76 ผลลัพธ์ สำหรับ

%pertinent%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: pertinent, -pertinent-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

pertinent

(adj) เข้าเรื่อง, Syn. relevant, appropriate, apt, Ant. irrelevant, inappropriate

impertinent

(adj) ซึ่งไม่เข้าเรื่อง, See Also: ซึ่งไม่เกี่ยวข้อง, Syn. irrelevant, Ant. relevant

impertinent

(adj) ทะลึ่ง, See Also: หยาบคาย, ซึ่งขาดความเคารพ, Syn. impudent, insolent, saucy

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

impertinent

(อิมเพอ' ทิเนินทฺ) adj. ทะลึ่ง, โอหัง, เสือก, ไม่เข้าเรื่อง, ไม่เหมาะสม, หยาบคาย. impertinently adv., See Also: impertinent-ness n., Syn. impudent, rude

pertinent

(เพอ'ทิเนินทฺ) adj. เข้าเรื่อง, เกี่ยวข้อง, ตรงกับปัญหา.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

impertinent

(adj) ทะลึ่ง, เสือก, สะเออะ, อ้อมค้อม, ไม่ตรงประเด็น

pertinent

(adj) เข้าเรื่อง, ตรงประเด็น, ตรงปัญหา

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ถูกจุด

(v) be pertinent, See Also: be right to the point, be relevant, Syn. ตรงเป้า, ตรงประเด็น, Example:นักข่าวตั้งคำถามได้ถูกจุดมาก, Notes:(ปาก)

ทะลึ่งตึงตัง

(adv) impolitely, See Also: impertinently, Example:เด็กๆ เล่นของเล่นส่งเสียงทะลึ่งตึงตัง, Thai Definition:ส่งเสียงดังเอะอะเอ็ดตะโรอย่างไม่มีมารยาท

สะเออะ

(v) meddle, See Also: poke one's nose into, be assertive, be impertinent, Syn. ยุ่ง, เสือก, วุ่น, เจ๋อ, Example:ถ้า ไม่รู้ ก็อย่า สะเออะ มาออกความเห็นกล่าวหาคนเขาเลย, Thai Definition:เสนอหน้าเข้าไปในสถานที่ที่ไม่สมควร

เอื้อมอาจ

(v) be impudent, See Also: be presumptuous, be impertinent, be rampant, Syn. อาจเอื้อม, บังอาจ, Example:ขโมยเอื้อมอาจเข้าไปในบ้านนายตำรวจ, Thai Definition:ล่วงเกินไม่รู้จักสูงต่ำ

ตึงตัง

(adj) impolite, See Also: crude and impetuous, rash, impertinent, rude, bad-mannered, Example:เขาเคยเป็นคนสุภาพอ่อนโยน แต่เดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนเป็นคนหยาบคายตึงตัง, Thai Definition:กิริยามารยาทซุ่มซ่าม ไม่เรียบร้อย

หยาบ

(adj) impolite, See Also: impudent, impertinent, cheeky, coarse, rude, rough, Syn. หยาบคาย, กระด้าง, Example:ผู้ที่ได้รับการศึกษาอบรมน้อยและนิสัยหยาบ ก็จะลุอำนาจแก่ฝ่ายต่ำ, Thai Definition:ไม่สุภาพ, ไม่เรียบร้อย

อวดดี

(adj) overconfident, See Also: vain-glorious, arrogant, impudent, impertinent, vain, conceited, Syn. ถือดี, Ant. ถ่อมตน, เจียมตัว, Example:เขาเป็นคนอวดดีจึงมีแต่คนหมั่นไส้, Thai Definition:ทะนงใจว่าตนดี

อวดดี

(v) be conceited, See Also: show off, be arrogant, be impudent, be impertinent, be vain, be overconfident, Syn. ถือดี, ผยอง, Ant. ถ่อมตน, เจียมตัว, Example:เขาอวดดีกับพ่อแม่ได้ไม่นานหรอก, Thai Definition:ทะนงใจว่าตนดี, แสดงให้เขาเห็นว่าตนดีโดยไม่มีดีจริงๆ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เอื้อมอาจ

[eūam-āt] (adj) EN: impertinent ; impudent

ลวนลาม

[lūanlām] (v) EN: take liberties with ; molest ; assault FR: être impertinent ; être insolent ; prendre des libertés avec qqn.

เหมาะสม

[mǿsom] (adj) EN: appropriate ; suitable ; fitting ; proper ; suited ; convenient FR: approprié ; adapté ; pertinent ; convenable

นอกประเด็น

[nøk praden] (adj) EN: irrelevant ; beside the point ; not pertinent ; not germane ; inapposite ; immaterial FR: pas pertinent

ทะลึ่ง

[thaleung] (v) EN: be insolent ; be rude; be impolite ; be impertinent ; assert oneself ; have cheeks ; be fresh ; be assertive

ทะลึ่ง

[thaleung] (adj) FR: impertinent ; impudent ; insolent ; effronté

ทะลึ่งตึงตัง

[thaleung teungtang] (adv) EN: impolitely ; impertinently

ถูกต้อง

[thuktǿng] (adj) EN: right ; correct ; accurate ; true ; authentic ; precisely FR: correct ; exact ; vrai ; juste ; pertinent

ตรงประเด็น

[trong praden] (v, exp) EN: be relevant ; be pertinent

อวดดี

[ūatdī] (adj) EN: overconfident ; vain-glorious ; arrogant ; impudent ; impertinent ; vain ; conceited FR: arrogant ; insolent

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

pertinent

As for the theoretical side, Peterson's claim is pertinent to our discussion.

pertinent

Computer technology is indispensable to access many pertinent items of data.

pertinent

He was impertinent to his father.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

pertinent

/P ER1 T IH0 N IH0 N T/ /เพ้อ (ร) ถิ หนิ่น ถึ/

impertinent

/IH2 M P ER1 T AH0 N AH0 N T/ /อิม เพ้อ (ร) เถอะ เหนิ่น ถึ/

pertinently

/P ER1 T IH0 N IH0 N T L IY0/ /เพ้อ (ร) ถิ หนิ่น ถลี่/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

pertinent

(adj) /pˈɜːtɪnənt/ /เพ้อ ถิ เหนิ่น ถึ/ /p @@1 t i n @ n t/

impertinent

(adj) /ˈɪmpˈɜːtɪnənt/ /อิ้ม เพ้อ ถิ เหนิ่น ถึ/ /i1 m p @@1 t i n @ n t/

pertinently

(adv) /pˈɜːtɪnəntliː/ /เพ้อ ถิ เหนิ่น ถลี่/ /p @@1 t i n @ n t l ii/

impertinently

(adv) /ˈɪmpˈɜːtɪnəntliː/ /อิ้ม เพ้อ ถิ เหนิ่น ถลี่/ /i1 m p @@1 t i n @ n t l ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

impertinent

(adj) characterized by a lightly pert and exuberant quality, Syn. irreverent, pert, saucy, Example:a certain irreverent gaiety and ease of manner

impertinently

(adv) in an impudent or impertinent manner, Syn. freshly, impudently, pertly, saucily, Example:a lean, swarthy fellow was peering through the window, grinning impudently

pertinent

(adj) having precise or logical relevance to the matter at hand, Example:a list of articles pertinent to the discussion; remarks that were to the point

pertinently

(adv) in a pertinent way, Example:what is singular about his use of them is that no other artist, of his time or any other, has painted them so directly, intimately and pertinently

apposite

(adj) being of striking appropriateness and pertinence, Syn. apt, pertinent, Example:the successful copywriter is a master of apposite and evocative verbal images; an apt reply

extraneous

(adj) not pertinent to the matter under consideration, Syn. orthogonal, immaterial, impertinent, Example:an issue extraneous to the debate; the price was immaterial; mentioned several impertinent facts before finally coming to the point

fresh

(adj) improperly forward or bold, Syn. wise, overbold, smart, impudent, impertinent, saucy, sassy, Example:don't be fresh with me; impertinent of a child to lecture a grownup; an impudent boy given to insulting strangers; Don't get wise with me!

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Appertinent

n. That which belongs to something else; an appurtenant. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ]

Appertinent

a. Belonging; appertaining. [ Now usually written appurtenant. ] Coleridge. [ 1913 Webster ]

Impertinent

a. [ F., fr. L. impertinens, -entis; pref. im- not + pertinens. See Pertinent. ] 1. Not pertinent; not pertaining to the matter in hand; having no bearing on the subject; not to the point; irrelevant; inapplicable. [ 1913 Webster ]

Things that are impertinent to us. Tillotson. [ 1913 Webster ]

How impertinent that grief was which served no end! Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

2. Contrary to, or offending against, the rules of propriety or good breeding; guilty of, or prone to, rude, unbecoming, or uncivil words or actions; as, an impertient coxcomb; an impertient remark. [ 1913 Webster ]

3. Trifing; inattentive; frivolous.

Syn. -- Rude; officious; intrusive; saucy; unmannerly; meddlesome; disrespectful; impudent; insolent. -- Impertinent, Officious, Rude. A person is officious who obtrudes his offices or assistance where they are not needed; he is impertinent when he intermeddles in things with which he has no concern. The former shows a lack of tact, the latter a lack of breeding, or, more commonly, a spirit of sheer impudence. A person is rude when he violates the proprieties of social life either from ignorance or wantonness. “An impertinent man will ask questions for the mere gratification of curiosity; a rude man will burst into the room of another, or push against his person, inviolant of all decorum; one who is officious is quite as unfortunate as he is troublesome; when he strives to serve, he has the misfortune to annoy.” Crabb. See Impudence, and Insolent. [ 1913 Webster ]

Impertinent

n. An impertinent person. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Impertinently

adv. In an impertinent manner. “Not to betray myself impertinently.” B. Jonson. [ 1913 Webster ]

Pertinent

a. [ L. pertinens, -entis, p. pr. of pertinere: cf. F. pertinent. See Pertain. ] 1. Belonging or related to the subject or matter in hand; fit or appropriate in any way; adapted to the end proposed; apposite; material; relevant; as, pertinent illustrations or arguments; pertinent evidence. [ 1913 Webster ]

2. Regarding; concerning; belonging; pertaining. [ R. ] “Pertinent unto faith.” Hooker. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Apposite; relevant; suitable; appropriate; fit. [ 1913 Webster ]

-- Per"ti*nent*ly, adv. -- Per"ti*nent*ness, n. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

莽