/D IH0 S R AH1 P T S//dɪsrˈʌpts//ดิ สึ ระ ผึ ถึ สึ/

ฝึกออกเสียง

69 ผลลัพธ์ สำหรับ

disrupt

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: disrupts, *disrupts*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ *disrupt*

Present Simple Tense (Singular 3rd Person):disrupt smsearch-arrow

disrupts

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

disrupt

(vt) ทำให้ยุ่งเหยิง, See Also: ทำให้ยุ่งยาก, ทำให้แตกแยก, ทำให้เสียกระบวน, ทำให้เสียระบบ, Syn. disturb, confuse, disorder, interrupt, Ant. order, organize

disruption

(n) การขัดขวาง, See Also: การหยุดชะงัก, การแตกกระเจิง, Syn. agitation, disorder, disturbance

disruptive

(adj) ที่แตกแยก, See Also: ที่แตกร้าว, ที่กระจัดกระจาย, ที่ยุ่งเหยิง, Syn. distubing, troublesome, unruly

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

disrupt

(ดิสรัพทฺ') vt. ทำให้ยุ่งเหยิง, ทำให้สับสน, รบกวน, ทำให้แตกแยกออก. -adj. ซึ่งแตกแยกออก, See Also: disrupter n. ดูdisrupt disruptor n. ดูdisrupt, Syn. interrupt, break up

disruption

(ดิสรัพ'เชิน) n. การทำให้แตกแยกออกเป็นชิ้น ๆ , ภาวะที่ถูกทำให้แตกแยกออก

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

disrupt

(vt) แบ่งแยก, ทำให้แตกแยก, ทำให้สับสน, ทำให้ยุ่ง

disruption

(n) การแบ่งแยก, การแตกแยก, ความยุ่ง

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Market disruption

การก่อกวนตลาด [เศรษฐศาสตร์]

Disrupt

เยื่อเซลล์ขาดตอน [การแพทย์]

Disruption

การแตกตัว, เส้นประสาทขาดออกจากกัน [การแพทย์]

Mandibular Arch Disruption

การหักหรือแตกแบบโค้งขากรรไกรล่างขาดตอน [การแพทย์]

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

photodisruption

การสลายโดยเลเซอร์ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

disruptive

-แตกฉีก, -แตกหัก, -แตกแยก [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

disrupt

A strike disrupted the postal system.

disrupt

At the meeting he monopolized the discussion and completely disrupted the proceeding.

disrupt

He was careful not to disrupt the meeting.

disrupt

The timetable was disrupted.

disrupt

Traffic was also disrupted including the suspension of the Akita, Tohoku bullet train.

disrupt

Trains were disrupted due to a thunderstorm.

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

disrupt

(v) throw into disorder, Example:This event disrupted the orderly process

disrupting explosive

(n) a high explosive that is used to damage the target that is under attack, Syn. bursting explosive

disruption

(n) the act of causing disorder, Syn. perturbation

disruptive

(adj) characterized by unrest or disorder or insubordination, Syn. turbulent, tumultuous, troubled, riotous, Example:effects of the struggle will be violent and disruptive; riotous times; these troubled areas; the tumultuous years of his administration; a turbulent and unruly childhood

disruptively

(adv) in a disruptive manner

break

(n) an act of delaying or interrupting the continuity, Syn. gap, disruption, interruption, Example:it was presented without commercial breaks; there was a gap in his account

dislocation

(n) an event that results in a displacement or discontinuity, Syn. disruption

disturbance

(n) a disorderly outburst or tumult, Syn. flutter, hurly burly, hoo-ha, hoo-hah, to-do, disruption, kerfuffle, commotion, Example:they were amazed by the furious disturbance they had caused

interrupt

(v) make a break in, Syn. break up, disrupt, cut off, Example:We interrupt the program for the following messages

interrupt

(v) interfere in someone else's activity, Syn. disrupt, Example:Please don't interrupt me while I'm on the phone

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disrupt

a. [ L. disruptus, diruptus, p. p. of disrumpere, to break or burst asunder; dis- + rumpere to break, burst. See Rupture. ] Rent off; torn asunder; severed; disrupted. [ 1913 Webster ]

disrupt

v. t. [ imp. & p. p. Disrupted; p. pr. & vb. n. Disrupting. ] 1. To break asunder; to rend. Thomson. [ 1913 Webster ]

2. to destroy the continuity of, usually temporarily; as, electrical power was disrupted by the hurricane. [ PJC ]

3. To interfere with or halt, especially by causing a lack of order; as, the shouting of the demonstrators disrupted the meeting. [ PJC ]

disrupted

adj. Not continuous in time or space. Opposite of continuous.
Syn. -- disconnected, discontinuous, noncontinuous. [ WordNet 1.5 ]

Disruption

n. [ L. disruptio, diruptio. ] The act or rending asunder, or the state of being rent asunder or broken in pieces; breach; rent; dilaceration; rupture; as, the disruption of rocks in an earthquake; disruption of a state. [ 1913 Webster ]

Disruptive

a. Causing, or tending to cause, disruption; caused by disruption; breaking through; bursting; as, the disruptive discharge of an electrical battery. Nichol. [ 1913 Webster ]

Disrupture

n. Disruption. [ R. ] Jefferson. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

破壊

[はかい, hakai] (n, vs) (1) destruction; disruption; (2) { comp } (application) crash; (P) #1694

ディスラプト

[deisuraputo] (n) disrupt(ion)

学級崩壊

[がっきゅうほうかい, gakkyuuhoukai] (n) class disruption (e.g. due to discipline problems); classroom chaos

環境ホルモン

[かんきょうホルモン, kankyou horumon] (n) hormone-disrupting chemicals

四分五裂