บิดออก, การเคลื่อนไหวในแนวออกนอก, การกางออกจากแนวกลาง, กาง, กางออก, การกางออก, กางขาทั้ง 2 ข้างออก, การหนีบ, กางขาทั้ง 2 ข้างออก, เคลื่อนไหวไปทางขมับ [การแพทย์]

Abduction Force

แรงกาง [การแพทย์]

Abduction of Scapula

การห่อไหล่ [การแพทย์]

Abduction Test

การตรวจโดยใช้ปลายนิ้วชี้ข้างเดียวกันกดบนปลายหัว [การแพทย์]

Abduction, Full

กลอกตาออกนอกสุด [การแพทย์]

Abductor

แยกออกจากแกนของร่างกาย, อาการกางออก [การแพทย์]

Abductor Digital Quintl

กล้ามเนื้อกางนิ้วก้อย [การแพทย์]

Abductor Group

กล้ามเนื้อกลุ่มทางด้านนอก [การแพทย์]

Abductor Hallucis

กล้ามเนื้อกางหัวแม่เท้า [การแพทย์]

Abductor Pollicis Brevis

กล้ามเนื้อกางหัวแม่มือมัดสั้น [การแพทย์]

Abductor Pollicis Longus

กล้ามเนื้อกางหัวแม่มือมัดยาว [การแพทย์]

Arm, Abduction of

การกางแขนออก [การแพทย์]

Arms Abducted Pattern

มีแขนกลาง [การแพทย์]

Extension in Abduction

การเหยียดข้อศอกร่วมกับการเคลื่อนออกนอก [การแพทย์]

Eye, Abducting

ตาข้างเดียวที่ทำหน้าที่มองออก [การแพทย์]

Eye, Abducting

ตาข้างเดียวที่ทำหน้าที่มองออก [การแพทย์]

Flexion and Abduction Fragment

กางออกไปทางด้านข้าง [การแพทย์]

Flexion in Abduction

การงอข้อศอกร่วมกับการเคลื่อนออกนอก [การแพทย์]

Metatarsus Abductus

กระดูกฝ่าเท้าเกออก [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ลักพาตัว

(v) kidnap, See Also: abduct, hold to ransom, snatch, seize, Example:ผู้นำฝ่ายค้านถูกลักพาตัวจากญี่ปุ่นมากักขังในประเทศบ้านเกิดเมืองนอน, Thai Definition:ขโมยบุคคลไป

ลักตัว

(v) kidnap, See Also: abduct, snatch, Syn. ลักพา, ลักพาตัว, Example:คนร้ายลักตัวลูกสาวเศรษฐีชื่อดังหวังเรียกค่าไถ่นับล้าน

ฉุด

(v) abduct, See Also: ravish, drag off by force, Syn. ลักพา, ชิงไป, โฉบไป, ลักไป, Example:เขามีนักเลงอันธพาลไว้คอยควบคุมความสงบเรียบร้อย และคุมผู้หญิงที่ตนไปฉุดหรือล่อลวงหรือข่มขืนมา, Thai Definition:ออกแรงลากหรือคร่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป

ฉุดคร่า

(v) abduct, See Also: carry off by force, Example:เขาตื่นตระหนกราวกับเจอมัจจุราชจะฉุดคร่าชีวิตของเขาไป, Thai Definition:พรากไปจาก, ใช้กำลังพรากไป, ฉุดลากไปอย่างไม่ปราณี

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การลักพา

[kān lakphā] (n) EN: abduction FR: enlèvement [ m ] ; rapt [ m ] ; kidnapping [ m ]

การลักพาตัว

[kān lakphā tūa] (n, exp) EN: abduction

ลักพา

[lakphā] (v) EN: abduct ; kidnap ; carry FR: enlever ; kidnapper

ลักพาตัว

[lakphā tūa] (v, exp) EN: kidnap ; abduct ; hold to ransom ; snatch ; seize

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

abduct

I was abducted by aliens.

abduct

Today's topic is "the problem of Japanese people abducted by North Korea".

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

abduct

(v) pull away from the body, Ant. adduct, Example:this muscle abducts

abduction

(n) the criminal act of capturing and carrying away by force a family member; if a man's wife is abducted it is a crime against the family relationship and against the wife

abduction

(n) (physiology) moving of a body part away from the central axis of the body

abductor

(n) a muscle that draws a body part away from the median line, Syn. abductor muscle

musculus abductor digiti minimi manus

(n) the abductor muscle of the little finger

musculus abductor digiti minimi pedis

(n) the abductor muscles of the little toe

musculus abductor hallucis

(n) the abductor muscle of the great toe

musculus abductor pollicis

(n) the abductor muscle of the thumb

abducent

(adj) especially of muscles; drawing away from the midline of the body or from an adjacent part, Syn. abducting, Ant. adducent

kidnap

(v) take away to an undisclosed location against their will and usually in order to extract a ransom, Syn. snatch, nobble, abduct, Example:The industrialist's son was kidnapped

kidnapper

(n) someone who unlawfully seizes and detains a victim (usually for ransom), Syn. snatcher, abductor, kidnaper

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Abduct

v. t. [ imp. & p. p. Abducted p. pr. & vb. n. Abducting. ] [ L. abductus, p. p. of abducere. See Abduce. ] 1. To take away surreptitiously by force; to carry away (a human being) wrongfully and usually by violence; to kidnap. [ 1913 Webster ]

2. To draw away, as a limb or other part, from its ordinary position. [ 1913 Webster ]

abducting

adj. 1. (Physiol.) drawing away from the midline of the body or from an adjacent part; -- used especially of muscles adducent
Syn. -- abducent [ WordNet 1.5 ]

Abduction

n. [ L. abductio: cf. F. abduction. ] 1. The act of abducing or abducting; a drawing apart; a carrying away. Roget. [ 1913 Webster ]

2. (Physiol.) The movement which separates a limb or other part from the axis, or middle line, of the body. [ 1913 Webster ]

3. (Law) The wrongful, and usually the forcible, carrying off of a human being; as, the abduction of a child, the abduction of an heiress. [ 1913 Webster ]

4. (Logic) A syllogism or form of argument in which the major is evident, but the minor is only probable. [ 1913 Webster ]

Abductor

n. [ NL. ] 1. One who abducts. [ 1913 Webster ]

2. (Anat.) A muscle which serves to draw a part out, or form the median line of the body; as, the abductor oculi, which draws the eye outward. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

劫持

[劫持, jié chí] to kidnap; to hijack; to abduct; to hold under duress #13933

拐卖

[拐卖 / 拐賣, guǎi mài] human trafficking; to abduct and sell #24361

挟持

[挟持 / 挾持, xié chí] to seize sb (by both arms); to abduct; to force sb to submit; to coerce; to hold sb under duress #26342

拐骗

[拐骗 / 拐騙, guǎi piàn] swindle; abduct #41781

诱拐

[诱拐 / 誘拐, yòu guǎi] abduct #67507

劫夺

[劫夺 / 劫奪, jié duó] to seize by force; to abduct #78403

诱拐者

[诱拐者 / 誘拐者, yòu guǎi zhě] abductor #786048

绑走

[绑走 / 綁走, bǎng zǒu] to abduct; to kidnap

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

誘拐

[ゆうかい, yuukai] (n, vs) abduction; kidnapping; kidnaping; (P) #6581

拉致

[らち, rachi] (n, vs) taking captive; carrying away; kidnapping; kidnaping; abduction #7313

アブダクション

[abudakushon] (n, vs) abduction

引っ攫う;引っ浚う;引っ掠う;引っさらう

[ひっさらう, hissarau] (v5u, vt) (See 拉致) to kidnap; to abduct; to snatch; to carry people away; to take by force

拐取

[かいしゅ, kaishu] (n, vs) abducting (legal term)

外転

[がいてん, gaiten] (n, vs) abduction (anatomy); eversion; exodeviation; exstrophy

外転筋

[がいてんきん, gaitenkin] (n) (See 内転筋) abductor muscle

勾引;拘引

[こういん, kouin] (n, vs) arrest; custody; seduction; abduction

人さらい;人攫い

[ひとさらい, hitosarai] (n) (1) kidnapping; kidnaping; abduction; (2) kidnapper; kidnaper; abductor

誘き出す;おびき出す

[おびきだす, obikidasu] (v5s, vt) (1) to lure out of; to decoy out of; (2) to drive to (tears, sleep, etc.); to evoke (sympathy, etc.); (3) (arch) to abduct; to entice out of

誘拐者

[ゆうかいしゃ, yuukaisha] (n) abductor

誘拐犯

[ゆうかいはん, yuukaihan] (n) kidnap; abduction

誘拐犯人

[ゆうかいはんにん, yuukaihannin] (n) a kidnapper; an abductor

略取

[りゃくしゅ, ryakushu] (n, vs) abduction

拉致る

[らちる;ラチる, rachiru ; rachi ru] (v5r) (1) (sl) (See 拉致) to kidnap; to abduct; (2) to force to go to (e.g. an event)

拉致被害者

[らちひがいしゃ, rachihigaisha] (n) abduction victims; abductees