(adj) playful, See Also: mischievous, frisky, frolicsome, sportive, Syn. มีอารมณ์ขัน, สนุก, สนุกสนาน, Example:ในบทบาทของคุณพ่อ เขาเป็นคนใจดี ร่าเริง อ่อนโยน ขี้เล่น, Thai Definition:ชอบเล่น, ชอบเย้าแหย่คนอื่น

เก

(adj) mischievous, See Also: idle, Syn. เกเร, Example:ในสังคมวัยรุ่นกลุ่มอาจพาให้เด็กดีๆ กลายเป็นเด็กเก ชอบก่อความวุ่นวาย, Thai Definition:ไม่ยอมปฏิบัติตามระเบียบ

ซุกซน

(adv) naughtily, See Also: mischievously, Syn. ซน, คะนอง, คึกคะนอง, Ant. เรียบร้อย, Example:เขาไม่มีเวลาไปเล่นซุกซนเหมือนเด็กคนอื่น, Thai Definition:ซนนอกลู่นอกทาง, ซอกแซกเล่น

แก่นแก้ว

(adj) naughty, See Also: mischievous, Syn. ซุกซน, ดื้อ, เกเร, Ant. เรียบร้อย, Example:เธอเป็นคนแก่นแก้วมาแต่เด็ก, Thai Definition:เก่งในทางซุกซนหรือในทางไม่สู้ดี

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เฟลมมิช

[Flēmmich = Flēmmit] (n, prop) EN: Flemisch FR: Flamand [ m ] ; Flamande [ f ]

กาลกิณี

[kālakinī] (n) EN: dark hour ; evil times ; bad luck ; ill fortune ; evil aspect ; misfortune ; misery ; ill-lucks ; adversity ; mischance ; unfortunate FR: heures sombres [ fpl ]

เก

[kē] (adj) EN: mischievous ; naughty ; idle FR: tordu (fam.)

เกเร

[kērē] (v) EN: misbehave ; be disobedient ; be roguish ; be delinquent ; be mischievous FR: se conduire mal

ขี้เล่น

[khīlen] (adj) EN: playful ; mischievous ; frisky ; frolicsome FR: joueur [ m ] ; jouette [ f ] (Belg.)

เคราะห์ร้าย

[khrǿrāi] (n) EN: misfortune ; unfortunate ; adversity ; bad luck ; misadventure ; mischance FR: malheur [ m ] ; malchance [ f ]

ซน

[son] (adj) EN: mischievous ; naughty FR: turbulent ; dissipé

ซุกซน

[sukson] (adj) EN: naughty ; mischievous FR: polisson ; espiègle

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

misch

A child's mischief often causes a fire.

misch

Alcohol has done great mischief to his body.

misch

Boys are fond of mischief.

misch

Children are always doing some mischief or other.

misch

He like be mischievous.

misch

He must have done it out of mischief.

misch

He's angry at about his mischief.

misch

He was as mischievous as any boy in the class.

misch

I like the child all the better for his mischief.

misch

It is true the boy mischievous, but he is kind at heart.

misch

Keep an eye on the boys; they are mischievous.

misch

Mischief is common to most children.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

mischief

(n) /mˈɪstʃɪf/ /มิ สึ ฉิ ฝึ/ /m i1 s ch i f/

mischance

(n) /mˌɪstʃˈɑːns/ /มิ สึ ช้าน สึ/ /m i2 s ch aa1 n s/

mischiefs

(n) /mˈɪstʃɪfs/ /มิ สึ ฉิ ฝึ สึ/ /m i1 s ch i f s/

mischances

(n) /mˌɪstʃˈɑːnsɪz/ /มิ สึ ช้าน สิ สึ/ /m i2 s ch aa1 n s i z/

mischievous

(adj) /mˈɪstʃɪvəs/ /มิ สึ ฉิ เฝอะ สึ/ /m i1 s ch i v @ s/

mischievously

(adv) /mˈɪstʃɪvəsliː/ /มิ สึ ฉิ เฝอะ สึ หลี่/ /m i1 s ch i v @ s l ii/

mischief-maker

(n,(count)) /mˈɪstʃiːf-meɪkər/ /มิ สึ ฉี่ ฝึ เหม่ เขิ่ร/ /m i1 s ch ii f - m ei k @ r/

mischief-makers

(n,(count)) /mˈɪstʃiːf-meɪkəz/ /มิ สึ ฉี่ ฝึ เหม่ เขอะ สึ/ /m i1 s ch ii f - m ei k @ z/

mischief-making

(n,(uncount)) /mˈɪstʃiːf-meɪkɪŋ/ /มิ สึ ฉี่ ฝึ เหม่ ขิ่ง/ /m i1 s ch ii f - m ei k i ng/

mischievousness

(n,(uncount)) /mˈɪstʃɪvəsnəs/ /มิ สึ ฉิ เฝอะ สึ เหนอะ สึ/ /m i1 s ch i v @ s n @ s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

mischief

(n) reckless or malicious behavior that causes discomfort or annoyance in others, Syn. mischief-making, rascality, devilry, roguishness, roguery, devilment, shenanigan, deviltry, mischievousness

mischievous

(adj) deliberately causing harm or damage, Example:mischievous rumors and falsehoods

misch metal

(n) a pyrophoric alloy made from a mixture of rare-earth metals

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Mischance

v. i. To happen by mischance. Spenser. [ 1913 Webster ]

Mischance

n. [ OE. meschance, OF. mescheance. ] Ill luck; ill fortune; mishap. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Never come mischance between us twain. Shak. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Calamity; misfortune; misadventure; mishap; infelicity; disaster. See Calamity. [ 1913 Webster ]

Mischanceful

a. Unlucky. R. Browning. [ 1913 Webster ]

Mischaracterize

v. t. To characterize falsely or erroneously; to give a wrong character to. [ 1913 Webster ]

They totally mischaracterize the action. Eton. [ 1913 Webster ]

Mischarge

v. t. To charge erroneously, as in an account. -- n. A mistake in charging. [ 1913 Webster ]

Mischief

v. t. To do harm to. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ]

Mischief

n. [ OE. meschef bad result, OF. meschief; pref. mes- (L. minus less) + chief end, head, F. chef chief. See Minus, and Chief. ] [ 1913 Webster ]

1. Harm; damage; esp., disarrangement of order; trouble or vexation caused by human agency or by some living being, intentionally or not; often, calamity, mishap; trivial evil caused by thoughtlessness, or in sport. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Thy tongue deviseth mischiefs. Ps. lii. 2. [ 1913 Webster ]

The practice whereof shall, I hope, secure me from many mischiefs. Fuller. [ 1913 Webster ]

2. Cause of trouble or vexation; trouble. Milton. [ 1913 Webster ]

The mischief was, these allies would never allow that the common enemy was subdued. Swift. [ 1913 Webster ]

To be in mischief, to be doing harm or causing annoyance. --
To make mischief, to do mischief, especially by exciting quarrels. --
To play the mischief, to cause great harm; to throw into confusion. [ Colloq. ] [ 1913 Webster ]

Syn. -- Damage; harm; hurt; injury; detriment; evil; ill. -- Mischief, Damage, Harm. Damage is an injury which diminishes the value of a thing; harm is an injury which causes trouble or inconvenience; mischief is an injury which disturbs the order and consistency of things. We often suffer damage or harm from accident, but mischief always springs from perversity or folly. [ 1913 Webster ]

Mischiefable

a. Mischievous. [ R. ] Lydgate. [ 1913 Webster ]

Mischiefful

a. Mischievous. [ Obs. ] Foote. [ 1913 Webster ]

Mischief-maker

n. One who makes mischief; one who excites or instigates quarrels or enmity. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

恶作剧

[恶作剧 / 惡作劇, è zuò jù] mischief; mischievous; practical joke #22834

顽

[顽 / 頑, wán] mischievous; obstinate; to play; stupid; stubborn; naughty #36265

倒蛋

[倒蛋, dǎo dàn] mischief; to make trouble

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

悪戯(P);惡戲(oK)

[いたずら(P);あくぎ;いたづら(ik), itazura (P); akugi ; itadura (ik)] (adj-na, adj-no, n, vs) tease; prank; trick; practical joke; mischief; (P) #7812

いたずらっ子;悪戯っ子;悪戯子

[いたずらっこ, itazurakko] (n) (1) mischievous child; scamp; rascal; (2) elf; imp

いたずら好き;悪戯好き

[いたずらずき, itazurazuki] (adj-na, adj-no) mischievous

おいた

[oita] (n) childish prank; mischief

お茶目

[おちゃめ, ochame] (adj-na, n) (See 茶目) playfulness; mischief; urchin; wag

やんちゃ

[yancha] (adj-na, n) naughty; mischievous

わんぱく盛り;腕白盛り

[わんぱくざかり, wanpakuzakari] (n) (at the) peak of mischievousness; little demon (of children)

ミッシュメタル

[misshumetaru] (n) misch metal

悪さ

[わるさ, warusa] (n) badness; mean mischief; (P)

悪たれる

[あくたれる, akutareru] (v1, vi) to do mischief; to use abusive language

German-Thai: Longdo Dictionary Longdo Approved DE-TH

Mischung

(n) |die, pl. Mischungen| ส่วนผสม, ของผสม เช่น Diese Bonbons ist eine traditionelle Mischung aus zehn gesunden Schweizer Bergkräutern. ลูกอมนี้เป็นส่วนผสมดั้งเดิมจากสมุนไพรสิบอย่างที่ได้ตามเทือกเขาในสวิส, Syn. Gemisch

komischerweise

(adv) เป็นที่น่าขัน, อย่างประหลาด

chemisch

(adj, adv) ทางเคมี, ที่เกี่ยวกับเคมี เช่น In unserem Körper entstehen viele chemische Reaktionen. ในร่างกายของเรามีปฏิกิริยาทางเคมีเกิดขึ้นมากมาย

Gemisch

(n) |das, pl. Gemische| ของผสม, Syn. die Mischung

einheimisch

(adj) พื้นเมือง, ที่เป็นท้องถิ่น เช่น Kenntnisse über einheimische Laubbäume, Neue einheimische Delikatessen im Angebot aus dem Kroatien

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Mischprobe { f }

composite sample

Misch...