ผู้พลัดถิ่น ผู้หนีภัย หมายถึง บุคคลที่ออกมาจากประเทศของตนเอง มิใช่โดยวิธีการธรรมดาหรือปกติ อาจเนื่องมาจากภัยสงคราม ภัยทางเศรษฐกิจ ฯลฯ เป็นการเข้ามาชั่วคราว จะไม่ได้ภูมิลำเนา [การทูต]

Displacement

การย้ายที่, การเคลื่อนหลุด, การกระจัดกระจาย, การเคลื่อนหลุด, กระดูกหักที่เคลื่อนจากที่, การไล่ที่, การเคลื่อนที่, การเคลื่อนตำแหน่ง, การไล่ที่, การขจัด [การแพทย์]

displacement

การกระจัด, การเปลี่ยนตำแหน่งของวัตถุ เป็นปริมาณเวกเตอร์มีขนาดเท่ากับระยะในแนวตรงจากตำแหน่งเดิมถึงตำแหน่งใหม่ และมีทิศจากตำแหน่งเดิมไปยังตำแหน่งใหม่ [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Displacement Activity

พฤติกรรมทดแทน [การแพทย์]

displacement reaction

ปฏิกิริยาแทนที่, ดู substitution reaction [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เคลื่อน

(v) move, See Also: displace, progress, Syn. เขยื้อน, Ant. หยุด, นิ่ง, Example:การอ่านข้อมูลที่บันทึกไว้จะทำได้เมื่อหัวอ่านเคลื่อนผ่านจุดข้อมูลแม่เหล็กที่เหนี่ยวนำไว้แล้ว, Thai Definition:ออกจากที่หรือทำให้ออกจากที่ เช่น เคลื่อนขบวน รถไฟค่อยๆเคลื่อนไป, เลื่อนหรือทำให้เลื่อนไปจากที่ เช่น กระดูกเคลื่อน เคลื่อนตู้ไป

เคลื่อนย้าย

(v) dislocate, See Also: displace, move, relocate, Syn. ย้ายที่, โยกย้าย, เปลี่ยนที่, Ant. อยู่กับที่, Example:อย่าเคลื่อนย้ายสิ่งใดๆภายในห้องนี้เด็ดขาด, Thai Definition:เปลี่ยนตำแหน่งที่ตั้ง, ออกจากตำแหน่งเดิม

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เคลื่อน

[khleūoen] (v) EN: move ; shift ; drift ; displace ; progress FR: déplacer ; se déplacer ; circuler ; mouvoir ; se mouvoir ; bouger ; animer ; s'animer ; s'agiter

เคลื่อนที่

[khleūoenthī] (v, exp) EN: change the position ; move ; displace ; shift; transfer ; remove FR: déplacer ; bouger

เคลื่อนย้าย

[khleūoen yāi] (v, exp) EN: dislocate ; displace ; move ; relocate

เลื่อน

[leūoen] (v) EN: move ; displace FR: se déplacer ; déplacer ; mouvoir ; bouger

เปลี่ยนหน้า

[plīen nā] (v, exp) EN: replace ; substitute for ; displace ; take turns

เปลี่ยนตัว

[plīentūa] (v, exp) EN: replace ; take the place of ; substitute for ; take turns ; displace FR: remplacer

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

displac

The villagers were displaced by the construction of a dam.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

displace

/D IH0 S P L EY1 S/ /ดิ สึ เพล้ สึ/

displaced

/D IH0 S P L EY1 S T/ /ดิ สึ เพล้ สึ ถึ/

displaces

/D IH0 S P L EY1 S IH0 Z/ /ดิ สึ เพล้ สิ สึ/

displacing

/D IH0 S P L EY1 S IH0 NG/ /ดิ สึ เพล้ สิ่ง/

displacement

/D IH0 S P L EY1 S M AH0 N T/ /ดิ สึ เพล้ สึ เหมิ่น ถึ/

displacements

/D IH0 S P L EY1 S M AH0 N T S/ /ดิ สึ เพล้ สึ เหมิ่น ถึ สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

displace

(vt) /dˈɪsplˈeɪs/ /ดิ้ สึ เพล้ สึ/ /d i1 s p l ei1 s/

displaced

(vt, vt) /dˈɪsplˈeɪst/ /ดิ้ สึ เพล้ สึ ถึ/ /d i1 s p l ei1 s t/

displaces

(vt) /dˈɪsplˈeɪsɪz/ /ดิ้ สึ เพล้ สิ สึ/ /d i1 s p l ei1 s i z/

displacing

(vt) /dˈɪsplˈeɪsɪŋ/ /ดิ้ สึ เพล้ สิ่ง/ /d i1 s p l ei1 s i ng/

displacement

(n) /dˈɪsplˈeɪsmənt/ /ดิ้ สึ เพล้ สึ เหมิ่น ถึ/ /d i1 s p l ei1 s m @ n t/

displacements

(n) /dˈɪsplˈeɪsmənts/ /ดิ้ สึ เพล้ สึ เหมิ่น ถึ สึ/ /d i1 s p l ei1 s m @ n t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

displace

(v) cause to move, usually with force or pressure, Example:the refugees were displaced by the war

displace

(v) terminate the employment of; discharge from an office or position, Syn. sack, dismiss, can, give the sack, send away, force out, give notice, terminate, fire, give the axe, Ant. hire, Example:The boss fired his secretary today; The company terminated 25% of its workers

displaced fracture

(n) fracture in which the two ends of the broken bone are separated from one another

displaced person

(n) a person forced to flee from home or country, Syn. DP, stateless person

displacement

(n) (chemistry) a reaction in which an elementary substance displaces and sets free a constituent element from a compound, Syn. displacement reaction

displacement

(n) (psychiatry) a defense mechanism that transfers affect or reaction from the original object to some more acceptable one

displacement

(n) to move something from its natural environment, Syn. deracination

displacement

(n) act of removing from office or employment

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Displace

v. t. [ imp. & p. p. Displaced p. pr. & vb. n. Displacing. ] [ Pref. dis- + place: cf. F. déplacer. ] 1. To change the place of; to remove from the usual or proper place; to put out of place; to place in another situation; as, the books in the library are all displaced. [ 1913 Webster ]

2. To crowd out; to take the place of. [ 1913 Webster ]

Holland displaced Portugal as the mistress of those seas. London Times. [ 1913 Webster ]

3. To remove from a state, office, dignity, or employment; to discharge; to depose; as, to displace an officer of the revenue. [ 1913 Webster ]

4. To dislodge; to drive away; to banish. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

You have displaced the mirth. Shak.

Syn. -- To disarrange; derange; dismiss; discard. [ 1913 Webster ]

Displaceable

a. Capable of being displaced. [ 1913 Webster ]

Displacement

n. [ Cf. F. déplacement. ] 1. The act of displacing, or the state of being displaced; a putting out of place. [ 1913 Webster ]

Unnecessary displacement of funds. A. Hamilton. [ 1913 Webster ]

The displacement of the sun by parallax. Whewell. [ 1913 Webster ]

2. The quantity of anything, as water, displaced by a floating body, as by a ship, the weight of the displaced liquid being equal to that of the displacing body. [ 1913 Webster ]

3. (Chem.) The process of extracting soluble substances from organic material and the like, whereby a quantity of saturated solvent is displaced, or removed, for another quantity of the solvent. [ 1913 Webster ]

Piston displacement (Mech.), the volume of the space swept through, or weight of steam, water, etc., displaced, in a given time, by the piston of a steam engine or pump. [ 1913 Webster ]

Displacency

n. [ LL. displacentia, for L. displicentia, fr. displicere to displease; dis- + placere to please. See Displease, and cf. Displeasance. ] Want of complacency or gratification; envious displeasure; dislike. [ Obs. ] Sir T. Browne. [ 1913 Webster ]

Displacer

n. 1. One that displaces. [ 1913 Webster ]

2. (Chem.) The funnel part of the apparatus for solution by displacement. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

位移