main-logo
89 ผลลัพธ์ สำหรับ 

reconcil

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: reconcil, *reconcil*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
reconcile
(vt) ทำให้ปรองดองกัน, See Also: ประนีประนอม, ไกล่เกลี่ย, Syn. conciliate
reconcile
(vt) ทำให้ยอมรับ, See Also: ทำให้ยอมจำนน, Syn. accept, submit
reconcile to
(phrv) ทำให้เคยชินและพร้อมยอมรับ, Syn. resign to
reconcilement
(n) การทำให้ปรองดองกันอีก, See Also: การไกล่เกลี่ย
reconcile with
(phrv) ทำให้คืนดีกับ
reconcile with
(phrv) ปรองดอง, See Also: ทำให้เข้ากัน, Syn. square with
reconciliation
(n) การทำให้ปรองดองกันอีก, See Also: การไกล่เกลี่ยให้, Syn. conciliation, reconcilement, rapprochement
reconcilliatory
(adj) ซึ่งทำให้ปรองดองกันอีก, See Also: ซึ่งไกล่เกลี่ยให้
  Hope Dictionary 
reconcilable
(เรค'เคินไซละเบิล) adj. ประนีประนอมกันได้, ปรองดองกันได้, คืนดีกันได้, ไกล่-เกลี่ยได้, See Also: reconcilability n reconcilably adv.
reconcile
(เรค'เคินไซลฺ) vt. ประนีประนอม, ไกล่เกลี่ย, ทำให้ปรองดองกัน, ทำให้คืนดีกัน, ทำให้ลงรอยกัน, ทำให้เชื่อมกัน, , See Also: reconciler n. reconcilingly adv., Syn. conciliate
reconciliation
(เรคเคินซิลลิเอ'เชิน) n. การประนีประนอม, การไกล่เกลี่ย, การทำให้คืนดีกัน, การทำให้ลงรอยกัน, Syn. rapprochment
reconciliatory
(เรคเคินซิล'ลิอะทอรี) adj. เกี่ยวกับการประนีประนอม, เกี่ยวกับการไกล่เกลี่ย
  Nontri Dictionary 
reconcile
(vt) ทำให้ปรองดอง, ทำให้คืนดี, ไกล่เกลี่ย
reconciliation
(n) การประนีประนอม, การคืนดี, การไกล่เกลี่ย
irreconcilable
(adj) ปรองดองกันไม่ได้, เข้ากันไม่ได้
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
reconciliation
การปรองดอง [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
reconciliation
การปรองดอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Reconciliation
ความสมานฉันท์ [TU Subject Heading]
reconciliation
การปรองดองและลดความเป็นศัตรูต่อกัน [การทูต]
Reconciliation
การพิสูจน์ยอด [การบัญชี]
  Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
reconcile
(n) กระทบยอด
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
เกลี่ยไกล่
(v) reconcile, See Also: mediate, harmonize, arrange for agreement, settle matter, Syn. ไกล่เกลี่ย, Example:ปัญหาสันติภาพในตะวันออกกลางครั้งนี้ สหรัฐไม่ได้เป็นนายหน้าหรือตัวกลางเจรจาไกล่เกลี่ยให้แก่ยิวหรืออาหรับอีกต่อไป, Thai Definition:พูดจาให้ตกลงกัน, พูดให้ปรองดองกัน
คืนดี
(v) reconcile, See Also: conciliate, restore good relation, get back on good terms, patch up, become reconciled, Syn. ดีกัน, ปรองดอง, หายโกรธ, Ant. โกรธกัน, Example:ผู้พิพากษาพยายามที่จะไกล่เกลี่ยให้คู่หย่าร้างคืนดีกัน, Thai Definition:โกรธกันแล้วกลับดีกัน
ดีกัน
(v) reconcile, See Also: conciliate, restore good relation, get back on good terms, patch up, become reconciled, Syn. คืนดี, หายโกรธ, Ant. โกรธกัน, Example:พ่อหายเมาแล้วกลับมาดีกันกับแม่ตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น, Thai Definition:โกรธกันแล้วกลับดีกัน
ง้อ
(v) reconcile, See Also: make friendly again, Syn. ขอคืนดี, ขอดีด้วย, งอนง้อ, ง้องอน, Ant. โกรธ, ไม่ใส่ใจ, ไม่สนใจ, Example:เขาตั้งใจว่าหลังจากทะเลาะกันคราวนี้เขาจะไม่ง้อหล่อนอีกต่อไป
ง้องอน
(v) reconcile, See Also: make friendly again, conciliate, Syn. ง้อ, งอนง้อ, ขอคืนดี, Ant. โกรธ, ไม่สนใจ, Example:นพพรสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ยอมกลับไปง้องอนหล่อนเด็ดขาด, Thai Definition:ขอคืนดีด้วยโดยไม่มีทิฐิมานะถือโกรธ, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ
งอนง้อ
(v) reconcile, See Also: make friendly again, conciliate, Syn. ง้องอน, ขอคืนดี, ขอดีด้วย, Ant. โกรธ, Example:ถ้าหล่อนโกรธก็ไปงอนง้อเสียสิ เดี๋ยวก็ใจอ่อนยอมคืนดีเองแหล่ะ, Thai Definition:ขอคืนดีด้วยโดยไม่มีทิฐิมานะถือโกรธ, อ่อนเข้าเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ
ปรับความเข้าใจ
(v) reconcile, See Also: negotiate for mutual understanding, adjust differences, come to an understanding, Example:สถานการณ์เริ่มดีขึ้นเมื่อสองฝ่ายยอมปรับความเข้าใจกัน
ญาติดี
(v) reconciled after estrangement, See Also: be an friendly terms, Syn. เป็นมิตร, คืนดี, Ant. โกรธ, Example:ผมไม่อยากญาติดีกับเขา, Thai Definition:เป็นมิตรกันดังเดิม
ญาติดีกัน
(v) reconcile, Syn. คืนดีกัน, Example:เมื่อหายโกรธกันแล้ว เรามาญาติดีกันเถอะ
การกลืน
(n) harmonization, See Also: reconciliation, Syn. การกลมกลืน, Example:การกลืนวัฒนธรรมตะวันตกเข้ากับวัฒนธรรมไทย เป็นเรื่องที่น่าวิตกกังวลมากสำหรับคนไทย
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
อโหสิกรรม
[ahōsikam] (v) EN: be at peace ; be reconciled ; come to terms ; forgive
ดีกัน
[dīkan] (v) EN: reconcile ; conciliate ; restore good relation ; get back on good terms ; patch up ; become reconciled  FR: se réconcilier ; être en bons termes (avec qqn)
การปรองดอง
[kān prøngdøng] (n) EN: reconciliation
คืนดี
[kheūndī] (v) EN: reconcile ; conciliate ; restore good relation ; get back on good terms ; patch up ; become reconciled  FR: se réconcilier ;
ไกล่เกลี่ย
[klaiklīa] (v) EN: smooth ; reconcile ; conciliate ; compound ; make peace ; arbitrate ; mediate ; patch up ; intervene  FR: s'entremettre ; concilier ; arbitrer
ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
[klaiklīa khøphiphāt] (v, exp) EN: settle a dispute ; arrange differences ; reconcile differencies
เกลี่ยไกล่
[klīaklai] (v) EN: reconcile ; mediate ; harmonize ; arrange for agreement ; settle matter  FR: réconcilier
ง้อ
[ngø] (v) EN: reconcile ; make friendly again ; seek reconciliation (with) ; ask forgiveness from ; make up to  FR: intercéder ; essayer de se réconcilier
ง้องอน
[ngø-ngøn] (v) EN: reconcile ; make friendly again ; conciliate
ประนีประนอม
[pranīpranøm] (v) EN: compromise ; come to terms with ; reconcile  FR: transiger ; composer
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
reconcile
(vt) /rˈekənsaɪl/  /เร้ะ เขิ่น ส่าย ล/  /r e1 k @ n s ai l/
reconciled
(vt, vt) /rˈekənsaɪld/  /เร้ะ เขิ่น ส่าย ล ดึ/  /r e1 k @ n s ai l d/
reconciles
(vt) /rˈekənsaɪlz/  /เร้ะ เขิ่น ส่าย ล สึ/  /r e1 k @ n s ai l z/
reconciling
(vt) /rˈekənsaɪlɪŋ/  /เร้ะ เขิ่น ส่าย หลิ่ง/  /r e1 k @ n s ai l i ng/
reconcilable
(adj) /rˌekənsˈaɪləbl/  /เระ เขิ่น ซ้าย เหลอะ บึ ล/  /r e2 k @ n s ai1 l @ b l/
reconciliation
(n) /rˌekənsˌɪlɪˈeɪʃən/  /เระ เขิ่น ซิ หลิ เอ๊ เฉิ่น/  /r e2 k @ n s i2 l i ei1 sh @ n/
reconciliations
(n) /rˌekənsˌɪlɪˈeɪʃənz/  /เระ เขิ่น ซิ หลิ เอ๊ เฉิ่น สึ/  /r e2 k @ n s i2 l i ei1 sh @ n z/
  WordNet (3.0) 
reconcilable
(adj) capable of being reconciled, Ant. irreconcilable, Example:her way of thinking is reconcilable with mine
reconcile
(v) come to terms, Syn. make up, conciliate, patch up, settle, Example:After some discussion we finally made up
reconciliation
(n) the reestablishing of cordial relations, Syn. rapprochement
reconciliation
(n) getting two things to correspond, Syn. balancing, Example:the reconciliation of his checkbook and the bank statement
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Reconcilable

a. [ Cf. F. réconciliable. ] Capable of being reconciled; as, reconcilable adversaries; an act reconciable with previous acts. [ 1913 Webster ]

The different accounts of the numbers of ships are reconcilable. Arbuthnot. [ 1913 Webster ]

-- Rec"on*ci`la*ble*ness, n. -- Rec"on*ci`la*bly, adv. [ 1913 Webster ]

Reconcile

v. t. [ imp. & p. p. Reconciled p. pr. & vb. n. Reconciling. ] [ F. réconcilier, L. reconciliare; pref. re- re- + conciliare to bring together, to unite. See Conciliate. ] 1. To cause to be friendly again; to conciliate anew; to restore to friendship; to bring back to harmony; to cause to be no longer at variance; as, to reconcile persons who have quarreled. [ 1913 Webster ]

Propitious now and reconciled by prayer. Dryden. [ 1913 Webster ]

The church [ if defiled ] is interdicted till it be reconciled [ i.e., restored to sanctity ] by the bishop. Chaucer. [ 1913 Webster ]

We pray you . . . be ye reconciled to God. 2 Cor. v. 20. [ 1913 Webster ]

2. To bring to acquiescence, content, or quiet submission; as, to reconcile one's self to affictions. [ 1913 Webster ]

3. To make consistent or congruous; to bring to agreement or suitableness; -- followed by with or to. [ 1913 Webster ]

The great men among the ancients understood how to reconcile manual labor with affairs of state. Locke. [ 1913 Webster ]

Some figures monstrous and misshaped appear,
Considered singly, or beheld too near;
Which, but proportioned to their light or place,
Due distance reconciles to form and grace. Pope. [ 1913 Webster ]

4. To adjust; to settle; as, to reconcile differences. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To reunite; conciliate; placate; propitiate; pacify; appease. [ 1913 Webster ]

Reconcile

v. i. To become reconciled. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Reconcilement

n. Reconciliation. Milton. [ 1913 Webster ]

Reconciler

n. One who reconciles. [ 1913 Webster ]

Reconciliation

n. [ F. réconciliation, L. reconciliatio. ] 1. The act of reconciling, or the state of being reconciled; reconcilenment; restoration to harmony; renewal of friendship. [ 1913 Webster ]

Reconciliation and friendship with God really form the basis of all rational and true enjoyment. S. Miller. [ 1913 Webster ]

2. Reduction to congruence or consistency; removal of inconsistency; harmony. [ 1913 Webster ]

A clear and easy reconciliation of those seeming inconsistencies of Scripture. D. Rogers. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Reconcilement; reunion; pacification; appeasement; propitiation; atonement; expiation. [ 1913 Webster ]

Reconciliatory

a. Serving or tending to reconcile. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
熨
[熨, yùㄩˋ] reconciled; smooth #30357
调停
[调 停 / 調 停, tiáo tíngㄊㄧㄠˊ ㄊㄧㄥˊ] reconcile #43828
  EDICT JP-EN Dictionary 
和解
[わかい(P);わげ, wakai (P); wage] (n, vs, adj-no) (1) reconciliation; settlement; accommodation; compromise; mediation; rapprochement; (2) (わかい only) (legal) settlement; (3) (arch) translation of a foreign language into Japanese; (P) #7237
講和(P);媾和
[こうわ, kouwa] (n, vs) reconciliation; peace; (P) #11767
丸く治まる;丸く収まる;丸くおさまる
[まるくおさまる, marukuosamaru] (exp, v5r) to settle peacefully; to work out peacefully; to come to an amicable solution; to become reconciled
手打ち
[てうち, teuchi] (n) (1) making noodles by hand; (2) striking a deal; coming to an agreement; reconciliation; (3) killing with bare hands
手打ち式
[てうちしき, teuchishiki] (n) hand-clapping ceremony (of reconciliation)
仲直り
[なかなおり, nakanaori] (n, vs) reconciliation; make peace with; (P)
諦観
[ていかん, teikan] (n, vs) clear vision; resignation (as in reconciling oneself)
内部工作
[ないぶこうさく, naibukousaku] (n) internal maneuvering; secret maneuvering (within an organization); reconciling the various views within an organization before airing something in public
不倶戴天
[ふぐたいてん, fugutaiten] (n) cannot allow (oneself) to live (with someone) under the canopy of heaven; cannot allow (the sworn enemy) to live in this world; irreconcilable (enemy)
復縁
[ふくえん, fukuen] (n, vs) reconciliation (with one's spouse, adopted child, etc.)
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer