main-logo
ปิดโฆษณาhangman
41 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%scourg%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: scourg, -scourg-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
scourge
(n) ผู้ทำให้เกิดหายนะ, See Also: ผู้ทรมานผู้อื่น, ผู้ทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน, สิ่งหายนะ, Syn. tormentor
scourge
(n) แส้, See Also: หวาย, Syn. cord, stick, strap, whip
scourge
(n) หายนะ, Syn. curse, harass, plague
scourge
(vt) หวด, See Also: เฆี่ยน, โบย, Syn. whip, hit
  Hope Dictionary 
scourge
(สเคิร์จฺ) n. แส้, หวาย, เครื่องมือลงโทษผู้ทำลาย, สิ่งทำลาย, สิ่งที่นำมาซึ่งความหายนะ vt. เฆี่ยน, ลงแส้, โบย, หวด, ทำโทษ, วิจารณ์อย่างรุนแรง, ประณาม, ทำลาย, ขยี้, ระบาด, See Also: scourger n. scourgingly adv.
  Nontri Dictionary 
scourge
(vt) ทำลาย, ลงโทษ, เฆี่ยน, โบย
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ลงแส้
(v) whip, See Also: beat, flog, scourge, lash, thrash, Syn. โบยแส้, Example:ม้าตัวนั้นถูกลงแส้เพื่อให้วิ่งเข้าเส้นชัยเป็นที่ 1
เฆี่ยน
(v) flog, See Also: whip, beat, scourge, thrash, lash, Syn. ตี, เฆี่ยนตี, Example:แม้จะถูกฝ่ายตรงข้ามจับไปอดอาหารและเฆี่ยนตีเขาก็จะไม่บอกความลับของชาติ, Thai Definition:ตีด้วยหวายหรือไม้เรียวเป็นต้นเป็นการลงโทษ
เฆี่ยนตี
(v) flog, See Also: whip, beat, scourge, thrash, lash, Syn. เฆี่ยน, ตี, Example:เขาเฆี่ยนตีคนใช้ราวกับเป็นทาสในเรือนเบี้ย
วินิต
(v) scourge, See Also: chastise, Thai Definition:ทรมานให้เรียบร้อย, Notes:(บาลี)
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
การลงโทษ
[kān longthōt] (n) EN: sanction ; punishment ; scourge  FR: sanction [ f ]
เฆี่ยน
[khīen] (v) EN: flog ; whip ; beat ; scourge ; thrash ; lash  FR: flageller ; fouetter ; battre
เฆี่ยนตี
[khīen tī] (v) EN: flog ; whip ; beat ; scourge ; thrash ; lash  FR: flageller ; fouetter ; battre
ลงแส้
[long saē] (v) EN: whip ; whip up ; beat ; flog ; scourge ; lash ; thrash ; goad  FR: fouetter ; flageller
โรคระบาด
[rōk rabāt] (n) EN: epidemic ; scourge  FR: épidémie [ f ] ; maladie épidémique [ f ] ; maladie contagieuse [ f ] ; fléau [ m ]
วินิต
[winit] (v) EN: scourge ; chastise
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
scourge
(n) a whip used to inflict punishment (often used for pedantic humor), Syn. flagellum
scourge
(v) punish severely; excoriate
attila
(n) king of the Huns; the most successful barbarian invader of the Roman Empire (406-453), Syn. Scourge of God, Attila the Hun, Scourge of the Gods
bane
(n) something causing misery or death, Syn. scourge, curse, nemesis, Example:the bane of my life
flagellate
(v) whip, Syn. scourge, Example:The religious fanatics flagellated themselves
flogger
(n) a torturer who flogs or scourges (especially an official whose duty is to whip offenders), Syn. scourger
lay waste to
(v) cause extensive destruction or ruin utterly, Syn. waste, scourge, desolate, ravage, devastate, Example:The enemy lay waste to the countryside after the invasion
terror
(n) a person who inspires fear or dread, Syn. scourge, threat, Example:he was the terror of the neighborhood
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Scourge

n. [ F. escourgée, fr. L. excoriata (sc. scutica) a stripped off (lash or whip), fr. excoriare to strip, to skin. See Excoriate. ] 1. A lash; a strap or cord; especially, a lash used to inflict pain or punishment; an instrument of punishment or discipline; a whip. [ 1913 Webster ]

Up to coach then goes
The observed maid, takes both the scourge and reins. Chapman. [ 1913 Webster ]

2. Hence, a means of inflicting punishment, vengeance, or suffering; an infliction of affliction; a punishment. [ 1913 Webster ]

Sharp scourges of adversity. Chaucer. [ 1913 Webster ]

What scourge for perjury
Can this dark monarchy afford false Clarence? Shak. [ 1913 Webster ]

Scourge

v. t. [ imp. & p. p. Scourged p. pr. & vb. n. Scourging ] [ From Scourge, n.: cf. OF. escorgier. ] 1. To whip severely; to lash. [ 1913 Webster ]

Is it lawful for you to scourge a . . . Roman? Acts xxii. 25. [ 1913 Webster ]

2. To punish with severity; to chastise; to afflict, as for sins or faults, and with the purpose of correction. [ 1913 Webster ]

Whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth. Heb. xii. 6. [ 1913 Webster ]

3. To harass or afflict severely. [ 1913 Webster ]

To scourge and impoverish the people. Brougham. [ 1913 Webster ]

Scourger

n. One who scourges or punishes; one who afflicts severely. [ 1913 Webster ]

The West must own the scourger of the world. Byron. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
灾害
[灾 害 / 災 害, zāi hàiㄗㄞ ㄏㄞˋ] disastrous damage; scourge #6112
祸害
[祸 害 / 禍 害, huò hàiㄏㄨㄛˋ ㄏㄞˋ] disaster; harm; scourge; bad person; to damage; to harm; to wreck #18861
  EDICT JP-EN Dictionary 
鞭;笞;韃;策
[むち;ぶち(鞭)(ok), muchi ; buchi ( muchi )(ok)] (n) (1) whip; lash; scourge; (2) stick; cane; rod; pointer #13225
  DING DE-EN Dictionary 
Geißel { f }
whip; scourge
ein schlimmes Übel
a scourge
peitschen | peitschend | gepeitscht | peitscht | peitschte
to scourge | scourging | scourged | scourges | scourged
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer