main-logo
ปิดโฆษณา
cta
/K W AA1 D R EH0 K S//คว้า เดระ ขึ สึ/help
practiceฝึกออกเสียง
96 ผลลัพธ์ สำหรับ 

quarrel

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -quadrex-, *quadrex*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ quarrel
คำนี้อยู่ในหมวด
TOEFL 
wordlist-mascot
  CMU Pronouncing Dictionary 
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
quarrel
(n) การทะเลาะ, See Also: การวิวาท, Syn. bickering, dispute
quarrel
(n) ความข้องใจ, See Also: ความรู้สึกคัดค้าน, Syn. discord
quarrel
(vi) โต้เถียง, See Also: ทะเลาะ, วิวาท, ทุ่มเถียง, เถียง, ทะเลาะเบาะแว้ง, Syn. altercate, bicker, brawl, spat
quarrel
(vi) ไม่ลงรอยกัน, See Also: เลิกเป็นมิตรกันเนื่องจากไม่เห็นพ้องต้องกัน, Syn. disaccord, dissent
quarrel
(n) ลูกศร, See Also: ลูกธนู, Syn. arrow
quarreler
(n) คนไม่ลงรอยกัน, Syn. disputer, wrangler
quarreller
(n) คนไม่ลงรอยกัน, Syn. disputer, wrangler
quarrelling
(adj) ซึ่งไม่ลงรอยกัน, See Also: ซึ่งขัดแย้งกัน, Syn. disagreeing
quarrelsome
(adj) ซึ่งชอบหาเรื่อง, See Also: ซึ่งชอบทะเลาะวิวาทกัน, ซึ่งโต้เถียงกัน, Syn. battlesome, brawlsome, belligerent
quarrel with
(phrv) ทะเลาะกับ, See Also: โต้แย้งกับ, Syn. argue against, argue with
  Hope Dictionary 
quarrel
(ควอ'เริล) { quarrel (l) ed, quarrel (l) ing, quarrels } vi., n. (การ) ทะเลาะ, วิวาท, ถกเถียงด้วยความโกรธ, บ่น, โทษ, จับผิด, See Also: quarreler, quarreller n., Syn. argument
quarrelsome
(ควอ'เริลเซิม) adj. ชอบทะเลาะวิวาท, ชอบหาเรื่อง, ขี้ทะเลาะ, พาล, See Also: quarrelsomeness n., Syn. disputatious, cross
  Nontri Dictionary 
quarrel
(n) ข้อพิพาท, การทะเลาะ, การวิวาท, เรื่องวิวาท
quarrel
(vi) วิวาท, ทะเลาะ, ถกเถียง
quarrelsome
(adj) พาล, ชอบทะเลาะวิวาท, ชอบหาเรื่อง
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
quarrel
การทะเลาะวิวาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
มีเรื่อง
(v) get into trouble, See Also: quarrel with somebody, Syn. มีเรื่องมีราว, Ant. ปรองดอง, สามัคคี, Example:เขาเป็นนักเลงอันธพาล พอเหล้าเข้าปากแล้วต้องท้าตีท้าต่อย มีทุกๆ ครั้ง, Thai Definition:มีความขัดแค้นขุ่นเคืองกัน
ปากเสียง
(n) quarrel, See Also: argument, mouthpiece, Syn. ทะเลาะ, วิวาท, Example:เสี่ยตุ่นปฏิเสธคำร้องขออย่างสิ้นเชิงจนกระทั่งต้องมีปากเสียงกันอย่างรุนแรงกับเสี่ยเจ้าของแพ
พาลกระแชง
(v) quarrelsome, See Also: provoke a dispute, Example:นายจะมามัวพาลกระแชงใส่พวกเราหน่อยเลย อยู่เฉยๆ ดีกว่า, Thai Definition:พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย
มีปากเสียง
(v) quarrel, See Also: argue, altercate, clash, dispute, squabble, Syn. ทะเลาะ, เถียง, ทุ่มเถียง, มีปากมีเสียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, Example:พี่น้องมีปากเสียงกันแต่เช้า, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันรุนแรงถึงขั้นวิวาท
ตีรันฟันแทง
(v) fight, See Also: quarrel and fight, brawl, Example:ผมขออย่างเดียวเท่านั้น อย่าเข้ามาตีรันฟันแทงกันภายในหมู่บ้านก็แล้วกัน, Thai Definition:ปะทะกันด้วยอาวุธนานาชนิด
ฉะ
(v) quarrel, See Also: argue, bicker, brawl, fight, attack, scold, Syn. ว่า, ด่า, Example:คนในประชาธิปัตย์ฉะกันเองในเรื่องการทุจริตจัดซื้อยาในกระทรวงสาธารณสุข, Notes:(ปาก)
ทะเลาะวิวาท
(v) brawl, See Also: quarrel and fight, Syn. วิวาท, ทะเลาะ, Ant. ปรองดอง, รักใคร่ปรองดอง, Example:เขาเที่ยวทะเลาะวิวาทกับใครต่อใคร ไม่เลือกหน้า, Thai Definition:ทุ่มเถียงและต่อสู้กัน
ทะเลาะ
(v) quarrel, See Also: exchange words, argue, dispute, wrangle, Syn. วิวาท, ทุ่มเถียง, เถียง, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, สามัคคี, Example:รัฐมนตรีคนนี้สร้างปัญหาจนขัดแย้ง หรือทะเลาะกับคนอื่นมามากแล้ว, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน
ระหองระแหง
(adj) quarrelsome, Syn. บาดหมาง, Thai Definition:ผิดใจกันเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ, ไม่ใคร่ถูกกัน
ระหองระแหง
(v) quarrel, See Also: wrangle, Syn. บาดหมาง, Thai Definition:บาดหมางกันเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ, ไม่ปรองดองกัน
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
ฉะ
[cha] (v) EN: quarrel ; argue ; bicker ; brawl ; fight ; attack ; scold
ฟื้นฝอยหาตะเข็บ
[feūnføi hā takep] (v, exp) EN: find fault with ; resuscitate past misdeeds ; pick a quarrel with ; rake up quarrelsome matters or past mistakes  FR: chercher des poux à qqn
หาเรื่อง
[hā reūang] (v, exp) EN: pick a quarrel with  FR: chercher des histoires (fam.)
เจี้ยว
[jīo] (v) EN: squabble ; quarrel ; row ; wrangle ; brawl
การทะเลาะ
[kān thalǿ] (n) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute  FR: querelle [ f ] ; dispute [ f ]
ทะเลาะเบาะแว้ง
[kān thalǿbǿwaēng] (n) EN: quarrel
กรณีพิพาท
[karanī phiphāt] (n, exp) EN: conflict ; fight ; battle ; dispute ; quarrel ; controversy ; matter of controversy ; subject of litigation ; collision  FR: conflit [ m ]
กัด
[kat] (v) EN: quarrel ; argue ; fight ; be at odds
กัดกัน
[kat kan] (v, exp) EN: be at odds ; snipe at one another ; quarrel  FR: avoir une prise de bec (fam.)
เกกมะเหรก
[kēkmarēk] (n) EN: ne'er-do-well ; good-for-nothing ; layabout ; idler ; badly-behaved person ; unruly person ; delinquent ; quarrel-some person  FR: fainéant [ m ] ; feignant [ m ]
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
quarrel
(n) an angry dispute, Syn. row, dustup, words, wrangle, run-in, Example:they had a quarrel; they had words
quarrel
(n) an arrow that is shot from a crossbow; has a head with four edges
quarrel
(v) have a disagreement over something, Syn. scrap, dispute, altercate, argufy, Example:We quarreled over the question as to who discovered America; These two fellows are always scrapping over something
quarreler
(n) a disputant who quarrels, Syn. quarreller
quarrelsome
(adj) given to quarreling, Example:arguing children; quarrelsome when drinking
quarrelsomeness
(n) an inclination to be quarrelsome and contentious, Syn. contentiousness
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Quarrel

n. [ OE. quarel, OF. quarrel, F. carreau, LL. quadrellus, from L. quadrus square. See Quadrate, and cf. Quadrel, Quarry an arrow, Carrel. ] 1. An arrow for a crossbow; -- so named because it commonly had a square head. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

To shoot with arrows and quarrel. Sir J. Mandeville. [ 1913 Webster ]

Two arblasts, . . . with windlaces and quarrels. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]

2. (Arch.) Any small square or quadrangular member; as: (a) A square of glass, esp. when set diagonally. (b) A small opening in window tracery, of which the cusps, etc., make the form nearly square. (c) A square or lozenge-shaped paving tile. [ 1913 Webster ]

3. A glazier's diamond. Simmonds. [ 1913 Webster ]

4. A four-sided cutting tool or chisel having a diamond-shaped end. [ 1913 Webster ]

Quarrel

n. [ OE. querele, OF. querele, F. querelle, fr. L. querela, querella, a complaint, fr. queri to complain. See Querulous. ] 1. A breach of concord, amity, or obligation; a falling out; a difference; a disagreement; an antagonism in opinion, feeling, or conduct; esp., an angry dispute, contest, or strife; a brawl; an altercation; as, he had a quarrel with his father about expenses. [ 1913 Webster ]

I will bring a sword upon you that shall avenge the quarrel of my covenant. Lev. xxvi. 25. [ 1913 Webster ]

On open seas their quarrels they debate. Dryden. [ 1913 Webster ]

2. Ground of objection, dislike, difference, or hostility; cause of dispute or contest; occasion of altercation. [ 1913 Webster ]

Herodias had a quarrel against him, and would have killed him. Mark vi. 19. [ 1913 Webster ]

No man hath any quarrel to me. Shak. [ 1913 Webster ]

He thought he had a good quarrel to attack him. Holinshed. [ 1913 Webster ]

3. Earnest desire or longing. [ Obs. ] Holland. [ 1913 Webster ]


To pick a quarrel. See under Pick, v. t. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Brawl; broil; squabble; affray; feud; tumult; contest; dispute; altercation; contention; wrangle. [ 1913 Webster ]

Quarrel

v. i. [ imp. & p. p. Quarreled r Quarrelled; p. pr. & vb. n. Quarreling or Quarrelling. ] 1. To violate concord or agreement; to have a difference; to fall out; to be or become antagonistic. [ 1913 Webster ]

Our people quarrel with obedience. Shak. [ 1913 Webster ]

But some defect in her
Did quarrel with the noblest grace she owed. Shak. [ 1913 Webster ]

2. To dispute angrily, or violently; to wrangle; to scold; to altercate; to contend; to fight. [ 1913 Webster ]

Beasts called sociable quarrel in hunger and lust. Sir W. Temple. [ 1913 Webster ]

3. To find fault; to cavil; as, to quarrel with one's lot. [ 1913 Webster ]

I will not quarrel with a slight mistake. Roscommon. [ 1913 Webster ]

Quarrel

v. t. 1. To quarrel with. [ R. ] “I had quarelled my brother purposely.” B. Jonson. [ 1913 Webster ]

2. To compel by a quarrel; as, to quarrel a man out of his estate or rights. [ 1913 Webster ]

Quarrel

n. [ Written also quarreller. ] One who quarrels or wrangles; one who is quarrelsome. Shak. [ 1913 Webster ]

Quarrelet

n. A little quarrel. See 1st Quarrel, 2. [ Obs. ] “Quarrelets of pearl [ teeth ].” Herrick. [ 1913 Webster ]

Quarreling

a. Engaged in a quarrel; apt or disposed to quarrel; as, quarreling factions; a quarreling mood. -- Quar"rel*ing*ly, adv. [1913 Webster]

Quarrellous

a. [ OF. querelous, F. querelleux, L. querulosus and querulus, fr. queri to complain. See 2d Quarrel. ] Quarrelsome. [ Obs. ] [ Written also quarrellous. ] Shak. [ 1913 Webster ]

Quarrelsome

a. Apt or disposed to quarrel; given to brawls and contention; easily irritated or provoked to contest; irascible; choleric. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Pugnacious; irritable; irascible; brawling; choleric; fiery; petulant. [ 1913 Webster ]

-- Quar"rel*some*ly, adv. -- Quar"rel*some*ness, n. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
衅
[衅 / 釁, xìnㄒㄧㄣˋ] quarrel; dispute; a blood sacrifice (arch.) #28174
喜欢吵架
[喜 欢 吵 架 / 喜 歡 吵 架, xǐ huān chǎo jiàㄒㄧˇ ㄏㄨㄢ ㄔㄠˇ ㄐㄧㄚˋ] quarrelsome
  Saikam JP-TH-EN Dictionary 
争議
[そうぎ, sougi] TH: ทะเลาะ
争議
[そうぎ, sougi] EN: quarrel
  EDICT JP-EN Dictionary 
争い
[あらそい, arasoi] (n) dispute; strife; quarrel; dissension; conflict; rivalry; contest; (P) #4408
競合
[きょうごう, kyougou] (n, vs, adj-no) contention; competition; rivalry; quarrel; (P) #5584
喧嘩(P);諠譁
[けんか, kenka] (n, vs) quarrel; brawl; fight; squabble; scuffle; (P) #6697
争う
[あらそう, arasou] (v5u, vi) (1) to compete; to contest; to contend; (2) to quarrel; to argue; to dispute; to be at variance; to oppose; (3) (See 争えない) (usu. in negative form) to deny (e.g. evidence); (P) #12751
絡む
[からむ, karamu] (v5m, vi) (1) to entangle; to entwine; (2) to pick a quarrel; to find fault; (3) to be involved with; to be influenced by; to develop a connection with; (P) #18447
いざこざ
[izakoza] (n) trouble; quarrel; difficulties; complication; tangle; (P)
やり合う;遣り合う
[やりあう, yariau] (v5u, vt) to compete with; to argue with; to quarrel
因縁をつける;因縁を付ける
[いんねんをつける, innenwotsukeru] (exp, v1) to invent a pretext for a quarrel; to pick a fight
角突き合い;角突合い
[つのつきあい, tsunotsukiai] (n) constant quarreling; constant quarrelling; bickering; wrangling
気が荒い
[きがあらい, kigaarai] (exp, adj-i) (See 気の荒い) bad-tempered; quarrelsome
  COMPDICT JP-EN Dictionary 
争う
[あらそう, arasou] to contend, to quarrel, to oppose
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer