Search result for

disgraceful

(33 entries)
(0.0291 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disgraceful-, *disgraceful*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disgraceful    [ADJ] น่าอับอาย, See also: น่าขายหน้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shameful, dishonorable
disgracefully    [ADV] อย่างน่าอับอาย, See also: อย่างเสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shamefully

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
disgracefulShe was too proud to do anything disgraceful.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disgraceful(ดิสเกรส'ฟูล) adj. น่าอับอายขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า,เสื่อมเสีย, Syn. disreputable

English-Thai: Nontri Dictionary
disgraceful(adj) น่าอาย,น่าขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
อุจาด    [ADJ] disgraceful, See also: ugly, Syn. น่าเกลียด, น่าอาย, Example: ภาพที่เห็นเป็นภาพอุจาดตาสิ้นดี
อัปยศ    [ADV] disgracefully, See also: ignominiously, Syn. อับอาย, ขายหน้า, เสื่อมเสีย, อดสู, Example: คลินตันจะไม่มีวันต้องลาออกจากตำแหน่งไปอย่างอัปยศ เพื่อหนีกระบวนการอิมพีชเมนต์, Thai definition: เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอาย
น่าอับอาย    [ADJ] disgraceful, See also: shameful, dishonorable, Syn. น่าอดสู, น่าขายหน้า, น่าอาย, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: วัยรุ่นคิดว่า การเปลี่ยนแปลงในร่างกายเป็นเรื่องน่าอับอาย
น่าอาย    [ADJ] shameful, See also: disgraceful, Syn. น่าอดสู, น่าอับอาย, น่าขายหน้า, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: เขาให้เหตุผลว่า สิ่งน่าอายเหล่านี้เป็นผลงานของคนในชุมชนแออัด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
อับอายขายหน้า [v. exp.] (ap-āi khāinā) EN: be disgraceful ; be shameful ; be ashamed   FR: être déshonoré
อัปยศ[adj.] (appayot) EN: defamed ; shameful ; disgraceful ; ignominious   FR: ignoble ; honteux
อัปยศ[adv.] (appayot) EN: disgracefully ; ignominiously   
บัดสี[adj.] (batsī) EN: shameful ; disgraceful ; ignominious ; ashamed   FR: honteux ; ignoble
งามหน้า[v.] (ngāmnā) EN: be disgraceful ; be shameful ; be inglorious ; be dishonorable; be ignominious   
อดสู[adj.] (otsū) EN: ashamed ; shameful ; disgraceful   
อุจาด[adj.] (ujāt) EN: disgraceful ; ugly   FR: obscène ; indécent

CMU English Pronouncing Dictionary
DISGRACEFUL    D IH2 S G R EY1 S F AH0 L

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disgraceful    (j) (d i1 s g r ei1 s f @ l)
disgracefully    (a) (d i1 s g r ei1 s f @ l ii)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
schmachvoll {adj} | schmachvoller | am schmachvollstendisgraceful | more disgraceful | most disgraceful [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
狂態[きょうたい, kyoutai] (n) disgraceful behavior; disgraceful behaviour [Add to Longdo]
見っともない[みっともない, mittomonai] (adj-i) (uk) shameful; disgraceful; indecent; unseemly; unbecoming; improper; (P) [Add to Longdo]
醜行[しゅうこう, shuukou] (n) disgraceful (scandalous) conduct; shameful behavior; shameful behaviour [Add to Longdo]
醜状[しゅうじょう, shuujou] (n) disgraceful state of affairs [Add to Longdo]
醜態[しゅうたい, shuutai] (n) shameful sight; disgraceful behavior; disgraceful behaviour; (P) [Add to Longdo]
端たない(ateji)(P);端ない(ateji)[はしたない, hashitanai] (adj-i) improper; immodest; disgraceful; shameful; vulgar; low; (P) [Add to Longdo]
恥ずべき[はずべき, hazubeki] (adj-f) disgraceful; shameful [Add to Longdo]
年甲斐も無い;年甲斐もない;年がいもない[としがいもない, toshigaimonai] (exp,adj-i) unbecoming; unsuitable; disgraceful; wrong for one's age; unworthy of one's years; thoughtless for one's age [Add to Longdo]
不見識[ふけんしき, fukenshiki] (adj-na,n) thoughtless; indiscreet; lacking in common sense; rashness; betraying one's lack of judgment (judgement); absurd; undignified; compromising; disgraceful [Add to Longdo]
不祥[ふしょう, fushou] (adj-na,n) disgraceful; inauspicious; ill-omened; ominous; scandalous [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
没水平[méi shuǐ píng, ㄇㄟˊ ㄕㄨㄟˇ ㄆㄧㄥˊ, / ] disgraceful; poor quality; sub-standard [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disgraceful \Dis*grace"ful\, a.
     Bringing disgrace; causing shame; shameful; dishonorable;
     unbecoming; as, profaneness is disgraceful to a man. --
     {Dis*grace"ful*ly}, adv. -- {Dis*grace"ful*ness}, n.
     [1913 Webster]
  
           The Senate have cast you forth disgracefully. --B.
                                                    Jonson.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disgraceful
      adj 1: giving offense to moral sensibilities and injurious to
             reputation; "scandalous behavior"; "the wicked rascally
             shameful conduct of the bankrupt"- Thackeray; "the most
             shocking book of its time" [syn: {disgraceful},
             {scandalous}, {shameful}, {shocking}]
      2: (used of conduct or character) deserving or bringing disgrace
         or shame; "Man...has written one of his blackest records as a
         destroyer on the oceanic islands"- Rachel Carson; "an
         ignominious retreat"; "inglorious defeat"; "an opprobrious
         monument to human greed"; "a shameful display of cowardice"
         [syn: {black}, {disgraceful}, {ignominious}, {inglorious},
         {opprobrious}, {shameful}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top