(n) provincial court, Example:อาทิตย์ที่จะถึงนี้ศาลฎีกาได้นัดฟังคำพิพากษาคดีทุจริตการเลือกตั้งที่ศาลจังหวัดสมุทรปราการ, Thai Definition:ศาลยุติธรรมประจำจังหวัดที่เป็นศาลชั้นต้น สามารถพิจารณาคดีได้ทุกตัวบทกฎหมาย

ส่วนภูมิภาค

(adj) provincial, Ant. ส่วนกลาง, Example:การจัดการศึกษาส่วนภูมิภาคในสมัยนั้น ใช้วิธีจัดวัดทั้งปวงให้เป็นโรงเรียน

ส่วนภูมิภาค

(n) provincial area/part, Ant. ส่วนกลาง, Example:ผมไม่ค่อยห่วงเจ้าหน้าที่ในส่วนภูมิภาค ด้วยความมั่นใจว่าเขาพร้อมและชำนาญกันอยู่มากแล้ว

ผู้ว่าราชการจังหวัด

(n) provincial governor, Syn. ผู้ว่า, เจ้าเมือง, ผู้ว่าราชการ, ข้าหลวงประจำจังหวัด, Example:ในที่สุดก็ได้มีการย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีออกจากพื้นที่, Unit:คน, ท่าน, Thai Definition:หัวหน้าข้าราชการส่วนภูมิภาคที่เป็นจังหวัด

ศึกษาธิการจังหวัด

(n) provincial education officer, Example:ครูที่ทุจริตการสอบกำลังถูกศึกษาธิการจังหวัดสอบสวน, Thai Definition:ผู้ที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการศึกษา การศาสนา และการวัฒนธรรมในระดับจังหวัด

สภาจังหวัด

(n) City Council, See Also: Provincial Council, Example:สภาจังหวัดไม่ต้องวางเงินประกันการใช้ไฟฟ้า

อักษรเลข

(n) secretary of the provincial governor, Thai Definition:ตำแหน่งในคณะกรมการปกครองท้องที่มีมาแต่โบราณ, ต่อมาใช้เรียกผู้ทำหน้าที่เลขานุการของผู้ว่าราชการจังหวัด

ตำรวจภูธร

(n) provincial police, See Also: provincial gendarmerie, provincial policeman, provincial constabulary, Example:เขาสมัครเป็นตำรวจภูธรที่จังหวัดยโสธร ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขาเอง, Unit:คน, นาย, Thai Definition:ตำรวจผู้มีหน้าที่ระวังและระงับเหตุการณ์ทางอาญาภายนอกเขตกรุงเทพมหานคร

ต่างจังหวัด

(adj) provincial, See Also: up-country, out of town, Example:ทุกคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าคนใช้สมัยนี้หายากมาก เพราะคนต่างจังหวัดนิยมเข้าทำงานในโรงงานกันหมด, Thai Definition:ที่อยู่ในเขตพื้นที่ปกครองของประเทศที่ไม่ใช่เมืองหลวง

ต่างจังหวัด

(adj) provincial, See Also: upcountry, out of town, regional, inland, Ant. เมืองหลวง, Example:ทุกคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าคนใช้สมัยนี้หายากมากเพราะคนต่างจังหวัดนิยมเข้าทำงานในโรงงานกันหมด, Thai Definition:ที่อยู่ในเขตพื้นที่ปกครองของประเทศที่ไม่ใช่เมืองหลวง

ต่างจังหวัด

ทรงประพาส

(n) name of provincial governor's dress, See Also: provincial governor's uniform, Unit:ตัว, ชุด, Thai Definition:ชื่อเสื้อยศผู้ว่าราชการเมืองครั้งก่อน

ยกกระบัตร

(n) a rank in the provincial Public prosecutors' Department, See Also: the supply service of an army, the procurement service, Syn. ยุกกระบัตร, Thai Definition:ตำแหน่งข้าราชการครั้งโบราณสังกัดกระทรวงวัง มีหน้าที่ออกไปประจำอยู่ตามหัวเมืองเพื่อสอดส่องอรรถคดี, ตำแหน่งเจ้าพนักงานเกี่ยวกับอรรถคดี ตรงกับอัยการในบัดนี้, ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายธุรการของศาล ตรงกับจ่าศาลในบัดนี้, เจ้าหน้าที่ในการจัดหาเครื่องใช้ของทหาร

ประจำจังหวัด

(adj) provincial, Example:โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนชายประจำจังหวัดเดิม

เฉพาะถิ่น

(adj) local, See Also: regional, provincial, endemic, Example:เราพูดถึงวัฒนธรรมไทยส่วนรวมก็เหมือนกันหมด แต่ถ้าพูดถึงวัฒนธรรมเฉพาะถิ่นมันก็ไม่เหมือนกันทีเดียว ผิดแผกออกไปบ้าง

เฉพาะท้องถิ่น

(adj) local, See Also: regional, provincial, Example:ถ้าจะดูวัฒนธรรมเฉพาะท้องถิ่น ก็ต้องดูวัฒนธรรมของส่วนรวมแห่งท้องถิ่นนั้น

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

(n) The Provincial Electricity Authority, See Also: EPA, Syn. กฟภ., Example:แม่ของฉันทำงานอยู่ที่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

เหน่อ

(adv) with a rural accent, See Also: with a provincial accent, Example:คนสุพรรณมักพูดเหน่อเป็นเอกลักษณ์อยู่แล้ว, Thai Definition:เสียงพูดที่เพี้ยนไปจากสำเนียงมาตรฐาน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อำเภอเมือง

[amphoē meūang] (n, exp) EN: capital district ; provincial capital FR: chef-lieu de province [ m ] ; préfecture [ f ]

เฉพาะถิ่น

[chaphǿ thin] (adj) EN: local ; regional ; provincial ; endemic

เฉพาะท้องถิ่น

[chaphǿ thøngthin] (adj) EN: local ; regional ; provincial

เด็กบ้านนอก

[dek bānnøk] (n, exp) EN: rustic boy ; country boy FR: enfant de la campagne [ m, f ] ; petit provincial [ m ] ; petite provinciale [ f ]

กรรมการข้าราชการส่วนจังหวัด

[kammakān khārātchakān suan jangwat] (n, exp) EN: provincial selectman

เขตจังหวัด

[khēt jangwat] (n, exp) EN: provincial border FR: limite provinciale [ f ] ; limite territoriale d'une province [ f ]

คนต่างจังหวัด

[khon tāngjangwat] (n, exp) EN: countryman FR: provincial [ m ] ; provinciale [ f ]

กรมการเมือง

[krom kānmeūang] (n, exp) EN: provincial directorate ; politbureau FR: bureau politique [ m ]

เหน่อ

[noē] (adj) EN: with a rural accent ; with a provincial accent ; without the intonation of the unbanites FR: avec un accent provincial

แผนที่ประเทศไทยแสดงเขตจังหวัด

[phaēnthī prathēt Thai sadaēng khēt jangwat] (n, exp) FR: carte administrative de Thaïlande [ f ] ; carte provinciale de Thaïlande [ m ]

ภูมิภาค

[phūmiphāk] (n) EN: the provinces ; provincial part ; region ; area ; part ; district FR: la province [ f ] ; contrée [ f ] ; région [ f ]

ภูมิภาค

[phūmiphāk] (adj) FR: provincial

ผู้ว่าราชการจังหวัด

[phūwārātchakān jangwat] (n, exp) EN: provincial governor FR: gouverneur de province [ m ] ; préfet [ m ]

ประจำจังหวัด

[prajamjangwat] (adj) EN: provincial FR: provincial

ศาลจังหวัด

[sān jangwat] (n, exp) EN: provincial court

สภาจังหวัด

[saphā jangwat] (n, exp) EN: Provincial Council FR: conseil provincial [ m ]

ศึกษาธิการจังหวัด

[seuksāthikān jangwat] (n, exp) EN: provincial education officer

ทรงประพาส

[songpraphāt] (n) EN: name of king' s dress ; name of provincial governor' s dress

ส่วนภูมิภาค

[suanphūmiphāk] (adj) EN: provincial FR: provincial

ตำรวจภูธร

[tamrūat phūthøn] (n, exp) EN: provincial police ; provincial gendarmerie ; provincial policeman ; provincial constabulary

ต่างจังหวัด

[tāngjangwat] (adj) EN: provincial ; up-country ; out of town FR: provincial

ทางหลวงแผ่นดินสายจังหวัด

[thānglūang phaendin sāi jangwat] (n, exp) FR: route provinciale [ f ] ; route départementale [ m ] ; départementale [ f ]

ตราผ้าผูกคอลูกเสือประจำจังหวัด

[trā phā phūk khø lūkseūa prajamchangat] (n, exp) FR: blason scout provincial [ m ]

ตราประจำจังหวัด

[trā prajamjangwat] (n, exp) FR: sceau provincial [ m ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

provincial

/P R AH0 V IH1 N SH AH0 L/ /เผรอะ ฟิ้น เฉิ่ล/

provincially

/P R AH0 V IH1 N SH AH0 L IY0/ /เผรอะ ฟิ้น เฉอะ หลี่/

provincialism

/P R AH0 V IH1 N SH AH0 L IH2 Z AH0 M/ /เผรอะ ฟิ้น เฉอะ ลิ เสิ่ม/

interprovincial

/IH2 N T ER0 P R OW0 V IH1 N SH AH0 L/ /อิน เถ่อ (ร) โผร่ว ฟิ้น เฉิ่ล/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

provincial

(n) (Roman Catholic Church) an official in charge of an ecclesiastical province acting under the superior general of a religious order, Example:the general of the Jesuits receives monthly reports from the provincials

provincial

(adj) of or associated with a province, Example:provincial government

provincial

(adj) characteristic of the provinces or their people, Ant. cosmopolitan, Example:deeply provincial and conformist; in that well-educated company I felt uncomfortably provincial; narrow provincial attitudes

provincial capital

(n) the capital city of a province

provincialism

(n) a lack of sophistication

provincially

(adv) by the province; through the province, Example:provincially controlled

peasant

(n) a country person, Syn. provincial, bucolic

sectionalism

(n) a partiality for some particular place, Syn. provincialism, localism

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Comprovincial

a. Belonging to, or associated in, the same province. [ Obs. ] -- n. One who belongs to the same province. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

The six islands, comprovincial
In ancient times unto Great Britain. Spenser. [ 1913 Webster ]

Deprovincialize

v. t. To divest of provincial quality or characteristics. [ 1913 Webster ]

Extraprovincial

a. Not within of pertaining to the same province or jurisdiction. Ayliffe. [ 1913 Webster ]

Provincial

a. [ L. provincialis: cf. F. provincial. See Province, and cf. Provencal. ] 1. Of or pertaining to province; constituting a province; as, a provincial government; a provincial dialect. [ 1913 Webster ]

2. Exhibiting the ways or manners of a province; characteristic of the inhabitants of a province; not cosmopolitan; countrified; not polished; rude; hence, narrow; illiberal. “Provincial airs and graces.” Macaulay. [ 1913 Webster ]

3. Of or pertaining to an ecclesiastical province, or to the jurisdiction of an archbishop; not ecumenical; as, a provincial synod. Ayliffe. [ 1913 Webster ]

4. Of or pertaining to Provence; Provencal. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

With two Provincial roses on my razed shoes. Shak. [ 1913 Webster ]

Provincial

n. 1. A person belonging to a province; one who is provincial. [ 1913 Webster ]

2. (R. C. Ch.) A monastic superior, who, under the general of his order, has the direction of all the religious houses of the same fraternity in a given district, called a province of the order. [ 1913 Webster ]

Provincialism

n. [ Cf. F. provincialisme. ] A word, or a manner of speaking, peculiar to a province or a district remote from the mother country or from the metropolis; a provincial characteristic; hence, narrowness; illiberality. M. Arnold. [ 1913 Webster ]

Provincialist

n. One who lives in a province; a provincial. [ 1913 Webster ]

Provinciality

n. The quality or state of being provincial; peculiarity of language characteristic of a province. T. Warton. [ 1913 Webster ]

Provincialize

v. t. [ imp. & p. p. Provincialized p. pr. & vb. n. Provincializing ] To render provincial. M. Arnold. [ 1913 Webster ]

Provincially

adv. In a provincial manner. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

广州

[广州 / 廣州, Guǎng zhōu] Guangzhou subprovincial city and capital of Guangdong province in south China; known historically as Canton; abbr. Suì 穗, See Also: 穗 #928

深圳

[深圳, Shēn zhèn] Shenzhen subprovincial city in Guangdong, special economic zone close to Hong Kong #1318

厦门

[厦门 / 廈門, Xià mén] Xiamen, subprovincial city in Fujian; also known as Amoy #1788

青岛

[青岛 / 青島, Qīng dǎo] Qingdao or Tsingtao, sub-provincial city in Shandong #3802

广州市

[广州市 / 廣州市, Guǎng zhōu shì] Guangzhou subprovincial city and capital of Guangdong province in south China; abbr. Suì 穗; historically known as Canton, See Also: 穗 #4674

济南

[济南 / 濟南, Jǐ nán] Ji'nan, subprovincial city and capital of Shandong province in northeast China #4861

省级

[省级 / 省級, shěng jí] provincial level (e.g. government) #5346

深圳市

[深圳市, Shēn zhèn shì] Shenzhen subprovincial city in Guangdong, special economic zone close to Hong Kong #6251

厦门市

[厦门市 / 廈門市, Xià mén shì] Xiamen, subprovincial city in Fujian; also known as Amoy #6687

浦东

[浦东 / 浦東, Pǔ dōng] Pudong, subprovincial district of Shanghai #9080

抚

[抚 / 撫, fǔ] to comfort; to console; to stroke; to caress; an old term for province or provincial governor #9279

滨海

[滨海 / 濱海, Bīn hǎi] (N) Binhai (place in Jiangsu); Binhai, subprovincial district of Tianjin #9433

省城

[省城, shěng chéng] a provincial capital #12097

济南市

[济南市 / 濟南市, Jì nán shì] Ji'nan, subprovincial city and capital of Shandong province in northeast China #13611

开封

[开封 / 開封, Kāi fēng] Kaifeng prefecture level city in Henan, old capital of Northern Song, former provincial capital of Henan; old name Bianliang 汴梁, See Also: 汴梁 #13701

青岛市

[青岛市 / 青島市, Qīng dǎo shì] Qingdao or Tsingtao, sub-provincial city in Shandong #14795

节度使

[节度使 / 節度使, jié dù shǐ] Tang and Song dynasty provincial governor, in Tang times having military and civil authority, but only civil authority in Song #18039

浦东新区

[浦东新区 / 浦東新區, Pǔ dōng xīn qū] Pudong, subprovincial district of Shanghai #19599

民政厅

[民政厅 / 民政廳, mín zhèng tīng] Civil affairs bureau; provincial office of PRC Ministry of Civil Affairs (MCA) 民政部, See Also: 民政部 #34005

提督

[提督, tí dū] the local commander; provincial governor (in Qing and Ming times) #34388

省辖市

[省辖市 / 省轄市, shěng xiá shì] provincial city #39454

副省级

[副省级 / 副省級, fù shěng jí] sub-provincial (not provincial status, but independent) #42138

开封市

[开封市 / 開封市, Kāi fēng shì] Kaifeng prefecture level city in Henan, old capital of Northern Song, former provincial capital of Henan; old name Bianliang 汴梁, See Also: 汴梁 #45468

乡试

[乡试 / 鄉試, xiāng shì] the triennial provincial imperial exam during the Ming and Qing #66429

臬

[臬, niè] provincial judge #79679

武举

[武举, wǔ jǔ] successful military candidate in the imperial provincial examination #93464

陆荣廷

[陆荣廷 / 陸榮廷, Lù Róng tíng] Lu Rongting (1858-1928), provincial governor of Guangxi under the Qing, subsequently leader of old Guangxi warlord faction #122127

中兴新村

[中兴新村 / 中興新村, Zhōng xīng Xīn cūn] Chung-hsing New Village, model town in Nantou County, west-central Taiwan, administrative seat of the Taiwan Provincial Government

副省级城市

[副省级城市 / 副省級城市, fù shěng jí chéng shì] sub-provincial city (not provincial capital, but independent status)

奴儿干都司

[奴儿干都司 / 奴兒干都司, Nú ér gān dū shī] the Ming dynasty provincial headquarters in the Heilongjiang and Vladivostok area

滨海新区

[滨海新区 / 濱海新區, Bīn hǎi xīn qū] Binhai, subprovincial district of Tianjin

省垣

[省垣, shěng yuán] a provincial capital

省治

[省治, shěng zhì] a provincial capital

乡下习气

[乡下习气 / 鄉下習氣, xiāng xià xí qì] country mannerism; provincialism

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

守

[かみ, kami] (n) (See 国司, 長官・かみ) director (of the provincial governors under the ritsuryo system) #1747

弁;辨(oK)

[べん, ben] (n) (See 太政官, 弁官) Oversight Department (division of the daijokan responsible for controlling central and provincial governmental offices) #2917

国境(P);国界;国堺

[こっきょう(P);くにざかい;こっかい(国界;国堺)(ok), kokkyou (P); kunizakai ; kokkai ( kuni kai ; kuni sakai )(ok)] (n, adj-no) national border; provincial border; (P) #3982

府中

[ふちゅう, fuchuu] (n) (1) provincial capital (under the ritsuryo system); provincial office; (2) public place of imperial rule #4713

国司

[こくし;くにのつかさ, kokushi ; kuninotsukasa] (n) (See 守・かみ) provincial governor (under the ritsuryo system, any of a group of officials, esp. the director) #8016

国分寺

[こくぶんじ, kokubunji] (n) (Nara Era) state-supported provincial temples; (P) #9340

国府

[こくふ;こくぶ;こふ, kokufu ; kokubu ; kofu] (n) (1) (こくふ only) (abbr) (See 国民政府) Nationalist Government (of China; i.e. under the Kuomintang); (2) (See 律令制) provincial office (under the ritsuryo system); provincial capital #10922

夷;戎

[えびす, ebisu] (n) (1) (arch) (See 蝦夷) peoples formerly of northern Japan with distinct language and culture (i.e. the Ainu); (2) provincial (i.e. a person who lives far from the city); (3) brutish, unsophisticated warrior (esp. used by Kyoto samurai to refer to samurai from eastern Japan); (4) (derog) foreigner; barbarian #13165

受領

[ずりょう;ずろう, zuryou ; zurou] (n) provincial governor (from the middle of the Heian period) #15021

巡業

[じゅんぎょう, jungyou] (n, vs) provincial tour; (P) #19461

国学

[こくがく, kokugaku] (n) (1) study of (ancient) Japanese literature and culture; (2) (arch) (See 大学・2) provincial school (under Japan's ritsuryo system and pre-Sui Chinese law); (P) #19677

按察使;按察

[あぜち;あんさつし(按察使), azechi ; ansatsushi ( an satsu shi )] (n) travelling inspector of the provincial governments (Nara- and Heian-period position)

井の中の蛙大海を知らず

[いのなかのかわずたいかいをしらず, inonakanokawazutaikaiwoshirazu] (exp) parochial; provincial; used to encourage someone to get a wider perspective

一の宮

[いちのみや, ichinomiya] (n) (1) (arch) (See 一の御子) first-born imperial prince; (2) most important provincial shrine

開発領主

[かいはつりょうしゅ;かいほつりょうしゅ(ok), kaihatsuryoushu ; kaihotsuryoushu (ok)] (n) local warriors, or provincial or district officials, who developed paddy field lands

丸出し

[まるだし, marudashi] (n) bare; exposed; undisguised; broad (provincial accent)

国侍

[くにざむらい, kunizamurai] (n) provincial samurai

国風

[こくふう;くにぶり, kokufuu ; kuniburi] (n) (1) national customs and manners; (2) provincial song or ballad

国幣社

[こくへいしゃ, kokuheisha] (n) (obs) shrine receiving offerings from the provincial government (pre-Meiji) or the national treasury (post-Meiji)

国衙

[こくが, kokuga] (n) (1) (arch) (See 国司) provincial governor's office; (2) (abbr) (See 国衙領) provincial governorate (beginning in the late Heian period)

国衙領

[こくがりょう, kokugaryou] (n) provincial governorate (beginning in the late Heian period)

紫貽貝

[むらさきいがい;ムラサキイガイ, murasakiigai ; murasakiigai] (n) (uk) blue mussel (Mytilus galloprovincialis); Mediterranean mussel

守護大名

[しゅごだいみょう, shugodaimyou] (n) (arch) provincial military governor turned daimyo (Muromachi period) (distinct from the shugo bureaucrats of the Kamakura period)

州議

[しゅうぎ, shuugi] (n) (abbr) (See 州議会) state legislature; state or provincial parliament

州議会

[しゅうぎかい, shuugikai] (n) state legislature; state or provincial parliament

州議会議員

[しゅうぎかいぎいん, shuugikaigiin] (n) state legislator; member of state parliament; member of a provincial assembly

州議会選挙

[しゅうぎかいせんきょ, shuugikaisenkyo] (n) state or provincial election

州議選

[しゅうぎせん, shuugisen] (n) (abbr) (See 州議会) state or provincial election

州境

[しゅうきょう, shuukyou] (n) state boundary; provincial boundary

州警察

[しゅうけいさつ, shuukeisatsu] (n) state police; provincial police

地侍;地士

[じざむらい, jizamurai] (n) provincial samurai in the middle ages, who engaged in agriculture in peacetime

地方場所

[ちほうばしょ, chihoubasho] (n) provincial sumo tournament, held outside Tokyo

地方都市

[ちほうとし, chihoutoshi] (n) provincial city; provincial town; suburban city; regional towns and cities

田舎回り

[いなかまわり, inakamawari] (n, vs) (theatrical) provincial tour

田舎気質

[いなかかたぎ, inakakatagi] (n) rusticity; provincialism

田舎芝居

[いなかしばい, inakashibai] (n) provincial theatrical performance

田舎者;いなか者

[いなかもの, inakamono] (n, adj-no) countryman; provincial; person from the country; provincial person; bumpkin; hick; hillbilly

田舎臭い

[いなかくさい, inakakusai] (adj-i) cornball; rustic; unsophisticated; provincial; hick

田舎大尽

[いなかだいじん, inakadaijin] (n) provincial (country) millionaire

田舎訛り

[いなかなまり, inakanamari] (n) provincial accent

都護

[とご, togo] (n) (1) (See 都護府) Protector General; Tang-period Chinese official in charge of the local Protectorate General; (2) (See 按察使) travelling inspector of the provincial governments (Nara- and Heian-period position)

二の宮

[にのみや, ninomiya] (n) (1) (arch) (See 一の宮) second-born imperial prince; (2) second most important provincial shrine

弁官;辨官(oK)

[べんかん;おおともいのつかさ(ok), benkan ; ootomoinotsukasa (ok)] (n) (See 太政官) Oversight Department (division of the daijokan responsible for controlling central and provincial governmental offices)

訛り(P);訛

[なまり, namari] (n) (1) (uk) accent (of one's speech); (2) dialect; provincialism; patois; (3) corrupted form (e.g. of word); mispronunciation; (P)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Provinzialismus { m }

provincialism

kleinstädtisch; provinziell { adj }

provincial

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

provincial

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download