42 ผลลัพธ์ สำหรับ

%squabble%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: squabble, -squabble-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

squabble

(n) การทะเลาะกัน, See Also: การโต้เถียง, การต่อล้อต่อเถียง, Syn. argument, dispute, quarrel

squabble

(vi) ทะเลาะกัน, See Also: โต้เถียง, ต่อล้อต่อเถียง, Syn. argue, dipute, quarrel

squabble over

(phrv) โต้เถียงเกี่ยวกับ, Syn. argue about, bicker about, quarrel about, wrangle about, squabble over

squabble with

(phrv) ทะเลาะกับ, See Also: โต้เถียงกับ, Syn. argue against, argue with, quarrel with, row with

squabble about

(phrv) โต้เถียงเกี่ยวกับ, Syn. argue about, bicker about, quarrel about, wrangle about, squabble over

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

squabble

(สควอบ'เบิล) vi., n. (การ) ทะเลาะ, เถียงกัน, มีปากเสียงกัน, ต่อล้อต่อเถียง, Syn. dispute, wrangle

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

squabble

(n) การต่อล้อต่อเถียง, การทะเลาะกัน

squabble

(vi) ต่อล้อต่อเถียง, ทะเลาะกัน

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

วิวาท

(v) dispute, See Also: argue, debate, quarrel, squabble, clash, Syn. ทะเลาะ, ทะเลาะวิวาท, Example:สองคนนี้เป็นคู่อริที่เคยวิวาทต่อกันด้วยเรื่องส่วนตัวเมื่อหลายปีก่อน, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ

ปะทะคารม

(v) debate, See Also: dispute, quarrel, squabble, argue, Syn. โต้เถียง, โต้คารม, เถียง, Example:เขามีเรื่องระหองระแหงและเคยปะทะคารมกับหัวหน้ามาตลอด

มีปากเสียง

(v) quarrel, See Also: argue, altercate, clash, dispute, squabble, Syn. ทะเลาะ, เถียง, ทุ่มเถียง, มีปากมีเสียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะเบาะแว้ง, Ant. ปรองดอง, Example:พี่น้องมีปากเสียงกันแต่เช้า, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันรุนแรงถึงขั้นวิวาท

ทะเลาะเบาะแว้ง

(v) brawl, See Also: wrangle, bicker, quarrel, dispute, argue, squabble, spat, Syn. ทุ่มเถียง, ทะเลาะวิวาท, ทะเลาะ, วิวาท, พิพาท, Ant. ปรองดอง, Example:หากทะเลาะเบาะแว้งกับใครๆ เขาจะต้องจ้องเขม็งไปยังดวงตาของคู่อริตลอดเวลา, Thai Definition:ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หยุมๆ หยิมๆ

การทะเลาะ

(n) quarrel, See Also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การทะเลาะเบาะแว้ง, การวิวาท, การทะเลาะวิวาท, Ant. การคืนดี, Example:ปัญหาการทะเลาะและตบตีกันนั้นมีแทบทุกวัน ส่วนใหญ่มาจากเรื่องหึงหวงกัน, Thai Definition:ทุ่มเถียงกันด้วยความโกรธ, โต้เถียงกัน, เป็นปากเป็นเสียงกัน

การทะเลาะวิวาท

(n) quarrel, See Also: squabble, bicker, wrangle, dispute, Syn. การวิวาท, การทะเลาะ, Ant. การคืนดี, Example:เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไประงับการทะเลาะวิวาทในวงเหล้าของชายหนุ่ม ก่อนเกิดการฆ่ากันเพื่อแย่งชิงหญิงสาว, Thai Definition:การทุ่มเถียงและต่อสู้กัน

การวิวาท

(n) dispute, See Also: controversy, argument, quarrel, contention, brawl, wrangle, squabble, Syn. การทะเลาะวิวาท, การทะเลาะ, การโต้เถียง, Example:การวิวาทกันของนักเรียนช่างกลสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชนทั่วไปเป็นอันมาก

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เจี้ยว

[jīo] (v) EN: squabble ; quarrel ; row ; wrangle ; brawl

การทะเลาะ

[kān thalǿ] (n) EN: quarrel ; squabble ; bicker ; wrangle ; dispute FR: querelle [ f ] ; dispute [ f ]

ปะทะคารม

[patha khārom] (v, exp) EN: debate ; dispute ; quarrel ; squabble ; argue ; cross verbal swords

ทะเลาะ

[thalǿ] (v) EN: quarrel ; exchange words ; have a brawl ; argue; dispute ; wrangle ; bicker ; squabble ; spat ; have a row FR: se disputer ; se quereller ; se chamailler ; avoir une prise de bec

ทะเลาะเบาะแว้ง

[thalǿbǿwaēng] (v) EN: brawl ; wrangle ; bicker ; quarrel ; dispute ; argue ; squabble ; spat

วิวาท

[wiwāt] (v) EN: dispute ; argue ; debate ; quarrel ; squabble ; clash ; bully FR: se disputer ; se quereller

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

squabble

/S K W AA1 B AH0 L/ /สึ คว้า เบิ่ล/

squabbled

/S K W AA1 B AH0 L D/ /สึ คว้า เบิ่ล ดึ/

squabbles

/S K W AA1 B AH0 L Z/ /สึ คว้า เบิ่ล สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

squabble

(vi, n,(count)) /skwˈɒbl/ /สึ เควาะ บึ ล/ /s k w o1 b l/

squabbled

(vi, vi) /skwˈɒbld/ /สึ เควาะ บึลึ ดึ/ /s k w o1 b l d/

squabbles

(vi, n,(count)) /skwˈɒblz/ /สึ เควาะ บึลึ สึ/ /s k w o1 b l z/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Squabble

v. i. [ imp. & p. p. Squabbled p. pr. & vb. n. Squabbling ] [ Cf. dial. Sw. skvabbel a dispute, skvappa to chide. ] 1. To contend for superiority in an unseemly manner; to scuffle; to struggle; to wrangle; to quarrel. [ 1913 Webster ]

2. To debate peevishly; to dispute. [ 1913 Webster ]

The sense of these propositions is very plain, though logicians might squabble a whole day whether they should rank them under negative or affirmative. I. Watts. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To dispute; contend; scuffle; wrangle; quarrel; struggle. [ 1913 Webster ]

Squabble

v. t. (Print.) To disarrange, so that the letters or lines stand awry or are mixed and need careful readjustment; -- said of type that has been set up. [ 1913 Webster ]

Squabble

n. A scuffle; a wrangle; a brawl. [ 1913 Webster ]

Squabbler

n. One who squabbles; a contentious person; a brawler. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

squabbler

(n) someone who quarrels about a small matter

bicker