39 ผลลัพธ์ สำหรับ

%castigat%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: castigat, -castigat-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

castigate

(vt) ลงโทษ

castigate

(vt) วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง, Syn. chasten, chastise, objurgate

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

castigate

(แคส'ทิเกท) { castigated, castigating, castigates } vt. ทำโทษเพื่อดัดสันดาน, วิจารณ์อย่างรุนแรง, See Also: castigation n. ดูcastigate castigator n. ดูcastigate

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

castigate

(vt) ดุว่า, ดัดนิสัย, ลงโทษ, เฆี่ยนตี

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เทศนา

(v) scold, See Also: castigate, Syn. สั่งสอน, อบรม, ต่อว่า, บ่นว่า, Example:ความผิดคราวนี้หนัก เขารู้ว่าต้องถูกพ่อเทศนาเสียใหญ่โต

เทศน์

(v) castigate, See Also: berate, rebuke, reprove, admonish, reprimand, censure, Syn. ดุด่าว่ากล่าว, ตำหนิติเตียน, Example:เขาถูกนายเทศน์อย่างรุนแรงเพราะทำงานผิดพลาด, Thai Definition:ดุด่าว่ากล่าวอย่างยืดยาว, Notes:(ปาก)

ขนาบ

(v) castigate, See Also: reprimand, blame, reprove, condemn, chastise, chasten, Syn. เล่นงาน, ดุ, ตำหนิ, ตักเตือน, ว่ากล่าว, กำราบ, Example:ผมจะขนาบเขาเอง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ดุ

[du] (v) EN: blame ; censure ; scold ; reproach ; reprove ; reprimand ; rebuke ; admonish ; castigate FR: reprocher ; réprimander

ดุว่า

[duwā] (v) EN: castigate FR: gronder ; réprimander

ขนาบ

[khanāp] (v) EN: castigate ; reprimand ; blame ; reprove ; condemn ; chastise ; chasten ; rebuke FR: réprimander ; blâmer ; gronder ; sermonner ; houspiller ; admonester (litt.) ; gourmander (litt.) ; semoncer (litt.) ; tancer (litt.) ; morigéner (litt.)

ทิ่มตำ

[thimtam] (v) EN: castigate ; heap abuse (on)

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

castigate

/K AE1 S T AH0 G EY2 T/ /แค้ สึ เตอะ เก ถึ/

castigated

/K AE1 S T AH0 G EY2 T IH0 D/ /แค้ สึ เตอะ เก ถิ ดึ/

castigates

/K AE1 S T AH0 G EY2 T S/ /แค้ สึ เตอะ เก ถึ สึ/

castigating

/K AE1 S T AH0 G EY2 T IH0 NG/ /แค้ สึ เตอะ เก ถิ่ง/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

castigate

(vt) /kˈæstɪgeɪt/ /แค้ สึ ติ เก่ ถึ/ /k a1 s t i g ei t/

castigated

(vt, vt) /kˈæstɪgeɪtɪd/ /แค้ สึ ติ เก่ ถิ ดึ/ /k a1 s t i g ei t i d/

castigates

(vt) /kˈæstɪgeɪts/ /แค้ สึ ติ เก่ ถึ สึ/ /k a1 s t i g ei t s/

castigating

(vt) /kˈæstɪgeɪtɪŋ/ /แค้ สึ ติ เก่ ถิ่ง/ /k a1 s t i g ei t i ng/

castigation

(n) /kˌæstɪgˈeɪʃən/ /แค สึ ติ เก๊ เฉิ่น/ /k a2 s t i g ei1 sh @ n/

castigations

(n) /kˌæstɪgˈeɪʃənz/ /แค สึ ติ เก๊ เฉิ่น สึ/ /k a2 s t i g ei1 sh @ n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

castigate

(v) inflict severe punishment on

castigation

(n) a severe scolding, Syn. earful, chewing out, dressing down, upbraiding, going-over, bawling out

castigation

(n) verbal punishment, Syn. chastisement

chastise

(v) censure severely, Syn. castigate, correct, chasten, objurgate, Example:She chastised him for his insensitive remarks

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Castigate

v. t. [ imp. & p. p. Castigated; p. pr. & vb. n. Castigating. ] [ L. castigatus, p. p. of castigare to correct, punish; castus pure, chaste + agere to move, drive. See Caste, and cf. Chasten. ] 1. To punish by stripes; to chastise by blows; to chasten; also, to chastise verbally; to reprove; to criticise severely. [ 1913 Webster ]

2. To emend; to correct. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Castigation

n. [ L. catigatio. ] [ 1913 Webster ]

1. Corrective punishment; chastisement; reproof; pungent criticism. [ 1913 Webster ]

The keenest castigation of her slanderers. W. Irving. [ 1913 Webster ]

2. Emendation; correction. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Castigator

n. [ L. ] One who castigates or corrects. [ 1913 Webster ]

Castigatory

a. [ L. castigatorius. ] Punitive in order to amendment; corrective. [ 1913 Webster ]

Castigatory

n. An instrument formerly used to punish and correct arrant scolds; -- called also a ducking stool, or trebucket. Blacktone. [ 1913 Webster ]