(n) border crossing, Example:การเปิดจุดผ่านแดนเพิ่มขึ้นแต่ละจุด รัฐต้องพิจารณาและศึกษาอย่างละเอียดถึงผลที่จะเกิดขึ้นในด้านต่างๆ, Thai Definition:จุดที่เป็นเขตกั้นระหว่างประเทศ

แนวเขต

(n) boundary line, See Also: borderline, Syn. เส้นเขต, Example:กรมที่ดินเริ่มปักแนวเขตเพื่อการเวนคืน

แนวเขตแดน

(n) boundary line, See Also: border, borderline, frontier, Syn. เส้นเขตแดน, แนวพรมแดน, เขตแดน, Example:แม่น้ำสายนี้เป็นแนวเขตแดนของทั้ง 2 ประเทศ

แนวพรมแดน

(n) boundary, See Also: border, borderline, frontier, Syn. แนวเขตแดน, เส้นเขตแดน, เขตแดน, Example:ปลัดบัญชาการทัพบกของปากีสถานออกตรวจแนวพรมแดนและส่งกำลังเสริมไปยังแคชเมียร์

ขัณฑสีมา

(n) boundary, See Also: border, frontier, Syn. เขตแดน, ขอบเขต, บริเวณ, ขอบขัณฑสีมา, Example:ใบเสมาเป็นสัญลักษณ์แห่งการสมมติกำหนดเขตขัณฑสีมา, Thai Definition:เขตแดนหรือบริเวณส่วนหนึ่งๆ

เขตแดน

(n) border, See Also: frontier, boundary, Syn. พรมแดน, ชายแดน, แนวพรมแดน, แนวชายแดน, อาณาเขต, Example:เส้นแบ่งแขตแดนระหว่างไทย-ลาวคือแม่น้ำโขง, Unit:เขต, Thai Definition:พื้นที่ในขอบเขตที่กำหนด

พรมแดน

(n) frontier, See Also: border, boundary line, Syn. เขตแดน, ชายแดน, แนวพรมแดน, แนวเขตแดน, แนวเขต, Example:ทิวเขาที่อำเภอแม่สายจังหวัดเชียงรายเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างไทยกับพม่าเรียกนามว่าทิวเขาแดนลาว, Thai Definition:ขีดขั้นเขตแดน, แดนต่อแดน, Notes:(เขมร)

อาณาเขต

(n) border, See Also: territory, Syn. ขอบเขต, เขตแดน, Example:ในช่วงเวลาที่มีอำนาจยิ่งใหญ่นั้น นครศรีธรรมราชมีเมืองขึ้นถึง 12 เมือง โดยมีอาณาเขตตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปจนถึงไทรบุรีในเขตประเทศมาเลเซีย, Thai Definition:เขตแดนในอำนาจปกครอง

ต.ช.ด.

(n) border police, Syn. ตำรวจตระเวนชายแดน, Example:สามีของเธอเป็น ต.ช.ด.อยู่ประจำแถวชายแดนไทย, Unit:นาย

ชายแดน

(n) frontier, See Also: border, boundary, Example:ชาวสตูลเข้าไปทำงานในมาเลเซียเพราะชายแดนติดต่อกัน การเดินทางไปมาสะดวก, Thai Definition:บริเวณเขตแดน หรือพื้นที่ที่อยู่สุดเขตแดนของประเทศ ซึ่งอาจจะมีพรมแดนติดกับประเทศอื่น

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อาณาเขต

[ānākhēt] (n) EN: border ; boundary ; frontier territory ; territory FR: limite territoriale [ f ] ; frontière [ f ] ; territoire [ m ] ; espace [ m ]

บ่า

[bā] (v) EN: inundate ; flow over ; overflow ; flood FR: déborder

ใบแจ้ง

[baijaēng] (n, exp) EN: warrant ; notice ; advice ; advice note FR: bordereau [ m ]

ชายแดน

[chāidaēn] (n) EN: border ; frontier ; boundary ; borderland FR: frontière [ f ]

ด่าน

[dān] (n) EN: immigration border checkpoint ; customs station ; check point ; outpost FR: poste frontière [ m ] ; poste de douane [ m ] ; douane [ m ] ; poste de contrôle [ m ]

จังหวัดชายแดน

[jangwat chāidaēn] (n, exp) EN: border province FR: province frontalière [ f ]

จด

[jot] (v) EN: be contiguous ; adjoin ; border ; touch ; abut ; reach out to ; be in contact with FR: être limitrophe ; border ; se toucher

จอด

[jøt] (v) EN: park ; stop FR: garer ; stationner ; parquer ; ranger ; aborder

จุดผ่านแดน

[jut phān daēn] (n, exp) EN: border crossing

ขโมยข้ามพรมแดน

[khamōi khām phromdaēn] (xp) EN: cross the border illegally FR: franchir la frontière illégalement

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

border

A small border dispute ballooned into a major international incident.

border

Both Canada and Mexico border on the United States.

border

California and Nevada border on each other.

border

Canada borders the northern part of the United States.

border

Exporting is a commercial activity which transcends borders.

border

France borders on Italy.

border

Germany borders on France.

border

He passed across the border.

border

He ran for his life at the sight of the border guard.

border

He sat on the border of the stream.

border

His handling of the ball borders on wizardry.

border

His joke borders on insult.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

border

(v, n,(count)) /bˈɔːdər/ /บ๊อ เดิ่ร/ /b oo1 d @ r/

Borders

(proper,noun) /bˈɔːdəz/ /บ๊อ เดอะ สึ/ /b oo1 d @ z/

borders

(v, n,(count)) /bˈɔːdəz/ /บ๊อ เดอะ สึ/ /b oo1 d @ z/

bordered

(v, v) /bˈɔːdəd/ /บ๊อ เดอะ ดึ/ /b oo1 d @ d/

borderer

(n,(count)) /bˈɔːdərər/ /บ๊อ เดอะ เหริ่ร/ /b oo1 d @ r @ r/

borderers

(n,(count)) /bˈɔːdərəz/ /บ๊อ เดอะ เหรอะ สึ/ /b oo1 d @ r @ z/

bordering

(v) /bˈɔːdərɪŋ/ /บ๊อ เดอะ หริ่ง/ /b oo1 d @ r i ng/

borderland

(n,(count)) /bˈɔːdəlænd/ /บ๊อ เดอะ แหล่น ดึ/ /b oo1 d @ l a n d/

borderline

(n,(count)) /bˈɔːdəlaɪn/ /บ๊อ เดอะ หล่าย น/ /b oo1 d @ l ai n/

borderlands

(n,(count)) /bˈɔːdəlændz/ /บ๊อ เดอะ แหล่น ดึ สึ/ /b oo1 d @ l a n d z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

border

(n) a strip forming the outer edge of something, Example:the rug had a wide blue border

border

(v) provide with a border or edge, Syn. edge, Example:edge the tablecloth with embroidery

border

(v) lie adjacent to another or share a boundary, Syn. butt on, march, edge, butt against, adjoin, abut, butt, Example:Canada adjoins the U.S.; England marches with Scotland

border collie

(n) developed in the area between Scotland and England usually having a black coat with white on the head and tip of tail used for herding both sheep and cattle

borderer

(n) an inhabitant of a border area (especially the border between Scotland and England)

borderland

(n) district consisting of the area on either side of a border or boundary of a country or an area, Syn. march, border district, marchland, Example:the Welsh marches between England and Wales

borderline

(adj) of questionable or minimal quality, Syn. marginal, Example:borderline grades; marginal writing ability

borderline intelligence

(n) the minimal IQ required for someone to function normally and independently in the world (without some form of institutional assistance)

borderline schizophrenia

(n) schizophrenia characterized by mild symptoms or by some preexisting tendency to schizophrenia, Syn. latent schizophrenia

border on

(v) come near or verge on, resemble, come nearer in quality, or character, Syn. approach, Example:This borders on discrimination!; His playing approaches that of Horowitz

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Border

n. [ OE. bordure, F. bordure, fr. border to border, fr. bord a border; of German origin; cf. MHG. borte border, trimming, G. borte trimming, ribbon; akin to E. board in sense 8. See Board, n., and cf. Bordure. ] 1. The outer part or edge of anything, as of a garment, a garden, etc.; margin; verge; brink. [ 1913 Webster ]

Upon the borders of these solitudes. Bentham. [ 1913 Webster ]

In the borders of death. Barrow. [ 1913 Webster ]

2. A boundary; a frontier of a state or of the settled part of a country; a frontier district. [ 1913 Webster ]

3. A strip or stripe arranged along or near the edge of something, as an ornament or finish. [ 1913 Webster ]

4. A narrow flower bed. [ 1913 Webster ]

Border land, land on the frontiers of two adjoining countries; debatable land; -- often used figuratively; as, the border land of science. --
The Border,
The Borders, specifically, the frontier districts of Scotland and England which lie adjacent. --
Over the border, across the boundary line or frontier. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Edge; verge; brink; margin; brim; rim; boundary; confine. [ 1913 Webster ]

Border

v. i. [ imp. & p. p. Bordered p. pr. & vb. n. Bordering. ] 1. To touch at the edge or boundary; to be contiguous or adjacent; -- with on or upon as, Connecticut borders on Massachusetts. [ 1913 Webster ]

2. To approach; to come near to; to verge. [ 1913 Webster ]

Wit which borders upon profaneness deserves to be branded as folly. Abp. Tillotson. [ 1913 Webster ]

Border

v. t. 1. To make a border for; to furnish with a border, as for ornament; as, to border a garment or a garden. [ 1913 Webster ]

2. To be, or to have, contiguous to; to touch, or be touched, as by a border; to be, or to have, near the limits or boundary; as, the region borders a forest, or is bordered on the north by a forest. [ 1913 Webster ]

The country is bordered by a broad tract called the “hot region.” Prescott. [ 1913 Webster ]

Shebah and Raamah . . . border the sea called the Persian gulf. Sir W. Raleigh. [ 1913 Webster ]

3. To confine within bounds; to limit. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

That nature, which contemns its origin,
Can not be bordered certain in itself. Shak. [ 1913 Webster ]

Bordereau

‖n.; pl. Bordereaux /plu>. [ F. ] A note or memorandum, esp. one containing an enumeration of documents. [ Webster 1913 Suppl. ]

bordered

adj. having a border especially of a specified kind; sometimes used as a combining term; as, black-bordered handkerchief. Antonym of unbordered. [ Narrower terms: boxed; deckled, deckle-edged, featheredged; lined; seagirt, sea-girt ] Also See: finite. [ WordNet 1.5 ]

Borderer

n. One who dwells on a border, or at the extreme part or confines of a country, region, or tract of land; one who dwells near to a place or region. [ 1913 Webster ]

Borderers of the Caspian. Dyer. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

境

[境, jìng] border; place; condition; boundary; circumstances; territory #2572

际

[际 / 際, jì] border; edge; boundary; between; among; interval; while #6291

疆

[疆, jiāng] border; boundary #10668

邻国

[邻国 / 鄰國, lín guó] bordering country; neighbor country; neighboring countries; surrounding countries #15185

边疆

[边疆 / 邊疆, biān jiāng] border area; borderland; frontier; frontier region #16571

毗邻

[毗邻 / 毗鄰, pí lín] bordering; adjacent #17423

涯

[涯, yá] border; horizon; shore #25958

边区

[边区 / 邊區, biān qū] border area #32920

边陲

[边陲 / 邊陲, biān chuí] border area; frontier #38877

边城

[边城 / 邊城, biān chéng] border city; name of short story by Shen Congwen 沈從文|沈从文, See Also: 沈從文, 沈从文 #39414

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

枠(P);框

[わく, waku] (n, n-suf) frame; slide; border; (P) #710

国境(P);国界;国堺

[こっきょう(P);くにざかい;こっかい(国界;国堺)(ok), kokkyou (P); kunizakai ; kokkai ( kuni kai ; kuni sakai )(ok)] (n, adj-no) national border; provincial border; (P) #3982

境(P);界

[さかい(P);きょう(境), sakai (P); kyou ( sakai )] (n) (1) (usu. さかい) border; boundary; (2) (usu. きょう) area; region; spot; space; environment; (3) (usu. きょう) psychological state; mental state; (4) (きょう only) { Buddh } cognitive object; something perceptible by the sense organs or mind; (P) #4043

辺境(P);辺疆

[へんきょう, henkyou] (n, adj-no) remote region; frontier (district); border(land); (P) #9310

県境

[けんきょう;けんざかい, kenkyou ; kenzakai] (n) prefectural border; prefectural boundary #15771

内地

[ないち, naichi] (n) (1) (sens) within the borders of a country; domestic soil; (2) inland area; (3) (during the WWII era) Japan proper, as opposed to its overseas colonies; interior of country; homeland; (4) (in Hokkaido and Okinawa) the "mainland" parts of Japan (Kyushu, Shikoku, Honshu) #16236

アナバス亜目

[アナバスあもく, anabasu amoku] (n) (See キノボリウオ亜目・キノボリウオあもく) Anabantoidei (suborder of the order Perciformes known as labyrinth fish that are defined by having an accessory breathing organ for respiration in air)

カンテ

[kante] (n) border (ger

キノボリウオ亜目

[キノボリウオあもく, kinoboriuo amoku] (n) Anabantoidei (suborder of the order Perciformes known as labyrinth fish that are defined by having an accessory breathing organ for respiration in air)

ゴールデントライアングル

[go-rudentoraianguru] (n) Golden Triangle (area near the borders of Burma, Thailand and Laos)

Japanese-English: COMPDICT Dictionary COMPDICT JP-EN Dictionary

外枠

[そとわく, sotowaku] border

枠

[わく, waku] frame, border

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Grenzbereich { m }; Grenzland { n }

border area; border land

Grenze { f }; Rand { m }; Saum { m } | an der Grenze

border | on the border; at the frontier