กฎของแบรกก์, กฎที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างความยาวคลื่นของรังสีเอกซ์ตกกระทบ มุมตกกระทบและระยะห่างของอะตอมซึ่งเป็นเงื่อนไขของการเกิดปรากฏการณ์การเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ กฎนี้ ดับเบิลยู. แอล. แบรกก์ (W. L. Bragg) คิดขึ้น ในปี พ.ศ. 2455 และได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับบิดา คือ ดับเบิลยู. เอช. แบรกก์ (W. H. Bragg) ในปี พ.ศ. 2458 [นิวเคลียร์]

Braggite

แบรกไกต์ [การแพทย์]

Equation, Bragg

สมการแบรกก์ [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ขี้โอ่

(adj) showy, See Also: bragging, boastful, exaggerated, Syn. ขี้อวด, ขี้คุย, ขี้โว, ขี้โม้, Example:คนขี้โอ่คุยกับใครก็มีแต่คนรำคาญ, Thai Definition:ที่ชอบพูดยกตนหรือพูดโอ้อวด

เขื่อง

(adv) boastfully, See Also: braggingly, vauntingly, swaggeringly, Syn. โว, โอ้อวด, Example:เขาพูดเขื่องไปทั่วว่าตนเองร่ำรวยเหนือกว่าทุกคนในหมู่บ้าน, Thai Definition:ที่พูดโอ้อวดอย่างใหญ่โต

เป้อเย้อ

(adj) boastful, See Also: bragging, swaggering, vaunting, Syn. ขี้อวด, ขี้โอ่, ขี้คุย, อวด, โอ้อวด, ขี้โม้, Example:ใครๆ ก็เบื่อคนเป้อเย้ออวดโอ้ความร่ำรวยของตนเอง

อวดอ้าง

(adv) boastfully, See Also: bragging, Syn. อ้าง, กล่าวอ้าง, Example:เขาเที่ยวคุยอวดอ้างกับประชาชนว่า จะไม่ยอมถอนตัวจากรัฐบาล

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เขื่อง

[kheuang] (adv) EN: boastfully ; braggingly ; vauntingly ; swaggeringly

ขี้โอ่

[khī-ō] (adj) EN: given to showing off ; boastful ; braggard FR: vantard ; fanfaron ; hâbleur ; enclin à l'exagération

ขี้อวด

[khī-ūat] (adj) EN: given to showing off ; boastful ; braggart FR: frimeur ; prétentieux

อวดอ้าง

[ūat-āng] (adv) EN: boastfully ; bragging

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

bragg

It was embarrassing the way my parents bragged about me at the concert.

bragg

I'm weary of her bragging.

bragg

He bragged of having won the victory.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

bragged

(vi, vi) /brˈægd/ /แบร กึ ดึ/ /b r a1 g d/

braggart

(n,(count)) /brˈægət/ /แบร๊ เกอะ ถึ/ /b r a1 g @ t/

bragging

(vi, n,(uncount)) /brˈægɪŋ/ /แบร๊ กิ่ง/ /b r a1 g i ng/

braggarts

(n,(count)) /brˈægəts/ /แบร๊ เกอะ ถึ สึ/ /b r a1 g @ t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

bragg

(n) Confederate general during the American Civil War who was defeated by Grant in the battle of Chattanooga (1817-1876), Syn. Braxton Bragg

braggadocio

(n) vain and empty boasting, Syn. rhodomontade, bluster, rodomontade

bragger

(n) a very boastful and talkative person, Syn. boaster, line-shooter, braggart, blowhard, vaunter

boastful

(adj) exhibiting self-importance, Syn. crowing, bragging, self-aggrandizing, self-aggrandising, braggart, cock-a-hoop, braggy, big, Example:big talk

brag

(n) an instance of boastful talk, Syn. line-shooting, crowing, bragging, crow, gasconade, vaporing, Example:his brag is worse than his fight; whenever he won we were exposed to his gasconade

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Braggadocio

n. [ From Braggadocchio, a boastful character in Spenser's “Faërie Queene.” ] 1. A braggart; a boaster; a swaggerer. Dryden. [ 1913 Webster ]

2. Empty boasting; mere brag; pretension. [ 1913 Webster ]

Braggardism

n. [ See Braggart. ] Boastfulness; act of bragging. Shak. [ 1913 Webster ]

Braggart

n. [ OF. bragard flaunting, vain, bragging. See Brag, v. i. ] A boaster. [ 1913 Webster ]

O, I could play the woman with mine eyes,
And braggart with my tongue. Shak. [ 1913 Webster ]

Braggart

a. Boastful. -- Brag"gart*ly, adv. [1913 Webster]

Bragger

n. One who brags; a boaster. [ 1913 Webster ]

Bragget

n. [ OE. braket, bragot, fr. W. bragawd, bragod, fr. brag malt. ] A liquor made of ale and honey fermented, with spices, etc. [ Obs. ] B. Jonson. [ 1913 Webster ]

Braggingly

adv. Boastingly. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

招摇