Search result for

disgrace

(86 entries)
(0.0126 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disgrace-, *disgrace*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disgrace    [N] ความเสื่อมเสีย, See also: ความอัปยศ, การขายหน้า, ความน่าอดสู, Syn. dishonor, discredit, disrepute, infamy, Ant. grace, honor
disgrace    [VT] ทำให้เสื่อมเสีย, See also: ทำให้เสียหาย, ทำให้อับอาย, ทำให้เสียชื่อเสียง, ทำให้อัปยศ, Syn. dishonor, discredit, shame, scandalize, Ant. honor
disgrace    [N] สิ่งน่าอับอาย, See also: เรื่องอัปยศ, เรื่องน่าอับอาย, Syn. insult, indignity, Ant. honor
disgraceful    [ADJ] น่าอับอาย, See also: น่าขายหน้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shameful, dishonorable
disgracefully    [ADV] อย่างน่าอับอาย, See also: อย่างเสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shamefully

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disgrace(ดิสเกรส') n. การเสียหน้า,ความเสื่อมเสีย,การถอดถอนยศฐาบรรดาศักดิ์,ความอัปยศอดสู vt. ทำให้เสียหน้า,ทำให้ขายหน้า,ทำให้เสื่อมเสีย., See also: disgracer n., Syn. shame,dishonour ###A. honour,credit
disgraceful(ดิสเกรส'ฟูล) adj. น่าอับอายขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า,เสื่อมเสีย, Syn. disreputable

English-Thai: Nontri Dictionary
disgrace(n) ความอัปยศอดสู,ความอับอาย,ความเสื่อมเสีย,ความขายหน้า
disgrace(vt) ทำให้ขายหน้า,ทำให้อับอาย,ทำให้เสียหน้า,ทำให้เสื่อมเสีย
disgraceful(adj) น่าอาย,น่าขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
disgraceYour behavior brought disgrace on our family.
disgraceIt will take a long time to live down your disgrace.
disgraceThese slums are a disgrace to the city.
disgraceWhat you did brought disgrace on the whole class.
disgraceYour wrongdoing is disgrace to our school.
disgraceI would rather die than live in disgrace.
disgraceI would rather die than disgrace myself.
disgraceHe would rather die than disgrace himself.
disgraceHe disgraced himself by telling a lie.
disgraceThey felt disgraced by their son's wild behavior.
disgraceShe was too proud to do anything disgraceful.
disgraceThere is no disgrace in being poor.
disgracePoverty is a pain, but no disgrace.
disgraceI would rather be killed than live in disgrace.
disgraceWe might as well die as disgrace ourselves.

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles
He did not remember when he had attained humility... ... but he knew he had attained it... ... and he knew it was not disgraceful and it carried no true loss of pride.เขาไม่ได้จำได้ว่าเมื่อเขาได้ บรรลุ ความอ่อนน้อมถ่อมตน แต่เขารู้ ว่าเขาได้บรรลุเป้าหมาย และเขารู้ว่ามันก็ไม่น่าอาย The Old Man and the Sea (1958)
A disgraceful rout.พ่ายแพ้ที่น่าอับอาย ได้รับการลดลงใน. How I Won the War (1967)
You, me, all of us here today. - A dirty badge is a disgrace.ป้ายสกปรกเป็นความอับอาย ขายหน้า How I Won the War (1967)
Don't you disgrace me, I know your little tricksอย่าทำให้ฉันขายหน้าล่ะ ฉันรู้จักเล่ห์เหลี่ยมของเธอดี Salò, or the 120 Days of Sodom (1975)
I promise they'll hear about this disgrace.ฉันสัญญาว่าพวกเขาจะได้ยิน เกี่ยวกับความอับอายขายหน้านี้ Mad Max (1979)
Kill a few officials before they disgrace one Indian woman.ต้องฆ่าจนท. สัก 2-3 คน ก่อนที่มันจะหยามหญิงอินเดีย Gandhi (1982)
If there is one protest, one riot, a disgrace of any kind I will fast again.ถ้ามีการประท้วง จลาจล หรืออะไรก็ตาม ผมจะอดอาหารอีก Gandhi (1982)
to die in battle is glorious. to die in a tent is disgrace.ตายในสนามรบ คือความกล้าหาญ แต่ถ้าตายในเต็นท์ เป็นความอับอาย Spies Like Us (1985)
It's disgraceful.มันน่าอาย Indiana Jones and the Last Crusade (1989)
She even disgraces the name of Linton.หล่อนไม่คู่ควร แม้แต่กับสกุลลินตัน Wuthering Heights (1992)
That was a bloody disgrace, them shooting you.นั่นคือความอัปยศอดสูคราบเลือด พวกเขายิงคุณ In the Name of the Father (1993)
You are an absolute disgrace!คุณมันน่าอับอายจริงๆ! Toy Story (1995)
She is lost forever, and our whole family must partake of her ruin and disgrace.หล่อนจะหายไปตลอดกาลและครอบครัวของเรา ก็จะได้รับผลจากการทำลายของหล่อนและเสื่อมเสียชื่อเสียง Episode #1.5 (1995)
That our chances of making a good marriage have been materially damaged by Lydia's disgrace.และโอกาสของเราที่จะได้แต่งงานดีๆ ก็สูญสลายไป เพราะความเสื่อมเสียของลิเดีย Episode #1.5 (1995)
Your alliance would be a disgrace!การเกี่ยวดองของเธอเป็นเรื่องที่เลวทราม Episode #1.6 (1995)

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
อัปยศอดสู    [V] disgrace, See also: lose fame, lose face, humiliate, embarrass, dishonour, Syn. อับอายขายหน้า, เสื่อมเสีย, Example: เขาต้องอัปยศอดสูเพราะพฤติกรรมคอรัปชั่นได้ถูกเปิดเผยสู่สาธารณะชน, Thai definition: เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า
ขายหน้าขายตา    [V] feel ashamed, See also: disgrace, Syn. ขายหน้า, อับอาย, อับอายขายหน้า, Example: ลูกชายของเขาทำให้พ่อแม่ต้องขายหน้าขายตาญาติๆ ทุกคน, Thai definition: รู้สึกอับอายอย่างที่ไม่กล้าสู้หน้าใครๆ
ขายหน้า    [V] disgrace, See also: shame, feel ashamed, Syn. อับอาย, เสียหน้า, ขายหน้าขายตา, Example: หล่อนต้องขายหน้าเพื่อนเพราะเขามักจะแสดงกิริยาไม่เรียบร้อยต่อหน้าเพื่อนๆ, Thai definition: รู้สึกอับอายอย่างที่ไม่กล้าสู้หน้าใครๆ
ความอัปยศ    [N] dishonour, See also: disgrace, ignominy, shamefulness, opprobrium, Syn. ความเสื่อมเสีย, ความไร้ยศ, ความเสื่อมชื่อเสียง, ความอับอายขายหน้า, Example: ขอให้ใช้อำนาจเพื่อสร้างเกียรติยศเกียรติศักดิ์อย่าใช้อำนาจไปเพื่อสร้างความอัปยศ
ความเสื่อมเสีย    [N] disgrace, See also: ignominy, dishonour, discredit, Syn. ความเสียหาย, Example: ทุกวันนี้มีพระภิกษุจำนวนมากประพฤติผิดพระธรรมวินัยก่อให้เกิดความเสื่อมเสียทางศีลธรรม
อุจาด    [ADJ] disgraceful, See also: ugly, Syn. น่าเกลียด, น่าอาย, Example: ภาพที่เห็นเป็นภาพอุจาดตาสิ้นดี
อัปยศ    [ADV] disgracefully, See also: ignominiously, Syn. อับอาย, ขายหน้า, เสื่อมเสีย, อดสู, Example: คลินตันจะไม่มีวันต้องลาออกจากตำแหน่งไปอย่างอัปยศ เพื่อหนีกระบวนการอิมพีชเมนต์, Thai definition: เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอาย
เสียแต้ม [V] shame, See also: disgrace, Syn. ขายหน้า, เสียความนิยม, Example: ผู้อำนวยการโครงการกำลังเดือดาลเพราะต้องเสียแต้มในการสร้างความนิยมของลูกค้าเนื่องจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของลูกน้อง
ทำลายเกียรติ    [V] discredit, See also: disgrace, Ant. มีเกียรติ, Thai definition: ทำให้เกียรติหมดไป
น่าอับอาย    [ADJ] disgraceful, See also: shameful, dishonorable, Syn. น่าอดสู, น่าขายหน้า, น่าอาย, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: วัยรุ่นคิดว่า การเปลี่ยนแปลงในร่างกายเป็นเรื่องน่าอับอาย

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
อับอายขายหน้า [v. exp.] (ap-āi khāinā) EN: be disgraceful ; be shameful ; be ashamed   FR: être déshonoré
อัปยศ[n.] (appayot) EN: shame ; disgrace ; dishonour ; ignomity   FR: honte [f]
อัปยศ[adj.] (appayot) EN: defamed ; shameful ; disgraceful ; ignominious   FR: ignoble ; honteux
อัปยศ[adv.] (appayot) EN: disgracefully ; ignominiously   
อัปยศอดสู[v.] (appayot otsū) EN: shame ; disgrace ; lose fame ; lose face ; humiliate ; embarrass ; dishonour   
บัดสี[adj.] (batsī) EN: shameful ; disgraceful ; ignominious ; ashamed   FR: honteux ; ignoble
ฉีกหน้า[v.] (chīknā) EN: humiliate : mortify ; insult ; disgrace ; shame ; turn against   FR: humilier
ขายหน้า [v.] (khāinā) EN: lose face ; suffer shame ; disgrace ; shame ; feel ashamed   FR: perdre la face
ความเสื่อมเสีย[n.] (khwām seūamsīa) EN: disgrace ; ignominy ; dishonour ; discredit   
หมิ่น[v.] (min) EN: insult ; humiliate ; dishonor ; disgrace   FR: diffamer ; insulter ; humilier

CMU English Pronouncing Dictionary
DISGRACE    D IH2 S G R EY1 S
DISGRACED    D IH2 S G R EY1 S T
DISGRACEFUL    D IH2 S G R EY1 S F AH0 L

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disgrace    (v) (d i1 s g r ei1 s)
disgraced    (v) (d i1 s g r ei1 s t)
disgraces    (v) (d i1 s g r ei1 s i z)
disgraceful    (j) (d i1 s g r ei1 s f @ l)
disgracefully    (a) (d i1 s g r ei1 s f @ l ii)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Schande {f}; Schmach {f}; Blamage {f} | Schande machen; Schande bringen | eine Schande sein (für)disgrace | to disgrace | to be a disgraced (to) [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
おめおめ[, omeome] (adv-to) (1) (on-mim) shamelessly; acting brazenly unaffected; (2) being resigned to (disgrace) [Add to Longdo]
位牌を汚す[いはいをけがす, ihaiwokegasu] (exp,v5s) to disgrace one's ancestors; to tarnish the honour of one's ancestors [Add to Longdo]
汚し[よごし, yogoshi] (n-suf,n) (1) {food} soiling; polluting; being dirty; (2) shame; disgrace; dishonor; dishonour; (n) (3) chopped fish, shellfish or vegetables, dressed with (miso or other) sauce [Add to Longdo]
汚す(P);穢す[よごす(汚す)(P);けがす, yogosu ( yogosu )(P); kegasu] (v5s,vt) (1) to pollute; to contaminate; to soil; to make dirty; to stain; (2) (esp. けがす) to disgrace; to dishonour; to dishonor; to defile; (P) [Add to Longdo]
汚れ;穢れ[けがれ, kegare] (n) uncleanness; impurity; disgrace [Add to Longdo]
汚辱[おじょく, ojoku] (n) disgrace; humiliation; insult [Add to Longdo]
汚点[おてん, oten] (n) stain; blot; flaw; disgrace; (P) [Add to Longdo]
顔に泥を塗る[かおにどろをぬる, kaonidorowonuru] (exp,v5r) to bring disgrace (dishonor, dishonour) on; to fling mud at; to put to shame [Add to Longdo]
顔汚し[かおよごし, kaoyogoshi] (n) a disgrace or dishonor (dishonour) [Add to Longdo]
狂態[きょうたい, kyoutai] (n) disgraceful behavior; disgraceful behaviour [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
耻辱[chǐ rǔ, ㄔˇ ㄖㄨˇ, / ] disgrace; shame; humiliation [Add to Longdo]
没水平[méi shuǐ píng, ㄇㄟˊ ㄕㄨㄟˇ ㄆㄧㄥˊ, / ] disgraceful; poor quality; sub-standard [Add to Longdo]
[zhé, ㄓㄜˊ, / ] disgrace (an official); find fault [Add to Longdo]
[rǔ, ㄖㄨˇ, ] disgrace; insult [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disgrace \Dis*grace"\, v. t. [imp. & p. p. {Disgraced}; p. pr. &
     vb. n. {Disgracing}.] [Cf. F. disgracier. See {Disgrace}, n.]
     1. To put out of favor; to dismiss with dishonor.
        [1913 Webster]
  
              Flatterers of the disgraced minister. --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
              Pitt had been disgraced and the old Duke of
              Newcastle dismissed.                  --J. Morley.
        [1913 Webster]
  
     2. To do disfavor to; to bring reproach or shame upon; to
        dishonor; to treat or cover with ignominy; to lower in
        estimation.
        [1913 Webster]
  
              Shall heap with honors him they now disgrace.
                                                    --Pope.
        [1913 Webster]
  
              His ignorance disgraced him.          --Johnson.
        [1913 Webster]
  
     3. To treat discourteously; to upbraid; to revile.
        [1913 Webster]
  
              The goddess wroth gan foully her disgrace.
                                                    --Spenser.
  
     Syn: To degrade; humble; humiliate; abase; disparage; defame;
          dishonor; debase.
          [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disgrace \Dis*grace"\ (?; 277), n. [F. disgr[^a]ce; pref. dis-
     (L. dis-) + gr[^a]ce. See {Grace}.]
     1. The condition of being out of favor; loss of favor,
        regard, or respect.
        [1913 Webster]
  
              Macduff lives in disgrace.            --Shak.
        [1913 Webster]
  
     2. The state of being dishonored, or covered with shame;
        dishonor; shame; ignominy.
        [1913 Webster]
  
              To tumble down thy husband and thyself
              From top of honor to disgrace's feet? --Shak.
        [1913 Webster]
  
     3. That which brings dishonor; cause of shame or reproach;
        great discredit; as, vice is a disgrace to a rational
        being.
        [1913 Webster]
  
     4. An act of unkindness; a disfavor. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
              The interchange continually of favors and disgraces.
                                                    --Bacon.
  
     Syn: Disfavor; disesteem; opprobrium; reproach; discredit;
          disparagement; dishonor; shame; infamy; ignominy;
          humiliation.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disgrace
      n 1: a state of dishonor; "one mistake brought shame to all his
           family"; "suffered the ignominy of being sent to prison"
           [syn: {shame}, {disgrace}, {ignominy}]
      v 1: bring shame or dishonor upon; "he dishonored his family by
           committing a serious crime" [syn: {dishonor}, {disgrace},
           {dishonour}, {attaint}, {shame}] [ant: {honor}, {honour},
           {reward}]
      2: reduce in worth or character, usually verbally; "She tends to
         put down younger women colleagues"; "His critics took him
         down after the lecture" [syn: {take down}, {degrade},
         {disgrace}, {demean}, {put down}]
      3: damage the reputation of; "This newspaper story discredits
         the politicians" [syn: {discredit}, {disgrace}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top