%ไถล%

เสไปเรื่องอื่น ๆ ไม่ตรงไปตรงมา (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น ถามเรื่องหนึ่ง กลับถลากไถลไปตอบเรื่องอื่น.

(ถะเหฺลถะไหฺล) ว. เที่ยวแวะโน่นแวะนี่ เช่น เลิกงานแล้วอย่าเถลไถล.

(ถะไหฺล) ก. ลื่นไป เช่น ฝนตกถนนลื่น ระวังรถไถลออกนอกทาง

เชือนแช พูดออกนอกเรื่อง เช่น ถามเรื่องหนึ่ง ไถลตอบอีกเรื่องหนึ่ง

เลยไปออกนอกทางไป เช่น เลิกเรียนแล้วรีบกลับบ้าน อย่ามัวแต่ไถลอยู่.

ก. เคลื่อนที่ไปบนพื้นที่มีความฝืดน้อยด้วยความเร็วจนควบคุมหรือยั้งไม่ได้ เช่น เขาลื่นไถลไปตามทางที่ลาดชัน, ลื่น ก็ว่า.

น. กระดานที่ตั้งสูงทอดตํ่าลงไปด้านหนึ่ง ให้เด็กเล่นโดยนั่งไถลตัวลง, ไม้ลื่น ก็เรียก.

ว. ไถลทำเป็นไม่รู้.

ก. จดผาลคันไถลงดินเพื่อไถนาในพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ.

ว. เถลไถล, เชือนแช.

ว. ไถล, เถลไถลไม่ตรงไปตรงมา, เช่น อย่ามัวแต่เชือนแชอยู่เดี๋ยวจะไม่ทันรถไฟ ความจริงมีอย่างไรก็พูดมา อย่าพูดจาเชือนแช, แชเชือน ก็ว่า, (โบ) อาการที่เดินไม่ตรงทางอย่างคนเมา.

ว. เถลไถลไม่ตรงไปตรงมา, มักใช้เข้าคู่กับคำ เชือน เป็น แชเชือน หรือ .

ว. ไถล, เถลไถลไม่ตรงไปตรงมา, เช่น ปิดประตูรูแกลไม่แชเชือน (สาวเครือฟ้า), เชือนแช ก็ว่า.

เคลื่อนไปไถลไป เช่น นั่งไม้ลื่นไถลงมา, ไสไป เช่น ไถรถตัดหญ้าไปรอบสนาม

ว. บิดไป เช่น ขาเป๋, ไถลไป, เฉไป, เช่น ขี่จักรยานเป๋เข้าข้างทาง, เอียงมากไปข้างใดข้างหนึ่ง เช่น หวีผมเป๋, มักใช้เข้าคู่กับคำ ไป๋ เป็น เป๋ไป๋ หรือ ไป๋เป๋.

ว. ไถลไป, เฉไป, มักใช้เข้าคู่กับคำ เป๋ เป็น ไป๋เป๋ หรือ เป๋ไป๋.

(พฺลาด) ก. ไม่ตรงที่หมาย ในลักษณะเช่น เพลี่ยงไป เลี่ยงไป หรือไถลไป เช่น ยิงพลาด เหยียบบันไดพลาด

น. กระดานที่ตั้งสูงทอดต่ำลงไปด้านหนึ่ง ให้เด็กเล่นโดยนั่งไถลตัวลง, กระดานลื่น ก็เรียก.

ก. เที่ยวเตร่ไปในที่ต่าง ๆ โดยไม่กำหนด, ไถล.

ก. เคลื่อนที่ไปบนพื้นที่มีความฝืดน้อยด้วยความเร็วจนควบคุมหรือยั้งไม่ได้ เช่น เขาลื่นหกล้ม ลูกแก้วลื่นไปตามราง, ลื่นไถล ก็ว่า.

ก. เถลไถล.

กีฬาอย่างหนึ่ง ผู้เล่นยืนบนแผ่นสกี แล้วไถตัวให้ลื่นไถลลงไปตามเนินเขาที่มีหิมะปกคลุม โดยมีไม้คู่หนึ่งสำหรับยันหรือถ่อเวลาเล่น.

ก. เฉ, ไถล, เช่น เสไปพูดเรื่องอื่น, เชือนแช เช่น เสความ.