83 ผลลัพธ์ สำหรับ

rebell

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: rebell, *rebell*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

rebellion

(n) การก่อกบฏ, See Also: การกบฏ

rebellious

(adj) ซึ่งก่อการกบฏ, See Also: ขบถ, ดื้อรั้น, หัวรั้น, Syn. disobedient, mutinous

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

rebellion

(ริเบล'เยิน) n. การกบฏ, การจลาจล, การก่อการจลาจล

rebellious

(รีเบล'เยิส) adj. เป็นกบฏ, ซึ่งก่อการกบฏ, ซึ่งก่อการจลาจล, ขัดขืน, ทรยศ, พยศ, ไม่เชื่อฟัง, See Also: rebelliousness n., Syn. defiant, mutinous

cerebellum

(เซอริเบล'ลัม) n. สมองน้อย, ส่วนล่างของสมอง., See Also: cerebellar adj.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

rebellion

(n) การก่อการจลาจล, การกบฏ, การทรยศ, การขัดขืน

rebellious

(adj) ซึ่งก่อการจลาจล, เป็นกบฏ, ทรยศ

cerebellum

(n) มันสมองส่วนล่าง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

rebellion

การกบฏ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

rebellion

การกบฏ, การก่อความไม่สงบ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

กระด้างกระเดื่อง

(adj) rebellious, See Also: stubborn, mutinous, obstinate, disobeyed, Syn. เอาใจออกห่าง, แข็งข้อ, Ant. อ่อนน้อม, Example:ระบบการปกครองแบบเผด็จการจะมีการปราบปรามผู้ที่กระด้างกระเดื่องด้วยวิธีการรุนแรงเสมอ, Thai Definition:ที่มีลักษณะไม่อ่อนน้อม, เอาใจออกหากไม่ยอมอ่อนน้อมอย่างเคย

การก่อการร้าย

(n) rebellion, Syn. การจราจล, Example:การก่อการร้ายข้ามชาติทำให้เราต้องเสียเลือดเนื้ออย่างมาก

ขบถ

(n) rebellion, See Also: revolt, insurrection, mutiny, uprising, insurgent, Syn. การจลาจล, Example:รัฐบาลสามารถปราบปรามการขบถได้, Thai Definition:การประทุษร้ายต่อทางอาณาจักร

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กบฏ

[kabot] (n) EN: rebellion ; treason ; revolt ; insurrection ; uprising ; insurgency ; sedition FR: insurrection [ f ] ; révolte [ f ] ; rébellion [ f ] ; soulèvement [ m ]

กบฏ

[kabot] (n) EN: rebel ; insurgent ; revolutionary FR: rebelle [ m ] ; insurgé [ m ]

การจราจล

[kān jarājøn] (n) EN: rebellion ; riot ; sedition

การปฏิวัติ

[kān patiwat] (n) EN: revolt ; revolution ; mutiny ; rebellion FR: révolte [ f ] ; révolution [ f ] ; insurrection [ f ] ; soulèvement [ m ] ; émeute [ f ]

ขบถ

[khabot] (n) FR: insurrection [ f ] ; révolte [ f ] ; rébellion [ f ] ; soulèvement [ m ]

ขบถ

[khabot] (v) EN: rebel ; revolt ; mutiny ; betray FR: se révolter ; se rebeller ; s'insurger ; se soulever

กระด้าง

[kradāng] (adj) EN: hard ; obstinate ; unyielding ; rebellious ; mutinous ; rigid ; abrasive FR: obstiné ; rebelle ; insoumis

เป็นกบฏ

[pen kabot] (v) EN: be in rebellion ; be in revolt ; rebel FR: se révolter ; se rebeller

พวกกบฏ

[phūak kabot] (n, exp) EN: rebels ; insurgents FR: rebelles [ mpl ] ; insurgés [ mpl ]

ปราบกบฏ

[prāp kabot] (v, exp) EN: put down a rebellion FR: mater une révolte

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

rebell

A rebellion was brewing.

rebell

Children have a tendency to become rebellious.

rebell

Farmers rebelled against the government.

rebell

He put down the rebellion in India.

rebell

Rebellion it always sells at a profit.

rebell

The dog rebelled against his master.

rebell

The inhabitants rebelled against the ruler.

rebell

The peasants rose up in rebellion against the ruler.

rebell

The people rebelled against the king.

rebell

The political offender rebelled against the police authority.

rebell

The rebellion was soon put down.

rebell

The speaker tried to incite the people to rebellion.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

rebellion

(n) refusal to accept some authority or code or convention, Example:each generation must have its own rebellion; his body was in rebellion against fatigue

rebellion

(n) organized opposition to authority; a conflict in which one faction tries to wrest control from another, Syn. uprising, revolt, rising, insurrection

rebellious

(adj) resisting control or authority, Example:temperamentally rebellious; a rebellious crew

rebellious

(adj) participating in organized resistance to a constituted government, Example:the rebelling confederacy

rebelliously

(adv) in a rebellious manner, Syn. defiantly, contumaciously, Example:he rejected her words rebelliously

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Rebeller

n. One who rebels; a rebel. [ 1913 Webster ]

Rebellion

n. [ F. rébellion, L. rebellio. See Rebel, v. i. Among the Romans rebellion was originally a revolt or open resistance to their government by nations that had been subdued in war. It was a renewed war. ] 1. The act of rebelling; open and avowed renunciation of the authority of the government to which one owes obedience, and resistance to its officers and laws, either by levying war, or by aiding others to do so; an organized uprising of subjects for the purpose of coercing or overthrowing their lawful ruler or government by force; revolt; insurrection. [ 1913 Webster ]

No sooner is the standard of rebellion displayed than men of desperate principles resort to it. Ames. [ 1913 Webster ]

2. Open resistance to, or defiance of, lawful authority. [ 1913 Webster ]

Commission of rebellion (Eng. Law), a process of contempt issued on the nonappearance of a defendant, -- now abolished. Wharton. Burrill. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Insurrection; sedition; revolt; mutiny; resistance; contumacy. See Insurrection. [ 1913 Webster ]

Rebellious

a. Engaged in rebellion; disposed to rebel; of the nature of rebels or of rebellion; resisting government or lawful authority by force. “Thy rebellious crew.” “Proud rebellious arms.” Milton. -- Re*bel"lious*ly, adv. -- Re*bel"lious*ness, n. [ 1913 Webster ]

Rebellow

v. i. To bellow again; to repeat or echo a bellow. [ 1913 Webster ]

The cave rebellowed, and the temple shook. Dryden. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

逆反

[逆反, nì fǎn] rebellious behavior; opposite; ob- #55975

侯景之乱

[侯景之乱 / 侯景之亂, Hóu Jǐng zhī luàn] rebellion against Liang of the Southern Dynasties 南朝梁 in 548, See Also: 南朝梁 #173859

三藩叛乱

[三藩叛乱 / 三藩叛亂, Sān fān pàn luàn] rebellion against the Qing of 1670s, pacified by Kangxi

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

橋

[はし, hashi] (n, adj-no) pons (pontes); pons Varolii; pontine; part of the brain stem (links the medulla oblongata and cerebellum with the midbrain) #675

乱

[らん, ran] (n) revolt; rebellion; war #3078

反乱(P);叛乱

[はんらん, hanran] (n, vs, adj-no) insurrection; mutiny; rebellion; revolt; uprising; (P) #4046

騒動

[そうどう, soudou] (n, vs) strife; riot; rebellion; turmoil; (P) #4603

反発(P);反撥

[はんぱつ, hanpatsu] (vs) (1) to repel; to oppose; to revolt; to react sharply (against); (n) (2) opposition; rebellion; resistance; backlash; (3) rally; recovery (e.g. in stock prices); rebound; (vs) (4) to rally; to recover; to rebound; (P) #6025

暴動

[ぼうどう, boudou] (n, adj-no) insurrection; rebellion; revolt; riot; uprising; (P) #10208

反逆(P);叛逆

[はんぎゃく, hangyaku] (n, vs) treason; treachery; mutiny; rebellion; insurrection; (P) #10839

反抗

[はんこう, hankou] (n, vs) opposition; resistance; insubordination; defiance; hostility; rebellion; (P) #14123

内乱

[ないらん, nairan] (n) civil war; insurrection; rebellion; domestic conflict; (P) #18224

謀反;謀叛

[むほん;ぼうはん(謀叛), muhon ; bouhan ( muhon )] (n, vs) (1) rebellion; uprising; insurrection; (2) (arch) (usu. 謀叛) treason #19426

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Rebell { m }

insurgent

Rebell { m } | Rebellen { pl }

rebel | rebels

rebellieren; revoltieren; sich auflehnen; sich aufbäumen | rebellierend; revoltierend; auflehnend; aufbäumend | rebelliert; revoltiert; aufgelehnt; aufgebäumt | rebelliert; revoltiert | rebellierte; revoltierte

to rebel | rebelling | rebelled | rebels | rebelled

rebellisch; aufrührerisch; meuternd { adj }

mutinous

rebellisch; aufrührerisch; meuternd { adv }

mutinously

rebellisch { adj }

rebellious

rebellisch; abtrünnig { adj }

rebel

rebellisch { adv }

rebelliously

Japanese-German: JDDICT Dictionary JDDICT JP-DE Dictionary