(v) be badly bruised, See Also: be battered, be beaten black and blue, Syn. บอบช้ำ, Example:คนไทยต้องสะบักสะบอมจากการต่อสู้กับเศรษฐกิจอย่างสาหัสสากรรจ์

พรายย้ำ

(n) bruise, See Also: black bruise, Example:ลักษณะของเลือดออกที่เกิดขึ้นตามผิวหนังอาจเป็นจุดแดงหรือพรายย้ำ ขนาด 1-10 มิลลิเมตร หรือเท่าปลายนิ้ว เรียกว่า เอกไคโมซิส, Unit:รอย, Thai Definition:รอยดำๆ ที่คนโบราณถือว่าถูกผีพรายกัดย้ำเอา

ฟก

(adj) contused, See Also: bruised, Syn. บวมช้ำ, ฟกช้ำ, Example:ที่ขาของนักเรียนหญิงมีรอยฟกเป็นดวงๆ อย่างเห็นได้ชัด, Thai Definition:ที่เป็นรอยจ้ำๆ เพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ

ฟกช้ำ

(adj) bruised, See Also: contused, Syn. บวมช้ำ, ฟกช้ำดำเขียว, Example:ร่างกายของหล่อนปรากฏริ้วรอยฟกช้ำเหมือนเพิ่งผ่านการถูกรุมรังแกจากฝูงผู้แข็งแรง, Thai Definition:ที่เป็นรอยจ้ำๆ เพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ

ฟกช้ำดำเขียว

(adj) bruised, See Also: black and blue, Syn. ฟกช้ำ, บวมช้ำ, ฟก, Example:ตามตัวเขามีรอยฟกช้ำดำเขียวที่แสดงว่าถูกทุบตีอย่างหนัก, Thai Definition:บวมช้ำตามร่างกายเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรง

ถลอก

(adj) scratched, See Also: bruised, Syn. ถลอกปอกเปิก, ลอกออก, ปอกออก, เปิดออก, Example:เธออุ้มลูกขึ้นมากอดไว้แนบอก สงสารลูกจนน้ำตาซึมเมื่อมองเห็นรอยถลอกที่มีเลือดไหลซิบๆ ตรงหัวเข่าคู่น้อย, Thai Definition:เกี่ยวกับผิวที่หลุดออกเพราะถูกกระทบ

ถลอก

(v) scratch, See Also: bruise, have a scratch, graze, Syn. ถลอกปอกเปิก, ลอกออก, ปอกออก, เปิดออก, Example:น้องเล็กแขนถลอกเพราะหกล้ม, Thai Definition:ผิวหลุดออกเพราะถูกกระทบ

ช้ำ

(adj) bruised, See Also: sore, black and blue, contused, Syn. ระบม, ฟกช้ำ, บอบช้ำ, Example:ตาช้ำของเธอมีประกายขึ้นมาบ้าง, Thai Definition:น่วมระบมเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ เป็นรอยจ้ำๆ

ช้ำ

(v) bruise, See Also: be sore, contuse, be black and blue, Syn. ระบม, ฟกช้ำ, บอบช้ำ, ฟกช้ำดำเขียว, เจ็บ, Example:ตาแม่ช้ำท่าทางอิดโรย, Thai Definition:น่วมระบมเพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ เป็นรอยจ้ำๆ

ช้ำชอก

(v) bruise, See Also: be sore, contuse, hurt, Syn. ชอกช้ำ, บอบช้ำ, Example:มันคงบาดเจ็บช้ำชอกจากการที่ถูกรถชนไม่น้อย

จ้ำ

(n) bruise, See Also: contusion, Syn. รอยช้ำ, รอยฟกช้ำดำเขียว, Example:พรายย้ำมีลักษณะเป็นจ้ำๆ สีม่วง มีอาการคันด้วย, Unit:จ้ำ

ชอกช้ำ

(v) hurt, See Also: be bruised, be shattered

ชอกช้ำระกำใจ

(v) be distressed, See Also: sick at heart, hurt, be bruised, be shattered

ห้อ

(v) bruise, See Also: contuse, Example:เพราะถูกกระแทกอย่างแรงแผลนั้นจึงห้อเลือด, Thai Definition:ระบมเพราะถูกกระทบอย่างแรง มักใช้คู่กับคำ เลือด เป็น ห้อเลือด

ห้อเลือด

(v) bruise, See Also: contuse, Syn. ช้ำเลือด, Example:มือของเธอห้อเลือดเพราะโดนประตูหนีบ, Thai Definition:มีเลือดคั่งอยู่ข้างใน

ช้ำเลือดช้ำหนอง

(v) have a bruise with pus and blood in it, See Also: have a swelling with pus and blood in it, Example:ี่หน้าขาของสุนัขตัวโปรดของลูกชายผมนั้นบวมเป่ง และช้ำเลือดช้ำหนอง, Thai Definition:มีเลือดและหนองคั่งอยู่

ห้อเลือด

(v) bruise, See Also: wound, injure, hurt, Example:มือของเธอห้อเลือดเพราะโดนประตูหนีบ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บอบช้ำ

[bøpcham] (adj) EN: bruised ; sore ; battered ; heavy FR: contusionné ; douloureux ; grave

ช้ำ

[cham] (n) EN: contusion ; bruise FR: contusion [ f ] ; bleu [ m ]

ช้ำ

[cham] (v) EN: be bruised ; be black and blue ; be sore ; be hurt FR: être contusionné ; avoir des bleus

ช้ำ

[cham] (adj) EN: bruised ; sore ; black and blue ; contused FR: meurtri ; contusionné

ฟกช้ำ

[fokcham] (adj) EN: bruised ; contused FR: meurtri ; contusionné

ฟกช้ำดำเขียว

[fokcham dam-khīo] (adj) EN: bruised ; black and blue FR: contusionné ; couvert de bleus

จ้ำ

[jam] (n) EN: bruise ; contusion ; patches ; blotches FR: contusion [ f ] ; bleu [ m ] ; ecchymose [ f ] ; meurtrissure [ f ]

ระบม

[rabom] (x) EN: bruised FR: couvert de bleus

สะบักสะบอม

[sabaksabøm] (v) EN: be badly bruised ; be battered ; be beaten black and blue

ถลอก

[thaløk] (v) EN: be scratched ; be bruised ; be scarred ; rub ; scrape ; scratch ; graze FR: gratter ; érafler ; écorcher

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

bruise

He had bruises all over after the fight.

bruise

He was covered with bruises.

bruise

I fell down really hard and got a black bruise on my knee.

bruise

I got bruises on both legs.

bruise

I got my left arm bruised.

bruise

I have a bruise.

bruise

My harsh words bruised her feeling.

bruise

My whole body was one big bruise after the rugby game.

bruise

That apple is bruised.

bruise

The skin of peaches bruises easily.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

bruise

/B R UW1 Z/ /บรู สึ/

bruised

/B R UW1 Z D/ /บรู สึ ดึ/

bruises

/B R UW1 Z AH0 Z/ /บรู๊ เสอะ สึ/

bruises

/B R UW1 Z IH0 Z/ /บรู๊ สิ สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

bruise

(v, n,(count)) /brˈuːz/ /บรู สึ/ /b r uu1 z/

bruised

(v, v) /brˈuːzd/ /บรู สึ ดึ/ /b r uu1 z d/

bruiser

(n,(count)) /brˈuːzər/ /บรู๊ เสิ่ร/ /b r uu1 z @ r/

bruises

(v, n,(count)) /brˈuːzɪz/ /บรู๊ สิ สึ/ /b r uu1 z i z/

bruisers

(n,(count)) /brˈuːzəz/ /บรู๊ เสอะ สึ/ /b r uu1 z @ z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

bruise

(n) an injury that doesn't break the skin but results in some discoloration, Syn. contusion

bruise

(v) injure the underlying soft tissue or bone of, Syn. contuse, Example:I bruised my knee

bruise

(v) break up into small pieces for food preparation, Example:bruise the berries with a wooden spoon and strain them

bruise

(v) damage (plant tissue) by abrasion or pressure, Example:The customer bruised the strawberries by squeezing them

bull

(n) a large and strong and heavyset man, Syn. strapper, Samson, bruiser, Example:he was a bull of a man; a thick-skinned bruiser ready to give as good as he got

hurt

(v) hurt the feelings of, Syn. offend, wound, injure, bruise, spite, Example:She hurt me when she did not include me among her guests; This remark really bruised my ego

louis vi

(n) king of France whose military victories consolidated his reign (1081-1137), Syn. Louis the Bruiser, Louis the Far, Louis the Wideawake

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Bruise

v. t. [ imp. & p. p. Bruised p. pr. & vb. n. Bruising. ] [ OE. brusen, brisen, brosen, bresen, AS. br&unr_;san or fr. OF. bruiser, bruisier, bruser, to break, shiver, perh. from OHG. brochisōn. Cf. Break, v. t. ] 1. To injure, as by a blow or collision, without laceration; to contuse; as, to bruise one's finger with a hammer; to bruise the bark of a tree with a stone; to bruise an apple by letting it fall. [ 1913 Webster ]

2. To break; as in a mortar; to bray, as minerals, roots, etc.; to crush. [ 1913 Webster ]

Nor bruise her flowerets with the armed hoofs. Shak. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To pulverize; bray; triturate; pound; contuse. [ 1913 Webster ]

Bruise

v. i. To fight with the fists; to box. [ 1913 Webster ]

Bruising was considered a fine, manly, old English custom. Thackeray. [ 1913 Webster ]

Bruise

n. An injury to the flesh of animals, or to plants, fruit, etc., with a blunt or heavy instrument, or by collision with some other body; a contusion; as, a bruise on the head; bruises on fruit. [ 1913 Webster ]

From the sole of the foot even unto the head there is no soundness in it; but wounds, and bruises. Isa. i. 6. [ 1913 Webster ]

bruised

adj. suffering from emotional injury; as, a bruised ego.
Syn. -- hurt, wounded. [ WordNet 1.5 ]

2. injured without breaking the skin; as, a cut forehead and bruised cheek.
Syn. -- contused, contusioned. [ WordNet 1.5 ]

Bruiser

n. 1. One who, or that which, bruises. [ 1913 Webster ]

2. A boxer; a pugilist; hence, a strong, tough person; -- often used in the phrase
big bruiser. R. Browning. [ 1913 Webster ]

Like a new bruiser on Broughtonic sand,
Amid the lists our hero takes his stand. T. Warton. [ 1913 Webster ]

3. A concave tool used in grinding lenses or the speculums of telescopes. Knight. [ 1913 Webster ]

Bruisewort

n. A plant supposed to heal bruises, as the true daisy, the soapwort, and the comfrey. [ 1913 Webster ]

Debruised

a. [ Cf. OF. debruisier to shatter, break. Cf. Bruise. ] (Her.) Surmounted by an ordinary; as, a lion is debruised when a bend or other ordinary is placed over it, as in the cut. [ 1913 Webster ]

The lion of England and the lilies of France without the baton sinister, under which, according to the laws of heraldry, they where debruised in token of his illegitimate birth. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Forbruise

v. t. To bruise sorely or exceedingly. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

All forbrosed, both back and side. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

伤痕

[伤痕 / 傷痕, shāng hén] scar; bruise #10652

打伤

[打伤 / 打傷, dǎ shāng] bruise; injure #13396

撞伤

[撞伤 / 撞傷, zhuàng shāng] bruise; bump #26460

遍体鳞伤

[遍体鳞伤 / 遍體鱗傷, biàn tǐ lín shāng] covered all over with cuts and bruises; beaten black and blue; be a mass of bruises #28823

擦伤

[擦伤 / 擦傷, cā shāng] scratch; abrasion; graze; friction burn; bruise to scrape #31424

体无完肤

[体无完肤 / 體無完膚, tǐ wú wán fū] lit. cuts and bruises all over (成语 saw); fig. totally refuted #44227

痍

[痍, yí] bruise; sores #136881

鳞伤

[鳞伤 / 鱗傷, lín shāng] cuts and bruises like fish scales; terribly cut up #198880

疮痍满目

[疮痍满目 / 瘡痍滿目, chuāng yí mǎn mù] lit. bumps and bruises everywhere (成语 saw); fig. an ugly shambles; devastation everywhere #203818

摔伤

[摔伤 / 摔傷, shuāi shāng] bump; bruise; child's injury from falling

淤血斑

[淤血斑, yū xuè bān] bruise; patch of bruising

痏

[痏, wěi] a bruise or contusion

淤青

[淤青 / 瘀青, yū qīng] bruise; contusion

紫斑

[紫斑, zǐ bān] bruise

青肿

[青肿 / 青腫, qīng zhǒng] bruise

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

当たり(P);当り(P);中り;中たり

[あたり, atari] (n) (1) hit; (2) success; (3) guess; prediction; (4) affability; friendliness; (5) sensation; touch; (6) bruise (on fruit); (7) situation in which a stone or chain of stones may be captured on the next move (in the game of go); (8) (also written as 魚信) (See 魚信) bite (of a fish on a hook); strike; (suf) (9) per; each; (P) #3573

傷(P);疵;瑕;創

[きず, kizu] (n) (1) wound; injury; cut; gash; bruise; scratch; scrape; scar; (2) chip; crack; scratch; nick; (3) (See 玉に疵) flaw; defect; weakness; weak point; (4) stain (on one's reputation); disgrace; dishonor; dishonour; (5) (See 心の傷) (emotional) hurt; hurt feelings; (P) #5907

挫傷

[ざしょう, zashou] (n, vs) bruise (internal)

挫創

[ざそう, zasou] (n) (See 挫傷, 打ち身) contusion; bruise

傷み

[いたみ, itami] (n) grief; distress; damage; bruise

生傷

[なまきず, namakizu] (n) fresh bruises or wounds

青タン

[あおタン, ao tan] (n) (col) bruise

青黒い;黝い;蒼黒い

[あおぐろい, aoguroi] (adj-i) black with hints of blue (as in a bruise); bluish black