main-logo
167 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%prosecut%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: prosecut, -prosecut-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
prosecute
(vt) ปฏิบัติให้ลุล่วง, See Also: ทำให้ลุล่วง, Syn. continue, execute, finish
prosecute
(vt) ฟ้องร้อง, Syn. contest, bring to justice
prosecute
(vi) ดำเนินคดี
prosecutor
(n) ผู้ฟ้องร้อง, See Also: โจทก์
prosecutor
(n) โจทก์, See Also: ผู้ฟ้องร้อง, ผู้กล่าวหา, Syn. accuser
prosecutor
(n) พนักงานอัยการ, Syn. prosecuting attorney
prosecution
(n) การดำเนินให้ลุล่วง
prosecution
(n) การฟ้องร้อง, See Also: การดำเนินคดีตามกฎหมาย, Syn. pursuit, pursuance
public prosecutor
(n) ทนายของรัฐ
prosecuting attorney
(n) อัยการ
  Hope Dictionary 
prosecute
(พรอส'ซิคิวทฺ) vt. ฟ้องร้อง, ดำเนินคดี, ปฏิบัติ, ดำเนินถึงที่สุด. vi. ฟ้องร้อง, ดำเนินคดี, ทำหน้าที่เป็นอัยการ., See Also: prosecutability adj., Syn. pursue, sue
prosecuting attorney
n. อัยการ
prosecution
(พรอสซิคิว'เชิน) n. การฟ้องร้อง, การดำเนินคดี, การดำเนินถึงที่สุด
prosecutor
(พรอส'ซะคิวเทอะ) n. อัยการ, ผู้ฟ้องร้อง, โจทก์
public prosecutor
n. อัยการ
  Nontri Dictionary 
prosecute
(vt) ฟ้องร้อง, ดำเนินคดี, เรียกร้องสิทธิ์
prosecution
(n) การฟ้องร้อง, การดำเนินคดี, การเรียกร้องสิทธิ์
prosecutor
(n) ผู้ฟ้องร้อง, อัยการ, โจทก์
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
prosecuting attorney
พนักงานอัยการ (อเมริกัน) [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
prosecuting attorney
พนักงานอัยการ (อเมริกัน) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
prosecution
การฟ้องคดีอาญา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
prosecution
การฟ้องคดีอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
prosecution clause
ข้อกำหนดการฟ้องคดี [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
prosecutor, public; public prosecutor
พนักงานอัยการ, อัยการแผ่นดิน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
prosecutor, public; public prosecutor
พนักงานอัยการ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
public prosecutor; prosecutor, public
พนักงานอัยการ, อัยการแผ่นดิน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
public prosecutor; prosecutor, public
พนักงานอัยการ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
stifling a prosecution
การยอมความในคดีอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
associate oneself as prosecutor
เข้าร่วมเป็นโจทก์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
attorney, prosecuting
พนักงานอัยการ (อเมริกัน) [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
attorney, prosecuting
พนักงานอัยการ (อเมริกัน) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
joint prosecutor
โจทก์ร่วม (ในคดีอาญา) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
malicious prosecution
การฟ้องเท็จ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
criminal prosecution
การฟ้องคดีอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
impending prosecution
การช่วยมิให้ถูกดำเนินคดี [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
immunity from prosecution
ความคุ้มกันไม่ให้ถูกฟ้องร้อง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
non-prosecution order
คำสั่งไม่ฟ้องคดี [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
notice of intended prosecution
คำบอกกล่าวว่าจะฟ้องคดี [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Private prosecutors
โจทก์เอกชนในคดีอาญา [TU Subject Heading]
Prosecution
การฟ้องคดีอาญา [TU Subject Heading]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
อก.
(n) public prosecutor, Syn. อัยการ
อัยการ
(n) prosecutor, See Also: prosecuting attorney, Example:ทนายจำเลยค้านคำถามของอัยการในการพิจารณคดีที่ศาล, Thai Definition:เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ฟ้องผู้ต้องหาต่อศาล ทั้งนี้จะเป็นข้าราชการในสำนักงานอัยการสูงสุดหรือเจ้าพนักงานอื่นผู้มีอำนาจเช่นนั้นก็ได้
ฟ้อง
(v) charge, See Also: sue, prosecute, Syn. ฟ้องร้อง, Example:อัยการเตรียมฟ้องหล่อนและทายาทในข้อหาต่างๆ ไม่น้อยกว่า 10 ข้อหา, Thai Definition:กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา
ฟ้องคดี
(v) prosecute, Syn. ฟ้อง, ฟ้องร้อง, Example:เขาน่าจะฟ้องคดีเพื่อเรียกค่าเสียหายกับผู้สั่งยิงประชาชนในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ, Thai Definition:กล่าวโทษผู้อื่นต่อศาลสถิตยุติธรรม
ฟ้องแย้ง
(n) counter-claim, See Also: counter-prosecution, countercharge, Syn. คำฟ้องแย้ง, Example:เขาฟ้องแย้งว่าอีกฝ่ายหนึ่งว่าผิดสัญญาก่อน, Thai Definition:การที่จำเลยฟ้องโจทก์มาในคำให้การในเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมของโจทก์, Notes:(กฎหมาย)
ฟ้องร้อง
(v) sue, See Also: accuse, charge, file, make a prosecution, bring charge against, Syn. กล่าวโทษ, ฟ้อง, ฟ้องคดี, Example:เขาถูกฟ้องร้องกรณีหลีกเลี่ยงภาษีเงินได้ ซึ่งศาลได้พิจารณาปรับเป็นเงินหนึ่งล้านบาท, Thai Definition:กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา
ต้องคดี
(v) accuse, See Also: charge, sue, prosecute, Syn. ถูกฟ้อง, เป็นคดี, เป็นความ, Ant. พ้นคดี, หลุดคดี, Example:นักธุรกิจผู้หนึ่งต้องคดีหลบเลี่ยงภาษีอยู่ในขณะนี้กำลังเดินทางออกนอกประเทศไทยไปยังประเทศใกล้เคียง, Thai Definition:ถูกกล่าวหาหรือถูกฟ้องในคดีอาญา
ยกกระบัตร
(n) a rank in the provincial Public prosecutors' Department, See Also: the supply service of an army, the procurement service, Syn. ยุกกระบัตร, Thai Definition:ตำแหน่งข้าราชการครั้งโบราณสังกัดกระทรวงวัง มีหน้าที่ออกไปประจำอยู่ตามหัวเมืองเพื่อสอดส่องอรรถคดี, ตำแหน่งเจ้าพนักงานเกี่ยวกับอรรถคดี ตรงกับอัยการในบัดนี้, ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายธุรการของศาล ตรงกับจ่าศาลในบัดนี้, เจ้าหน้าที่ในการจัดหาเครื่องใช้ของทหาร
การฟ้องร้อง
(n) accusation, See Also: prosecution, charge, informing against, suing, bringing a suit against, filing a suit agai, Syn. การร้องทุกข์, Example:กฎหมายของฟิลิปปินส์ได้ระบุชัดไว้ว่าการฟ้องร้องจะมีขึ้นได้ก็ต่อเมื่อนำตัวจำเลยมาขึ้นศาลด้วยเท่านั้น
ดำเนินคดี
(v) sue, See Also: prosecute, charge, indict, go to court, Syn. ฟ้อง, ฟ้องร้อง, ฟ้องร้องคดี, Example:เขาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจดำเนินคดีข้อหามียาเสพติดในครอบครอง
พยานโจทย์
(n) witness for the prosecution, Unit:ปาก, คน, Thai Definition:ผู้รู้เห็นที่ให้การฝ่ายโจทก์
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
อัยการ
[aiyakān] (n) EN: public prosecutor ; crown prosecutor ; public attorney ; state attorney  FR: procureur général [ m ] ; procureur de la République [ m ]
ดำเนินคดี
[damnoēnkhadī] (v, exp) EN: sue ; prosecute ; charge ; indict ; go to court ; take legal proceedings  FR: mener une action en justice ; ester en justice ; intenter ; attaquer
ฟ้องร้อง
[føngrøng] (v) EN: sue ; accuse ; charge ; file ; make a prosecution ; bring charge against ; indict ; prosecute  FR: mettre en accusation ; mettre en examen ; poursuivre
โจทก์
[jōt] (n) EN: complainant ; plaintiff ; prosecutor ; accuser  FR: plaignant [ m ] ; accusateur [ m ]
การดำเนินคดี
[kān damnoēnkhadī] (n) EN: proceedings ; prosecution ; legal proceedings ; judicial proceedings
การฟ้อง
[kān føng] (n) EN: accusation ; prosecution ; charge ; suit ; informing against ; suing ; filing of an action ; bringing a suit against ; filing a suit against  FR: accusation [ f ] ; charge [ f ]
การฟ้องคดีอาญา
[kān føng khadī āyā] (n, exp) EN: criminal prosecution ; criminal action ; prosecution
การฟ้องร้อง
[kān føngrøng] (n) EN: accusation ; prosecution ; charge ; suit ; informing against ; suing ; filing of an action ; bringing a suit against ; filing a suit against
การฟ้องเท็จ
[kān føng thet] (n, exp) EN: malicious prosecution
กรมอัยการ
[Krom Aiyakān] (org) EN: Public Prosecution Department
พนักงานอัยการ
[phanakngān aiyakān] (n, exp) EN: public prosecutor ; district attorney ; officer in the public prosecutor's office ; officer in the district attorney's office
พยานโจทก์
[phayān jōt] (n, exp) EN: witness for the prosecution ; witness for the Crown  FR: témoin de l'accusation [ m ]
ซักฟอก
[sakføk] (v) EN: question ; interrogate ; ask ; prosecute  FR: cuisiner (fam.)
ต้องคดี
[tǿngkhadī] (v, exp) EN: be accused (with) ; be sued ; be charged (with) ; be prosecuted ; be involved in litigation ; be under prosecution  FR: être inculpé ; être poursuivi en justice
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
prosecute
/P R AA1 S AH0 K Y UW2 T/  /พร้า เสอะ ขึ ยู ถึ/  
prosecuted
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T IH0 D/  /พร้า สิ ขึ ยู ถิ ดึ/  
prosecutes
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T S/  /พร้า สิ ขึ ยู ถึ สึ/  
prosecutor
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T ER0/  /พร้า สิ ขึ ยู เถ่อ (ร)/  
prosecuting
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T IH0 NG/  /พร้า สิ ขึ ยู ถิ่ง/  
prosecution
/P R AA2 S AH0 K Y UW1 SH AH0 N/  /พรา เสอะ ขึ ยู้ เฉิ่น/  
prosecutors
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T ER0 Z/  /พร้า สิ ขึ ยู เถ่อ (ร) สึ/  
prosecutable
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T AH0 B AH0 L/  /พร้า สิ ขึ ยู เถอะ เบิ่ล/  
prosecutions
/P R AA2 S AH0 K Y UW1 SH AH0 N Z/  /พรา เสอะ ขึ ยู้ เฉิ่น สึ/  
prosecutor's
/P R AA1 S IH0 K Y UW2 T ER0 Z/  /พร้า สิ ขึ ยู เถ่อ (ร) สึ/  
prosecutors'
/P R AA1 S AH0 K Y UW0 T ER0 Z/  /พร้า เสอะ ขึ หยู่ เถ่อ (ร) สึ/  
prosecution's
/P R AA2 S AH0 K Y UW1 SH AH0 N Z/  /พรา เสอะ ขึ ยู้ เฉิ่น สึ/  
prosecutorial
/P R AA2 S IH0 K Y UW0 T AO1 R IY0 AH0 L/  /พรา สิ ขึ หยู่ โท้ หรี่ เอิ่ล/  
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
prosecute
(vt) /prˈɒsɪkjuːt/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ ถึ/  /p r o1 s i k y uu t/
prosecuted
(vt, vt) /prˈɒsɪkjuːtɪd/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ ถิ ดึ/  /p r o1 s i k y uu t i d/
prosecutes
(vt) /prˈɒsɪkjuːts/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ ถึ สึ/  /p r o1 s i k y uu t s/
prosecutor
(n,(count)) /prˈɒsɪkjuːtər/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ เถิ่ร/  /p r o1 s i k y uu t @ r/
prosecuting
(vt) /prˈɒsɪkjuːtɪŋ/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ ถิ่ง/  /p r o1 s i k y uu t i ng/
prosecution
(n) /prˌɒsɪkjˈuːʃən/  /เพราะ สิ ขึ ยู้ เฉิ่น/  /p r o2 s i k y uu1 sh @ n/
prosecutors
(n,(count)) /prˈɒsɪkjuːtəz/  /เพราะ สิ ขึ หยู่ เถอะ สึ/  /p r o1 s i k y uu t @ z/
prosecutions
(n) /prˌɒsɪkjˈuːʃənz/  /เพราะ สิ ขึ ยู้ เฉิ่น สึ/  /p r o2 s i k y uu1 sh @ n z/
  WordNet (3.0) 
prosecute
(v) conduct a prosecution in a court of law
prosecute
(v) bring a criminal action against (in a trial), Ant. defend, Example:The State of California prosecuted O.J. Simpson
prosecute
(v) carry out or participate in an activity; be involved in, Syn. pursue, engage, Example:She pursued many activities; They engaged in a discussion
prosecution
(n) the institution and conduct of legal proceedings against a defendant for criminal behavior, Syn. criminal prosecution, Ant. defense
prosecution
(n) the lawyers acting for the state to put the case against the defendant, Ant. defense
prosecutor
(n) a government official who conducts criminal prosecutions on behalf of the state, Syn. public prosecutor, prosecuting officer, prosecuting attorney
pursuance
(n) the continuance of something begun with a view to its completion, Syn. prosecution
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Prosecutable

a. Capable of being prosecuted; liable to prosecution. [ 1913 Webster ]

Prosecute

v. t. [ imp. & p. p. Prosecuted p. pr. & vb. n. Prosecuting. ] [ L. prosecutus, p. p. of prosequi to follow, pursue. See Pursue. ] [ 1913 Webster ]

1. To follow or pursue with a view to reach, execute, or accomplish; to endeavor to obtain or complete; to carry on; to continue; as, to prosecute a scheme, hope, or claim. [ 1913 Webster ]

I am beloved Hermia;
Why should not I, then, prosecute my right ? Shak. [ 1913 Webster ]

2. To seek to obtain by legal process; as, to prosecute a right or a claim in a court of law. [ 1913 Webster ]

3. (Law) To pursue with the intention of punishing; to accuse of some crime or breach of law, or to pursue for redress or punishment, before a legal tribunal; to proceed against judicially; as, to prosecute a man for trespass, or for a riot. [ 1913 Webster ]

To acquit themselves and prosecute their foes. Milton. [ 1913 Webster ]

Prosecute

v. i. 1. To follow after. [ Obs. ] Latimer. [ 1913 Webster ]

2. (Law) To institute and carry on a legal prosecution; as, to prosecute for public offenses. Blackstone. [ 1913 Webster ]

Prosecution

n. [ L. prosecutio a following. ] 1. The act or process of prosecuting, or of endeavoring to gain or accomplish something; pursuit by efforts of body or mind; as, the prosecution of a scheme, plan, design, or undertaking; the prosecution of war. [ 1913 Webster ]

Keeping a sharp eye on her domestics . . . in prosecution of their various duties. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]

2. (Law) (a) The institution and carrying on of a suit in a court of law or equity, to obtain some right, or to redress and punish some wrong; the carrying on of a judicial proceeding in behalf of a complaining party, as distinguished from defense. (b) The institution, or commencement, and continuance of a criminal suit; the process of exhibiting formal charges against an offender before a legal tribunal, and pursuing them to final judgment on behalf of the state or government, as by indictment or information. (c) The party by whom criminal proceedings are instituted. Blackstone. Burrill. Mozley & W. [ 1913 Webster ]

Prosecutor

n. [ Cf. L. prosecutor an attendant. ] 1. One who prosecutes or carries on any purpose, plan, or business. [ 1913 Webster ]

2. (Law) The person who institutes and carries on a criminal suit against another in the name of the government. Blackstone. [ 1913 Webster ]

Prosecutrix

n. [ NL. ] A female prosecutor. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
检察官
[检 察 官 / 檢 察 官, jiǎn chá guānㄐㄧㄢˇ ㄔㄚˊ ㄍㄨㄢ] the prosecution (in a court case) #10242
检察院
[检 察 院 / 檢 察 院, jiǎn chá yuànㄐㄧㄢˇ ㄔㄚˊ ㄩㄢˋ] prosecutor's office; procuratorate #10267
免除
[免 除, miǎn chúㄇㄧㄢˇ ㄔㄨˊ] to prevent; to avoid; to exempt sb (from duty); exempt from; exemption; immunity (from prosecution); to release sb (from obligation); to relieve sb (of a position); to remove (from office); to depose; to sack #13215
最高人民检察院
[最 高 人 民 检 察 院 / 最 高 人 民 檢 察 院, zuì gāo rén mín jiǎn chá yuànㄗㄨㄟˋ ㄍㄠ ㄖㄣˊ ㄇㄧㄣˊ ㄐㄧㄢˇ ㄔㄚˊ ㄩㄢˋ] PRC Supreme People's Procuratorate (prosecutor's office) #21507
追诉
[追 诉 / 追 訴, zhuī sùㄓㄨㄟ ㄙㄨˋ] to prosecute; given leave to sue #46509
检控官
[检 控 官 / 檢 控 官, jiǎn kòng guānㄐㄧㄢˇ ㄎㄨㄥˋ ㄍㄨㄢ] prosecutor; procurator #99529
检控
[检 控 / 檢 控, jiǎn kòngㄐㄧㄢˇ ㄎㄨㄥˋ] to prosecute (criminal); the prosecution
检控方
[检 控 方 / 檢 控 方, jiǎn kòng fāngㄐㄧㄢˇ ㄎㄨㄥˋ ㄈㄤ] the prosecuting side (in a trial); the prosecution
豁免权
[豁 免 权 / 豁 免 權, huò miǎn quánㄏㄨㄛˋ ㄇㄧㄢˇ ㄑㄩㄢˊ] diplomatic immunity; immunity from prosecution
起诉员
[起 诉 员 / 起 訴 員, qǐ sù yuánㄑㄧˇ ㄙㄨˋ ㄩㄢˊ] prosecutor
追诉时效
[追 诉 时 效 / 追 訴 時 效, zhuī sù shí xiàoㄓㄨㄟ ㄙㄨˋ ㄕˊ ㄒㄧㄠˋ] period during which one can prosecute or sue sb; within the statute of limitation
  EDICT JP-EN Dictionary 
検事
[けんじ, kenji] (n) public prosecutor; (P) #7224
起訴
[きそ, kiso] (n, vs, adj-no) prosecution; indictment; (P) #7697
告発
[こくはつ, kokuhatsu] (n, vs) indictment; prosecution; complaint; (P) #8168
検察庁
[けんさつちょう, kensatsuchou] (n) (abbr) Public Prosecutor's Office; (P) #8994
尹
[いん, in] (n) (See 弾正台) director (of the ritsuryo-period Imperial Prosecuting and Investigating Office) #9206
検察
[けんさつ, kensatsu] (n, vs) examination; prosecutor; (P) #11181
検察官
[けんさつかん, kensatsukan] (n) public prosecutor; (P) #13834
原告
[げんこく, genkoku] (n) plaintiff; accuser; prosecutor; (P) #14122
地検
[ちけん, chiken] (n) (abbr) (See 地方検察庁) District Public Prosecutor's Office; (P) #15951
ヤメ検;やめ検
[ヤメけん(ヤメ検);やめけん(やめ検), yame ken ( yame ken ); yameken ( yame ken )] (n) (abbr) (col) former public prosecutor who now works as a lawyer; retired public prosecutor
ヤメ検弁護士;やめ検弁護士
[ヤメけんべんごし(ヤメ検弁護士);やめけんべんごし(やめ検弁護士), yame kenbengoshi ( yame ken bengoshi ); yamekenbengoshi ( yame ken bengoshi )] (n) (col) former public prosecutor who now works as a lawyer; prosecutor-turned-lawyer
求刑
[きゅうけい, kyuukei] (n, vs, adj-no) prosecution; recommended sentence; prosecution's demand for punishment; (P)
区検
[くけん, kuken] (n) local prosecutor
検察審査会
[けんさつしんさかい, kensatsushinsakai] (n) Committee for the Inquest of Prosecution
検事局
[けんじきょく, kenjikyoku] (n) prosecutor's office
検事控訴
[けんじこうそ, kenjikouso] (n) public prosecutor's appeal
検事正
[けんじせい, kenjisei] (n) chief public prosecutor; (P)
原告適格
[げんこくてきかく, genkokutekikaku] (n) standing (of a legal case, e.g. whether there are grounds to prosecute)
公訴
[こうそ, kouso] (n, vs) accusation; prosecution; (P)
公訴権
[こうそけん, kousoken] (n) authority of prosecution; authority to indict
公訴時効
[こうそじこう, kousojikou] (n) (legal) limitation; prescription of the right to prosecute an accused; statute of limitation
高検
[こうけん, kouken] (n) (abbr) High Public Prosecutors' Office
最高検
[さいこうけん, saikouken] (n) (abbr) Public Prosecutor's Office; (P)
最高検察庁
[さいこうけんさつちょう, saikoukensatsuchou] (n) Supreme Public Prosecutor's Office
在宅起訴
[ざいたくきそ, zaitakukiso] (n) indictment without arrest; house arrest; prosecution without physical restraint
取り調べ(P);取調べ(P);取調
[とりしらべ, torishirabe] (n) investigation (e.g. by police or prosecutors); examination; inquiry; enquiry; (P)
書類送検
[しょるいそうけん, shoruisouken] (n, vs) sending documents to a prosecutor; filing charges
親告罪
[しんこくざい, shinkokuzai] (n) type of crime which requires a formal complaint from the victim in order to prosecute
身柄送検
[みがらそうけん, migarasouken] (n, vs) turning a suspect over to the public prosecutor's office; committing a suspect to trial
訴追者
[そついしゃ, sotsuisha] (n) prosecutor
訴追側
[そついがわ, sotsuigawa] (n) (the) prosecution
送検
[そうけん, souken] (n, vs) sending the person accused to the prosecutor; (P)
弾正台
[だんじょうだい;ただすつかさ, danjoudai ; tadasutsukasa] (n) (1) (だんじょうだい only) Imperial Prosecuting and Investigating Office (1869-1871 CE); (2) (See 律令制) Imperial Prosecuting and Investigating Office (under the ritsuryo system)
地方検察庁
[ちほうけんさつちょう, chihoukensatsuchou] (n) (See 地検) District Public Prosecutor's Office
追送検
[ついそうけん, tsuisouken] (n, vs) forwarding documents regarding an additional charge to the public prosecutor
判検事
[はんけんじ, hankenji] (n) judges and prosecutors
不起訴
[ふきそ, fukiso] (n) nonprosecution or indictment; (P)
副検事
[ふくけんじ, fukukenji] (n) assistant prosecutor
立件
[りっけん, rikken] (n, adj-no) (1) assembling a case (for prosecution); (2) precondition or prerequisite for prosecution; (vs) (3) to build a criminal case against someone
論告
[ろんこく, ronkoku] (n, vs) prosecutor's closing argument; (P)
  DING DE-EN Dictionary 
Ankläger { m }
prosecutor
Anklage { f }; Anklagevertretung { f }; Vertreter { m } der Anklage
counsel for the prosecution
Anklagevertreter { m }
prosecuting counsel
Belastungszeuge { m } | Belastungszeugen { pl }
witness for the prosecution | witnesses for the prosecution
Betreibung { f }
prosecution
Durchführung { f }
prosecution
Oberstaatsanwalt { m }
senior prosecutor
Staatsanwalt { m }
public prosecutor
Staatsanwaltschaft { f }
prosecution; prosecuting authorities
Strafverfolgung { f } strafrechtliche Verfolgung { f }; Anklage { f } (wegen)
criminal prosecution (for)
Weiterverfolgung { f }
prosecution
bestrafen; belangen
to prosecute
betreiben | betreibend | betrieben | betreibt | betrieb
to prosecute | prosecuting | prosecuted | prosecutes | prosecuted
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer