Search result for

discredit

(45 entries)
(0.0486 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -discredit-, *discredit*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
discredit[N] ความเสื่อมเสีย, See also: การสูญเสียชื่อเสียง, Syn. disesteem, disrepute, Ant. grace
discredit[VT] ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง, See also: ทำลายชื่อเสียง, Syn. dishonor, disgrace, scandalize, Ant. honor
discreditable[ADJ] ที่เสื่อมเสีย, See also: ที่ขายหน้า

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
discredit(ดิส'เครดิท) vt. ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง,ทำให้สูญเสียความเชื่อถือ,ทำให้ขายหน้า,ทำให้ไม่เชื่อ. n. ความไม่เชื่อถือ,การสูญเสียชื่อเสียง,สิ่งที่ทำให้เสียชื่อ, Syn. disparage,slur
discreditable(ดิสเคร'ดิททะเบิล) adj. ไม่น่าเชื่อถือ,เสียหน้า,น่าขายหน้า

English-Thai: Nontri Dictionary
discredit(n) ความไม่เชื่อถือ,ความอัปยศ,ความขายหน้า,การเสียชื่อเสียง
discredit(vt) ทำให้ไม่เชื่อถือ,ทำให้ขายหน้า,ทำให้เสียชื่อเสียง
discreditable(adj) น่าอดสู,น่าขายหน้า,ไม่น่าเชื่อ,เสียหน้า

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
They will do anything in their power to discredit you;พวกเขาจะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้คุณขาดความน่าเชื่อถือ Changeling (2008)
That is because he discredit it.นั่นเป็นเพราะว่าเขาไม่เชื่อถือมัน The Nightmare Begins (2009)
Abu Musa Jabir ibn Hayn made a greater contribution to the discredited field of alchemy than Halbert Vanderplatt made to neurobiology.ทำคุณประโยชน์อย่างสูง ให้กับสาขาการเล่นแร่แปรธาตุ ที่ไม่มีใครเหลียวแล กว่าฮัลเบิร์ต วานเดอร์แพลตต์ มีต่อประสาทชีววิทยา The Guitarist Amplification (2009)
If we fail with you then everything we've tried to do here will be discredited.ถ้าคุณทำพลาด ทุกสิ่งที่เราทำมาจะพังไปหมด Shutter Island (2010)
I think I know why Andrew tried to discredit me yesterday.ผมรู้ว่าทำไมแอนดรูถึงพยายามจะทำให้ผมเสียชื่อเมื่อวานนี้ We All Deserve to Die (2010)
I plan on having you publish a scientific paper expounding the discredited Velikovsky hypothesis.รู้ไว้ด้วย ฉันวางแผนให้นาย ตีพิมพ์ผลงานวิทยาศาสตร์ แก้ตัวแทนสมมติฐานของ เบลล่า คอสฟสกี้ที่ถูกทำให้เสื่อมเสีย The Wheaton Recurrence (2010)
Lois, I think you went too far trying to discredit this annoying hero-basher.ลูอิส ฉันคิดว่าเธอคิดใกลไปแล้ว การที่จะลดความนาเชื่อถือ คนที่ต้องการวิจารย์ฮีโร่ Supergirl (2010)
Shaw's plan was to discredit me and take my place at the conference.แผนของชอว์ก็คือการทำให้ไม่มีใครเชื่อฉัน และพาฉันไปที่ประชุม Chuck Versus the Ring: Part II (2010)
We're discrediting scattered reportsเรากำลังสร้างความไม่น่าเชื่อถือก ให้ข่าวที่กระจายออกไป To Keep Us Safe (2010)
And he's managed to completely discredit me in Martinez's eyes.และเขาก็ทำให้ฉันหมดความน่าเชื่อถือ ในสายตาของมาร์ติเนช A Message Back (2011)
To discredit him with the Graysons.to discredit him with the Graysons. Charade (2011)
The Security Department has been completely discredited!หน่วยรักษาความปลอดภัยถูกลดความน่าเชื่อถือ Episode #1.8 (2011)

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ความอับอายขายหน้า[N] shamefulness, See also: discredit, dishonour, disgrace, infamy, ignominy, Example: เขาได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง, Thai definition: การอายไม่กล้าสู้หน้า
เสียราศี[V] discredit, See also: disparage, disgrace, tarnish, undermine, Syn. เสียสง่า, เสียศักดิ์ศรี, เสื่อมราศี, Example: หากการกระทำใดที่กระทำแล้วทำให้เสียราศี ให้โทษ ผู้มีสติก็ควรยับยั้งการกระทำนั้น
ทำลายเกียรติ[V] discredit, See also: disgrace, Ant. มีเกียรติ, Thai definition: ทำให้เกียรติหมดไป

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ความเสื่อมเสีย[n.] (khwām seūamsīa) EN: disgrace ; ignominy ; dishonour ; discredit   
เสียชื่อ [v.] (sīacheū) EN: be disreputable ; be notorious ; be infamous ; lose one's reputation ; get a bad name   FR: salir (la réputation) (fig.) ; discréditer
ทำลาย[v.] (thamlāi) EN: discredit ; tarnish ; damage   FR: ternir ; discréditer ; saper (fig.)
ทำลายเกียรติ[v. exp.] (thamlāi kīet) EN: discredit ; disgrace   FR: discréditer

CMU English Pronouncing Dictionary
DISCREDIT    D IH2 S K R EH1 D AH0 T
DISCREDITS    D IH2 S K R EH1 D AH0 T S
DISCREDITED    D IH2 S K R EH1 D AH0 T AH0 D
DISCREDITING    D IH2 S K R EH1 D AH0 T IH0 NG

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
discredit    (v) (d i1 s k r e1 d i t)
discredits    (v) (d i1 s k r e1 d i t s)
discredited    (v) (d i1 s k r e1 d i t i d)
discrediting    (v) (d i1 s k r e1 d i t i ng)
discreditable    (j) (d i1 s k r e1 d i t @ b l)
discreditably    (a) (d i1 s k r e1 d i t @ b l ii)

Japanese-English: EDICT Dictionary
感応遺伝[かんのういでん, kannouiden] (n) telegony; influence of a previous sire on the offspring of a female with a later sire (discredited theory of heredity) [Add to Longdo]
失態(P);失体[しったい, shittai] (n) mismanagement; fault; error; failure; disgrace; discredit; (P) [Add to Longdo]
不信[ふしん, fushin] (n,adj-no) unfaithfulness; insincerity; perfidy; mistrust; distrust; discredit; (P) [Add to Longdo]
不信用[ふしんよう, fushinyou] (n) distrust; discredit [Add to Longdo]
覆る[くつがえる, kutsugaeru] (v5r,vi) (1) to topple over; to be overturned; to capsize; (2) to be overruled; to be reversed; to be discredited; (P) [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Discredit \Dis*cred"it\, v. t. [imp. & p. p. {Discredited}; p.
     pr. & vb. n. {Discrediting}.] [Cf. F. discr['e]diter.]
     1. To refuse credence to; not to accept as true; to
        disbelieve; as, the report is discredited.
        [1913 Webster]
  
     2. To deprive of credibility; to destroy confidence or trust
        in; to cause disbelief in the accuracy or authority of.
        [1913 Webster]
  
              An occasion might be given to the . . . papists of
              discrediting our common English Bible. --Strype.
        [1913 Webster]
  
     2. To deprive of credit or good repute; to bring reproach
        upon; to make less reputable; to disgrace.
        [1913 Webster]
  
              He. . . least discredits his travels who returns the
              same man he went.                     --Sir H.
                                                    Wotton.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Discredit \Dis*cred"it\, n. [Cf. F. discr['e]dit.]
     1. The act of discrediting or disbelieving, or the state of
        being discredited or disbelieved; as, later accounts have
        brought the story into discredit.
        [1913 Webster]
  
     2. Hence, some degree of dishonor or disesteem; ill repute;
        reproach; -- applied to persons or things.
        [1913 Webster]
  
              It is the duty of every Christian to be concerned
              for the reputation or discredit his life may bring
              on his profession.                    --Rogers.
  
     Syn: Disesteem; disrepute; dishonor; disgrace; ignominy;
          scandal; disbelief; distrust.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  discredit
      n 1: the state of being held in low esteem; "your actions will
           bring discredit to your name"; "because of the scandal the
           school has fallen into disrepute" [syn: {disrepute},
           {discredit}] [ant: {reputation}, {repute}]
      v 1: cause to be distrusted or disbelieved; "The paper
           discredited the politician with its nasty commentary"
      2: damage the reputation of; "This newspaper story discredits
         the politicians" [syn: {discredit}, {disgrace}]
      3: reject as false; refuse to accept [syn: {disbelieve},
         {discredit}] [ant: {believe}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top