main-logo
ปิดโฆษณาwordgame
69 ผลลัพธ์ สำหรับ 

concil

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -concil-, *concil*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
conciliate
(vt) ทำให้เป็นมิตร, Syn. pacify, make friendly
conciliatory
(adj) มีแนวโน้มที่เป็นมิตร, Syn. friendly
  Hope Dictionary 
conciliate
(คันซิล'ลีเอท) { conciliated, conciliating, conciliates } vt. ไกล่เกลี่ย, ทำให้ปรองดองกัน, ผูกไมตรี, ชนะใจ, ประนีประนอม., See Also: conciliation n. ดูconciliate, Syn. appease, placate
conciliator
(คันซิล'ลีเอเทอะ) n. ผู้ไกล่เกลี่ย, ผู้ทำให้ปรองดองกันได้, ผู้ประนีประนอมให้ยอมกัน
conciliatory
(คันซิล'ลีอะโทรี) adj.เป็นการไกล่เกลี่ย, See Also: conciliatoriness n. ดูconciliatory, Syn. placatory, compromising, conciliative
reconcilable
(เรค'เคินไซละเบิล) adj. ประนีประนอมกันได้, ปรองดองกันได้, คืนดีกันได้, ไกล่-เกลี่ยได้, See Also: reconcilability n reconcilably adv.
reconcile
(เรค'เคินไซลฺ) vt. ประนีประนอม, ไกล่เกลี่ย, ทำให้ปรองดองกัน, ทำให้คืนดีกัน, ทำให้ลงรอยกัน, ทำให้เชื่อมกัน, , See Also: reconciler n. reconcilingly adv., Syn. conciliate
reconciliation
(เรคเคินซิลลิเอ'เชิน) n. การประนีประนอม, การไกล่เกลี่ย, การทำให้คืนดีกัน, การทำให้ลงรอยกัน, Syn. rapprochment
reconciliatory
(เรคเคินซิล'ลิอะทอรี) adj. เกี่ยวกับการประนีประนอม, เกี่ยวกับการไกล่เกลี่ย
  Nontri Dictionary 
conciliate
(vt) ทำให้ปรองดองกัน, ไกล่เกลี่ย, ประนีประนอม
conciliator
(n) ผู้ไกล่เกลี่ย, ผู้ประนีประนอม
conciliatory
(adj) ซึ่งประนีประนอมกัน, ซึ่งผูกไมตรี
irreconcilable
(adj) ปรองดองกันไม่ได้, เข้ากันไม่ได้
reconcile
(vt) ทำให้ปรองดอง, ทำให้คืนดี, ไกล่เกลี่ย
reconciliation
(n) การประนีประนอม, การคืนดี, การไกล่เกลี่ย
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
conciliation
การประนอม [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
conciliation
การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Conciliation
การไกล่เกลี่ย คือ กระบวนการของการส่งเรื่องกรณีพิพาทไปให้คณะกรรมการ ซึ่งประกอบด้วยบุคคลผู้ได้รับมอบอำนาจเป็นทางการ เพื่อทำหน้าที่พิจารณาข้อเท็จจริง แล้วเสนอรายงาน ซึ่งประกอบด้วยข้อเสนอแนะในอันที่จะระงับกรณีพิพาทนั้น อย่างไรก็ดี ข้อเสนอแนะจากคณะกรรมการนี้ไม่มีผลบังคับแก่คู่พิพาทแต่อย่างใด ไม่เหมือนกับคำวินิจฉัยในการตัดสินชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ (Arbitration) [การทูต]
conciliation (การประนอม)
(mediation การไกล่เกลี่ย) [การทูต]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
คืนดี
(v) reconcile, See Also: conciliate, restore good relation, get back on good terms, patch up, become reconciled, Syn. ดีกัน, ปรองดอง, หายโกรธ, Ant. โกรธกัน, Example:ผู้พิพากษาพยายามที่จะไกล่เกลี่ยให้คู่หย่าร้างคืนดีกัน, Thai Definition:โกรธกันแล้วกลับดีกัน
ดีกัน
(v) reconcile, See Also: conciliate, restore good relation, get back on good terms, patch up, become reconciled, Syn. คืนดี, หายโกรธ, Ant. โกรธกัน, Example:พ่อหายเมาแล้วกลับมาดีกันกับแม่ตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น, Thai Definition:โกรธกันแล้วกลับดีกัน
ประนีประนอม
(v) compromise, See Also: conciliate, reconcile, Syn. ผ่อนหนักผ่อนเบา, ปรองดอง, รอมชอม, อะลุ้มอล่วย, Example:คู่ความเขาไม่ยอมประนีประนอมกับใคร
ไกล่เกลี่ย
(v) reconcile, See Also: conciliate, arbitrate, mediate, smooth, make peace, patch up, Syn. ประนีประนอม, Example:ตำรวจกำลังไกล่เกลี่ยคู่กรณี, Thai Definition:พูดจาให้ปรองดองกัน, พูดจาให้ตกลงกัน
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
อโหสิกรรม
[ahōsikam] (v) EN: be at peace ; be reconciled ; come to terms ; forgive
อะลุ้มอล่วย
[alum-alūay] (v) EN: compromise ; give in ; accommodate ; give and take ; make a concession  FR: transiger ; composer ; arriver à un compromis ; concilier des opinions
ดีกัน
[dīkan] (v) EN: reconcile ; conciliate ; restore good relation ; get back on good terms ; patch up ; become reconciled  FR: se réconcilier ; être en bons termes (avec qqn)
การปรองดอง
[kān prøngdøng] (n) EN: reconciliation
คืนดี
[kheūndī] (v) EN: reconcile ; conciliate ; restore good relation ; get back on good terms ; patch up ; become reconciled  FR: se réconcilier ;
ไกล่เกลี่ย
[klaiklīa] (v) EN: smooth ; reconcile ; conciliate ; compound ; make peace ; arbitrate ; mediate ; patch up ; intervene  FR: s'entremettre ; concilier ; arbitrer
ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
[klaiklīa khøphiphāt] (v, exp) EN: settle a dispute ; arrange differences ; reconcile differencies
เกลี่ยไกล่
[klīaklai] (v) EN: reconcile ; mediate ; harmonize ; arrange for agreement ; settle matter  FR: réconcilier
ง้อ
[ngø] (v) EN: reconcile ; make friendly again ; seek reconciliation (with) ; ask forgiveness from ; make up to  FR: intercéder ; essayer de se réconcilier
ง้องอน
[ngø-ngøn] (v) EN: reconcile ; make friendly again ; conciliate
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
conciliate
(vt) /kənsˈɪlɪeɪt/  /เขิ่น ซิ หลิ เอ่ ถึ/  /k @1 n s i1 l i ei t/
conciliated
(vt, vt) /kənsˈɪlɪeɪtɪd/  /เขิ่น ซิ หลิ เอ่ ถิ ดึ/  /k @1 n s i1 l i ei t i d/
conciliates
(vt) /kənsˈɪlɪeɪts/  /เขิ่น ซิ หลิ เอ่ ถึ สึ/  /k @1 n s i1 l i ei t s/
conciliating
(vt) /kənsˈɪlɪeɪtɪŋ/  /เขิ่น ซิ หลิ เอ่ ถิ่ง/  /k @1 n s i1 l i ei t i ng/
conciliation
(n,(uncount)) /kənsˌɪlɪˈeɪʃən/  /เขิ่น ซิ หลิ เอ๊ เฉิ่น/  /k @1 n s i2 l i ei1 sh @ n/
conciliatory
(adj) /kənsˈɪlɪətəriː/  /เขิ่น ซิ เหลี่ย (ร) เถอะ หรี่/  /k @1 n s i1 l i@ t @ r ii/
  WordNet (3.0) 
conciliation
(n) the state of manifesting goodwill and cooperation after being reconciled, Example:there was a brief period of conciliation but the fighting soon resumed
conciliation
(n) any of various forms of mediation whereby disputes may be settled short of arbitration
conciliator
(n) someone who tries to bring peace, Syn. peacemaker, reconciler, make-peace, pacifier
conciliatory
(adj) intended to placate, Syn. conciliative, Ant. antagonistic, Example:spoke in a conciliating tone; a conciliatory visit
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Conciliable

n. [ L. conciliabulum, fr. concitium assembly: cf. F. conciliabule. See Council. ] A small or private assembly, especially of an ecclesiastical nature. [ Obs. ] Bacon. [ 1913 Webster ]

Conciliable

a. [ Cf. F. conciliable. ] Capable of being conciliated or reconciled. Milton. [ 1913 Webster ]

Conciliabule

n. [ See Conciliable, n. ] An obscure ecclesiastical council; a conciliable. Milman. [ 1913 Webster ]

Conciliary

{ a. [ Cf. F. conciliare. ] Of or pertaining to, or issued by, a council. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

Conciliate

v. t. [ imp. & p. p. Conciliated; p. pr & vb. n. Conciliating. ] [ L. conciliatus, p. p. of conciliare to draw or bring together, unite, from concilium council. See Council. ] To win ower; to gain from a state of hostility; to gain the good will or favor of; to make friendly; to mollify; to propitiate; to appease. [ 1913 Webster ]

The rapacity of his father's administration had excited such universal discontent, that it was found expedient to conciliate the nation. Hallam.

Syn. -- To reconcile; propitiate; appease; pacify. [ 1913 Webster ]

Conciliation

n. [ L. conciliatio. ] The act or process of conciliating; the state of being conciliated. [ 1913 Webster ]

The house has gone further; it has declared conciliation admissible previous to any submission on the part of America. Burke. [ 1913 Webster ]

Conciliative

a. Conciliatory. Coleridge. [ 1913 Webster ]

Conciliator

n. [ L. ] One who conciliates. [ 1913 Webster ]

Conciliatory

a. Tending to conciliate; pacific; mollifying; propitiating. [ 1913 Webster ]

The only alternative, therefore, was to have recourse to the conciliatory policy. Prescott. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
和解
[和 解, hé jiěㄏㄜˊ ㄐㄧㄝˇ] conciliatory; become reconciled #11333
劝解
[劝 解 / 勸 解, quàn jiěㄑㄩㄢˋ ㄐㄧㄝˇ] conciliation; mediation; to mollify; to propitiate; to reconcile #34164
  EDICT JP-EN Dictionary 
和解
[わかい(P);わげ, wakai (P); wage] (n, vs, adj-no) (1) reconciliation; settlement; accommodation; compromise; mediation; rapprochement; (2) (わかい only) (legal) settlement; (3) (arch) translation of a foreign language into Japanese; (P) #7237
講和(P);媾和
[こうわ, kouwa] (n, vs) reconciliation; peace; (P) #11767
協調
[きょうちょう, kyouchou] (n, vs) (1) cooperation; conciliation; harmony; (2) firm (market) tone; (P) #12847
調停
[ちょうてい, choutei] (n, vs, adj-no) arbitration; conciliation; mediation; (P) #13004
丸く治まる;丸く収まる;丸くおさまる
[まるくおさまる, marukuosamaru] (exp, v5r) to settle peacefully; to work out peacefully; to come to an amicable solution; to become reconciled
互譲
[ごじょう, gojou] (n) conciliation; compromise
互譲的
[ごじょうてき, gojouteki] (adj-na) conciliatory
手打ち
[てうち, teuchi] (n) (1) making noodles by hand; (2) striking a deal; coming to an agreement; reconciliation; (3) killing with bare hands
手打ち式
[てうちしき, teuchishiki] (n) hand-clapping ceremony (of reconciliation)
譲歩
[じょうほ, jouho] (n, vs, adj-no) concession; conciliation; compromise; (P)
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer