Search result for

forbear

(37 entries)
(0.1454 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -forbear-, *forbear*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
forbear    [VI] อดกลั้น, See also: อดทน, ข่มใจ, หักห้าม, บังคับใจ, Syn. tolerate, abstain, restrain, Ant. continue, proceed
forbear    [N] บรรพบุรุษ, See also: บรรพชน, Syn. forebear, Ant. descendant
forbearance    [N] ความอดกลั้น, See also: ขันติ, ความอดทน, การบังคับจิตใจ, การข่มใจ, Syn. patience, tolerance, Ant. impatience
forbear from    [PHRV] งดเว้นจาก, See also: ละเว้นจาก, หลีกเลี่ยง (โดยควบคุมตัวเอง), ป้องกันตนจาก, Syn. refrain from, withhold from

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
forbearanceการงดใช้สิทธิเรียกร้อง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
forbearI cannot forbear expressing my doubts.
forbearHe managed to forbear his revenge.
forbearEvery day I forbear to fall the tears.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
forbear(ฟอแบร์') v. อดีตกาลของforbid,อดทน,อดกลั้น,หักห้าม,บังคับจิตใจ,ข่มใจ,ละเว้น. -forbearer n.
forbearance(ฟอแบ'เรินซฺ) n. การอดทน,การอดกลั้น,การข่มใจ,ขันติ, Syn. restraint

English-Thai: Nontri Dictionary
forbear(vi,vt) อดกลั้น,หักห้าม,ระงับ,ละเว้น,อดทน,ข่มใจ
forbearance(n) การข่มใจ,การหักห้าม,การระงับ,ความอดทน,การละเว้น

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ขันตี    [N] patience, See also: forbearance, Syn. ขันติ, ความอดทน, ความอดกลั้น, Example: อาจารย์ท่านมีขันตีสูงมาก ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งรอบข้างง่ายๆ, Thai definition: ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พอใจ
ขันติ    [N] patience, See also: forbearance, endurance, Syn. ความอดกลั้น, ความอดทน, Example: คุณจะต้องมีขันติมากกว่านี้จึงจะทำงานนี้ได้สำเร็จ, Thai definition: ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พอใจ
ความอดทน    [N] tolerance, See also: forbearance, patience, fortitude, Syn. ความอดกลั้น, การอดใจ, Example: คนไข้ต้องต่อสู้กับความเจ็บปวดจากบาดแผลด้วยความอดทน
การละ    [N] refrain, See also: forbearance, abstinence, abstention, stop, Syn. การงดเว้น, การเลิก, การยกเลิก, การละเว้น, Example: การละการผูกขาดอำนาจทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ถือเป็นการปิดฉากการปกครองของพรรคที่ยาวนานมากว่า 20 ปี, Thai definition: การที่แยกตัวให้พ้นจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องอยู่

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ขันตี[n.] (khantī) EN: patience ; forbearance   
ความอดกลั้น[n.] (khwām otklan) EN: tolerance ; endurance ; patience ; sufferance ; forbearance   FR: tolérance [f] ; indulgence [f]
ความอดทน[n.] (khwām otthon) EN: tolerance ; forbearance ; patience ; fortitude   FR: endurance [f] ; patience [f] ; tolérance [f]

CMU English Pronouncing Dictionary
FORBEARANCE    F AO0 R B EH1 R AH0 N S

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
forbear    (n) (f oo1 b e@ r)
forbear    (v) (f oo1 b e@1 r)
forbears    (n) (f oo1 b e@ z)
forbears    (v) (f oo1 b e@1 z)
forbearing    (v) (f oo1 b e@1 r i ng)
forbearance    (n) (f oo1 b e@1 r @ n s)

Japanese-English: EDICT Dictionary
勘弁[かんべん, kanben] (n,vs) pardon; forgiveness; forbearance; (P) [Add to Longdo]
堪忍;勘忍[かんにん, kannin] (int,n) pardon; patient endurance; forbearance; forgiveness [Add to Longdo]
寛容[かんよう, kanyou] (adj-na,n) tolerance; open-mindedness; forbearance; generosity; (P) [Add to Longdo]
[にん, nin] (n) (arch) endurance; forbearance; patience; self-restraint [Add to Longdo]
忍辱[にんにく, ninniku] (n) {Buddh} forbearance (in the face of difficulty, persecution, etc.) [Add to Longdo]
不作為[ふさくい, fusakui] (n) forbearance [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
耐心帮助[nài xīn bāng zhù, ㄋㄞˋ ㄒㄧㄣ ㄅㄤ ㄓㄨˋ, / ] forbearance; tolerance; patient help [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (4 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Forbear \For*bear"\ (f[o^]r*b[^a]r"), n. [See {Fore}, and {Bear}
     to produce.]
     An ancestor; a forefather; -- usually in the plural. [Scot.]
     [Also spelled {forebear}.] "Your forbears of old." --Sir W.
     Scott.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Forbear \For*bear"\ (f[o^]r*b[^a]r"), v. i. [imp.
     {Forbore}({Forbare}, [Obs.]); p. p. {Forborne}; p. pr. & vb.
     n. {Forbearing}.] [OE. forberen, AS. forberan; pref. for- +
     beran to bear. See {Bear} to support.]
     1. To refrain from proceeding; to pause; to delay.
        [1913 Webster]
  
              Shall I go against Ramoth-gilead to battle, or shall
              I forbear?                            --1 Kings
                                                    xxii. 6.
        [1913 Webster]
  
     2. To refuse; to decline; to give no heed.
        [1913 Webster]
  
              Thou shalt speak my words unto them, whether they
              will hear, or whether they will forbear. --Ezek. ii.
                                                    7.
        [1913 Webster]
  
     3. To control one's self when provoked.
        [1913 Webster]
  
              The kindest and the happiest pair
              Will find occasion to forbear.        --Cowper.
        [1913 Webster]
  
              Both bear and forbear.                --Old Proverb.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Forbear \For*bear"\, v. t.
     1. To keep away from; to avoid; to abstain from; to give up;
        as, to forbear the use of a word of doubtful propriety.
        [1913 Webster]
  
              But let me that plunder forbear.      --Shenstone.
        [1913 Webster]
  
              The King
              In open battle or the tilting field
              Forbore his own advantage.            --Tennyson.
        [1913 Webster]
  
     2. To treat with consideration or indulgence.
        [1913 Webster]
  
              Forbearing one another in love.       --Eph. iv. 2.
        [1913 Webster]
  
     3. To cease from bearing. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
              Whenas my womb her burden would forbear. --Spenser.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  forbear
      n 1: a person from whom you are descended [syn: {forebear},
           {forbear}]
      v 1: refrain from doing; "she forbore a snicker" [syn:
           {forbear}, {hold back}]
      2: resist doing something; "He refrained from hitting him back";
         "she could not forbear weeping" [syn: {refrain}, {forbear}]
         [ant: {act}, {move}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top