(v) allege, See Also: accuse, charge, Syn. ตั้งข้อกล่าวหา, Example:เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตั้งข้อหาผู้ต้องหาว่าฆ่าผู้อื่นตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, Thai Definition:ตั้งคำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา

หาว่า

(v) accuse of, See Also: charge, claim, Syn. กล่าวหา, Example:โจทย์หาว่าจำเลยขโมยทองรูปพรรณหนัก 50 บาทไปจากร้าน

การปรักปรำ

(n) accusation, See Also: blame, charge, Syn. การใส่ร้ายป้ายสี, การกล่าวหา, Example:เขากลายเป็นผู้ต้องหาเพราะการปรักปรำจากพยาน

ข้อหา

(n) allegation, See Also: accusation, charge, Syn. ข้อกล่าวหา, คำกล่าวโทษ, Example:เด็กวัยรุ่นที่ถูกจับด้วยข้อหาทำร้ายร่างกายได้รับการประกันตัวออกไปแล้ว, Unit:กระทง, Thai Definition:คำกล่าวหาบุคคลว่าได้กระทำความผิดอาญา

คำกล่าวหา

(n) charge, See Also: accusation, complaint, Example:เขายืนคอแข็งเพราะคำกล่าวหาของเธอเป็นความจริง

คำฟ้อง

(n) accusation, See Also: charge, indictment, plaint, Example:เขาขอให้ทางราชการรับผู้ยื่นคำฟ้องกลับเข้ารับราชการตามเดิม, Thai Definition:ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา, Notes:(กฎหมาย)

พาโล

(v) accuse wrongly, See Also: defame, impute the fault to, Syn. พาลพาโล, พาโลโฉเก, พาโลโสเก, Example:เขาทำผิดเอง แต่เขาพาโลลูกน้องเพื่อให้ตนพ้นข้อกล่าวหา, Thai Definition:แสร้งพูดใส่ความไม่จริงให้คนอื่น, กล่าวหาความ

พูดว่า

(v) blame, See Also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example:เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ

ฟ้อง

(v) complain, See Also: accuse, tell on, inform against, Example:เขามักจะไปฟ้องแม่ว่าเพื่อนๆ ที่โรงเรียนชอบแกล้งเขา, Thai Definition:กล่าวหา, กล่าวโทษ

ฟ้อง

(n) accusation, See Also: charge, Syn. คำฟ้อง, Example:นายทหารใหญ่ยึดอำนาจจากเขาโดยอาศัยรัฐธรรมนูญเป็นเครื่องมือ หนำซ้ำยังยื่นฟ้องพวกเขาต่อศาลพิเศษด้วย, Thai Definition:ข้อกล่าวหาที่โจทก์เสนอต่อศาล กล่าวหาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง โดยมีคำขอให้ศาลพิจารณาพิพากษา

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บัตรสนเท่ห์

[bat sonthē] (n, exp) EN: anonymous letter ; poison pen letter ; anonymous accusation FR: lettre anonyme [ f ]

ชิน

[chin] (v, exp) EN: be accustomed to ; be used to ; get used to ; be familiar with ; be acclimatized to ; accustom ; be conversant with FR: être habitué à ; être accoutumé de

ชิน

[chin] (adj) EN: accustomed

ชินหู

[chin hū] (v, exp) EN: sound familiar ; be familiar with ; be accustomed to

ชินปาก

[chin pāk] (v, exp) EN: be familiar with a certain way of speaking ; be accustomed to speaking (in a certain situation)

ฝึกให้เคยชิน

[feuk hai khoēichin] (x) EN: accustom

ฟ้อง

[føng] (v) EN: inform against ; accuse ; report to ; lodge accusation against ; sue ; charge FR: accuser ; porter plainte

ฟ้องร้อง

[føngrøng] (v) EN: sue ; accuse ; charge ; file ; make a prosecution ; bring charge against ; indict ; prosecute FR: mettre en accusation ; mettre en examen ; poursuivre

ฟ้องเท็จ

[føng thet] (x) EN: false accusation of crime

หา

[hā] (v) EN: accuse ; impeach ; charge ; denounce ; blame ; indict FR: accuser ; charger

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

accus

A baseless accusation.

accus

Accustom a hunting dog to the noise of a gun.

accus

As communism has collapsed, capitalism is now accused of trying to "dominate the world."

accus

As for the accusations of heresy, here the evidence is much weaker.

accus

Beth accused her sister, Sally, of tearing her scarf.

accus

Bob is accustomed to hard work.

accus

Children are quick to accustom themselves to new surroundings.

accus

Don't accuse others for your own failure.

accus

Do you think the accused is really guilty of the crime?

accus

He accused her of having lied to him.

accus

He accused me of being a liar.

accus

He accused me of having broken our promise.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

accuse

/AH0 K Y UW1 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/

accused

/AH0 K Y UW1 Z D/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/

accuser

/AH0 K Y UW1 Z ER0/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร)/

accuses

/AH0 K Y UW1 Z IH0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/

accusers

/AH0 K Y UW1 Z ER0 Z/ /เออะ ขึ ยู้ เส่อ (ร) สึ/

accusing

/AH0 K Y UW1 Z IH0 NG/ /เออะ ขึ ยู้ สิ่ง/

accustom

/AH0 K AH1 S T AH0 M/ /เออะ คะ สึ เติ่ม/

accusation

/AE2 K Y AH0 Z EY1 SH AH0 N/ /แอ ขึ เหยอะ เซ้ เฉิ่น/

accusation

/AE2 K Y UW0 Z EY1 SH AH0 N/ /แอ ขึ หยู่ เซ้ เฉิ่น/

accusative

/AH0 K Y UW1 Z AH0 T IH0 V/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ ถิ ฝึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

accuse

(vt) /əkjˈuːz/ /เออะ ขึ ยู้ สึ/ /@1 k y uu1 z/

accused

(vt, vt) /əkjˈuːzd/ /เออะ ขึ ยู้ สึ ดึ/ /@1 k y uu1 z d/

accuser

(n,(count)) /əkjˈuːzər/ /เออะ ขึ ยู้ เสิ่ร/ /@1 k y uu1 z @ r/

accuses

(vt) /əkjˈuːzɪz/ /เออะ ขึ ยู้ สิ สึ/ /@1 k y uu1 z i z/

accusers

(n,(count)) /əkjˈuːzəz/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ สึ/ /@1 k y uu1 z @ z/

accusing

(vt) /əkjˈuːzɪŋ/ /เออะ ขึ ยู้ สิ่ง/ /@1 k y uu1 z i ng/

accustom

(vt) /əkˈʌstəm/ /เออะ คะ สึ เติ่ม/ /@1 k uh1 s t @ m/

accustoms

(vt) /əkˈʌstəmz/ /เออะ คะ สึ เติ่ม สึ/ /@1 k uh1 s t @ m z/

accusation

(n) /ˌækjuːzˈeɪʃən/ /แอ ขึ หยู่ เซ้ เฉิ่น/ /a2 k y uu z ei1 sh @ n/

accusative

(n,(count), adj) /əkjˈuːzətɪv/ /เออะ ขึ ยู้ เสอะ ถิ ฝึ/ /@1 k y uu1 z @ t i v/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

accusation

(n) a formal charge of wrongdoing brought against a person; the act of imputing blame or guilt, Syn. accusal

accusation

(n) an assertion that someone is guilty of a fault or offence, Syn. charge, Example:the newspaper published charges that Jones was guilty of drunken driving

accusative

(n) the case of nouns serving as the direct object of a verb, Syn. objective case, accusative case

accusative

(adj) containing or expressing accusation; ; ; - O.Henry, Syn. accusive, accusing, accusatory, Example:an accusitive forefinger; black accusatory looks; accusive shoes and telltale trousers; his accusing glare

accusatorial

(adj) specifically indicating a form of prosecution in which one is publicly accused of and tried for a crime and in which the judge is not also the prosecutor, Ant. inquisitorial

accuse

(v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example:The neighbors accused the man of spousal abuse

accused

(n) a defendant in a criminal proceeding

accuser

(n) someone who imputes guilt or blame

accusingly

(adv) in an accusing manner, Example:he looked at her accusingly

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Accusable

a. [ L. accusabilis: cf. F. accusable. ] Liable to be accused or censured; chargeable with a crime or fault; blamable; -- with of. [ 1913 Webster ]

Accusal

n. Accusation. [ R. ] Byron. [ 1913 Webster ]

Accusant

n. [ L. accusans, p. pr. of accusare: cf. F. accusant. ] An accuser. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

Accusation

n. [ OF. acusation, F. accusation, L. accusatio, fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ]

1. The act of accusing or charging with a crime or with a lighter offense. [ 1913 Webster ]

We come not by the way of accusation
To taint that honor every good tongue blesses. Shak. [ 1913 Webster ]

2. That of which one is accused; the charge of an offense or crime, or the declaration containing the charge. [ 1913 Webster ]

[ They ] set up over his head his accusation. Matt. xxvii. 37. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Impeachment; crimination; censure; charge. [ 1913 Webster ]

Accusatival

a. Pertaining to the accusative case. [ 1913 Webster ]

Accusative

a. [ F. accusatif, L. accusativus (in sense 2), fr. accusare. See Accuse. ] [ 1913 Webster ]

1. Producing accusations; accusatory. “This hath been a very accusative age.” Sir E. Dering. [ 1913 Webster ]

2. (Gram.) Applied to the case (as the fourth case of Latin and Greek nouns) which expresses the immediate object on which the action or influence of a transitive verb terminates, or the immediate object of motion or tendency to, expressed by a preposition. It corresponds to the objective case in English. [ 1913 Webster ]

Accusative

n. (Gram.) The accusative case. [ 1913 Webster ]

Accusatively

adv. 1. In an accusative manner. [ 1913 Webster ]

2. In relation to the accusative case in grammar. [ 1913 Webster ]

Accusatorial

a. Accusatory. [ 1913 Webster ]

Accusatorially

adv. By way accusation. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

状

[状 / 狀, zhuàng] accusation; suit; state; condition; strong; great; -shaped #1962

指控

[指控, zhǐ kòng] accusation; a (criminal) charge; to accuse #6480

惯

[惯 / 慣, guàn] accustomed to; used to #9285

控诉

[控诉 / 控訴, kòng sù] accuse; denounce #16887

控告

[控告, kòng gào] accuse; charge; sue #21080

罪状

[罪状 / 罪狀, zuì zhuàng] accusation #34976

诬

[诬 / 誣, wū] accuse falsely #41534

讦

[讦 / 訐, jié] accuse; pry #130514

忸

[忸, niǔ] accustomed to; blush; be shy #160628

狃

[狃, niǔ] accustomed to #212494

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

被告

[ひこく, hikoku] (n) defendant; the accused; (P) #5892

問う(P);訪う

[とう, tou] (v5u-s, vt) (1) to ask; to question; to inquire; (2) to charge (i.e. with a crime); to accuse; (3) to care (about); (4) without regard to (with negative verb); (P) #9529

原告

[げんこく, genkoku] (n) plaintiff; accuser; prosecutor; (P) #14122

冤罪;えん罪;寃罪(iK)

[えんざい, enzai] (n) false charge; false accusation; misrepresentation #15464

告訴

[こくそ, kokuso] (n, vs, adj-no) accusation; complaint; charge; legal action; (P) #18128

弾劾

[だんがい, dangai] (n, vs, adj-no) impeachment; accusation; censure; denunciation; (P) #19168

アキュゼイション;アキュセイション

[akyuzeishon ; akyuseishon] (n) accusation

慣らし;馴らし

[ならし;ナラシ, narashi ; narashi] (n) running-in; breaking in (e.g. engine, etc.); accustomizing

慣らす

[ならす, narasu] (v5s, vt) to accustom; (P)

慣れっこ;馴れっこ

[なれっこ, narekko] (n, adj-no, adj-na) being used to ...; getting used to ...; being accustomed to; being conditioned to; be familiar with

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

accus

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download