ผลลัพธ์การค้นหาสำหรับ

disrepute

D IH2 S R AH0 P Y UW1 T   
12 รายการ
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disrepute-, *disrepute*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disrepute[N] การเสียชื่อเสียง, See also: การมีชื่อเสียงที่ไม่ดี, Syn. disfavor, disgrace

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disrepute(ดิสริพิวทฺ') n. ชื่อเสียงในทางเลว,ความฉาวโฉ่,ความไม่น่าเชื่อ,ความเสียชื่อเสียง

English-Thai: Nontri Dictionary
disrepute(n) ความเสียชื่อเสียง,ความฉาวโฉ่,ความไม่น่าเชื่อถือ

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles  **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
It's a shame the Italian nation has to be brought into disrepute by the lunatic actions of a pitiful few fascist pimps.ไม่ให้ความอัปยศประณาม ประเทศอิตาลี ได้รับการซื้อเข้ามาในความเสีย ชื่อเสียง โดยการกระทำของคนบ้าไม่กี่ How I Won the War (1967)
My Lord, this document... brings the entire British legal system into disrepute.พระเจ้าของฉันเอกสารนี้ ... นำทั้งอังกฤษ ระบบกฎหมายในความไม่น่าไว้วางใจ In the Name of the Father (1993)
Because the word "secretary" has fallen into disrepute.เพราะคำว่าเลขามันเสียศักดิ์ศรีน่ะ The Bus Pants Utilization (2011)
As you can see, there are broken droids and utter disrepute...ขณะที่คุณสามารถดูมี หุ่นหักและเสียชื่อเสียงที่สุด ... Chappie (2015)

CMU English Pronouncing Dictionary
DISREPUTE    D IH2 S R AH0 P Y UW1 T

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disrepute    (n) dˌɪsrɪpjˈuːt (d i2 s r i p y uu1 t)

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disrepute \Dis`re*pute"\, n.
     Loss or want of reputation; ill character; disesteem;
     discredit.
     [1913 Webster]
  
           At the beginning of the eighteenth century astrology
           fell into general disrepute.             --Sir W.
                                                    Scott.
  
     Syn: Disesteem; discredit; dishonor; disgrace.
          [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disrepute \Dis`re*pute"\, v. t.
     To bring into disreputation; to hold in dishonor. [R.]
     [1913 Webster]
  
           More inclined to love them than to disrepute them.
                                                    --Jer. Taylor.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disrepute
      n 1: the state of being held in low esteem; "your actions will
           bring discredit to your name"; "because of the scandal the
           school has fallen into disrepute" [syn: {disrepute},
           {discredit}] [ant: {reputation}, {repute}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top