54 ผลลัพธ์ สำหรับ

defam

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -defam-, *defam*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(vt) ทำลายชื่อเสียง, See Also: ทำให้เสียชื่อเสียง, กล่าวให้ร้าย, Syn. backbite, denigrate, discredit, disparage, malign, revile, vilify, Ant. extol, laud, praise

defame

(vt) ทำให้เสียชื่อเสียง, See Also: ทำให้เสื่อมเสีย, Syn. besmirch, traduce

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

defame

(ดิเฟม') vt. ทำลายชื่อเสียง, ใส่ร้ายป้ายสี., See Also: defamation n. ดูdefame defamatory adj. ดูdefame

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

defamation

(n) การใส่ร้าย, การทำให้เสียชื่อเสียง, การหมิ่นประมาท, การสบประมาท

defame

(vt) ใส่ร้ายป้ายสี, ทำให้เสียชื่อเสียง, หมิ่นประมาท, สบประมาท

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

defamation

ความผิดฐานหมิ่นประมาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

defamation insurance

การประกันภัยการหมิ่นประมาท [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

defamatory libel

การหมิ่นประมาทโดยทางโฆษณาเอกสาร [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

สาดโคลน

วางเพลิง

(v) defame, See Also: slander, frame, malign, Syn. ว่าร้าย, ให้ร้าย, นินทา, Thai Definition:พูดให้ร้ายคนอื่นลับหลัง

ให้ร้าย

(v) defame, See Also: malign, slander, smear, vilify, abuse, Syn. ป้ายสี, ให้ร้ายป้ายสี, ใส่ความ, ใส่ร้าย, ป้ายร้าย, Example:เขาได้ใช้วิธีประจบสอพลอเลียเจ้านายหรือแม้กระทั่งให้ร้ายเพื่อนร่วมงานเพื่อประโยชน์ตนเอง, Thai Definition:ใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง

ป้ายสี

(v) slander, See Also: defame, malign, traduce, incriminate, Syn. ใส่ร้าย, ให้ร้ายป้ายสี, ใส่ร้ายป้ายสี, Example:ถ้าทำงานมากกว่าที่จำเป็นมักจะถูกอิจฉาริษยาให้ร้ายป้ายสีหรือกล่าวหาว่าคิดการใหญ่, Thai Definition:ใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง

พาโล

(v) accuse wrongly, See Also: defame, impute the fault to, Syn. พาลพาโล, พาโลโฉเก, พาโลโสเก, Example:เขาทำผิดเอง แต่เขาพาโลลูกน้องเพื่อให้ตนพ้นข้อกล่าวหา, Thai Definition:แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น, กล่าวหาความ

โพนทะนา

(v) defame, See Also: condemn publicly, publicize, propagate, Syn. กระจายข่าว, แพร่ข่าว, ประจาน, ป่าวร้อง, Example:เขาถูกรัฐบาลโพนทะนาว่าเป็นศัตรูของชาติ, Thai Definition:พูดกล่าวโทษหรือติเตียนท่านต่อหน้าผู้อื่น

อัปยศ

(adj) defamed, See Also: shameful, disgraceful, ignominious, Syn. อับอาย, ขายหน้า, เสื่อมเสีย, อดสู, Example:องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยเกือบได้ลงนามในสัญญาอัปยศหมื่นกว่าล้านบาท เพื่อขยายเครือข่ายสื่อสัญญาณความเร็วสูง, Thai Definition:เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอาย

ทับถม

(v) defame, See Also: incriminate, criticize, defame, slander, Syn. ซ้ำเติม, Example:สมศรีทับถมเพื่อนเมื่อรู้ว่าเขาทำความผิด, Thai Definition:กล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น

กลั่นแกล้ง

(v) defame, See Also: persecute, treat somebody badly, slander, libel, Syn. แกล้ง, Example:เจ้าหน้าที่ได้กล่าวถึงการตรวจค้นครั้งนี้ว่าไม่ได้เป็นการกลั่นแกล้งใครเป็นการเข้าตรวจค้นตามหน้าที่, Thai Definition:หาความไม่ดีใส่ให้, หาอุบายให้ร้ายโดยวิธีต่างๆ, แกล้งใส่ความ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อัปยศ

[appayot] (adj) EN: defamed ; shameful ; disgraceful ; ignominious FR: ignoble ; honteux

ฟ้องฐานหมิ่นประมาท

[føng thān minpramāt] (v, exp) EN: bring an action for defamation

ให้ร้าย

[hairāi] (v, exp) EN: defame ; malign ; slander ; smear ; vilify ; abuse FR: calomnier ; diffamer

สาดโคลน

[sāt khlōn] (v, exp) EN: slander ; malign ; vilify ; defame ; make a false charge FR: salir la réputation

ถูกฟ้องฐานหมิ่นประมาท

[thūk føng thān minpramāt] (v, exp) EN: be charged with defamation

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

defame

/D IH0 F EY1 M/ /ดิ เฟ้ม/

defamed

/D IH0 F EY1 M D/ /ดิ เฟ้ม ดึ/

defamation

/D EH2 F AH0 M EY1 SH AH0 N/ /เดะ เฝอะ เม้ เฉิ่น/

defamatory

/D IH0 F AE1 M AH0 T AO2 R IY0/ /ดิ แฟ้ เหมอะ โท หรี่/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

defame

(vt) /dˈɪfˈeɪm/ /ดิ้ เฟ้ม/ /d i1 f ei1 m/

defamed

(vt, vt) /dˈɪfˈeɪmd/ /ดิ้ เฟ้ม ดึ/ /d i1 f ei1 m d/

defames

(vt) /dˈɪfˈeɪmz/ /ดิ้ เฟ้ม สึ/ /d i1 f ei1 m z/

defaming

(vt) /dˈɪfˈeɪmɪŋ/ /ดิ้ เฟ้ หมิ่ง/ /d i1 f ei1 m i ng/

defamation

(n,(uncount)) /dˌefəmˈeɪʃən/ /เดะ เฝอะ เม้ เฉิ่น/ /d e2 f @ m ei1 sh @ n/

defamatory

(adj) /dˈɪfˈæmətriː/ /ดิ้ แฟ้ เหมอะ ถรี่/ /d i1 f a1 m @ t r ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

defamation

(n) a false accusation of an offense or a malicious misrepresentation of someone's words or actions, Syn. traducement, calumniation, hatchet job, calumny, obloquy

defame

(v) charge falsely or with malicious intent; attack the good name and reputation of someone, Syn. denigrate, asperse, slander, smear, besmirch, smirch, calumniate, sully, Example:The journalists have defamed me!; The article in the paper sullied my reputation

defamer

(n) one who attacks the reputation of another by slander or libel, Syn. vilifier, libeler, maligner, slanderer, backbiter, traducer

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Defamation

n. [ OE. diffamacioun, F. diffamation. See Defame. ] Act of injuring another's reputation by any slanderous communication, written or oral; the wrong of maliciously injuring the good name of another; slander; detraction; calumny; aspersion. [ 1913 Webster ]

☞ In modern usage, written defamation bears the title of libel, and oral defamation that of slander. Burrill. [ 1913 Webster ]

Defamatory

a. Containing defamation; injurious to reputation; calumnious; slanderous; as, defamatory words; defamatory writings. [ 1913 Webster ]

Defame

v. t. [ imp. & p. p. Defamed p. pr. & vb. n. Defaming. ] [ OE. defamen, diffamen, from F. diffamer, or OF. perh. defamer, fr. L. diffamare (cf. defamatus infamous); dis- (in this word confused with de) + fama a report. See Fame. ] 1. To harm or destroy the good fame or reputation of; to disgrace; especially, to speak evil of maliciously; to dishonor by slanderous reports; to calumniate; to asperse. [ 1913 Webster ]

2. To render infamous; to bring into disrepute. [ 1913 Webster ]

My guilt thy growing virtues did defame;
My blackness blotted thy unblemish'd name. Dryden. [ 1913 Webster ]

3. To charge; to accuse. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Rebecca is . . . defamed of sorcery practiced on the person of a noble knight. Sir W. Scott.

Syn. -- To asperse; slander; calumniate; vilify. See Asperse. [ 1913 Webster ]

Defame

n. Dishonor. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

Defamer

n. One who defames; a slanderer; a detractor; a calumniator. [ 1913 Webster ]

Defamingly

adv. In a defamatory manner. [ 1913 Webster ]

Defamous