84 ผลลัพธ์ สำหรับ

%baria%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: baria, -baria-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

barbarian

(n) คนป่าเถื่อน, See Also: คนป่า, คนเถื่อน, อนารยชน, Syn. boor, Ant. sophisticate

barbarian

(n) คนหยาบคาย, See Also: คนโหดร้าย, Syn. boor, fiend

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

barbarian

(บาร์บาร์'เรียน) adj., n. (คน) เถื่อน, หยาบคาย, โหดเหี้ยม, ทารุณ, See Also: barbarianism n. ดูbarbarian, Syn. savage

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

barbarian

(n) คนป่า, คนเถื่อน, อนารยชน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

barbarian art

ศิลปะอนารยชน [ศิลปะ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Herbaria ; Herbarium

พิพิธภัณฑ์พืช [TU Subject Heading]

Bariable Region

ส่วนที่เปลี่ยนแปลงได้ [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

มิลักขะ

(n) barbarian, See Also: aborigine, Syn. มิลักขู, คนป่าเถื่อน, คนเถื่อน, คนป่า, มิลักข, คนดอย, Example:ชาวเขา ชาวดอยถือเป็นมิลักขะเพราะล้าหลัง มีวิถีชีวิต วัฒนธรรมประเพณีที่แปลกประหลาด, Unit:คน, Thai Definition:คนโง่ที่ไม่รู้อะไร, Notes:(บาลี)

มิลักขะ

คนเถื่อน

(n) barbarian, See Also: savage, Syn. คนป่า, คนดง, คนดอย, Example:ความกลัวของคนเถื่อนที่ถึงกับนั่งไหว้รูปปั้นนั้น ไม่ใช่ความโง่เขลาแต่อย่างใด, Thai Definition:คนที่อยู่ในป่าในดงซึ่งห่างไกลความเจริญ

คนป่า

(n) barbarian, Syn. คนเถื่อน, คนดง, คนดอย, Unit:คน

คนป่าเถื่อน

(n) barbarian, See Also: savage, Syn. คนเถื่อน, Example:จิตใจของเขายังเป็นพวกคนป่าเถื่อนอยู่จึงโหดเหี้ยมขนาดนี้, Unit:คน, Thai Definition:คนที่ยังไม่เจริญ, คนไร้อารยธรรม

อนารยชน

(n) barbarian, See Also: savage, Syn. คนเถื่อน, คนดิบ, คนป่าเถื่อน, Example:คนกลุ่มนี้ชอบทำตัวเป็นอนารยชนที่ไม่มีการพัฒนาเลย, Thai Definition:คนที่ยังไม่เจริญ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

คนดง

[khondong] (n) EN: barbarian

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

barbarian

/B AA0 R B EH1 R IY0 AH0 N/ /บ่า (ร) แบ๊ หรี่ เอิ่น/

barbarians

/B AA0 R B EH1 R IY0 AH0 N Z/ /บ่า (ร) แบ๊ หรี่ เอิ่น สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

barbarian

(n,(count), adj) /bˈɑːbˈeərɪən/ /บ๊า แบ๊ (ร) เหรี่ย (ร) น/ /b aa1 b e@1 r i@ n/

barbarians

(n,(count)) /bˈɑːbˈeərɪənz/ /บ๊า แบ๊ (ร) เหรี่ย (ร) น สึ/ /b aa1 b e@1 r i@ n z/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Barbarian

n. [ See Barbarous. ] [ 1913 Webster ]

1. A foreigner. [ Historical ] [ 1913 Webster ]

Therefore if I know not the meaning of the voice, I shall be unto him that speaketh a barbarian, and he that speaketh shall be a barbarian unto me. 1 Cor. xiv. 11. [ 1913 Webster ]

2. A man in a rude, savage, or uncivilized state. [ 1913 Webster ]

3. A person destitute of culture. M. Arnold. [ 1913 Webster ]

4. A cruel, savage, brutal man; one destitute of pity or humanity. “Thou fell barbarian.” Philips. [ 1913 Webster ]

Barbarian

a. Of, or pertaining to, or resembling, barbarians; rude; uncivilized; barbarous; as, barbarian governments or nations. [ 1913 Webster ]

Baria

n. [ Cf. Barium. ] (Chem.) Baryta. [ 1913 Webster ]

Herbarian

n. A herbalist. [ 1913 Webster ]

Semibarbarian

a. Half barbarous; partially civilized. -- n. One partly civilized. [ 1913 Webster ]

Verbarian

a. Of or pertaining to words; verbal. [ R. ] Coleridge. [ 1913 Webster ]

Verbarian

n. One who coins words; a neologist. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Southey gives himself free scope as a verbarian. Fitzed. Hall. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

barbarian

(adj) without civilizing influences; ; ; ; -Margaret Meade, Syn. wild, uncivilized, uncivilised, barbaric, savage, Example:barbarian invaders; barbaric practices; a savage people; fighting is crude and uncivilized especially if the weapons are efficient; wild tribes

peasant

(n) a crude uncouth ill-bred person lacking culture or refinement, Syn. boor, Goth, churl, tike, barbarian, tyke

savage

(n) a member of an uncivilized people, Syn. barbarian

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

胡

[胡, hú] beard; what?, why?, how?; surname Hu; non-Han people, esp. from central Asian; also called Persians or Barbarians #2843

蛮

[蛮 / 蠻, mán] barbarian; bullying; very; quite; rough; reckless #3556

夷

[夷, yí] non-Han people, esp. to the East of China; barbarians; to wipe out; to exterminate; to tear down; to raze #12352

狄

[狄, Dí] surname Di; non-Han people, esp. to the North of China; barbarians #19464

蛮子

[蛮子 / 蠻子, mán zi] insulting term for south Chinese; southern barbarian; chap #45350

蛮夷

[蛮夷 / 蠻夷, mán yí] common term for non-Han peoples in former times, not exclusively derogatory; barbarian #51559

夷陵

[夷陵, Yí líng] Yiling (barbarian mound), historical place name in Yichang county 宜昌縣|宜昌县 Hubei, first mentioned in history (after its destruction by Qin) as burial place of the former Chu kings, See Also: 宜昌縣, 宜昌县 #89952

蒙求

[蒙求, méng qiú] (traditional title of first readers); primary education; teaching the ignorant; light to the barbarian #273223

夷洲

[夷洲, Yí zhōu] land of barbarians; name of Taiwan in 3rd century AD

夷狄

[夷狄, yí dí] non-Han tribes in the east and north of ancient China; barbarians

蛮邸

[蛮邸 / 蠻邸, mán dǐ] foreign mission (in former times); residence of barbarian emissary

野蛮人

[野蛮人 / 野蠻人, yě mán rén] barbarian

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

胡

[こ, ko] (n) (arch) barbarian tribes surrounding ancient China #4739

夷;戎

[えびす, ebisu] (n) (1) (arch) (See 蝦夷) peoples formerly of northern Japan with distinct language and culture (i.e. the Ainu); (2) provincial (i.e. a person who lives far from the city); (3) brutish, unsophisticated warrior (esp. used by Kyoto samurai to refer to samurai from eastern Japan); (4) (derog) foreigner; barbarian #13165

バリアフリー;バリアーフリー

[bariafuri-; baria-furi-] (n, adj-no) impediment removal (wasei #13313

征夷大将軍

[せいいたいしょうぐん, seiitaishougun] (n) commander-in-chief of the expeditionary force against the barbarians; great, unifying leader #17267

かぎ針編み;鉤針編み;鉤針編

[かぎばりあみ, kagibariami] (n) crochet

バリア(P);バリアー;バリヤ;バリヤー

[baria (P); baria-; bariya ; bariya-] (n) barrier; (P)

バリアブルビットレイト

[bariaburubittoreito] (n) { comp } variable bit rate

バリアリーフクロミス

[bariari-fukuromisu] (n) barrier reef chromis (Chromis nitida)

バリアント;ヴァリアント

[barianto ; varianto] (n) variant

夷国

[いこく, ikoku] (n) land of the barbarians

夷人

[いじん, ijin] (n) barbarian; devil

夷俗

[いぞく, izoku] (n) customs of the barbarians

夷蛮戎狄

[いばんじゅうてき, ibanjuuteki] (n) the barbarians beyond the borders of old China

夷狄

[いてき, iteki] (n) barbarians; aliens

胡国

[ここく, kokoku] (n) (arch) North China barbarian nations

紅毛夷

[こうもうい, koumoui] (n) late Edo-period pejorative for the Dutch; red-haired barbarian

四夷

[しい, shii] (n) the surrounding barbarians (from Chinese)

征夷

[せいい, seii] (n) warring against barbarians

西戎

[せいじゅう, seijuu] (n) barbarians to the west (from Chinese)

尊皇王攘夷;尊皇攘夷;尊王攘夷

[そんのうじょうい, sonnoujoui] (n) 19th century slogan advocating reverence for the Emperor and the expulsion of (barbarian) foreigners

珍至梅

[ちんしばい;チンシバイ, chinshibai ; chinshibai] (n) (uk) sorbaria

東夷西戎

[とういせいじゅう, touiseijuu] (n) barbarians to the east and to the west (from the perspective of old China)

縄張り争い

[なわばりあらそい, nawabariarasoi] (n) turf war

南蛮

[なんばん, nanban] (n) (1) (arch) (derog) southern barbarians (formerly used by the Chinese to refer to non-ethnic Chinese to the south); (2) (arch) South-East Asia; (3) (arch) (See 紅毛・2) Western Europe (esp. Spain and Portugal, their South-East Asian colonies, and their goods and people arriving in Japan via the colonies); (pref) (4) exotic (esp. Western European or South-East Asian style); (n) (5) (usu.ナンバ) (in dance, puppetry, etc.) thrusting the right foot and right arm forward at the same time (or left foot and left arm); (6) (abbr) (See 南蛮煮・なんばんに・2) food prepared using chili peppers or Welsh onions; (P)

南蛮人

[なんばんじん, nanbanjin] (n) (arch) (See 紅毛人) southern barbarian (used to describe Western Europeans who visited Japan prior to the Edo period, esp. the Spanish and the Portuguese)

南蛮貿易

[なんばんぼうえき, nanbanboueki] (n) Nanban trade (lit. Southern barbarian trade) (1543-1641)

縛り上げる

[しばりあげる, shibariageru] (v1, vt) to bind (tie) up

蕃夷

[ばんい, ban'i] (n) savages; barbarians

蛮夷

[ばんい, ban'i] (n) barbarian; savage

蛮境

[ばんきょう, bankyou] (n) land of the barbarians

蛮語

[ばんご, bango] (n) language of the barbarians