84 ผลลัพธ์ สำหรับ

%disciple%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: disciple, -disciple-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

disciple

(n) ลูกศิษย์, See Also: สานุศิษย์, ศิษย์, ผู้ติดตาม, สาวก, Syn. follower, learner, Ant. agnostic

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

disciple

(ดิไซ'เพิล) n. สาวก, ศิษย์, สานุศิษย์, ผู้ติดตาม. vt. ทำให้เป็นศิษย์, สอน, See Also: discipleship n. ดูdisciple, Syn. follower

disciples of christs

นิกายหนึ่งของศาสนาคริสต์มีพิธีล้างบาปโดยการจุ่มน้ำ

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

disciple

(n) สาวก, ศิษย์, สานุศิษย์, ผู้ติดตาม

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Disciples

ผู้นับถือ [TU Subject Heading]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

discipleship

(n) การเป็นศิษย์, การเป็นสาวก

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

สาวก

(n) disciple, See Also: follower, adherent, devotee, Syn. ศิษย์, ผู้เจริญรอยตาม, ลูกศิษย์, ศิษยานุศิษย์, สานุศิษย์, Example:พระอานนท์เป็นสาวกองค์สำคัญของพระพุทธเจ้า, Unit:องค์, Thai Definition:ศิษย์ของศาสดา, Notes:(บาลี/สันสกฤต)

ลูกศิษย์

(n) disciple, See Also: follower, adherent, apostle, pupil, student, Syn. ศิษย์, Ant. ครู, อาจารย์, Example:ท่านเป็นครูบาอาจารย์ที่ลูกศิษย์เคารพยกย่องมาก, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ที่รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากครูอาจารย์

ศิษย์

(n) student, See Also: pupil, disciple, follower, adherent, apostle, Syn. ลูกศิษย์, Example:บางทีครูอาจารย์ก็ต้องดุต้องต้องว่าด้วยความปรารถนาให้ศิษย์ได้ดี, Unit:อาจารย์, Thai Definition:ผู้ศึกษาเล่าเรียนซึ่งอยู่ในความดูแลคุ้มครองของอาจารย์

ลูกศิษย์ลูกหา

(n) disciples, See Also: followers, Syn. ลูกศิษย์, ศิษย์, Example:เขาเป็นครูที่มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วทุกวงการ, Thai Definition:ผู้ศึกษาเล่าเรียนหรือผู้เยาว์วัยซึ่งอยู่ในความดูแลคุ้มครองของอาจารย์, Notes:(สันสกฤต)

สานุศิษย์

(n) disciple, See Also: adherent, follower, Syn. ลูกศิษย์, ศิษย์, Example:พระเยซูอบรมสานุศิษย์ให้เชื่อในพระยะโฮวา ซึ่งเป็นพระเจ้าเก่าแก่ของชาวยิว, Unit:คน, Thai Definition:ศิษย์น้อยใหญ่

ก้นกุฏิ

(n) one's favorite disciple, See Also: factotum, majordomo, Example:ครูเผือดนักระนาดซึ่งยกย่องกันว่าเป็นศิษย์เอกก้นกุฏิระนาดเอกของหลวงประดิษฐ์ฯ, Unit:คน, Thai Definition:คนที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้

ธรรมันเตวาสิก

(n) disciple, See Also: follower, adherent, pupil, believer, who studies the disciplinary regulations of the Buddh, Syn. อันเตวาสิก, Unit:คน, Thai Definition:ผู้เรียนธรรมวินัย, Notes:(บาลี, สันสกฤต)

นักเรียน

(n) student, See Also: learner, pupil, scholar, disciple, undergraduate, Example:การเรียนการสอนในปัจจุบันจะยึดความต้องการของนักเรียนเป็นหลัก, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ศึกษาเล่าเรียนจากโรงเรียน

นักศึกษา

(n) student, See Also: learner, pupil, scholar, disciple, undergraduate, Syn. นิสิต, Example:นักศึกษารวมตัวกันที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยเพื่อประท้วงระบบของรัฐบาล, Unit:คน, Thai Definition:ผู้มีความรู้สอบไล่ได้ไม่ต่ำกว่ามัธยมศึกษาตอนปลายตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการหรือมีความรู้ตามที่กระทรวงศึกษาธิการเทียบเท่า ซึ่งเข้ารับการศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บริวาร

[børiwān] (n) EN: followers ; suite ; retainer ; retinue FR: suite [ f ] ; disciples [ mpl ]

ลูกศิษย์

[lūksit] (n) EN: disciple ; follower ; adherent ; apostle FR: disciple [ m ] ; adepte [ m ]

ลูกศิษย์ลูกหา

[lūksit lūk hā] (n, exp) EN: disciples ; followers

สานุศิษย์

[sānusit] (n) EN: disciple ; follower ; adherent FR: disciple [ m ] ; partisan [ m ]

สาวก

[sāwok] (n) EN: disciple ; follower ; adherent ; devotee FR: disciple [ m ]

ศิษย์

[sit] (n) EN: student ; pupil ; disciple ; follower ; adherent ; apostle FR: élève [ m, f ] ; disciple [ m, f ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

disciple

After this he went down to Capernaum with his mother and brothers and his disciples.

disciple

And his disciples put their faith in him.

disciple

And Jesus and his disciples had also been invited to the wedding.

disciple

His disciples recalled what he had said.

disciple

His disciples remembered that is written:

disciple

However the disciples awoke to that danger.

disciple

It goes without saying that at that time a kind of friendship beyond master and disciple grew between the two of them.

disciple

Then an argument developed between some of John's disciples and a certain Jew about purification.

disciple

The next day John was there again with two of his disciples.

disciple

When the two disciples heard him say this, they followed Jesus.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

disciple

/D IH0 S AY1 P AH0 L/ /ดิ ซ้าย เผิ่ล/

disciples

/D IH0 S AY1 P AH0 L Z/ /ดิ ซ้าย เผิ่ล สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

disciple

(n,(count)) /dˈɪsˈaɪpl/ /ดิ้ ซ้าย ผึ ล/ /d i1 s ai1 p l/

disciples

(n,(count)) /dˈɪsˈaɪplz/ /ดิ้ ซ้าย ผึลึ สึ/ /d i1 s ai1 p l z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

disciple

(n) someone who believes and helps to spread the doctrine of another, Syn. adherent

discipleship

(n) the position of disciple

christian church

(n) a Protestant church that accepts the Bible as the only source of true Christian faith and practices baptism by immersion, Syn. Disciples of Christ

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Condisciple

n. [ L. condiscipulus. See Disciple. ] A schoolfellow; a fellow-student. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Disciple

v. t. [ imp. & p. p. Discipled p. pr. & vb. n. Discipling. ] 1. To teach; to train. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

That better were in virtues discipled. Spenser. [ 1913 Webster ]

2. To punish; to discipline. [ Obs. ] B. Jonson. [ 1913 Webster ]

3. To make disciples of; to convert to doctrines or principles. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Sending missionaries to disciple all nations. E. D. Griffin. [ 1913 Webster ]

Disciple

n. [ OE. disciple, deciple, OF. disciple, fr. L. discipulus, fr. discere to learn (akin to docere to teach; see Docile) + prob. a root meaning to turn or drive, as in L. pellere to drive (see Pulse). ] One who receives instruction from another; a scholar; a learner; especially, a follower who has learned to believe in the truth of the doctrine of his teacher; an adherent in doctrine; as, the disciples of Plato; the disciples of our Savior. [ 1913 Webster ]

The disciples, or
The twelve disciples, the twelve selected companions of Jesus; -- also called the apostles. --
Disciples of Christ. See Christian, n., 3, and Campbellite.

Syn. -- Learner; scholar; pupil; follower; adherent. [ 1913 Webster ]

Discipleship

n. The state of being a disciple or follower in doctrines and precepts. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

Discipless

n. A female disciple. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

弟子

[弟子, dì zǐ] disciple; follower #5410

徒

[徒, tú] apprentice; disciple #7404

徒弟

[徒弟, tú dì] apprentice; disciple #11669

传人

[传人 / 傳人, chuán rén] to teach; to impart; a disciple; descendant #20567

教徒

[教徒, jiào tú] disciple; follower of a religion #23145

门徒

[门徒 / 門徒, mén tú] disciple #37589

门生

[门生 / 門生, mén shēng] disciple; student (of a famous master) #54521

子路

[子路, Zǐ Lù] same as Ji Lu 季路 (542-480 BC), a disciple of Confucius, See Also: 季路

孔子家语

[孔子家语 / 孔子家語, Kǒng zi jiā yǔ] book of sayings of Confucius and his disciples, probably by third century forger Wang Su 王肅|王肃, See Also: 王肅, 王肃

季路

[季路, Jì Lù] Ji Lu (542-480 BC), a disciple of Confucius; also called 子路, See Also: 子路

宗教徒

[宗教徒, zōng jiào tú] adherent of religion; disciple

巴录

[巴录 / 巴錄, Bā lù] Baruch (name); Baruch, disciple of Jeremiah; book of Baruch in the Apocrypha

阿难

[阿难 / 阿難, Ē nán] Prince Ananda, cousin of the Buddha and his closest disciple

阿难陀

[阿难陀 / 阿難陀, Ē nán tuó] Prince Ananda, cousin of the Buddha and his closest disciple

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

弟子

[でし(P);ていし, deshi (P); teishi] (n, adj-no) pupil; disciple; adherent; follower; apprentice; young person; teacher's student-helper; (P) #3658

一門

[いちもん, ichimon] (n) (1) family; clan; kin; (2) sect; school; adherents; followers; disciples; (3) group of related sumo stables; (P) #9312

使徒

[しと, shito] (n, adj-no) apostle; disciple; (P) #10582

教え子

[おしえご, oshiego] (n) student; disciple; (P) #15815

衣鉢

[いはつ;えはつ;えはち, ihatsu ; ehatsu ; ehachi] (n) (1) mysteries of one's master's art; (2) { Buddh } (original meaning) robes and a bowl (monk's key possessions auctioned off at his funeral); transmission of the dharma from master to disciple (in Zen)

一番弟子

[いちばんでし, ichibandeshi] (n) the (one's) best pupil; the (one's) top disciple

軍律

[ぐんりつ, gunritsu] (n) martial law; articles of war; military disciple; military law

孔門

[こうもん, koumon] (n) disciple of Confucius; Confucian school

江湖

[ごうこ, gouko] (n) Zen disciples

高足

[こうそく, kousoku] (n) best student; leading disciple

高弟

[こうてい, koutei] (n) best pupil; leading disciple

師資相承

[ししそうしょう, shishisoushou] (n, vs) generation-to-generation instruction from master to disciple

七衆

[しちしゅ, shichishu] (n) seven orders of Buddhist disciples (monks, nuns, probationary nuns, male novices, female novices, male lay devotees, female lay devotees)

十大弟子

[じゅうだいでし, juudaideshi] (n) { Buddh } the ten great disciples (of Buddha)

十哲

[じってつ;じゅってつ(ik), jittetsu ; juttetsu (ik)] (n) ten great disciples (e.g. of Basho, Confucius, etc.)

小職;小童

[こじょく, kojoku] (n) (1) (arch) girl-in-training (e.g. a geisha-in-training or a girl who performs miscellaneous tasks in a brothel); (2) (arch) (derog) (See 小童・こわっぱ) brat; scamp; rascal; jackanapes; (3) (arch) (original meaning) disciple; apprentice

信仰者

[しんこうしゃ, shinkousha] (n) believer; devotee; follower; adherent; convert; disciple; admirer

聖徒

[せいと, seito] (n) disciple; adherent

声聞

[しょうもん, shoumon] (n) (1) sravaka (disciple of Buddha); (2) adherent of Hinayana Buddhism

孫弟子

[まごでし, magodeshi] (n) disciples of one's disciples

弟々子;弟弟子

[おとうとでし, otoutodeshi] (n) pupil; new disciple

末弟

[ばってい;まってい, battei ; mattei] (n) (1) youngest brother; (2) last disciple