะ เบิ่ล สึ/ /r e1 b @ l z/

rebels

(vi) /rˈɪbˈelz/ /ริ เบ๊ล สึ/ /r i1 b e1 l z/

rebelled

(vi, vi) /rˈɪbˈeld/ /ริ เบ๊ล ดึ/ /r i1 b e1 l d/

rebelling

(vi) /rˈɪbˈelɪŋ/ /ริ เบ๊ะ หลิ่ง/ /r i1 b e1 l i ng/

rebellion

(n) /rˈɪbˈelɪən/ /ริ เบ๊ะ เหลี่ย (ร) น/ /r i1 b e1 l i@ n/

rebellions

(n) /rˈɪbˈelɪənz/ /ริ เบ๊ะ เหลี่ย (ร) น สึ/ /r i1 b e1 l i@ n z/

rebellious

(adj) /rˈɪbˈelɪəs/ /ริ เบ๊ะ เหลี่ย (ร) สึ/ /r i1 b e1 l i@ s/

rebelliously

(adv) /rˈɪbˈelɪəsliː/ /ริ เบ๊ะ เหลี่ย (ร) สึ หลี่/ /r i1 b e1 l i@ s l ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

rebel

(n) `Johnny' was applied as a nickname for Confederate soldiers by the Federal soldiers in the American Civil War; `greyback' derived from their grey Confederate uniforms, Syn. Johnny Reb, Johnny, greyback, Reb

rebel

(v) take part in a rebellion; renounce a former allegiance, Syn. arise, rise, rise up

rebel

(v) break with established customs, Syn. renegade

rebellion

(n) refusal to accept some authority or code or convention, Example:each generation must have its own rebellion; his body was in rebellion against fatigue

rebellion

(n) organized opposition to authority; a conflict in which one faction tries to wrest control from another, Syn. uprising, revolt, rising, insurrection

rebellious

(adj) resisting control or authority, Example:temperamentally rebellious; a rebellious crew

rebellious

(adj) participating in organized resistance to a constituted government, Example:the rebelling confederacy

rebelliously

(adv) in a rebellious manner, Syn. defiantly, contumaciously, Example:he rejected her words rebelliously

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Rebel

n. [ F. rebelle. ] One who rebels. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Revolter; insurgent. -- Rebel, Insurgent. Insurgent marks an early, and rebel a more advanced, stage of opposition to government. The former rises up against his rulers, the latter makes war upon them. [ 1913 Webster ]

Rebel

v. i. [ imp. & p. p. Rebelled p. pr. & vb. n. Rebelling. ] [ F. rebeller, fr. L. rebellare to make war again; pref. re- again + bellare to make war, fr. bellum war. See Bellicose, and cf. Revel to carouse. ] 1. To renounce, and resist by force, the authority of the ruler or government to which one owes obedience. See Rebellion. [ 1913 Webster ]

The murmur and the churls' rebelling. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Ye have builded you an altar, that ye might rebel this day against the Lord. Josh. xxii. 16. [ 1913 Webster ]

2. To be disobedient to authority; to assume a hostile or insubordinate attitude; to revolt. [ 1913 Webster ]

How could my hand rebel against my heart?
How could your heart rebel against your reason? Dryden. [ 1913 Webster ]

Rebel

a. [ F. rebelle, fr. L. rebellis. See Rebel, v. i. ] Pertaining to rebels or rebellion; acting in revolt; rebellious; as, rebel troops. [ 1913 Webster ]

Whoso be rebel to my judgment. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Convict by flight, and rebel to all law. Milton. [ 1913 Webster ]

Rebeldom

n. A region infested by rebels; rebels, considered collectively; also, conduct or quality characteristic of rebels. Thackeray. [ 1913 Webster ]

Rebeller

n. One who rebels; a rebel. [ 1913 Webster ]

Rebellion

n. [ F. rébellion, L. rebellio. See Rebel, v. i. Among the Romans rebellion was originally a revolt or open resistance to their government by nations that had been subdued in war. It was a renewed war. ] 1. The act of rebelling; open and avowed renunciation of the authority of the government to which one owes obedience, and resistance to its officers and laws, either by levying war, or by aiding others to do so; an organized uprising of subjects for the purpose of coercing or overthrowing their lawful ruler or government by force; revolt; insurrection. [ 1913 Webster ]

No sooner is the standard of rebellion displayed than men of desperate principles resort to it. Ames. [ 1913 Webster ]

2. Open resistance to, or defiance of, lawful authority. [ 1913 Webster ]

Commission of rebellion (Eng. Law), a process of contempt issued on the nonappearance of a defendant, -- now abolished. Wharton. Burrill. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Insurrection; sedition; revolt; mutiny; resistance; contumacy. See Insurrection. [ 1913 Webster ]

Rebellious

a. Engaged in rebellion; disposed to rebel; of the nature of rebels or of rebellion; resisting government or lawful authority by force. “Thy rebellious crew.” “Proud rebellious arms.” Milton. -- Re*bel"lious*ly, adv. -- Re*bel"lious*ness, n. [ 1913 Webster ]

Rebellow

v. i. To bellow again; to repeat or echo a bellow. [ 1913 Webster ]

The cave rebellowed, and the temple shook. Dryden. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

造反

[造反, zào fǎn] rebel; revolt #16545

叛军

[叛军 / 叛軍, pàn jūn] rebel army #22035

反叛

[反叛, fǎn pàn] rebel; revolt #25008

造反派

[造反派, zào fǎn pài] rebel faction #29858

逆反

[逆反, nì fǎn] rebellious behavior; opposite; ob- #55975

叛匪

[叛匪, pàn fěi] rebel bandit #65534

乱民

[乱民 / 亂民, luàn mín] rebels #93316

反抗者

[反抗者, fǎn kàng zhě] rebel #103299

侯景之乱

[侯景之乱 / 侯景之亂, Hóu Jǐng zhī luàn] rebellion against Liang of the Southern Dynasties 南朝梁 in 548, See Also: 南朝梁 #173859

渠魁

[渠魁, qú kuí] rebel leader; ringleader; bandit chieftain #297487

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

橋

[はし, hashi] (n, adj-no) pons (pontes); pons Varolii; pontine; part of the brain stem (links the medulla oblongata and cerebellum with the midbrain) #675

レベル(P);レブル

[reberu (P); reburu] (n) (1) level; (2) rebel; (3) revel; (P) #1731

乱

[らん, ran] (n) revolt; rebellion; war #3078

反乱(P);叛乱

[はんらん, hanran] (n, vs, adj-no) insurrection; mutiny; rebellion; revolt; uprising; (P) #4046

騒動

[そうどう, soudou] (n, vs) strife; riot; rebellion; turmoil; (P) #4603

反発(P);反撥

[はんぱつ, hanpatsu] (vs) (1) to repel; to oppose; to revolt; to react sharply (against); (n) (2) opposition; rebellion; resistance; backlash; (3) rally; recovery (e.g. in stock prices); rebound; (vs) (4) to rally; to recover; to rebound; (P) #6025

反する(P);叛する

[はんする, hansuru] (vs-s, vi) (1) (反する only) to be contrary to; to be inconsistent with; to contradict; (2) (反する only) to act contrary to (rules or guidelines); to violate; to transgress; (3) to oppose; to rebel; to revolt; (P) #6967

暴動

[ぼうどう, boudou] (n, adj-no) insurrection; rebellion; revolt; riot; uprising; (P) #10208

反逆(P);叛逆

[はんぎゃく, hangyaku] (n, vs) treason; treachery; mutiny; rebellion; insurrection; (P) #10839

反抗

[はんこう, hankou] (n, vs) opposition; resistance; insubordination; defiance; hostility; rebellion; (P) #14123

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Rebell { m }

insurgent

Rebell { m } | Rebellen { pl }

rebel | rebels

rebellieren; revoltieren; sich auflehnen; sich aufbäumen | rebellierend; revoltierend; auflehnend; aufbäumend | rebelliert; revoltiert; aufgelehnt; aufgebäumt | rebelliert; revoltiert | rebellierte; revoltierte

to rebel | rebelling | rebelled | rebels | rebelled

rebellisch; aufrührerisch; meuternd { adj }

mutinous

rebellisch; aufrührerisch; meuternd { adv }

mutinously

rebellisch { adj }

rebellious

rebellisch; abtrünnig { adj }

rebel

rebellisch { adv }

rebelliously

Japanese-German: JDDICT Dictionary JDDICT JP-DE Dictionary

反乱

[はんらん, hanran] Rebellion, Aufstand

賊軍

[ぞくぐん, zokugun] Rebellenheer, Rebellen

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

rebel

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download