47 ผลลัพธ์ สำหรับ

%refute%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: refute, -refute-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

refute

(vt) พิสูจน์ว่าไม่จริง, See Also: พยายามหาหลักฐานมาหักล้าง, Syn. confute, disprove

refute

(vt) ปฏิเสธ, Syn. deny, refuse

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

refute

(รีฟิวทฺ') vt. พิสูจน์ว่าไม่จริง, โต้แย้ง, หักล้าง, ลบล้าง, ปฏิเสธ, , See Also: refutability n. refutable adj. refuter n.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

refute

(vt) พิสูจน์, แย้ง, หักล้าง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

refute

โต้แย้ง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ตอบโต้

(v) retort, See Also: rebut, refute, confute, fight back, hit back, counterattack, strike back, Syn. โต้ตอบ, แก้แค้น, สวนตอบ, โต้กลับ, Ant. นิ่งเฉย, Example:รัฐบาลไทยตอบโต้การรุกรานของเขมรแดงด้วยการยิงปืนใหญ่กลับไปยังฝั่งกัมพูชา, Thai Definition:โต้กลับไป, ตอบแทนการกระทำของฝ่ายตรงข้าม

ตอกหน้า

(v) refute, See Also: rebut, hit back, strike back, Example:เขาตอกหน้าเธอกลางที่ประชุมทำให้เธอรู้สึกอายมาก, Thai Definition:ว่าใส่หน้าหรือว่าต่อหน้าให้เจ็บใจ

ปฏิเสธ

(v) deny, See Also: refuse, refute, decline, reject, Syn. ไม่ยอมรับ, ไม่รับ, ไม่ยอม, Ant. ยอมรับ, รับ, Example:รัฐบาลปฏิเสธไม่ยอมรับรองความตกลงที่คณะผู้เจรจาทำเอาไว้

หักล้าง

(v) confute, See Also: destroy, erase, obliterate, refute, disprove, Syn. ลบล้าง, Example:ฝ่ายจำเลยต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างข้อมูลของฝ่ายโจทก์ให้ได้ จึงจะรอดพ้นจากความผิด

หักล้าง

(v) confute, See Also: destroy, erase, clear of, obliterate, refute, disprove, Syn. ลบล้าง, Example:ฝ่ายจำเลยต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างข้อมูลของฝ่ายโจทก์ให้ได้ จึงจะรอดพ้นจากความผิด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

หักล้าง

[haklāng] (v) EN: confute ; destroy ; erase ; obliterate ; refute ; disprove FR: réfuter

ปฏิเสธ

[patisēt] (v) EN: deny ; repudiate ; refute ; reject ; decline ; refuse ; renounce ; disclaim ;disown ; negate ; disavow FR: nier ; réfuter ; décliner ; refuser ; désavouer ; rejeter ; démentir ; infirmer

โต้

[tō] (v) EN: argue ; refute ; contradict ; dispute ; oopose ; back ; contend ; counter ; reply FR: résister ; riposter ; répliquer ; réfuter ; s'opposer

ตอบโต้

[tøptō] (v) EN: retort ; rebut ; refute ; confute ; fight back ; hit back ; counterattack ; strike back FR: riposter ; rendre la pareille ; réagir

แย้ง

[yaēng] (v) EN: protest ; take exception to ; object to ; dispute ; counter ; conflict ; contradict ; oppose ; dissent ; disagree ; reject ; contrast ; be incompatible ; be contradictory ; be contrary FR: contredire ; réfuter

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

refute

The scientific truth of evolution is so overwhelmingly established, that it is virtually impossible to refute.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

refute

/R IH0 F Y UW1 T/ /หริ ฝึ ยู้ ถึ/

refuted

/R IH0 F Y UW1 T IH0 D/ /หริ ฝึ ยู้ ถิ ดึ/

refutes

/R IH0 F Y UW1 T S/ /หริ ฝึ ยู้ ถึ สึ/

unrefuted

/AH2 N R IY0 F Y UW1 T IH0 D/ /อั่น หรี่ ฝึ ยู้ ถิ ดึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

refute

(vt) /rˈɪfjˈuːt/ /ริ ฝึ ยู้ ถึ/ /r i1 f y uu1 t/

refuted

(vt, vt) /rˈɪfjˈuːtɪd/ /ริ ฝึ ยู้ ถิ ดึ/ /r i1 f y uu1 t i d/

refutes

(vt) /rˈɪfjˈuːts/ /ริ ฝึ ยู้ ถึ สึ/ /r i1 f y uu1 t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

refute

(v) overthrow by argument, evidence, or proof, Syn. rebut, Example:The speaker refuted his opponent's arguments

refute

(v) prove to be false or incorrect, Syn. controvert, rebut

rebutter

(n) a debater who refutes or disproves by offering contrary evidence or argument, Syn. disprover, confuter, refuter

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

refute

v. t. [ imp. & p. p. Refuted; p. pr. & vb. n. Refuting. ] [ F. réfuter, L. refuteare to repel, refute. Cf. Confute, Refuse to deny. ] To disprove and overthrow by argument, evidence, or countervailing proof; to prove to be false or erroneous; to confute; as, to refute arguments; to refute testimony; to refute opinions or theories; to refute a disputant. [ 1913 Webster ]

There were so many witnesses in these two miracles that it is impossible to refute such multitudes. Addison. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To confute; disprove. See Confute. [ 1913 Webster ]

Refuter

n. One who, or that which, refutes. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

辟