(n) abode, See Also: hometown, habitation, native place, dwelling, domicile, origin, place of origin, residence, Syn. ถิ่นที่อยู่อาศัย, Example:กล่าวกันว่าชนชาติไทยเคยตั้งถิ่นฐานอยู่ในแดนจีน, Thai Definition:ที่อาศัยทำมาหากิน

บ้าน

(n) home, See Also: house, habitation, Syn. บ้านเรือน, ที่อยู่อาศัย, Example:ประชากรไทยที่มีคอมพิวเตอร์ใช้ในบ้านเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกๆ วัน, Unit:บ้าน, หลัง, Thai Definition:โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างสำหรับใช้เป็นที่อยู่อาศัย ซึ่งมีเจ้าบ้านครอบครอง

บ้านช่อง

(n) house, See Also: home, habitation, residence, Syn. บ้านเรือน, บ้านช่องห้องหับ, บ้าน, Example:สมัยก่อนหน้าที่ของผู้หญิง คือ การเป็นแม่บ้านดูแลบ้านช่องและเลี้ยงดูบุตร แต่ในปัจจุบันมีแนวโน้มที่จะออกประกอบอาชีพนอกบ้านเพิ่มขึ้น, Unit:หลัง, Thai Definition:บ้านที่อยู่อาศัย

บ้านพักอาศัย

(n) residence, See Also: domicile, habitation, home, house, Syn. บ้าน, ที่อยู่อาศัย, ที่พัก, Example:เขาไม่มีบ้านพักอาศัย ต้องอาศัยสวนสาธารณะเป็นที่พักพิง

บ้านเรือน

(n) home, See Also: house, habitation, Syn. ที่อยู่, บ้าน, ที่พัก, อาคารบ้านเรือน, Example:การบุกรุกพื้นที่เพื่อสร้างบ้านเรือนบริเวณเชิงดอย ทำให้สภาพแวดล้อมและสภาพนิเวศวิทยาเปลี่ยนไป, Unit:หลัง, บ้าน, Thai Definition:บ้านที่อยู่อาศัย

การตั้งถิ่นฐาน

(n) habitation, See Also: domicile, establishment, settlement, residence, Syn. การตั้งหลักแหล่ง, การตั้งรกราก, ตั้งภูมิลำเนา, Example:เจ้าหน้าที่พบการตั้งถิ่นฐานของผู้อพยพที่หลบหนีมาจากประเทศเพื่อนบ้านมาอยู่ชายแดนประเทศไทย

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อาศัย

[āsai] (n) EN: dwelling ; residence ; quarters ; habitat ; natural environment FR: résidence [ f ] ; lieu d'habitation [ m ] ; habitat [ m ]

อาวาส

[āwāt] (n) EN: dwelling place ; residence ; home ; habitation FR: habitation [ f ]

บ้าน

[bān] (n) EN: house ; home ; habitation ; dwelling place FR: maison [ f ] ; logis [ m ] ; logement [ m ] ; demeure [ f ] ; habitation [ f ] ; résidence [ f ] ; domicile [ m ]

บ้านช่อง

[bānchǿng] (n) EN: house ; home ; habitation ; residence ; housing FR: maison [ f ] ; logis [ m ] ; demeure [ f ] ; habitation [ f ] ; résidence [ f ]

บ้านเลขที่ ...

[bān lēkthī ...] (n, exp) FR: maison numéro ... [ f ] ; habitation n° ... [ f ]

บ้านน่าอยู่

[bān nāyū] (n, exp) FR: habitation confortable [ f ] ; maison agréable [ f ]

บ้านพัก

[bānphak] (n) EN: residence ; dwelling house ; house ; home ; lodging FR: maison [ f ] ; habitation [ f ] ; logement [ m ] ; résidence [ f ]

บ้านพักอาศัย

[bānphak āsai] (n, exp) EN: residence ; domicile ; habitation ; home ; house FR: résidence [ f ] ; domicile [ m ] ; habitation [ f ]

บ้านเรือน

[bānreūoen] (n) EN: houses ; dwellings ; buildings ; homes FR: maisons [ fpl ] ; habitations [ fpl ]

ห้อง

[hǿng] (n) EN: room ; chamber FR: chambre [ f ] ; pièce (d'habitation) [ f ] ; salle [ f ] ; classe [ f ]

ห้อง

[hǿng] (n) EN: [ classifier : rooms ] FR: [ classificateur : pièces d'habitation, chambres ]

การตั้งถิ่นฐาน

[kān tang thinthān] (n, exp) EN: habitation ; domicile ; establishment ; settlement ; residence

การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

[kān yū ruam kan yāng santi] (n, exp) EN: peaceful co-existence FR: coexistence pacifique [ f ] ; cohabitation pacifique [ f ]

แหล่งที่อยู่

[laeng thīyū] (n, exp) EN: habitat ; residence ; dwelling place ; residence quarters FR: lieu de résidence [ m ] ; lieu d'habitation [ m ] ; habitat [ m ]

เรือน

[reūoen] (n) EN: house ; building ; domicile ; dwelling ; structure FR: maison [ f ] ; logis [ m ] ; demeure [ f ] ; habitation [ f ]

เรือนแพ

[reūoenphaē] (n) EN: houseboat ; floating house FR: maison flottante [ f ] ; habitation flottante [ f ]

โรงเรือน

[rōngreūoen] (n) EN: building ; structure ; hall ; house FR: bâtiment [ m ] ; habitation [ f ] ; immeuble [ m ]

สถานที่อยู่

[sathānthī yū] (n) EN: location ; habitation FR: localisation [ f ] ; emplacement [ m ]

ที่อยู่

[thīyū] (n) EN: lodging ; habitat ; habitation ; living room ; place to live ; accomodation ; living quarters FR: demeure [ f ] ; habitation [ f ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

habitation

/HH AE2 B AH0 T EY1 SH AH0 N/ /แฮ เบอะ เท้ เฉิ่น/

cohabitation

/K OW0 HH AE2 B AH0 T EY1 SH AH0 N/ /โข่ว แฮ เบอะ เท้ เฉิ่น/

inhabitation

/IH0 N HH AE2 B AH0 T EY1 SH AH0 N/ /อิ่น แฮ เบอะ เท้ เฉิ่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

habitation

(n) /hˌæbɪtˈeɪʃən/ /แฮ บิ เท้ เฉิ่น/ /h a2 b i t ei1 sh @ n/

habitations

(n) /hˌæbɪtˈeɪʃənz/ /แฮ บิ เท้ เฉิ่น สึ/ /h a2 b i t ei1 sh @ n z/

cohabitation

(n) /kˌouhæbɪtˈeɪʃən/ /โคว แห่ บิ เท้ เฉิ่น/ /k ou2 h a b i t ei1 sh @ n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

cohabitation

(n) the act of living together and having a sexual relationship (especially without being married)

habitation

(n) the native habitat or home of an animal or plant

dwelling

(n) housing that someone is living in, Syn. home, domicile, dwelling house, abode, habitation, Example:he built a modest dwelling near the pond; they raise money to provide homes for the homeless

inhabitancy

(n) the act of dwelling in or living permanently in a place (said of both animals and men), Syn. inhabitation, habitation, Example:he studied the creation and inhabitation and demise of the colony

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Cohabitation

n. [ L. cohabitatio. ] 1. The act or state of dwelling together, or in the same place with another. Feltham. [ 1913 Webster ]

2. (Law) The living together of a man and woman in supposed sexual relationship. [ 1913 Webster ]

That the duty of cohabitation is released by the cruelty of one of the parties is admitted. Lord Stowell. [ 1913 Webster ]

Habitation

n. [ F. habitation, L. habitatio. ] 1. The act of inhabiting; state of inhabiting or dwelling, or of being inhabited; occupancy. Denham. [ 1913 Webster ]

2. Place of abode; settled dwelling; residence; house. [ 1913 Webster ]

The Lord . . . blesseth the habitation of the just. Prov. iii. 33. [ 1913 Webster ]

Inhabitation

n. [ L. inhabitatio a dwelling. ] [ 1913 Webster ]

1. The act of inhabiting, or the state of being inhabited; indwelling. [ 1913 Webster ]

The inhabitation of the Holy Ghost. Bp. Pearson. [ 1913 Webster ]

2. Abode; place of dwelling; residence. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ]

3. Population; inhabitants. [ Obs. ] Sir T. Browne. [ 1913 Webster ]

The beginning of nations and of the world's inhabitation. Sir W. Raleigh. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

住所